Gebed voor morgen

"Heer, leer me morgen te herinneren wat u me vandaag geleerd hebt"

(Eenvoudig gebed, gelezen in een preek van Mark Dever op www.9marks.org)

Maak kennis met nieuw boek "In Christ Alone"

Ben je het Engels goed machtig, lees dan de eerste 3 hoofdstukken en het voorwoord (door Alistair Begg) van het nieuwe boek van Sinclair Ferguson, "In Christ Alone".
Download hier gratis de pdf. Warm aanbevolen.

Vuistregels voor vredestichters

Donderdag heb ik al even gewezen op het minisymposium over conflicten in de kerk, een organisatie van de Evangelische Alliantie in Nederland. Ook het reformatorisch dagblad heeft er 2 interessante artikels over gepubliceerd:

"Commotie in de kerk nooit sussen" en
"Kerkelijk conflict is als een veenbrand".

Bovendien is er ook de interessante nieuwe website www.vredestichters.nl, met boeiende artikels en downloads voor conflicthantering in kerkelijk of gemeentelijk verband. Er is ook een weblog opgestart.

Effe geduld

'Geduld hoort bij ons antwoord op de heerschappij van God. Alleen Hij kent de tijd, plaats en omstandigheden van de gebeurtenissen in ons leven. Vaak denken we dat we alles weten, omdat we een klein deeltje van het geheel kennen. Hoe vaak moet de profeet niet gedacht hebben dat de tijd rijp was? (De Oud Testamentische profeet in het algemeen, die zijn profetie doorgaf, maar geen deel had aan de vervulling ervan zoals 1Pt1:12 beschrijft, J.L.) Maar God wist beter. Het beste antwoord op sommige van onze gebeden is "wacht af" en soms gewoon "nee"; niet omdat God niet van ons houdt, maar omdat de plaats en de omstandigheden op dat moment niet goed zijn. In een gejaagde cultuur als de onze doen wij er goed aan de christelijke deugd van geduld te koesteren, dwars tegen de voortdurende drang om succes, resultaat en bevrediging te bereiken, in.'

Donald English in 'De Boodschap van Marcus', pag 35. Hij verwijst daarbij ook naar Kol.1:11, 2Tm3:10, Hebr.6:12 en Jak.5:10. (Foto: tonystone.com)

Conflicten in de kerk

In het Nederlands Dagblad een verslag van een minisymposium over conflicten in de kerk, een organisatie van de Evangelische Alliantie in Nederland. Een paar opvallende quotes:

'Heilige conflicten in de kerk bestaan niet. Er is maar één heilig conflict, en dat is dat tussen God en de duivel. "Zodra jij als mens denkt dat jouw persoonlijke conflict daarmee samenhangt, gaat het verkeerd. Conflicten die wij als mensen hebben zijn nooit heilige conflicten. Wij mogen die niet plaatsen in de grote strijd die gaande is."' (Nederlands-gereformeerde predikant Willem Smouter)

Gisteren werd een brochure gepresenteerd waarin (gemeenteopbouwwerker, JL) Van der Schee samen met conflictbemiddelaar Eddy de Pender praktische handreikingen geeft voor het omgaan met conflicten in de kerk.

'"De eerste handreiking in de brochure, dat conflicten een fact of life zijn - oftewel: bij het leven horen - vond hij (Smouter, JL) op het eerste gezegd klinken als een open deur. Toch vond hij het goed dat de brochure erop wijst dat conflicten in de kerk vaak dieper gaan dan die in - bijvoorbeeld - het bedrijfsleven. Bovendien geven veel christenen volgens Smouter liever niet toe dat in hun kerk ruzie wordt gemaakt."'

Nog Smouter: '"In evangelische kringen leeft toch de gedachte dat, als je écht bekeerd bent, je perfecte liefde en volmaaktheid kunt bereiken. En tja, dan verwacht je conflicten inderdaad niet. Dit terwijl gereformeerden - die van oudsher geloven dat ze geneigd zijn tot alle kwaad - meer zijn doortrokken met de gedachte dat we toch altijd zondaars zullen blijven."'

'Hoewel dit laatste volgens Smouter kan doorslaan in een houding van "hou maar op, het wordt toch nooit wat", voelt hij zich toch meer thuis bij de gereformeerde denkwijze. "Zeker tijdens conflicten moet je altijd stil blijven staan bij je eigen zondige natuur. Dat is nou net de rottigheid."'

'Hij haalde een anekdote aan om dit te illustreren. "Iemand die een conflict had met professor Ouweneel, zei eens tegen hem: 'Ik ben overtuigd van je goede bedoelingen...'. Waarop Ouweneel antwoordde: 'Dan weet je meer dan ik'."'

Verschil religie - evangelie (4)

Religie ziet moeiten als een straf voor zonde. Het evangelie ziet moeite als geheiligd verdriet.

In religie gaat het om mij. In het evangelie gaat het om Jezus.

Bij religie staat centraal dat je overkomt als een goed persoon. Bij het evangelie staat centraal dat je eerlijk bent.

4e deel van een vergelijking tussen religie en evangelie, door Mark Driscoll. Gelezen op www.theresurgence.com. Zoals gewoonlijk vrij vertaald. Het prentje komt van de "startpagina voor individuele vrijheid" ...

Het denkkader van Paulus' gebedsleven (tekst lezing - slot)

Dit is het 5e en laatste deel van de lezingtekst over Paulus als man van gebed, door Jos Vanlede in de reeks "M/V van gebed".
Afbeelding: Paulus op een mozaïek in Ravenna.


Wat als mensen Gods offer verwerpen?
Wat indien zij zichzelf blijven beschouwen als het middelpunt van het heelal en weigeren God als God te erkennen?
Wat gebeurt er als hun hele leven het uitschreeuwt “Ik zal het zelf wel doen, en zal het ook op mijn manier doen”?
Is God werkelijk God, dan moét er vergelding plaatsvinden.

De grootste zonde die een mens kan begaan, is het ontkennen van de realiteit dat wij straf verdienen, en daarmee dus het afwijzen van Gods verzoenende offer.
Er gaat niemand verloren omdat hij een zondaar is; maar mensen gaan reddeloos verloren omdat ze geen vergeving willen.
Daarom zal Gods vergelding zo verschrikkelijk zijn voor hen die het evangelie van Jezus Christus niet willen gehoorzamen en God niet willen erkennen als God. Wie de vergelding afwijst die Jezus Christus zo persoonlijk op het kruis op zich nam, rest er alleen nog de vergelding zelf te ondergaan …

Misschien bent u hier deze avond voor de eerste keer met iemand meegekomen en hoort u voor het eerst iets over Jezus’ wederkomst om te oordelen. Misschien klinkt dit u dreigend in de oren? Maar waarom eigenlijk? Laten we daar een moment over nadenken:
Stel eens voor dat je wagen hier op de parking van het OC ferm beschadigd werd door een stelletje amateurs die er met je auto vandoor wilden gaan. Niet aangenaam om dit mee te maken. Je haalt er de politie. Ze doen de vaststelling en - met alle respect voor de politie hier in Menen - maar hoe groot is de kans dat ze die gasten terugvinden? Nihil? Daar word je pas echt kwaad van!
Maar stel nu dat alles gefilmd werd door een beveiligingscamera, die hier onlangs bij wijze van proef geplaatst is. De daders kunnen zo geïdentificeerd en opgepakt worden. Dat zou pas een opluchting zijn, niet? Gerechtigheid moet nu geschieden, de daders moeten gestraft worden!

Maar verplaats je eens een ogenblik in de schoenen van de dieven. Ze dachten de parking van het OC ongemerkt verlaten te hebben. Dat blijkt nu toch even anders! Hoe zou dat aanvoelen?
Gerechtigheid en oordeel zijn geen angstwekkend vooruitzicht voor wie aan de juiste kant van de wet staan. De grote witte troon van God, de rechterstoel van Christus, het oordeel: het maakt de zaken niet erger voor ons. Het oordeel brengt alleen alles aan het licht; de werkelijkheid, de waarheid.

Iedereen die hier in de zaal zit heeft zaken in zijn leven waar hij zich voor schaamt en die hij het liefst voor iedereen wil verbergen. Iedereen heeft lijken in de kast zitten, iedereen.
Als wij ons al schamen voor onze partner of onze ouders of vrienden of familieleden of collega’s, hoeveel te meer dan niet voor God, voor wie alles naakt en geopend ligt en voor wie niets te verbergen valt? Stel dat het mogelijk is om vanavond nog jouw zaak voor de troon van God te seponeren door de volledige historiek van je leven te wissen, wat zou er dan nog te vrezen zijn?

Dat is nu een van de redenen waarom christenen de wederkomst van Christus niet vrezen: niet omdat ze zo goed bezig zijn, maar omdat ze vergeving ontvangen hebben. God is niet langer hun vijand maar hun vriend in Christus. Ze hebben de realiteit omtrent zichzelf onder ogen gezien en volmondig erkend. Gods oordeel is waarachtig, maar de mens is leugenachtig en heeft vele voorwendsels en excuses om zich te rechtvaardigen.

Maar Jezus kan je niets nieuws over jezelf vertellen, Hem kan je niks wijsmaken zoals dat zo gemakkelijk gaat met hen die je van nabij kennen.
Jezus is de eerste maal niet op aarde gekomen om te oordelen maar om zondaars te redden. Jezus kwam om het leven te leiden dat u en ik hier op aarde moesten leven, en de dood te sterven die u en ik verdiend hebben. En God heeft volledige genoegdoening gevonden in zijn offerdood. Dat heeft Hij bewezen door Jezus uit de doden op te wekken.

Daarom kan Jezus volkomen vergeving en het ware leven schenken aan iedereen die een beroep doet op zijn genade. Als je maar bereid bent om de waarheid over jezelf onder ogen te zien. Hij is ofwel je redder of je rechter. Ben je er klaar voor om vanavond Hem te ontmoeten als het nodig is? Wie kan er jou garanderen dat er nog een morgen komt?

Daarom is het zo’n geweldige misdaad om dit aanbod tot vergeving af te wijzen. Mensen gaan niet verloren omdat ze zondaars zijn, mensen gaan reddeloos verloren omdat ze geen vergeving willen.
Daarom zal de vergelding voor hen die het evangelie van Jezus Christus niet willen gehoorzamen en God niet willen erkennen als God, zo verschrikkelijk zijn.

Dit is wat Paulus glashelder voor ogen heeft als hij gaat bidden: de wederkomst en het Koninkrijk. Zijn oriëntatie en klemtonen in zijn gebeden maken zoveel van onze klemtonen in ons gebedsleven belachelijk. In onze pragmatische materialistische samenleving waar ieder zijn comfort en gemak en zelfvoldoening en respect zoekt, is het hard en moeilijk om een verachte en gekruisigde Messias te volgen, tenzij ons oog gericht is op het einde.
Als wij niet gericht zijn op de nieuwe hemel en de nieuwe aarde zullen vele van onze dagelijkse beslissingen in deze wereld, kortzichtig, onwaardig, bezoedelend en fundamenteel in de verkeerde richting zijn. Wij kunnen niet gericht en efficiënt bidden zonder het juiste perspectief. “DAAROM bidden wij altijd voor u,” zegt Paulus. We hebben gezien dat Paulus zoekende was naar sporen van Gods werkzame genade onder de gelovigen in het vertrouwen dat God zijn volk zal rechtvaardigen met de wederkomst van Jezus Christus. Dat is het denkpatroon dat hij voor zich heeft wanneer hij gaat bidden voor de Thessalonicenzen.

Er is maar één iets beter dan vredestichten

1 Hoe goed is het, hoe heerlijk
als broeders bijeen te wonen!

2 Goed als olie op het hoofd
die neervalt op de baard,
de baard van Aäron,
en neervalt op de hals van zijn gewaad,

3 als de dauw van de Hermon
die neervalt op de bergen van Sion.
Daar geeft de HEER zijn zegen:
leven voor altijd.

(Psalm 133)

Conflict is veelvoorkomend. Vrede is kostbaar. Daarom worden vredestichters geprezen. Jezus gaf hen de hoogst mogelijke naam: "Zalig de vredestichters,
want zij zullen kinderen Gods genoemd worden."

De apostel Paulus hechtte heel veel belang aan vredestichten in de gemeente. Sommige van de scherpste woorden die hij ooit sprak waren gericht tot de gemeente in Korinthe omdat ze hun disputen buiten de gemeente brachten voor een uitspraak:

"Ik zeg het om u te beschamen. Is er dan bij u geen enkel wijs man, die uitspraak zal kunnen doen tussen broeders? 6 Zoekt nu de ene broeder recht tegen de andere, en dat bij de ongelovigen?" (1 Korinthe 6:5-7).

Hoe mooi zou het zijn als er onder christenen geen conflicten waren! Maar het was niet zo in de vroege kerk en het zal niet zo zijn tot Jezus terugkomt. Dus wordt dan het op één na mooiste een kerk of gemeente die liefhebbend volwassen en wijs en effectief is in het helpen van zijn leden (en hun verwanten) om conflicten op te lossen op een manier die Christus grootmaakt.

Moge de God van de vrede met u allen zijn.

(naar John Piper, samengevat van volgende link)

Was Maria evangelisch?

Zaterdag werd aan de Evangelische Theologische Faculteit in Leuven een studiedag gehouden "over wat evangelischen en rooms-katholieken bindt en verdeelt". Het Nederlands Dagblad geeft een verslag: "Gezocht: katholiek-evangelische christenen".
Beetje spraakmakend. De vraag in mijn titel mag je zelf beantwoorden, je zult jezelf toch gelijkgeven.

Het denkkader van Paulus' gebedsleven (tekst lezing - deel 4)

Er zit alweer een weekje tussen, maar hier dan het vervolg op de tekst van de lezing over Paulus als man van gebed. Jos Vanlede gaf die lezing in de reeks "M/V van gebed". Afbeelding: Paulus van Tarsus door Rembrandt.


A. Voor gelovigen zal er rechtvaardiging zijn (een levensveranderende realiteit?)

Paulus maakt duidelijk: de dag van Christus’ komst, de dag waarop Christus verheerlijkt wordt in Zijn heiligen, zal voor jullie en voor ons verademing en rust met zich meebrengen. (vers 7)
Onze Verlosser zal gezien worden in heerlijkheid. Hij zal het huidige universum als een verouderd en verworden kleed oprollen en alles vernieuwen. Dan zal de langverwachte definitieve en onomkeerbare scheiding tussen rechtvaardigen en onrechtvaardigen plaatsvinden. Dit zijn de levensveranderende thema’s die Paulus voor ogen heeft. Geloven wij dat echt? Is dit realiteit voor ons? Leven wij daar nu voor?

Concreet zal dit betekenen dat wij dan niet al onze mooie tijd, energie en middelen zullen besteden aan wat tijdelijk en van korte duur is, maar wel zullen investeren in de hemelse bank - waar roest het niet kan aantasten en de mot er niet in kan komen en dieven het niet kunnen wegroven.


B. Voor de overigen zal er vergelding zijn

Maar als er rechtvaardiging is voor gelovigen zal er voor anderen ... vergelding zijn.
“Het is rechtvaardig bij God om hen die u nu verdrukken te vergelden”, zegt Paulus.

“7 en aan u die verdrukt wordt, rust met ons bij de openbaring van de Heer Jezus van de hemel met de engelen van zijn kracht,
8 in vlammend vuur, als Hij wraak brengt over hen die God niet kennen en over hen die het evangelie van onze Heer Jezus niet gehoorzamen.
9 Zij zullen als straf lijden het eeuwig verderf, verwijderd van het aangezicht van de Heer en van de heerlijkheid van zijn sterkte,
10 wanneer Hij komt om op die dag verheerlijkt te worden in zijn heiligen en bewonderd te worden in allen die hebben geloofd; want ons getuigenis aan u is geloofd geworden.”

OOG OM OOG, TAND OM TAND?

In onze tijd vinden velen een begrip als ‘vergelding’ weerzinwekkend. Ook onder evangelische gelovigen is het een nogal ‘vies’ woord. Het wordt vaak misprijzend bestempeld als ‘oog-om-oog-en-tand-om-tandtheologie’, die thuishoort in het O.T., maar niet reikt tot de hoogte van het evangelie van Christus, waar genade regeert en vergelding vervangen is door vergeving.

Het klinkt wraakzuchtig, bekrompen, wreed en volkomen onwaardig in de mond van hen die Jezus navolgen. Jezus zelf riep toch ‘Vader vergeef het hen want ze weten niet wat ze doen!’ Deze ‘beschaafd’ klinkende analyse schiet echter tekort.

Er is het fundamentele principe: vergelding is een noodzaak omwille van de gerechtigheid. Het vergeldingsprincipe ligt aan de basis van de evangelieboodschap. Wanneer kwaad geschiedt, moet er vergelding plaatsvinden. Want Gods heilige naam werd beledigd en God werd gekrenkt. Als God voor eeuwig zou voorbijgaan aan het kwaad, enkel en alleen omdat Hij zo lankmoedig en liefdevol is, zou Hij dan niet tegelijkertijd blijk geven van een totale gevoelloosheid voor ongerechtigheid?

De waarheid is dat elke Christen die al wat langer en dieper over het kruis heeft nagedacht, begint te beseffen dat God niet zomaar een strenge rechter is die oordeel uitoefent, en ook niet zomaar een liefhebbende God die overvloedig vergeving schenkt. Maar God is de Soevereine Heerser, de Hoogheilige God die volkomen rechtvaardig en volmaakt liefdevol is.
Zijn heiligheid eist vergelding, want in zijn liefde stuurde Hij de Zoon om de vergelding voor anderen op zich te nemen.

Het kruis is het onweerlegbare bewijs dat God tegelijk vergelding eist en oneindige liefde betoont. Daarom kunnen we als Christenen vergeving nooit losgekoppeld zien van het kruis. Want vergeving is nooit de vrucht van liefde alleen.
Vergeving is enkel mogelijk omdat,
1) er een duidelijke overtreding geweest is, en
2) er een offer gebracht werd ter compensatie van die overtreding.

In Hem alleen

Mooi lied, een terechte klassieker in de Engelstalige wereld. Nederlandstalige versie: Opwekking 575

"In Christ Alone"

In Christ alone my hope is found;
He is my light, my strength, my song;
This cornerstone, this solid ground,
Firm through the fiercest drought and storm.
What heights of love, what depths of peace,
When fears are stilled, when strivings cease!
My comforter, my all in all—
Here in the love of Christ I stand.

In Christ alone, Who took on flesh,
Fullness of God in helpless babe!
This gift of love and righteousness,
Scorned by the ones He came to save.
Till on that cross as Jesus died,
The wrath of God was satisfied;
For ev'ry sin on Him was laid—
Here in the death of Christ I live.

There in the ground His body lay,
Light of the world by darkness slain;
Then bursting forth in glorious day,
Up from the grave He rose again!
And as He stands in victory,
Sin's curse has lost its grip on me;
For I am His and He is mine—
Bought with the precious blood of Christ.

No guilt in life, no fear in death—
This is the pow'r of Christ in me;
From life's first cry to final breath,
Jesus commands my destiny.
No pow'r of hell, no scheme of man,
Can ever pluck me from His hand;
Till He returns or calls me home—
Here in the pow'r of Christ I'll stand.

Words and Music by Keith Getty & Stuart Townend
Copyright © 2001 Kingsway Thankyou Music

Christelijke Robinson-deelnemer

Op EO.nl lees je over een christelijke deelnemer aan Expeditie Robinson (Op RTL5, geen idee of die reeks ook hier wordt uitgezonden).

Een stukje van op de EO-site:
'Toch weet je als neutrale kijker niet méér dan dat Willem politieagent is en een aardige, hardwerkende kandidaat. Hoe zagen de andere deelnemers hem? Glimlachend: “Dat vind ik dus zo bijzonder aan mijn deelname. Ik ging vooral mee voor het avontuur, maar gaandeweg ontdekte ik dat Hij me daar wilde hebben. Hoe minder mensen er overbleven, hoe dieper de contacten werden. Ja, ik mag gerust zeggen dat God me heeft gebruikt in soms zeer persoonlijke gesprekken, zowel met kandidaten als met mensen van de crew.” Hij mocht zelfs een droom uitleggen van een kandidaat en bad samen met een enkeling. Ook een T-shirt met de tekst ‘Walk His Trail’ (‘Loop Zijn weg’) uit Johannes 8:12 en het zilveren kruisje om zijn nek lokten reacties uit. (...)'

'In gesprekken vertelde de christelijk opgevoede Willem over de rode draad in zijn leven. “Beter gezegd, de reddingslijn in mijn leven! Ik kan me namelijk niet voorstellen dat God geen rol van betekenis speelt. Nu niet, en zéker niet in de periode dat ik als militair in oorlogsgebieden zat. Nou, als je aan die zelfkant van het leven hebt gestaan, kun je echt niet zonder je geloof. Ik in ieder geval niet.”'

China treedt harder op tegen huiskerken

In China zijn vorige maand veertig leiders van de China Gospel Fellowship gearresteerd. Inmiddels zijn 21 van hen weer vrij. Dat meldt China Aid Association (CAA), een Amerikaanse organisatie die bericht over godsdienstvrijheid.
CAA ziet de arrestatie als een bevestiging van een geheim rapport dat in handen van deze organisatie viel. Dit interne document van de Chinese Communistische Partij bevestigt wat christelijke organisaties die in China werken, al langer vermoedden: er is sinds midden juni een campagne aan de gang tegen de niet-geregistreerde huiskerken. In het document, gedateerd 24 juli 2007, roept de overheid op "infiltratie door vijandige buitenlandse krachten onder het mom van christendom te bestrijden en om de stabiliteit van de samenleving in het religieuze veld te waarborgen".

De plaatselijke overheden krijgen de opdracht "informatie in te winnen over de inhoud van preken, de persoonlijke geschiedenis van (huiskerk)evangelisten, de bronnen van hun fondsen, het stelsel van hun activiteiten, belangrijke leden en de gewone mensen die deelnemen".

(Bericht uit het ND. Het nieuws staat ook op de site van Open Doors, en daar wordt aangegeven dat het op betrouwbaarheid gecontroleerd werd. De foto is eveneens van Open Doors.)

Een handvol goddelijke kritiek

In het christenleven is er plaats voor kritiek: op een godvrezende manier kritiek geven en kritiek krijgen. Mark Dever lanceert op de blog van zijn gemeente enkele suggesties om op een goede manier kritiek te geven.

‘Spreuken 26:28 zegt: “Een leugenachtige tong haat hen die zij kwelt, en een gladde mond bereidt verderf.” Ik denk dat christenen, en in het bijzonder verantwoordelijken, woorden moeten spreken die een weerspiegeling zijn van een hart van wijsheid en liefde tegenover hen met wie spreken. Het is in verband met die opdrachten en mogelijkheden (en vanuit mijn falen om dit goed te doen!!) dat ik deze 5 punten van kritiek geef. Hier verschillende ideeën over HOE kritiek best gegeven wordt:

1. Direct, niet indirect.
(...) Als je niet oplet zul je regelmatig meemaken dat mensen naar je kritische woorden luisteren en zich ondertussen zullen afvragen “wat je nu eigenlijk wilt zeggen”.

2. Ernstig, niet al lachend.
(...) Waarschijnlijk kies ik voor humor uit vrees voor mensen. Ik wil dat ze van me houden, en daarom wil ik hen niet direct confronteren. Ik wil de mogelijkheid bewaren om mijn eigen woorden te relativeren als hun kost hoger uitvalt dan ik had ingeschat. Humor kan daarin een bruikbaar instrument zijn. (...) Ik zou moeten beter weten. Ik zou moeten weten dat als iets waard is om gecorrigeerd te worden, ik de ander respect betoon door dit met ernst aan te pakken. Ik moet nooit lacherig doen over iets waar ik werkelijk bezorgd over ben in iemand anders, zonder dat ik er eerst ernstig met hem of haar over gesproken heb.

3. Als belangrijk, niet als een tussendoortje.
Gelijklopend met het vorige punt, maar er toch van verschillend, is de idee dat de ander verdient dat ik een zekere belangrijkheid aan het onderwerp hecht, of dat ik waarschijnlijk anders helemaal geen correctie zou moeten willen overbrengen. (...) Leg geen beslag op de emotionele energie van de ander door kritiek te geven, als de zaak waarover het gaat niet echt heel belangrijk is.

4. Onder vier ogen, niet publiek.
Een opmerking bij andere mensen kan negatief effect hebben op hun mening over de persoon op wie je kritiek hebt. Waarschijnlijk zal je hen niet allen de nodige uitleg kunnen geven over de grond en soort van je kritiek. (...) Je vriend (die voorwerp is van je kritiek, J.L.) zal waarschijnlijk makkelijker in de verleiding van de boze komen om zich af te vragen wat anderen wel van hem zullen denken (en misschien mensen meer vrezen dan God, J.L.). Je eert hem beter door kritiek in de private sfeer over te brengen.

5. Uit liefde en niet om je gevoel van frustratie over te brengen.
Het is interessant te zien hoe mijn “eerlijkheid” soms geïnspireerd wordt door mijn eigen frustraties. Goede kritiek zou niet “frustratiegedreven” zijn, maar gedreven door “jouw nood”. Als ik ooit kritiek lever op een vriend, dan zou het moeten gebeuren op het moment en op de manier die hem best zal dienen. Niet de manier die het makkelijkst is en emotioneel meest bevredigend. Een manier waarop we liefde betonen is door eerlijk te bemoedigen (niet te slijmen) over de gebieden waarop Gods genade duidelijk te zien is in het leven van je vriend. Hoe meer ze kunnen merken dat we dit echt voor hun goed doen, dat we hen liefhebben en dat we echt het goede in hen zien, hoe minder snel ze trots onze kritiek naast zich neer zullen leggen.’

Onvolkomen en toch geliefd

"Kom ik kort over in bepaalde dingen, schrijf het dan toe aan mijn liefde voor beknoptheid.

Vindt u dat ik naast de waarheid zit in iets, schrijf het dan toe aan mijn onvolkomenheid.

Maar als u hier iets vindt dat bijdraagt aan uw groei en blijdschap in het geloof, schrijf het dan toe aan de genade van God die Hij u en mij verleent.

De uwe, om u te dienen met het weinige dat ik heb."

Citaat van John Bunyan, uit Works, 1:336. Met dank aan de 'cross-centered blog' van Tony Reinke, die deze tekst als mooi mission statement voor zijn bloggersactiviteit gebruikt.

Waarheen leidt "The Golden Compass"?

Joël Valk en Reinier Sonneveld, filmrecensenten van www.cvfilm.nl, de filmtak van het christelijke opinieblad cvkoers, stellen zich op hun site de vraag "Wat te doen met The Golden Compass?" Deze film wordt wellicht de kerstfilm van het jaar.

"De slechteriken in de kerstfilm van dit jaar heten ‘geestelijken’ en zijn lid van ‘de kerk’. Kijkers zullen dan ook waarschijnlijk in hun vooroordelen over het christendom worden bevestigd. Maar een heksenjacht zoals op Harry Potter is buitengewoon dwaas; dat heeft een tegengesteld effect en versterkt slechts die vooroordelen."

Lees hier over het venijnige in de film, over een betere interpretatie, en meer over hun oproep om werkelijk wijs te zijn: "Natuurlijk moet de waarheid gezegd worden, maar de felheid waarmee het gebeurt, veroorzaakt alleen maar dat nog meer mensen denken dat die kerk uit Pullmans verhaal toch ook de echte kerk is. Ze zullen hun vooroordelen alleen maar meer bevestigd zien, van een kerk die oneigenlijke invloed zoekt en mensen wil onderdrukken. Hoe wijzer we reageren, hoe meer ontspannen en liefdevol, des te krachtiger wordt het verhaal van Pullman ontzenuwd."

Op de (Engelstalige) blog van Albert Mohler vind je nog meer rond de uitdagingen waarvoor "The Golden Compass" ons stelt. Hierbij één zinsnede: "Ik kan me slechts afvragen hoeveel ouders of grootouders hun kinderen of jongeren zullen toelaten om de film te zien en hen de boeken zullen kopen, gelukzalig onbewust van wat er nog volgt in de boeken twee en drie." Met andere woorden: wees goed geïnformeerd. De 2 artikelen volledig lezen lijkt me een goed begin.

"Restanten muur van Nehemia teruggevonden"

Vandaag in het Reformatorisch Dagblad het bericht dat Israëlische archeologen denken een stuk van een muur te hebben ontdekt waar jaren vergeefs naar is gezocht: een stadsmuur die Nehemia in de vijfde eeuw voor Christus liet bouwen.

Het persbureau AP meldt het nieuws. Zo staat het in het RD:
"Het muurdeel dat de archeologen aan Nehemia toeschrijven was al eerder opgegraven, maar tot nu toe gedateerd in de periode van de Hasmoneën (142-37 voor Chr.). De ontdekking werd gedaan bij werkzaamheden aan een toren die dreigde om te vallen, zegt de leidster van het opgravingsteam, Eilat Mazar. Onder de toren troffen de archeologen potscherven en pijlpunten aan uit de periode van Nehemia.

In het Bijbelboek Nehemia wordt een gedetailleerde beschrijving gegeven van de wederopbouw van een muur die eerder door de Babyloniërs was verwoest. De ontdekking was een grote verrassing, zei Mazar. Veel geleerden waren juist tot de conclusie gekomen dat de muur helemaal niet bestond."

Ook wij mogen niet te snel zijn met conclusies. De vondst wordt aan de ene kant bevestigd door Ephraim Stern, emeritus hoogleraar archeologie aan de Hebreeuwse Universiteit en voorzitter van de archeologische raad. "De gevonden spullen dateren uit de Perzische periode, de periode van Nehemia", zei hij.

Aan de andere kant is er dan weer minder enthousiasme bij Israel Finkelstein, hoogleraar archeologie aan de universiteit van Tel Aviv. Hij wijst erop dat de potscherven en pijlpunten niet op een vloer of ander structureel onderdeel van de muur zijn gevonden. De muur kan volgens hem ook later zijn gebouwd. „Het is een interessante vondst, maar de muur zou theoretisch ook uit de Ottomaanse periode kunnen dateren”, zegt hij nog in het RD.

Ben je rijk binnen 10 miljoen jaar?

Christenen maken hun evaluaties in het licht van de eeuwigheid. "De wereld met haar begeerte gaat voorbij, maar wie Gods wil doet blijft tot in eeuwigheid." (1Joh.2:17)

Hij is te beklagen, de persoon wiens zelfbeeld en hoop afhangen van vergankelijke dingen. 10 miljoen jaar van hier in de eeuwigheid zal het een beetje dwaas lijken om opgeblazen te doen over de auto waar je nu mee rijdt, de som geld die je verdient, de opleiding die je gevolgd hebt, het aantal boeken dat je bezit, of het aantal keren dat je in de krant kwam. Als je dan al dan niet de Academy Award gewonnen hebt, zal minder belangrijk blijken dan de vraag of je trouw geweest bent aan je echtgenote. Of je een basketvedette was zal minder betekenen dan hoeveel van je rijkdom je genereus weggegeven hebt. Want "wie Gods wil doet blijft tot in eeuwigheid" (1Joh.2:17).

(D.A. Carson, geciteerd en vrij vertaald uit zijn dagelijkse overdenking "For the love of God" op 3 december)

Het denkkader van Paulus' gebedsleven (tekst lezing - deel 3)

Op vrijdag 23 november jl. gaf Jos Vanlede in de Steiger in Menen een lezing over Paulus als man van gebed (in de reeks "M/V van gebed"). Dit is het derde deel van de volledige lezingtekst. De afbeelding hierbij is trouwens een schilderij van de bekering van Paulus. De mp3 van de lezing kan overigens ook nog altijd gedownload worden via www.dropboks.com.

1.C. Paulus dankt God om de “volharding” van de Thessalonicenzen onder ernstige beproeving

DANK & PUBLIEK
Het dankbetoon van Paulus blijft niet tussen vier muren. Nee, hij spreekt vol lof over de Thessalonicenzen temidden de andere gemeentes. Dit betekent echter niet dat hij zichzelf bewierookt, in de zin van: “Kijk eens welk een gemeente ik daar neergepoot heb!” Wel eerder in de zin van: “Heb je al gemerkt hoe krachtig Gods genade actief is onder de Thessalonicenzen? De manier waarop ze de vervolgingen verdragen is opmerkelijk, hé? Gesterkt door hun groeiende geloof en onderlinge liefde gaan deze Thessalonikers ervoor. Wat een voorbeeld, wat een bemoediging voor ons allemaal, als dat geen stimulans is!” Zijn lof voor de Thessalonicenzen is niets minder dan een publiekelijk dankbetoon aan de Here God.

EN WIJ? Dankbaarheid naar Paulus' voorbeeld dient ook dringend bij ons ontwikkeld te worden. Waar hebben we God in de afgelopen week voor gedankt? Overlopen we een gebedslijst van broers en zussen en vrienden, en danken we voor Gods werkzame genade in hun leven? Zijn we enthousiast en dankbaar wanneer de ander meer op Christus begint te lijken, een voorbeeld is in het vertrouwen op God, betrouwbaar en loyaal is aan de lokale geloofsgemeenschap, liefdevol, een geestelijk uithoudingsvermogen betoond? Of blijven we het slechts houden bij dank voor welvaart en materiële voorspoed?

Laten we verder gaan, er valt nog een duidelijke klemtoon te onderscheiden:

2. VERTROUWEN IN HET VOORUITZICHT OP RECHTVAARDIGING

De Thessalonicenzen betoonden vertrouwen in God, onder beproeving. Paulus dankt God daarvoor. Dit vertrouwen was op zichzelf het bewijs dat Gods oordeel rechtvaardig is. “En daarom”, zegt Paulus, “zullen jullie het Koninkrijk van God waardig geacht worden.” Dit betekent niet dat door te volharden de gelovigen de ingang tot het koninkrijk van God verdienen, nee, hun volharding bewijst, demonstreert hun rechtmatige deelname aan het Koninkrijk van God.
Het kritieke keerpunt kwam er in hun leven toen ze het evangelie geloofden (vers 10) Paulus gaat ervan uit dat ‘echte’ Christenen na hun bekering zullen volharden tot het einde. Keer op keer vinden we dezelfde gedachte terug in de Schrift.

“Wie echter zal volharden tot het einde die zal behouden worden”(Mt.24:13)
“Als u in Mijn woord blijft bent u waarlijk Mijn discipelen” (Jh.8:31)
“Want wij zijn metgezellen van Christus geworden als wij tenminste het begin van het vertrouwen tot het einde toe onwrikbaar vasthouden … ” (Hb.3:14; … Ko.1:23; 1Kor.15:2; 1Jh.2:18-19)

Ware Christenen kunnen twijfelen, zoals Thomas, en ten val komen, zoals Petrus. Maar er zal een uitroep van aanbidding volgen zoals bij Thomas en er zullen tranen volgen na bekering, wat tot een definitief herstel leidt. (2Kor.7:10)

TWEE THEMA’S
Het is nu niet mogelijk om in detail te treden over de verzen 5-10. Laten we kort stilstaan bij de 2 thema’s die Paulus zonet geïntroduceerd heeft, die de aanzet zijn tot een volgende stap in zijn uiteenzetting.

1. Het Koninkrijk van God in deze context is het ultieme koninkrijk, het aanstaande Koninkrijk, wanneer Gods bestuur niet langer betwist zal worden. Gods finale triomf die zal uitmonden in een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. De verschijning en openbaring van Jezus Christus, de opstanding en het oordeel en Gods definitieve Koninkrijk, de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.

2. De volharding die betoond wordt door de Thessalonicenzen is niet zomaar doelloos uithoudingsvermogen, maar het is een standvastig geduldig verdragen met het vooruitzicht van het komende finale glorieuze Koninkrijk. Christenen zijn geen masochisten die kicken op lijden. Hun lijden heeft een doel. Het is niet zomaar nodeloos lijden om te lijden, omdat lijden op zich ‘goed’ zou zijn. Nee ze houden zich gefocust op het einde en daarom zijn ze bereid om te lijden en te verdragen. Het lijden is de manier waarop God zijn kinderen toebereidt en toerust voor het Koninkrijk en de komende heerlijkheid. Als de bekwaming voor het Koninkrijk door lijden heen deel I is van Gods werk, dan mogen we zéker zijn dat deel II zal volgen: de heerlijkheid, de definitieve upgrade! Het lijden omwille van Jezus Christus en het evangelie gaat vooraf aan de heerlijkheid. Als wij met Hem lijden zullen wij ook met Hem verheerlijkt worden.

Beide thema’s hebben het doel van de christen voor ogen en dat is niet zozeer de hemel als zodanig. Maar het is de aanvang van het Koninkrijk en wat het zal betekenen voor de gelovigen en voor hen die het weerstaan.

Stralende gezichten trekken richting zon

Hoe kunnen we Jezus vandaag volgen? Als we Hem naar waarheid volgen, dan vertonen we het licht van Gods koninkrijk in een wereld waarin de mensen rondom ons struikelen in het donker.

Als we trouw zijn, dan zullen we - zoals Jezus - het licht van het komend koninkrijk uitstralen naar anderen. Lesslie Newbigin geeft een illustratie vanuit zijn eigen ervaring in India. Toen hij op een vroege morgen (terwijl het nog koel genoeg was om een afstand af te legggen) oostwaarts naar een andere stad wandelde, kwam Newbigin andere reizigers tegen die in de tegenovergestelde richting stapten. En hoewel de nacht nog niet helemaal voorbij was, straalden de gezichten van Newbigin en zijn medereizigers in de duisternis. Zij stapten in de richting van het Oosten, en het eerste licht van de aankomende dag werd door hen gereflecteerd. Zo lang de andere reizigers hun weg voortzetten naar het Westen, konden ze zelf de bron van dit licht niet zien. Ze keken in de verkeerde richting. Maar ze wisten dat het licht eraan kwam, omdat ze het zagen in de reizigers die zich oostwaarts begaven.

Velen zijn in onze eigen wereld op weg in de verkeerde richting. Maar als de kerk haar ogen vast gericht houdt op Jezus en zijn koninkrijk, zoekend om Zijn leven gestalte te doen krijgen in de huidige wereld, dan zal dit Zijn licht laten weerkaatsen in haar levens. En misschien dat degenen die we op onze weg ontmoeten, zich dan wel zullen omdraaien om dit licht ook zelf te zien.

(Uit: The Drama of Scripture, door Craig Bartholomew en Michael Goheen)