Kerstsong: He who is mighty

Oh, the mercy our God has shown
To those who sit in death's shadow
The sun on high pierced the night
Born was the Cornerstonnee

Unto us a Son is given, unto us a Child is born

He Who is mighty has done a great thing
Taken on flesh, conquered death's sting
Shattered the darkness and lifted our shame
Holy is His name

Oh, the freedom our Saviour won
The yoke of sin has been broken
Once a slave, now by grace
No more condemnation

Now my soul magnifies the Lord
I rejoice in the God Who saves
I will trust His unfailing love
I will sing His praises all my days


Rebecca Elliott and Kate DeGraide
© 2014 Sovereign Grace Praise, Sovereign Grace Music


Download tijdelijk de gitaarakkoorden en bladmuziek gratis (mits registratie) via We are worship USA

Kerst vervult het Oude Testament

De Bijbel heeft een voorliefde voor het getal 7:

- 7 scheppingsdagen
- 7 keer rond Jericho stappen in de tijd van Jozua en het volk bij het binnentrekken van het land
- In Opb.: 7 brieven van Jezus voor 7 gemeenten, maar ook 7 zegels, 7 schalen, 7 bazuinen.

Zeven wordt vaak gezien als volmaakt getal. Zelfs het beruchte nummer 666 alludeert naar het feit dat het niet 777 is.

Mattheüs: gebruikt ook het getal 7 in het eerste deel van zijn evangelie: Mt. 1:17-4:17.
Wanneer Mattheüs de geboorte van Jezus beschrijft en de periode vooraleer Hij begint te prediken, citeert Mattheüs 7 vervullingen van het Oude Testament:

1. Het kind Jezus is geboren uit een maagd (1:22-23)
2. Jezus wordt geboren in Betlehem (2:5-6)
3. De vlucht naar Egypte en de daaropvolgende terugkeer (2:15)
4. De moord op de onschuldige kinderen in Betlehem (2:17-18)
5. De thuisbasis Nazareth (2:23)
6. De bediening van de voorloper, Johannes de doper (3:1-3)
7. De start van Jezus’ bediening in de noordelijke streek, waar een volk dat in duisternis wandelde, een groot licht zag (4:13-14)

Als je deze 7 gebeurtenissen bestudeert, vind je voor elk van ze een vervulde profetie uit het Oude Testament.

Met andere woorden: Kerst wortelt diep in het Oude Testament. Bij elke stap of gebeurtenis vervulde Jezus een rol die werd vormgegeven door meer dan een millennium van voorzeggingen.

Geen aspect van de bediening van verzoening gebeurde zonder vooruitziende bespiegeling. Op het moment van Jezus’ geboorte tekende zich de volledige breedte en focus van het Oude Testament af:
"Maar toen de volheid van de tijd gekomen was, zond God Zijn Zoon uit, geboren uit een vrouw, geboren onder de wet … " (Gal. 4:4)

Onze redding werd door God al heel lang geleden gepland. Zelfs nog voor het ontstaan van de tijd, in de eeuwige raadsbesluiten, in het verbond van de verzoening.
De Schrift heeft het over 'het Lam Dat geslacht is, van de grondlegging van de wereld af'. (Opb. 13:8)

Psalm 2:7-9 lijkt ons een verslag te geven van de bepalingen van het verbond tussen Vader, Zoon en Heilige Geest:

Ik zal het besluit bekendmaken:
De HEERE heeft tegen Mij gezegd: U bent Mijn Zoon,
Ík heb U heden verwekt.
Eis van Mij en Ik zal U de heidenvolken als Uw eigendom geven,
de einden der aarde als Uw bezit.
U zult hen verpletteren met een ijzeren scepter,
U zult hen in stukken slaan als aardewerk.

Van eeuwigheid af heeft de Heer zijn volk liefgehad.

- Kerst is hiervan de zichtbare demonstratie;
- het kruis toont ons hiervan de kostprijs;
- terwijl opstanding en hemelvaart ons hiervan de triomf en het effect tonen.

Dan mag het ons niet verwonderen dat de schepselen die de troon van het Lam omringen in de hemel, uitroepen ‘Het Lam Dat geslacht is, is het waard om de kracht te ontvangen, en rijkdom, wijsheid, sterkte, eer, heerlijkheid en dankzegging.’ (Opb. 7:12). Een zevenvoudige zegen.


(vrij vertaald naar een weekend devotional voor 26 en 27 december in Tabletalk)

What child is this? - This, this is Christ the King

What Child is This? (door Third Day)

What Child is this who laid to rest
On Mary’s lap is sleeping?
Whom angels greet with anthems sweet,
While shepherds watch are keeping?

This, this is Christ the King,
Whom shepherds guard and angels sing;
Haste, haste, to bring Him laud,
The Babe, the Son of Mary.

Nails and spear shall pierce Him through,
The cross be borne for me, for you.
Hail, hail the Word made flesh,
The Babe, the Son of Mary.

This, this is Christ the King,
Whom shepherds guard and angels sing;
Haste, haste, to bring Him laud,
The Babe, the Son of Mary.

So bring Him incense, gold and myrrh,
Come peasant, king to own Him;
The King of kings salvation brings,
Let loving hearts enthrone Him.

This, this is Christ the King,
Whom shepherds guard and angels sing;
Haste, haste, to bring Him laud,
The Babe, the Son of Mary.

Immanuël, o Immanuël

Immanuël, o Immanuël,
vol ontzag, aanbid ik U als Heer
en zing: Immanuël,
God met ons.

U kwam bij ons om mens te zijn
deelde mijn zwakheid en mijn pijn.
U, droeg de zwaarste straf voor mij,
Immanuël.
Rijker dan woorden, mooier dan
al wat mijn hart bevatten kan.
Eindeloos is de grootheid van
Immanuël.

Kerst is voor hen die Kerst haten

Want u kent de genade van onze Heere Jezus Christus, dat Hij omwille van u arm is geworden, terwijl Hij rijk was, opdat u door Zijn armoede rijk zou worden. (2Kor.8:9)

Is Kerst het feest voor de gelukkige mensen, de 'shiny happy people' van deze wereld? Voor gelukkige gezinnen en personen? Misschien ken je Ebenezer Scrooge uit ‘A Christmas Carol’? De zuurpruim die zeer ongelukkig is in de tijd van Kerst. Hij is zowat synoniem geworden voor vrek. Vandaag zijn wel meer mensen net zo ongelukkig in deze tijd van het jaar en bij de geplande feestelijkheden. De Scrooge-gevoelens zijn al vaker regel dan uitzondering. Voor veel gezinnen is het laveren tussen de landmijnen van interpersoonlijke of familiale gevoeligheden. Het kan moeilijk zijn. Ook daar waar er geen lege stoel is, kanker of echtscheiding.

Maar hebben we de zaak niet omgedraaid? Hebben we vandaag niet verkeerdelijk de gedachte aangenomen dat Kerst voor de gelukkige mensen is? Je weet wil, die van de ideale familiesituaties waarbij allen hun hartsdromen waarmaken en daar gezellig over kunnen van gedachten wisselen onder het gezellige kerstlicht. Kerst is dan voor de gezonde mensen die makkelijk lachen en in hun leuke woonst genieten van de feestdagen. Ze zijn op de weg niet verloren gereden dankzij de gps die ze het jaar daarvoor cadeau kregen en ze stralen voor hun prachtige flatscreen op het eind van The Sound of Music. We leven alsof dit bij uitstek de mensen zijn die kunnen genieten van Kerst.

Maar dit is de zaak omdraaien. Kerst, het verslag van de menswording van de Redder, is voor allen, in het bijzonder hen die redding nodig hebben. Jezus werd als baby geboren om de pijn te kennen en mee te voelen (letterlijk) met onze zwakheden.
Hij werd als ons opdat wij in zijn opstanding als Hem gemaakt kunnen worden, vrij van de pijn van de dood en de pijn van verlies. De eerste aanbidders van Jezus waren niet zij die tot de hoge klasse behoorden. Ze waren arme, vieze herders, geslagen door het leven. Velen keken op hen neer.

Jezus kwam voor hen die in de spiegel kijken en daar lelijkheid zien. Jezus kwam voor de dochters die van hun papa nooit te horen kregen hoe mooi ze waren. Voor hen wiens leven vernield werd door zware ziekte en de volgende Kerst misschien alleen een verre droom lijkt. Voor hen die o zo eenzaam zijn waren er niet de sociale media als Facebook. Voor hen in wiens huwelijk een bom kan barsten. Voor hen die van hun ouders partituren krijgen terwijl ze alleen maar dromen van sportgerief. Voor prostituees en overspeligen die liefde zoeken op de verkeerde plaatsen. Voor studenten die bij de familie zitten en al niet kunnen wachten tot de volgende drinkpartij. Voor hen die specialist werden in verloren dromen, voor hen die de familienaam besmeurden en het familiebezit verkwistten – ze verlangen naar huis maar weten niet of ze er welkom zullen zijn. Het is voor ouders die het huwelijk van hun kinderen zagen uiteenvallen.

Kerst is het goede nieuws van genade voor zondaars. Dankzij alles wat Christus deed aan het kruis, is de kribbe de meest hoopvolle plaats in het heelal geworden. De scharnier van de geschiedenis hangt aan een stal in de buurt van Betlehem. In de allergrootste ironie is Kerst voor hen bedoeld die er eigenlijk het moeilijkst van al kunnen van genieten. Het is eigenlijk voor hen die dit feest het meest haten.

Vrede op aarde, in mensen een welbehagen

Arrangement van Casting Crowns, gebaseerd op het gedicht van Henry Wadsworth Longfellow uit 1863: "I Heard the Bells on Christmas Day".

Gezien bij Justin Taylor.

I heard the bells on Christmas Day
Their old familiar carols play.
And wild and sweet the words repeat
Of Peace on earth, good will to men.

I thought how as the day had come
The belfries of all Christendom
Had rolled along the unbroken song
Of Peace on earth, good will to men.

And in despair, I bowed my head:
'There is no peace on earth,' I said,
'For hate is strong and mocks the song,
Of Peace on earth, good will to men.'

Then pealed the bells more loud and deep;
'God is not dead, nor doth He sleep;
The wrong shall fail, the right prevail,
With Peace on earth, good will to men'.

Daar we kerst vieren

"Hoi iedereen,

Daar we deze week de kerst vieren, ben ik bij mezelf gaan nadenken over het voorbij jaar met zijn probeersels, verdriet en uitdagingen, maar net zo goed de zegeningen en de vreugde.

Als ik bedenk, de liefde en wijsheid van de hemelen door het zenden van de Ware en Levende God om mens te worden, ben ik nederig en stil.

Ik realiseer me dat ik diep in mijn binnenste gebroken, gebrekkig, egoïstisch, en verscheurd ben, en toch vind ik een groot mysterie dat werkt in mij. Het verandert mij, maakt mij nederig, verleent mij hoop voor een toekomst met haar wortels in het verleden.
De Oudheid van Dagen, en nu de toekomstige Koning. Een en dezelfde, gisteren, vandaag en tot in eeuwigheid.

Vrienden en familie en kennissen , net zoveel anderen, hebben grote verliezen geleden in het afgelopen jaar, en zelfs in de afgelopen weken. Zonen en dochters verloren hun vaders. Broeders en zusters verloren geliefde vrienden en broers. Sommigen verloren hun job, inkomen, woning, vrienden of geliefden.

En toch in die duisternis schijnt er een licht. In een koude winter gaan de evergreens door als een teken van leven. Zaad valt in de aarde en sterft onder een bevroren aarde, en soms onder onze schijnbaar bevroren harten.

Maar op een dag, zal het licht en de warmte komen en nieuw leven zal oprijzen uit de dood.

Elk jaar met Kerstmis vind ik vind mezelf dichter naar God toegetrokken, en tot de wijsheid van de Rots der Eeuwen. Ik stel me geen vragen bij het plan om zondaren als ik te zoeken en te redden, door het sturen van Zijn geliefde Zoon naar deze gebroken en verpeste wereld. Het is zoals een broer voor mij ooit zong: “ Als ik bedenk de hemel, het werk van uw vingers, de maan en de sterren die u hebt gemaakt, wie ben ik dat u naar mij omziet?

De vreze van de Heer is waarlijk het begin van wijsheid. Je kan wijsheid niet vinden in de machines en de zelfzuchtige systemen van eindige mensen. Die dingen laten ons gestrand, leeg, verward, in de schulden, alleen, ... achter.

Op Kerstmis sta ik versteld voor een God die niet kwam als een koning, maar als een dienaar. Niet werd geboren in een kasteel of in een herenhuis, maar werd geboren in een schuur, en gelegd werd in een voederbak om te slapen.

Ik voel mij klein als ik een poging doe om te begrijpen hoe de engelen aan de herders verschenen en tot hen een lied zongen met een geluid en een melodie zoals geen ander tot dan en sindsdien op deze aarde heeft gehoord.

de boodschap: Lucas hoofdstuk 2 vers...

8 En er waren herders in diezelfde landstreek, die zich ophielden in het veld en des nachts de wacht hielden over hun kudde. 9 En opeens stond een engel des Heren bij hen en de heerlijkheid des Heren omstraalde hen, en zij vreesden met grote vreze. 10 En de engel zeide tot hen: Weest niet bevreesd, want zie, ik verkondig u grote blijdschap, die heel het volk zal ten deel vallen: 11 U is heden de Heiland geboren, namelijk Christus, de Here, in de stad van David. 12 En dit zij u het teken: Gij zult een kind vinden in doeken gewikkeld en liggende in een kribbe. 13 En plotseling was er bij de engel een grote hemelse legermacht, die God loofde, zeggende:
14 Ere zij God in den hoge, en vrede op aarde bij mensen des welbehagens.
15 En het geschiedde, toen de engelen van hen heengevaren waren naar de hemel, dat de herders tot elkander spraken: Laten wij dan naar Betlehem gaan om te zien hetgeen geschied is en ons door de Here is bekendgemaakt. 16 En zij gingen haastig en vonden Maria en Jozef, en het kind liggende in de kribbe. 17 En toen zij het gezien hadden, maakten zij bekend hetgeen tot hen gesproken was over dit kind. 18 En allen, die ervan hoorden, verbaasden zich over hetgeen door de herders tot hen gezegd werd. 19 Doch Maria bewaarde al deze woorden, die overwegende in haar hart. 20 En de herders keerden terug, God lovende en prijzende om alles wat zij hadden gehoord en gezien, gelijk het hun gezegd was.

Deze kerst bid ik voor ieder van jullie, dat de Koning der koningen en de Mensenzoon, u zou zegenen en U dicht bij Hem zou trekken.

Ik bid dat je zou denken aan de zegeningen die we hebben. De broers, zussen, families, vrienden, schuilplaatsen, voedsel en voorzieningen die we hebben in deze donkere tijd.

Ik bid dat net als Maria, je zou terugkijken op de grote dingen die God heeft gedaan en kan doen in je leven, en houd en koester ze als iets dat dierbaar is, als een schat in je hart.

Moge je licht in de duisternis schijnen. Moge hoop in je opstaan, zelfs als je je alleen voelt.

God zegene ons allemaal, als we het nieuwe jaar ingaan."


Bovenstaande tekst kreeg ik vandaag in m'n mailbox van Stefaan en Sophie Gernaey, geïnspireerd door Michael J. Pritzl van The Violet Burning. Met toestemming overgenomen. Dank!

... And the times, they are a-changin'

Als je op zoek bent naar een theologische beschouwing of een ontroerende overdenking, dan kan je je de tijd van het kijken besparen.
Maar gewoon in voor een snelle knipoog over de veranderende tijden? Klik dan op de playknop. Kerst 2.0, zegt de boutade.

Net 20 jaar geleden doken de eerste websites op in België, zei men trouwens deze morgen op de radio. Ongelooflijk hoe snel alles is geëvolueerd.

Kerst = revolutie

Het woord is vlees geworden

God werd mens

De onzichtbare werd zichtbaar

De ontastbare werd tastbaar

Eeuwig leven onderging tijdelijke dood

De transcendente daalde neer en kwam nader

Degene zonder grenzen werd begrensd

De oneindige werd eindig

De onveranderlijke werd veranderlijk

De onbreekbare werd breekbaar

Geest werd stoffelijk

Eeuwigheid kwam de tijd binnen

De onafhankelijke werd afhankelijk

De almachtige werd zwak

De geliefde werd de gehate

De verheerlijkte werd vernederd

Glorie werd onderworpen aan schande

Roem veranderde in het obscure

Van onuitsprekelijke vreugde tot tranen van ondenkbare smart

Van een troon naar een kruis

Van heerser tot overheerste

Van kracht tot zwakheid

Elk van de opmerkingen is in wezen onvoorstelbaar. In de oorspronkelijke Engelse tekst van Sam Storms kregen alle zinnen een uitroepteken.

Storms citeert vervolgens nog Max Lucado (vrij vertaald):

"De almachtige maakte zichzelf in één ogenblik breekbaar. Hij die geest was kon doorstoken worden. Hij die groter was dan het heelal werd een embryo. En Hij die de wereld onderhoudt koos met een woord om afhankelijk te worden van de voeding van een jong meisje. God als een foetus. Heiligheid die sliep in een moederschoot. De schepper van het leven als schepsel. God kreeg wenkbrauwen, ellebogen, twee nieren en een gemoed. Hij strekte zich uit tegen de baarmoederwanden en dreef in het vruchtwater van zijn moeder." (God Came Near, pag. 25-25)

Poirot en het kerstverhaal

Nieuwe video op basis van de tekeningen en het kerstverhaal uit 'The Jesus Storybook Bible'. Voorgelezen door de Engelse acteur David Suchet, bekend voor zijn rol als Hercule Poirot.

Even je historiek gommen?

Kerstdienst 27 december 2009 - Prediking door mijn broer Luc in de christengemeente in Kuurne.
Thema: back to the future

"Wie van u heeft de film “Back to the Future” gezien? Ik had er vroeger al eens een paar stukjes van gezien, maar heb hem tot vorige week eigenlijk nooit helemaal gezien. Er waren indertijd nochtans wel genoeg redenen om hem te zien: Michael J. Fox was heel populair en die handgemaakte, roestvrije stalen DeLorean was ook nogal mythisch, maar toch … Dat reizen door de tijd. Zowel voor mensen met veel fantasie, als voor mensen zonder fantasie, heeft dat toch wel iets.

Karel zei daarnet al dat Marty McFly, eigenlijk toevallig een tijdreiziger werd. Heel toevallig beïnvloedt hij zijn eigen geschiedenis. En met de nodige problemen keert hij daarna terug naar nu.
Stel nu eens dat dit reizen door de tijd ook effectief zou kunnen. Misschien niet speciaal met zo’n DeLorean auto, maar dat jij terug kan gaan in de tijd. À la Suske en Wiske en professor Barabas als je de film nu niet hebt gezien. En jij kan terug in de tijd.

Wat zou je dan gaan doen? Naar waar of wanneer zou jij terug willen gaan? Zou je er niet, een heel klein beetje, aan durven denken om dingen die in het verleden fout liepen, een heel klein beetje bij te sturen?

Terug naar 9 augustus 1981 net voor 7 uur ’s avonds, het moment dat ik van 5 meter hoog uit een boom viel omdat de tak afbrak.
Of terug naar het voorjaar van 1986 toen ik een verkeerde studiekeuze maakte. Althans één waarvan ik nu nog spijt heb.
Terug … ik weet niet naar waar u terug zou willen keren om zaken ongedaan te maken. Terugkeren naar een moment, net voor je die woorden zei, of net voor je die daden deed, waar je nu nog steeds spijt van hebt.

Eigenlijk, terugkeren om met een gom door je geschiedenis heen te gaan en overal waar nodig … waar je verdriet had … , waar je een verkeerde keuze maakte … , waar je zondigde …
Ik denk dat we ons niet alleen zouden moeten beperken tot 5 november 1955 of 5 november 1985, om nu eens de twee data uit de film te noemen. Maar misschien moeten we wel heel erg ver teruggaan in de geschiedenis van de mensheid om foutjes en fouten weg te gommen.

Heel lang geleden is er iets verschrikkelijk fout gegaan in de geschiedenis van de mensheid. Een fout met enorme gevolgen. Gevolgen die u en ik vandaag nog aan den lijve ondervinden. En hoe hard wij ook gaan gommen, de fout raakt niet van ons blad. Onze gom doet het niet.
Het is alsof God een mooi wit blad heeft geschapen en wij hebben er een zwarte vlek op gemaakt. De vlek blijft en wordt steeds groter. En wij mensen kunnen het probleem, het probleem van de zonde, niet oplossen.
En dan komt kerst …

[PROJECTIE - De Bijbel, Johannes 3:16-21]

Want God had de wereld zo lief dat Hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. God heeft zijn Zoon niet naar de wereld gestuurd om een oordeel over haar te vellen, maar om de wereld door hem te redden. Over wie in hem gelooft wordt geen oordeel uitgesproken, maar wie niet in Hem gelooft is al veroordeeld, omdat hij niet wilde geloven in de naam van Gods enige Zoon. Dit is het oordeel: het licht kwam in de wereld en de mensen hielden meer van de duisternis dan van het licht, want hun daden waren slecht. Wie kwaad doet, haat het licht; hij schuwt het licht omdat anders zijn daden bekend worden. Maar wie oprecht handelt zoekt het licht op, zodat zichtbaar wordt dat God werkzaam is in alles wat hij doet.

Ik weet niet hoe jij je voelt wanneer je onrecht is aangedaan, maar ik kan mij er wel iets bij voorstellen. Wanneer wij God onrecht aandoen (en dat is het probleem wanneer wij zondigen), dan heeft God datzelfde gevoel. Maar nog vele malen intenser. En wat doet God? Wat deed God? Nam Hij een grote hemelse gom om ons weg te gommen en opnieuw te beginnen zoals een tekenaar dat zou doen? Neen, Hij stuurde zijn enige Zoon. Niet in een hemelse, blinkende, roestvrije DeLorean. Niet met gerechtvaardigde wraakgevoelens en met oordeel voor ons als logisch gevolg. Neen, Hij stuurde Hem in liefde.

En daar gaat het om met kerst: God die zijn enige Zoon stuurt in liefde. Daar denken we aan, in de periode van het jaar dat de dagen het kortst en donkerst zijn, de komst van Gods enige Zoon als licht in deze donkere wereld. Geheel bewust, en niet toevallig zoals Marty McFly. Hij komt, op een moment in de tijd dat zo cruciaal is (de bijbel noemt het: de volheid van de tijd) dat we het in onze tijdrekening het jaar nul zijn gaan noemen. En de wereldgeschiedenis wordt verdeeld in de tijd vóór, en de tijd na deze goddelijke lichtflits.
“Licht van de wereld, U scheen in mijn duisternis” hebben we zonet gezongen. Hij scheen ook in uw duisternis. En ook uw geschiedenis wordt verdeeld in een tijd voor en een tijd na …

Een lichtflits. En wat doet u er mee? “Mensen hielden meer van de duisternis dan van het licht … hij schuwt het licht”.
Kerst kent een verleden, een heden en een toekomst. Even ‘back to the future’. Marty ontmoet in de film zijn pa, geeft hem een duw (zodat hij niet door een auto werd aangereden) en de hele geschiedenis van Marty, zijn ouders, zijn stad verandert.
God heeft, door de komst van zijn Zoon, de geschiedenis een duw gegeven. Dit is het verleden, 2000 jaar geleden, toen een kleine baby werd geboren in een stal in Bethlehem.

God wil vandaag (heden) ook jouw geschiedenis een duw geven. Hij wil je redden en eeuwig leven geven. Hij wil voor jou een toekomst.
Want Jezus, de enige Zoon van God, komt terug naar deze aarde. Nu niet meer als zwakke, weerloze baby zoals de eerste keer, maar nu als heerser. Dat is de kerst van de toekomst, wanneer Hij terugkomt en kijkt of je je hebt laten wegduwen van voor de auto. Hij komt en kijkt wat je hebt gedaan met dat licht dat in de wereld kwam en straalde vanuit de stal in Bethlehem, dat straalde vanaf dat ene kruis op Golgotha.

“Maar wie oprecht handelt zoekt het licht op, zodat zichtbaar wordt dat God werkzaam is in alles wat hij doet”.

Ik hoop dat u allen dit licht mag zien, dit licht mag opzoeken, mag ontmoeten en van mag houden.
Ik hoop dat u allen Jezus mag zien, dat u Jezus mag opzoeken, mag ontmoeten en dat u van Hem mag houden zoals Hij ook van u houdt."

Kerstsong: één klein kind

Dit was de kerstsong van David Meece die ik zocht: One Small Child. Meece zou de tekst geschreven hebben toen hij 14 was.
De Nederlandse tekst komt uit Opwekkingsliederen, nummer 533.

Eén klein kind

Eén klein kind
in een wereld vol duisternis.
één Verlosser. zo lang al verwacht.
Eén klein handje
dat wijst waar de hemel is,
vredeskind in de nacht.

Enig heerser die ons al zijn rijkdom geeft,
enig Heerser met hemelse macht.
enig heerser die zelf zich vernederd heeft,
Koningskind in de nacht.

Zie Hem liggen, in doeken gewikkeld,
zie Hem stralen in het hooi.
Zie zijn moeder zijn Vader prijzen,
zie dit kindje, rustig en mooi,

Eén klein licht
dat de wereld verlichten moet.
Eén klein licht dat het duister ontkracht.
Eén klein licht
dat Gods liefde ontbranden doet,
stralend Licht in de nacht.

Zie de herders Hem hulde bewijzen,
zie de wijzen buigen zich neer.
Zie zijn moeder zijn Vader prijzen,
zie dit kindje, klein en teer.

Eén klein kind in een wereld vol duisternis,
één Verlosser, zo lang al verwacht.
Eén klein handje dat wijst waar de hemel is,
reddend Licht in de nacht.

Retrovideo: David Meece - We are the Reason

David Meece met tijdsgebonden kapsel, tijdsgebonden mimiek (ja, ook dat) en tijdloze boodschap.

Damiaan en kerst: "Wij melaatsen ... "

Ook internationaal kent men Jozef De Veuster of pater Damiaan (1840-1889) ... En wellicht nog ver daarboven ook. Daarvoor moet je niet eens door mensen heilig worden verklaard.

"Pater Damiaan was een priester die beroemd werd voor zijn bereidheid om melaatsen te dienen. Hij verhuisde naar Kalawao - een dorp op het eiland Molokaï in Hawaï. Het was in quarantaine gesteld om als melaatsenkolonie te dienen. 16 jaar lang leefde hij in hun midden. Hij leerde hun taal spreken. Hij verbond hun wonden, omhelsde de lichamen die niemand zou aanraken, predikte tot harten die anders aan hun lot overgelaten waren. Hij organiseerde scholen, bands en koren. Hij bouwde huizen zodat de melaatsen een onderdak hadden. Eigenhandig maakte hij 2.000 doodskisten zodat ze bij hun overlijden een waardige begrafenis konden krijgen. Er werd verteld dat Kalawao langzaam een plaats werd om te leven in plaats van om te sterven, want pater Damiaan bood hoop.

Pater Damiaan was niet voorzichtig in het houden van afstand. Hij deed niets om zich van zijn mensen af te scheiden. Hij doopte zijn vingers in de schotel met poi, samen met zijn patiënten. Hij deelde zijn pijp met hen. Hij waste niet altijd zijn handen na het verbinden van open etterende wonden. Hij kwam dichtbij. Daarom hielden de mensen van hem.

Toen stond hij op een dag op en begon zijn prediking met de woorden "Wij melaatsen ...".

Nu hielp hij niet slechts meer. Hij was een van hen. Vanaf die dag was hij niet slechts op hun eiland, hij was in hun huid gekropen. Eerst had hij gekozen om als hen te leven, nu zou hij als hen sterven. Nu zaten ze er samen in.

Op een dag kwam God naar de aarde en begon zijn boodschap: "Wij melaatsen". Nu hielp Hij niet slechts meer. Nu was hij een van ons. Nu was Hij in onze huid gekropen. Nu zaten we er samen in."

Uit John Ortbergs "God Is Closer Than You Think" en gelezen bij Z.

Kerstdag verbonden met Goede Vrijdag

"Het hele leven van Christus was een voortdurende lijdensweg. Anderen sterven als martelaars, maar Christus werd als martelaar geboren ... Zijn geboorte en zijn dood zijn maar één voortdurend hoofdstuk, en zijn Kerst-dag en zijn Goede Vrijdag zijn slechts de avond en morgen van één en dezelfde dag."

John Donne op 25 december 1626; de openingszinnen van zijn kerstboodschap.

(Bron: Tony Reinke - eigen vertaling)

Voor kids (met ouders die het Engels kunnen navertellen)

Zo goed als David Suchet (alias Hercule Poirot) het doet zal misschien moeilijk worden, maar creatieve ouders moeten dit filmpje beslist voor hun kleine kinderen kunnen navertellen. Zeker met kerst in zicht.

Gebaseerd op de Jesus Storybook Bible, die een mooi overzicht van de heilsfeiten biedt op een voor kinderen begrijpbaar niveau.
Lees er hier wat meer over.

Theologie: een kwestie van aanvoelen?

Je moet duidelijk geen professor zijn om theologie te snappen.

'Definieer "Braaf"', vraagt de jongeman aan de kerstman.

Gelezen bij Ray Ortlund.

Bono over Kerst

Op TheResurgence een post van Jonathan Dodson. Hij heeft het over de overdenking van Bono over Kerst, die verscheen toen die pas terug thuis was in Dublin van een lange tournee met U2.
Op kerstavond ging Bono naar de bekende St. Patrick’s Cathedral.
Hij kreeg er een heel slechte plaats, waar zijn zicht gehinderd werd door een pilaar, zodat het nog moeilijker werd voor hem om wakker te blijven ... Maar het was daar dat het kerstverhaal hem trof als nooit tevoren. Dit is wat Bono er zelf over schrijft:

“The idea that God, if there is a force of Logic and Love in the universe, that it would seek to explain itself is amazing enough. That it would seek to explain itself and describe itself by becoming a child born in straw poverty, in shit and straw . . . a child . . . I just thought: “Wow!” Just the poetry . . . Unknowable love, unknowable power, describes itself as the most vulnerable. There it was. I was sitting there, and it’s not that it hadn’t struck me before, but tears came streaming down my face, and I saw the genius of this, utter genius of picking a particular point in time and deciding to turn on this.”

Het hele stuk vind je hier.

Wie is deze baby?

Who is This Baby?

Child of the stable’s secret birth
The Lord by right of the lords of earth
Let angels sing of a king newborn
The world is weaving a crown of thorn
A crown of thorn for that infant head
Cradled soft in a manger bed.

Eyes that shine in the lantern’s ray;
A face so small in its nest of hay -
Face of a child who is born to scan
The world of men through the eyes of man:
And from that face in the final day
Heaven and earth shall flee away.

By Timothy Dudley Smith, © Hope Publishing Company, 1983

Hier gelezen.

De waarheid kan ernstige schade toebrengen aan je carrière

Mijn broer Luc tipte me over dit Nieuwsblad-bericht:

"Lerares ontslagen omdat ze de waarheid vertelde

Een lerares in een lagere school in het Britse Royton (Oldham) is ontslagen nadat zij haar leerlingen de harde waarheid had verteld: de kerstman bestaat niet. Dat meldt de BBC.

De lerares vertelde de zevenjarige kinderen dat niet Santa Claus, maar de ouders degenen zijn die zorgen voor de pakjes onder de kerstboom. Verscheidene ouders hadden zich daarop bij de schoolleiding beklaagd, en de lerares had haar verontschuldigingen aangeboden. Maar voor het schoolhoofd ging dat niet ver genoeg: zij wil niet dat de lerares ooit nog voet zet in Blackshaw Lane Primary School."