'Ik ben Jezus, die gij vervolgt' (Hd. 9)

Richteren 5; Handelingen 9; Jeremia 18; Markus 4

Wat was Paulus’ visie voor hij tot bekering kwam (Handelingen 9)? Elders (Hd. 22:2; 23:6; Fp. 3:4-6) vertelt hij ons dat hij een strikte Farizeeër was, (blijkbaar) opgegroeid in Jeruzalem, onderwezen door een van de meest gerenommeerde rabbi’s van die tijd.

Voor hem was de notie van een gekruisigde Messias een contradictio in terminis. Messiassen regeren, ze triomferen, ze winnen.

De Wet benadrukt dat zij die aan een kruis hangen vervloekt zijn door God. Daarom is de nadruk dat Jezus de Messias is niet alleen dwaas, maar grenst die aan godslastering. Het kan leiden tot politieke oproer: de opkomende kerk kende groei, ze kon een gevaarlijk blok worden.

Ze moest gestopt worden; ja, wat er nodig was was een moedig man als Saulus, een man als Pinehas die de toorn van God afwendde door een beslissende actie tegen degenen die de waarheid en zuiverheid aantastten (Num. 25; zie de overdenking voor 16 mei), iemand die de gevolgen van deze ellendige waanideeën goed kon inschatten en inzag waartoe ze zouden leiden.

Maar nu op de weg naar Damascus heeft Saulus een ontmoeting met de opgestane, verheerlijkte Jezus. Of hij Hem voorheen al gezien had kunnen we niet met zekerheid weten; dat hij Hem nu ziet, daarover bestaat bij Saulus geen twijfel. En een groot deel van zijn theologie, uitgewerkt en tentoongespreid in zijn brieven, komt voort uit dit brute feit.

Als Jezus nog leefde en verheerlijkt was, dan was zijn kruisdood op de een of andere manier geen bewijs dat Hij vervloekt was. Verre van: de bewering van gelovigen dat God Hem had opgewekt uit de dood, en dat ze Hem hadden gezien, moet waar zijn – en dat kon alleen betekenen dat God Jezus had gerechtvaardigd.

Maar wat kon zijn dood dan toch betekenen? Vanuit dit gezichtspunt zag alles er ander uit. Was Jezus onder de vloek van God toen Hij stierf, maar was Hij nu gerechtvaardigd door God, dan moet Hij voor anderen zijn gestorven. Op de een of andere manier absorbeerde zijn dood de terechte vloek van God voor anderen en neutraliseerde Hij die.

In dit licht leek de hele geschiedenis van de Hebreeuwse Schriften anders. Stond er niet geschreven dat een Lijdende Dienstknecht (zie de overdenking van gisteren) om onze overtredingen zou worden doorboord en om onze ongerechtigheden verbrijzeld?

Neemt de dood van talloze lammeren en stieren werkelijk menselijke zonde weg? Of hebben we als het ware een menselijk ‘lam van God’ nodig, een menselijk ‘Paaslam’?

Als de tabernakel- en tempelrituelen worden gelezen als verwijzend naar de finale oplossing, wat zegt dit dan over de huidige staat van het verbond dat wordt uitgevaardigd bij Sinaï? Wat met de Schriftplaatsen die een nieuw verbond beloven, een grote uitstorting van de Geest in de laatste dagen (Hd. 2:17-21; zie Joël 2:28-32 en de overdenking van 15 juli)?

Welke plaats neemt de belofte van Abraham dan in, in het schema van de dingen, dat in Abrahams nageslacht alle naties op aarde zouden gezegend worden (Gen. 12:3; zie de overdenking voor 11 januari)?

Erken dat Jezus leeft en gerechtvaardigd is, en alles verandert.


Eigen vertaling van de overdenking bij 22 juli uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven in 1998 door Crossway Books. Volumes van het dagboek kunnen in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition). For the Love of God volume I is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I. Met toestemming overgenomen van Crossway, de uitgeverstak van Good News Publishers, Wheaton, IL 60187, www.crossway.org Rechten Nederlandse vertaling: Jan Leplae – Niets van deze vertaling mag overgenomen worden zonder voorafgaandelijke schriftelijke toestemming.

Brief aan een ongeboren baby

Uit een brief door Russell Moore tot een ongeboren jongetje dat geadopteerd zal worden.

"Mijn gebed voor jou is dat je zal zien hoe ontzettend geliefd je bent. Je moeder van geboorte hield van je of je zou er gewoon al niet zijn om dit te lezen. Je ouders hebben je lief en zullen dat altijd doen, wat er ook gebeurt. En wat nog belangrijker is: de God die je schiep houdt genoeg van je om je in je leven een beeld te laten zien van wat Hij voor elk van ons wil: dat we geadopteerd zouden worden, voor het leven, in zijn gezin.

Ik bid dat je op een dag, wanneer je oud genoeg bent, een bepaald vorm van onvrede zult kennen met je leven. Ik bid dat dit niet zal komen omwille van je omstandigheden, en al zeker niet omdat je geadopteerd bent. Maar wel omdat je, zoals wij allen, een zondaar bent die genade nodige heeft; een geestelijk weeskind dat een Vader nodig heeft. En ik bid dat je naar de geschiedenis zult kijken waar je ouders in geloven. Ik bid dat je naar Jezus’ bebloede kruis zult kijken als voldoende hel voor jou en naar Jezus’ lege graf als voldoende leven voor jou. Ik bid dat je zult leren, boven alle dingen, om twee dingen te zeggen: ‘Jezus is Heer’ en ‘Abba, Vader’. Ik beloof je: hij zal er zijn om je te ontvangen, om zich over je te verheugen. Dit doet Hij altijd.

Nogmaals, ik ken je nog niet. Maar ik kijk er naar uit je op een dag te ontmoeten, als je broeder. Als het niet in je volgende één tot honderd jaar van je leven is, dan in de miljoenen meer die we voor ons hebben in een nieuwe schepping in Christus. Ik hoop dat je daar met me zult zijn in een wonderbaarlijke ontelbare schare van ex-weeskinderen als wij. Het is alleen dan dat jij, en ik, volkomen zullen weten wat het betekent om geadopteerd te zijn, geadopteerd voor het leven."

Het volledige verhaal lees je hier.
Mijn eerste bron was Justin Taylor. De vrije vertaling is van mezelf.

Het verhaal van Isaiah

Isaiah's Story from 31Films on Vimeo.

Een adoptieverhaal uit het echte leven.

'Mislukte' adoptie: met de post terug naar afzender?

Het kreeg nogal wat aandacht in de media: de 'mislukte' adoptie van een Russisch weeskind door een Amerikaans gezin.
In De Standaard klonk het zo:

Amerikaans gezin stuurt adoptiekind terug naar Rusland

"Rusland wil de adoptie van Russische kinderen door Amerikaanse gezinnen in de koelkast stoppen, zo zegt de Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergej Lavrov. De druppel die de emmer deed overlopen, was het geval van een Russische jongen van 7 jaar oud die door zijn Amerikaanse adoptieouders teruggestuurd werd.
Artiom Saveliev, die in de Verenigde Staten de naam Justin Artyom Hansen kreeg, werd op een vliegtuig gezet en kwam alleen in Moskou aan, met een brief waarin het Amerikaanse gezin zegt dat het van de adoptie afziet.

In de brief, waarvan de site Life.ru een foto nam, zegt een vrouw die met de naam Torry Hansen ondertekende, dat de jongen 'gewelddadig' is en 'zware psychotische problemen' heeft, en dat ze zijn adoptie wil annuleren.

'We zijn alle omstandigheden rond de terugkeer van Artiom naar Rusland aan het onderzoeken om na te gaan of een misdrijf werd gepleegd', zei John Beyrle, de ambassadeur van de VS in Rusland."

Albert Mohler reageerde op zijn blog. Hij citeert o.a. wat op CNN kwam, dat deze Amerikaanse moeder haar eigen zoon terugstuurde als een broek die niet lekker zit.

"Zelfs in onze moreel verwarde tijden heeft men internationaal met woede en diepe droefheid gereageerd op dit nieuws. De foto van deze kleine jongen die teruggestuurd wordt naar een Russisch opvangtehuis breekt je hart."

Maar voor christenen is er veel meer aan de hand, geeft Mohler aan. Zij verstaan adoptie als een belangrijk beeld van onze redding in Christus.

Vervolgens citeert hij Rom. 8: 14-17:

14 Allen die door de Geest van God worden geleid, zijn kinderen van God. 15 U hebt de Geest niet ontvangen om opnieuw als slaven in angst te leven, u hebt de Geest ontvangen om Gods kinderen te zijn, en om hem te kunnen aanroepen met ‘Abba, Vader’. 16 De Geest zelf verzekert onze geest dat wij Gods kinderen zijn. 17 En nu we zijn kinderen zijn, zijn we ook zijn erfgenamen, erfgenamen van God. Samen met Christus zijn wij erfgenamen: wij moeten delen in zijn lijden om met hem te kunnen delen in Gods luister.

Vrij vertaald en hier en daar samengevat zijn dit de woorden van Mohler:

Centraal in onze adoptie die we in Christus verkregen, is de onomkeerbaarheid. We zijn niet voor een termijn geadopteerd, maar voor de eeuwigheid. We zijn niet langer wezen, maar van nu tot in eeuwigheid zijn we door de genade van Christus kinderen van God en erfgenamen met Christus. De adoptie die we in Christus verkregen is niet omkeerbaar of voorwaardelijk - ze is eeuwig en onvoorwaardelijk.

We lezen dat Torry Hansen een kind wilde waar ze kon van houden, maar ze ontdekte dat deze Russische jongen dit niet was. Ze zei dat de jongen ernstige psychiatrische problemen had en dat ze er niet mee omkon. Ze zond hem terug naar Rusland als jongen die afgewezen werd door zijn adoptiemoeder.

Het is niet slechts een afwijzing van de jongen, wat onuitsprekelijk tragisch en lelijk is. Maar het is ook een aanfluiting van adoptie zelf. Aan de basis hier ligt het feit dat deze moeder haar zoon niet meer wil. Het evangelie wijst naar een heel andere realiteit.

Russell Moore verwoordt deze grote waarheid: "Het Nieuwe Testament wijst ons voortdurend op onze adoptie in Christus om ons te tonen dat we echt, echt gewild zijn in het huis van de Vader."

Het grote wonder van het Evangelie van Jezus Christus is dit - niet een van ons is de adoptie waard. In onze zondigheid kan niemand van ons de liefde van de Vader claimen, laat staan het recht op adoptie. Maar de oneindig rijke barmhartigheid van God wordt ons getoond in Christus, in wie gelovigen aangenomen worden door de Vader. En die adoptie is - God zij dank - eeuwig en onomkeerbaar.

We hebben de adoptie gekregen als cadeau en als teken van het evangelie. De adoptie van elk kind is een afbeelding van Gods genade. Net als elk aards huwelijk bedoeld is om op een bepaalde manier heen te wijzen naar het grote bruiloftsfeest van het Lam, zo is elk geadopteerd kind een wegwijzer naar het Evangelie. Daarom is elk falen in adoptie ook een belediging voor het evangelie. Als adoptie mislukt - om welke reden ook - wordt het evangelie ontkend.

Gratis e-boek over adoptie

Om christelijke gemeentes theologisch toe te rusten op het vlak van adoptie en zorg voor wezen, is er nu een gratis e-boek: "Our Adoption in Christ: What It Means for Us and for Orphans". De auteurs willen het evangelie centraal stellen in het boek, omdat stevige theologie ook stevige actie voortbrengt.

Citaat: "If the church is to be mobilized to care for 143 million orphaned and vulnerable children, then the gospel must be the main thing. Our prayer is that God will use this brief book to equip and empower churches to serve orphans."

Klik hier voor de gratis pdf.