J. I. Packer schreef een boek over God ernstig nemen 'Taking God Seriously'. Hij legt uit waarom dit zo belangrijk is:



Een uittreksel uit het boek:

Video gezien bij Justin Taylor.

Laat nieuwjaarsgeschenk: audiobook 'Knowing God'

ChristianAudio zet het nieuwe jaar goed in met weer een gratis download van een van haar audiobooks. Dit keer is J.I. Packker zijn klassiek geworden werk 'Knowing God' aan de beurt. Download hier 'Knowing God'. Let op: het aanbod is slechts deze maand geldig (januari 2012).

Dit boek is bij de Nederlandstalige boekhandel terug te vinden onder de titel 'God leren kennen' en is een aanrader. Klik voor een pagina met uitleg over 'God leren kennen' bij uitgeverij Novapres.

Gaat er wel iemand verloren?

J.I. Packer stelt enkele kritische vragen aan wie denkt dat - eens je in de hel belandt - God uiteindelijk toch nog ieder mens zal redden en in de zaligheid brengen:

- Waarom laat God dan massa's mensen die het evangelie al hoorden eerst naar de hel gaan als ongelovigen, vooraleer Hij hen toch weer tot geloof roept?

- Meer nog, waarom is er dan bij Christus of de apostelen geen hint te vinden dat het Gods bedoeling zou zijn om elk lid van de gevallen mensheid vanaf de wieg naar de kroon te brengen, desnoods via de hel?

- En waarom spreken zij dan met grote nadruk alsof de beslissingen van ieder mens die hier genomen worden, bepalend zijn voor de latere toestand, zodat ongelovigen een onherstelbare eeuwige verlorenheid wacht?

- Wordt het Nieuwtestamentische gezichtspunt over dit onderwerp niet duidelijk uitgedrukt, consequent aangehouden en voortdurend benadrukt?

- Is er dan niet iets van dwaalleer verbonden met het universalistische verslag van Gods liefdesplan, dat zo radicaal afwijkt van de Bijbel?

En Justin Taylor voegt aan bovenstaand vrij vertaald stukje uit het boek 'Hell Under Fire' (pag. 194) nog toe: "And no, Dr. Packer is not “just asking” questions".

Gewoon ik en mijn Bijbel

Justin Taylor blogt dat de gedachte van "Gewoon ik en mijn Bijbel" (lees erachter "en meer heb ik niet nodig") een onbijbelse gedachte is. Een paar quotes illustreren zijn punt. Hieronder heb ik ze vrij vertaald. In de originele post kun je ook doorklikken naar het bronmateriaal.

“Het lijkt vreemd dat sommige mensen die zo veel spreken over wat de Heilige Geest aan henzelf openbaart, zo klein zouden denken over wat hij aan andereen heeft geopenbaard.”

—Charles Haddon Spurgeon, Commenting and Commentaries (London: Passmore & Alabaster, 1876), 1.

“Traditie is de vrucht van het onderwijs door de Heilige Geest doorheen de eeuwen, waarin Gods volk heeft gezocht om de Schrift te verstaan. Dit is niet onfeilbaar, maar het kan ook niet zomaar genegeerd worden. En we verarmen onszelf als we het naast ons neerleggen.”

—J.I. Packer, “Upholding the Unity of Scripture Today,” JETS 25 (1982): 414

“De beste manier om een waarheidsgetrouwe verklaring van de Schrift te bewaren, zo beklemtoonden de hervormers, was om niet op een naïeve manier de onfeilbaarheid van de traditie te omarmen, of de onfeilbaarheid van het individu, maar om de gemeenschappelijke verklaring van de Schrift te erkennen.
De beste manier om trouw te blijven aan de tekst is om die samen te lezen, niet alleen met de kerken in onze tijd en plaats, maar met de bredere ‘gemeenschap van heiligen’ door de eeuwen heen.”

—Michael Horton, “What Still Keeps Us Apart?”

“Er is een ruw terrain af te leggen voor hen die constitutioneel niet in staat zijn om terug te grijpen naar de paden die uitgezet werden door wijze en geestvervulde cartografen van over de eeuwen heen.”

—Larry Woiwode, Acts (New York: HarperCollins, 1993).

Je realiseert het je beter vroeg dan (te) laat

"Net als de psalmisten en profeten van het Oude Testament, kunnen Jezus en de apostelen genieten van het vooruitzicht dat de gerechtigheid overal zal zegevieren, omdat God over alles zal oordelen. Maar ze scheppen er geen genoegen in dat dit voor sommigen een eeuwigdurende hel zal betekenen.

Als ze het over de hel hebben, dan is het op een manier zoals een evangelist dat zal doen, namelijk om vol medelijden te waarschuwen tegen de wegen van onverschilligheid en gebrek aan berouw die ernaartoe voeren, en als middel om de mensen te smeken hun hart te openen voor de liefde die verlost.

(...)

Het Nieuwe Testament schildert de hel af als een plaats waar men zich van zijn pijn bewust is, een pijn die te vergelijken is met die van vuur, waarin de veroordeelden beseffen

(1) hoe weerzinwekkend en schuldig hun manier van leven op aarde was in de ogen van hun Schepper;

(2) hoe terecht Gods straf was, toen Hij hen buitensloot van zijn aanwezigheid en vreugde;

(3) hoe totaal ze nu alle vreugde en plezier verloren hebben en

(4) hoe onveranderlijk hun toestand is.

Toch is Gods verbanning van deze mensen naar de hel rechtvaardig,

- ten eerste omdat het precies is wat ze verdienen

- ten tweede omdat de hel - het bestaan los van God, dat er ook op neerkomt dat ze los zijn van al het goede - ten diepste is wat ze gedurende dit leven feitelijk zelf verkozen hebben, zodat Gods oordeel niets meer en niets minder is dan het bekrachtigen van hun eigen keuze."

(J.I. Packer in zijn inleiding op 'Belangrijke vragen over de hel' van Ajith Fernando, uitg. Novapres, pag. 9 en 10. Hier lees je het eerste hoofdstuk van het boek online. Dit is een degelijke inleiding op het thema 'hel' en het boek is blijkbaar verkrijgbaar aan 2,50 euro)

Workaholic

"Soms werken we te veel. Niet omdat het werk op zich zo belangrijk is, maar omdat we eerder door vrees voortgedreven worden, dan door geloof. Workaholics zijn gedrevenen. Werk is voor hen geen uitdrukking van geloof, maar een zoektocht naar vrede.

(...)

Workaholics proberen hun geweten schoon te houden door te werken. Bijgevolg werken ze te veel en worden slaaf van hun eigen neurose. Workaholics kunnen niet gewoon tot rust komen. Ze beginnen geobsedeerd te kijken als ze zich ontspannen.

(...)

De schrift moedigt dit soort gedrevenheid niet aan.

'Het is voor u tevergeefs, dat gij vroeg opstaat, laat opblijft, brood der smarten eet - Hij geeft het immers zijn beminden in de slaap.' (Psalm 127:2)

Nehemia was er diep van overtuigd dat werken nutteloos is, als het niet met en voor God gebeurt. Nehemia werkte hard als hard werken nodig was, daar hij wist dat Gods goede hand over hem was (2:8,18), niet omdat hij leed aan een neurotische behoefte om te presteren."

J.I. Packer citeert de arts en psychiater John White (hij schreef 'The Bogeyman of Overwork' - de kwelduivel overwerk), in Opbouwend Leiderschap - wijsheid uit het boek Nehemia, uitg. Barnabas, pag. 57-58.

Bekering is ... snelwandelen en gedagzeggen

"Bekering is een verandering van denken, resulterend in een verandering van leven" (...)

(...) "Aangezien het praktische atheïsme dat God negeert sinds de zondeval is aangeboren, moet godvrezendheid vanaf het begin gevonden worden door bekering. Bekering betekent een rechtsomkeer maken en een snelwandeling naar de andere kant dan waar voorheen naartoe werd gegaan. De oorspronkelijke richting was het pad van de zelf-dienst in de zin van onszelf als God behandelen, de allerhoogste waarde en de overeenkomstige zelfverheerlijking. De nieuwe richting is een kwestie van gedag-zeggen tegen dat alles en in plaats daarvan het volkomen aanvaarden van de dienst van God."

(J.I. Packer in "Opbouwend leiderschap", uitg. Barnabas, pag. 42)

Mensen die dicht bij God leven

Mensen die dicht bij God leven zijn zich meer bewust van God dan van zichzelf en als je ze godvrezend noemt zijn ze geneigd te glimlachen, hun hoofd te schudden en te zeggen dat ze wilden dat het waar was.
Wat ze over zichzelf weten heeft meer te maken met hun zwakheden en zonden dan met werkelijk bestaande of denkbeeldige geestelijke verworvenheden.
Bovendien hebben ze er een afkeer van over zichzelf te spreken, behalve als werktuigen in Gods hand, dienstknechten, wier levensverhaal alleen aandacht verdient omdat het deel is van het veel grotere verhaal over hoe God zichzelf in deze wereld, die Hem verloochent, verheerlijkt.


(J.I. Packer over Nehemia maar met duidelijk breder perspectief, in Opbouwend Leiderschap, pag. 32)

Kerkgroei draait om kwaliteit

19 Zo bent u dus geen vreemdelingen of gasten meer, maar burgers, net als de heiligen, en huisgenoten van God, 20 gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, met Christus Jezus zelf als de hoeksteen. 21 Vanuit hem groeit het hele gebouw, steen voor steen, uit tot een tempel die gewijd is aan hem, de Heer, 22 in wie ook u samen opgebouwd wordt tot een plaats waar God woont door zijn Geest. (Ef.2:19-22)

"In het licht van Paulus' beeld van de groei van de kerk als het groeien van een lichaam of een bouwwerk door het proces van haar oprichting, lijkt het betreurenswaardig dat de uitdrukking 'kerkgroei' tegenwoordig uitsluitend, zoals het lijkt, gebruikt wordt voor haar getalsmatige uitbreiding, hoewel de nieuwtestamentische gedachte die met dit woord wordt uitgedrukt, niet van kwantitatieve, maar van kwalitatieve vooruitgang is. Het is altijd het meest verstandig om bijbelse uitdrukkingen ook te gebruiken zoals de Bijbel die bedoeld heeft, en deze teksten maken duidelijk dat de groei van de kerk in Paulus' gedachten geen kwestie is van nieuwkomers die aan de gemeenschap worden toegevoegd (daar had hij andere woorden voor), maar voor de gemeenschap die klaargemaakt wordt voor haar bestemming door de herscheppende kracht van de door de Geest geleerde waarheid."

J.I. Packer, Opbouwend Leiderschap, pag. 13 (Uitg. Barnabas)

Wat is berouw?

"Berouw betekent je afwenden van zoveel als je beseft van je zonde om zoveel als je van jezelf kent te geven aan zoveel je maar weet van je God. En naarmate onze kennis groeit op deze drie punten moet ook onze praktijk van berouw verder groeien."

J.I. Packer, Keep in Step with the Spirit, pag. 87. (gelezen bij Joshua Harris)

Omdat mijn vertaling wat rammelt toch nog eens het origineel:
"Repentance means turning from as much as you know of your sin to give as much as you know of yourself to as much as you know of your God, and as our knowledge grows at these three points so our practice of repentance has to be enlarged."—J.I. Packer, Keep in Step with the Spirit, page 87

Gods leiding in onze keuzes

In zijn maandelijkse column voor CV-Koers bespreekt Aad Kamsteeg het boek "De belofte van de herder", van J.I. Packer en Carolyn Nystrom. Een paar fragmenten:

(...)" Hoe kun je bij het nemen van beslissingen Gods leiding ontdekken? Allereerst door rekening te houden met zijn beloften en geboden, met zijn wetten die het christelijk leven beschrijven, met zijn gedachten zoals die tot uiting komen in de manier waarop God omgaat met Bijbelse volken en personen. Het gaat kortom in de eerste plaats om het Woord van God. Maar daarbij zal wijsheid centraal moeten worden gesteld, dat is: begrip van de aard van de dingen, in eerbied en bewondering leven voor de Here en gericht zijn op doelen die er in zijn Koninkrijk echt toe doen.
Voorts geeft God je de broederschap bij het voorbereiden van besluiten. Vrienden geven je adviezen. Voorbeeldfiguren leiden je naar christelijke volwassenheid. Maar blijf kritisch op je eigen motieven. Misschien volg je een advies omdat het je erg goed uitkomt."

(...)

"Wie denkt dat Packer nu zal stoppen, kent hem niet. Kenmerk van de Angelsaksische puriteinen is een gezonde bevinding. Kennis over God (verstandelijk) is nog geen kennis van God (liefdesband). Want stel dat je aan de vooravond van een belangrijke beslissing al die adviezen van Packer - Gods geboden, wijsheid, vrienden, doelen en rolmodellen - nauwkeurig op een rijtje zet en toepast ... Dan wissel je de dynamiek van Gods geest in voor een formule die, hoe bijbels ook, geen rekening houdt met rechtstreekse actie van God de Heilige Geest in je hart. "

(...)
"De Geest kan je namelijk via aanbidding van God nieuw inzicht geven in zijn geopenbaarde wil. "

(...)
"Maar één zekerheid geeft God hem (Packer, JL) en al zijn kinderen dan wel: ook al dwaal ik als een dom schaap soms van de weg af, in zijn verbondstrouw zal God me toch veilig thuisbrengen. Dat is de belofte van Jezus Christus. En een betrouwbaarder herder dan Hij bestaat er niet."