Een boodschap over het kruis van Christus door Billy Graham en Lecrae

Gezien bij Justin Taylor.

Heiligt de Christus in uw harten als Here, altijd bereid tot verantwoording (1 Petr. 3)

Numeri 25; Psalm 68; Jesaja 15; 1 Petrus 3

Een van de dingen die opvallen in 1 Petrus is hoe de wandel van de christen verbonden wordt met het winnen van een publiek voor het evangelie. We zagen dit thema al in de overdenking van gisteren. Christenen moeten op een zodanige manier leven dat zelfs de heidenen niet anders zullen kunnen dan God verheerlijken (1 Pet. 2:12). Het is Gods wil dat ‘gij door goed te doen de mond snoert aan de onwetendheid van de onverstandige mensen’ (2:15).

Hetzelfde thema wordt uiteengezet in hoofdstuk 3. Vrouwen met een ongelovige echtgenoot zouden zich op zo’n manier moeten versieren met een zachtmoedige en stille geest dat hun mannen ‘door de wandel hunner vrouwen zonder woorden gewonnen worden, doordat zij uw reine en godvrezende wandel opmerken’ (3:2).

Zo ook in 1 Petrus 3:8-22. Dit gedeelte bevat een van de moeilijkste teksten uit het Nieuwe Testament (3:18b-21), een waarvan ik niet kan hopen die hier aan te snijden. Maar hij verbindt ook nog maar eens de christelijke wandel met lijden als christen en daarom met het christelijk getuigenis.

Dit betekent niet dat de wandel van de christen een louter utilitaire functie heeft. Christenen moeten zich niet godvruchtig gedragen alleen maar omdat het hun geloofwaardigheid vergroot voor propagandistische doeleinden.

Er zijn veel redenen om goed te doen. We zijn ertoe ‘geroepen’ (3:9); goed doen is een wezenlijk onderdeel van onze identiteit zelf. Bovendien is zegen van God inherent aan een dergelijke wandel (3:9-12). Los van de vreselijke uitzonderingen die (maar al te vaak) voortkomen uit corrupte regimes of rebellenbewegingen, hoeft een burger die goed doet niet te vrezen voor onderdrukking vanwege hen die het strafrechtelijk systeem leiden (3:13).

Wijzelf moeten een rein geweten bewaren voor de levende God (3:16). Bovenal is er het voorbeeld van Jezus Christus (3:17-18).

Maar bovenop al deze redenen om godvruchtige levens te leiden, verbindt Petrus opnieuw de wandel met getuigenis. Zelfs als we onrechtvaardig lijden, zullen we onze levens niet in vrees moeten leiden, zoals heidenen dat moeten doen (3:13). Eerder zullen we in onze tranen de Christus als Here heiligen in onze harten (3:15); we zullen Christus als Heer ‘erkennen’ of ‘eren’.

En in die context zullen we de apostolische vermaning horen: ‘altijd bereid tot verantwoording aan al wie u rekenschap vraagt van de hoop, die in u is’ (3:15).
Dit is vergelijkbaar met de woorden van Paulus, ‘verkondig het woord, dring erop aan, gelegen of ongelegen’ (2Tim. 4:2). Natuurlijk veronderstelt een dergelijke paraatheid een hartsingesteldheid die verlangt om getuigenis af te leggen en een toewijding om te groeien in apologetische bekwaamheid.

Zoals op zoveel andere levensterreinen, leren we best hoe het te doen door het te doen. Maar het directe punt van Petrus is dat als we getuigenis afleggen, we dit moeten doen ‘met zachtmoedigheid en vreze (…) opdat bij al het kwaad, dat men van u spreekt, zij (…) beschaamd gemaakt worden (3:15, 16).


Eigen vertaling van de overdenking bij 16 mei uit 'For the Love of God - Volume 2'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven in 1999 door Crossway Books. Volumes van het dagboek kunnen in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition). For the Love of God volume II is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume II. Met toestemming overgenomen van Crossway, de uitgeverstak van Good News Publishers, Wheaton, IL 60187, www.crossway.org Rechten Nederlandse vertaling: Jan Leplae – Niets van deze vertaling mag overgenomen worden zonder voorafgaandelijke schriftelijke toestemming.

Of ik leef of sterf, God wint

Vanaf het moment dat Jen McManus voor het eerst de diagnose van een kwaadaardige tumor, heeft ze gevochten - gevochten tegen de kanker en gevochten voor hoop. Verre van geworteld te zijn in de vaagheid van wishful thinking, is Jens hoop geankerd in de zekerheid van Christus' liefde.

'Kanker heeft de dood werkelijker gemaakt - en het evangelie werkelijker', zegt ze (in het Engels) in deze navertelde fotogalerij. 'Ik ben vreugdevol omwille van het evangelie en omwille van het verhaal dat God vertelt door mijn leven'.

Gezien bij de blog van The Gospel Coalition, onder de titel 'Whether I live or die, God wins'. In de blogpost staat ook een duidelijke vermelding en duiding bij de website The Storyframes Collective .

Gods woord 'geeft licht aan de eenvoudigen' (Ps. 119)

Deuteronomium 32, Psalm 119:121-144, Jesaja 59, Mattheüs 7

Een van de grote thema’s in de Schrift en een dat met bijzondere frequentie opduikt in Psalm 119, is dat het opengaan van Gods woord licht verschaft: er is ‘licht en inzicht voor de eenvoudigen’ (119:130), op minstens twee manieren.

Ten eerste kan ‘de eenvoudigen’ verwijzen naar mensen die dwaas zijn, ‘onwetenden’ – zij die weinig weten van hoe je leeft in het licht van Gods genadige openbaring. Het openen van Gods woord geeft licht aan dergelijke mensen. Het leert hen hoe te leven en geeft hen een diepte en inzicht in morele en spirituele onderwerpen die ze nooit voordien vertoonden.

Ten tweede verbreedt Gods woord volledige horizonten. Een paar paragrafen eerder schreef de psalmist: ‘Hoe lief heb ik uw wet! Zij is mijn overdenking de ganse dag. Uw gebod maakt mij wijzer dan mijn vijanden, want het is altoos bij mij. Ik ben verstandiger dan al mijn leermeesters, want uw getuigenissen zijn mij tot overdenking. Ik heb meer inzicht dan de ouden, want ik bewaar uw bevelen’ (119:97-100).

De psalmist zegt niet dat hij een hoger IQ heeft dan zijn leraars, of dat hij intrinsiek slimmer is dan zijn vijanden of verstandiger dan alle ouden. Eerder beweert hij dat voortdurend overdenken van Gods getuigenissen (zijn ‘wet’) en een diepgewortelde toewijding om Gods richtlijnen te gehoorzamen, hem een kader en een diepte van inzicht verlenen die onbeschikbaar zijn voor louter briljante geleerden en politieke leiders.

Een van mijn studenten kan als illustratie dienen. Hij doorspartelde ternauwernood de middelbare school. Hij was nog nooit naar een kerk geweest. Toen hij zijn vader vroeg naar God, vertelde die hem niet te spreken over onderwerpen als dit. Hij nam dienst bij het Amerikaans leger als een lage GI, en leefde een behoorlijk zwaar leven. Hij was verschillende keren high door LSD. Uiteindelijk ging hij bij het 82e Airborn, en begon hij zijn Gideonbijbel te dragen als een geluksbrenger die rampen moest voorkomen wanneer hij uit vliegtuigen sprong. Uiteindelijk begon hij die Bijbel ook te lezen – eerst traag, want hij was geen goede lezer.

Hij las hem volledig door en bekeerde zich. Hij ging naar een van de lokale aalmoezeniers en zei: ‘Padre, ik ben gered’. De padre zei hem: ‘Nog niet, je ben het niet’ – en leidde hem in een soort catechisatie. Daarna vond hij een kerk die uit de Bijbel onderwees. Hij raakte van de drugs af (en zes maanden later werden vele van zijn drugs-legerkameraden opgepakt), verliet het leger, schreef in voor een bijbelcollege, groeide geweldig en zit nu in de A-stroom voor Grieks in de bijbelschool.

Hij nam het woord van God in zich op. Het veranderde zijn leven en gaf hem meer inzicht dan veel van zijn leraars. Het openen van Gods woord ‘geeft licht aan de eenvoudigen’.


Eigen vertaling van de overdenking bij 27 juni uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998 (rechten liggen bij Crossway). Het dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I. Met toestemming overgenomen van Crossway, de uitgeverstak van Good News Publishers, Wheaton, IL 60187, www.crossway.org

Over doornige wegen naar een vreugdevol einde (Ps. 84)

Deuteronomium 2, Psalmen 83-84, Jesaja 30, Judas

‘Want de HERE God is een zon en schild, de HERE geeft genade en ere; het goede onthoudt Hij niet aan hen die onberispelijk wandelen. HERE der heerscharen, welzalig de mens die op U vertrouwt’ (Ps. 84:12-13).

Deze psalm jubelt in ruime mate over het ware voorrecht en genoegen in de tegenwoordigheid van God te verblijven, wat voor de kinderen van het oude verbond betekende dat ze leefden in de schaduw van de tempel.

‘Mijn ziel verlangt, ja smacht naar de voorhoven des HEREN; mijn hart en mijn vlees jubelen tot de levende God (84:3). Een plaats hebben dichtbij ‘uw altaren’, dat is op een vergelijkbare manier een huis hebben als een mus die zijn huis vindt en een zwaluw zijn nest (84:4). ‘Welzalig zij die in uw huis wonen, zij loven U gestadig’ (84:5; zie ook de overdenking van 17 april).

Maar wat met de twee laatste verzen van deze psalm? Overdrijven ze niet een beetje, als ze zoveel beloven? De psalmist benadrukt dat God ‘het goede’ niet onthoudt aan hen die onberispelijk wandelen.

Wel, aangezien we allen zondigen, veronderstel ik dat er een ontsnappingsclausule is: wie is er onberispelijk? Is het niet vanzelfsprekend dat God een heleboel goede dingen onthoudt aan zeer veel mensen, wier wandel zo onberispelijk is als een wandel maar kan zijn aan deze zijde van de nieuwe hemel en nieuwe aarde?

Denk maar aan Eric Liddell, de bekende Schotse olympiër die in de film ‘Chariots of Fire’ gevierd wordt. Liddell werd zendeling in China. Gedurende 10 jaar gaf hij les in een school en trok toen verder het binnenland in om er frontlinie evangelisatiewerk te doen. Het werk was niet alleen uitdagend maar ook gevaarlijk, niet in het minst omdat de Japanners in toenemende mate invallen deden.

Uiteindelijk werd hij met vele andere westerlingen gearresteerd. In het smerige kamp was Liddell een schijnend licht van dienst en goede luim, een baken voor de vele kinderen daar die hun ouders al vele jaren niet gezien hadden, een zelfopofferend leider.

Maar enkele maanden voor hun bevrijding stierf Liddell aan een hersentumor. Hij was er drieënveertig. In dit leven heeft hij de jongste van zijn drie dochters nooit ontmoet: zijn vrouw en kinderen waren teruggekeerd naar Canada voor de Japanse opkuisoperatie van vreemdelingen.

Weerhield de Heer hem niet van een lang leven, van jarenlange vruchtbare dienst, van de vreugde zijn eigen kinderen te mogen opvoeden?
Misschien ligt het beste antwoord in Liddells lievelingslied:

Be still, my soul! the Lord is on thy side;
Bear patiently the cross of grief or pain.
Leave to thy God to order and provide;
In every change, He faithful will remain.
Be still, my soul! thy best, thy heav’nly Friend
Through thorny ways leads to a joyful end.

Vrije vertaling van het lied:

Wees stil mijn ziel, de Heer is aan uw zijde
Draag geduldig het kruis van verdriet of pijn
Laat het bevelen en voorzien over aan uw God,
In elke verandering zal Hij trouw blijven
Wees stil mijn ziel, uw beste, uw hemelse Vriend
Leidt over doornige wegen naar een vreugdevol eind.

Lees meer over Eric Liddell op Wikipedia. (Daar komt ook de foto vandaan)


Eigen vertaling van de overdenking bij 29 mei uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998 (rechten liggen bij Crossway). Het dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I. Met toestemming overgenomen van Crossway, de uitgeverstak van Good News Publishers, Wheaton, IL 60187, www.crossway.org

Ex-gitarist van Korn vertelt over zijn bekering

Brian Welch was vroeger gitarist bij de heavy metal band Korn. Hij zat hopeloos vast aan drugs en was niet in staat om voor zijn dochtertje te zorgen. Tot hij Christus leerde kennen.

(gezien bij Justin Taylor)

Getuigenis rapper Lecrae en video's Rehab

[Intro/Chorus]
We are the children of the light
Royal rulers of the day
Takes no prisoners of the night
Cause we're the love we lead the way

[Verse 1: Lecrae]
Yeah, I notice when people notice me
My exterior's the only way they know it's me
I'm full of holes and scars, my skins marked up
But qualified to light up a world of darkness.
I get a walk, a little walk in the sunlight
I look dirty but I'll be clean on the inside.
It's revolutionaries comin' out for fellas
And they can look at us strange
But there ain't nothin' that they can tell us cuz!

[Chorus]
We are the children of the light
Royal rulers of the day
Takes no prisoners of the night
Cause we're the love we lead the way

[Verse 2: Sonny]
Yeah, freedom rock this mic
To walk right, in a dark night lighted by the sun!
I'm so free that I can fly, while y'all can't even crawl,
It's your fall to freedom!

In my life I count the cards, I take loss accuse the treason,
And I can die for this cause, and you might just be the reason.
And in order to (if I must dial) denial itself,
And if you claim to be the way that means there ain't no one else.
I trust it (done) there ain't no room for discussion,
So if you just don't get it,
Then let the just come with it!
I know much more is required of all that I've been given,
But if y'all claim to be alive,
Then you gotta start livin', you know why!

[Chorus]
We are the children of the light
Royal rulers of the day
Takes no prisoners of the night
Cause we're the love we lead the way

[Verse 3: Dillavou]
(JAH!)
Yo, am I the only one, to take me out to babylon,
An' him create the right an' wrong,
An' him create the scriptin' sound,
And that's why we stand firm upon the rock of the salvation man.
And truly love the prospect, an' we hope to put out helmets on,
And that is why we build upon for each and every chosen one,
[???]

(lyrics onvolledig en niet geautoriseerd)

(J-Paul)
I just wanna be like you,
Walk like, talk like, even think like you
The only one I could look to
You're teaching me to be just like you
Well I just gotta be like,
I just gotta be like you

(Verse 1- Lecrae)
Yeah, Uncle Chris, Uncle Keith, Uncle Ricky,
Before the Lord get me I gotta say something quickly
I grew up empty since my daddy wasn't with me shoot,
I wasn't picky I'd take any male figure
You
stepped in at the right time,
It's 'cuz of you that I write rhymes
You probably never knew that
I loved the way you used to come through come through,
Teach me to do the things that men do
True,
You showed me stuff I probably shouldn't have seen,
But you rebelled and made it out your teens,
and took me under your wings
I wanted hats, I wanted clothes just like you,
Lean to the side when I rolled just like you
And care people didn't like you,
You wanna bang, I wanna bang too
Skyline,pyru
You would've died, I would've died too,
You went to prison, got sick, lost your pops,
Yeah,I cried too
You never know who's right behind you,
Gotta a little son now and he do whatever I do
But it's something deep inside you,
That tell it's gotta be more than doing what other guys do,
They had nobody there to guide you
But I followed your footsteps and this shouldn't surprise you,
You realize you, you, you
Yeah,

(Chorus)
I just wanna be like you,
Walk like, talk like, even think like you
The only one I could look to,
You're teaching me to be just like you
Well I just gotta be like,
I just gotta be like you

(Verse 2)
Now all I see is money, cars, jewels,
Stars
Womanizers, tough guys, guns, knives, and scars,
Drug pushers, thugs, strippers, fast girls, fast life
Everything I wanted and everything I could ask life
If this ain't living and they lied well,
guess I married an old wives' tale
Wow, fail
I don't know another way to go,
This is the only way they ever showed
I got this emptiness inside that got me fighting for approval because I missed out on my daddy saying, way to go,
And get that verbal affirmation on know how to treat a woman,
Know how to fix an engine,
That keep the car running
So now I'm looking at the media and following what they feed me,
Rap stars, trap stars,
Whoever wants to lead me
Even though they lie they still tell me that they love me,
They say I'm good at bad things at least they proud of me

(Chorus)
I just wanna be like you,
Walk like, talk like, even think like you
The only one I could look to
You're teaching me to be just like you
Well I just gotta be like,
I just gotta be like you
(Like you)

(Verse 3)
I was created by God but I ain't wanna be like Him,
I wanna be Him
The Jack Sparrow of my Caribbean
I remember the first created being,
And how he shifted the blame on his dame
On fruit he should't have eaten
And now look at us all out of Eden,
And now look at us all that are eating,
Wearing designer fig leaves by Louis Vuitton
Make believe it
But God sees through my foolish pride,
And I'm weak life Adam another victim of Lucifer's foolish lies
But then in steps Jesus,
All men were created to lead but we need somebody to lead us
More than a teacher,
But somebody who buy us back from the darkness,
Say He redeemed us,
Taught us that real leaders follow God,
Finish the work 'cuz we on our job
Taught us not to rob
But give life love a wife like He loved the Church,
Not seeing how many hearts we can break first
I wanna be like you in every way,
So if I gotta die everyday
Unworthy sacrifice
But the least I can do is give the most to me
Because being just like you is what I'm 'spose to be
You said you came for the lame,
I'm the lamest
I made a mess you say you'll erase it,
I'll take it
You said you came for the lame,
I'm the lamest
I broke my life, but you say you'll replace it,
I'll take it.

(I just gotta be like,....)

Het verhaal van Isaiah

Isaiah's Story from 31Films on Vimeo.

Een adoptieverhaal uit het echte leven.

Wie is toch deze ...

Dank aan een van mijn schone zussen voor de tip.

De edelste dienst waarin het menselijk leven kan besteed worden

'Wanneer ik de nood der heidenen en de verplichtingen, die Jezus Zijn volgelingen oplegt, bepleitte, is het mij dikwijls verweten dat ik een man was "van maar een denkbeeld". Ik heb wel eens gemeend, dat dit kwam van de lippen van mensen, die zelf niet eens één denkbeeld hadden - tenzij dit ware, hoe zij de tijd zouden doden of hun eigen huid bewaren! Maar in ernst gesproken, is het niet beter om één goed denkbeeld te hebben, hiervoor te leven en het ten uitvoer te brengen, dan zijn leven te verknoeien aan vele dingen en nergens een blijvend teken op achter te laten?

En behalve dat, men kan niet uitsluitend voor één goed denkbeeld leven, zonder tevens vele andere verwante zaken voor te staan. Mijn leven wordt beheerst door één heilig doel; maar dit navolgende, heeft de Heere mij in staat gesteld om evangelist zowel als zendeling te zijn. En terwijl ik het benodigde geld zocht te verkrijgen om vele zielen te kunnen bereiken, opdat zij gezegend en gered mochten worden, heeft Hij mij gebruikt om de zondagviering in vele landen voor te staan, als het van God gegeven en heerlijk geboorterecht van de zwoegende miljoenen, dat hun tot geen prijs, die de mensen kunnen aanbieden, ontnomen kan worden.

Hij heeft mij in staat gesteld het recht te handhaven van ieder kind, in christen- of in heidenlanden, om te leren de Bijbel te lezen en die te verstaan als de Goddelijke grondstelling van alle maatschappelijke orde en de enige waarborg van persoonlijke vrijheid evenals van nationale grootheid - Hij heeft mij ook in staat gesteld om te velde te trekken tegen de helse Kanaka of arbeidhandel, één van de wreedste en bloedigste vormen van slavernij op aarde, en om de broeders in de koloniën en in het vaderland in heilige geestdrift te ontsteken tegen hen, die handel drijven in de lichamen en zielen van hun medemensen.

In dit alles, evenals in mijn eigen directe arbeid als zendeling, heb ik waarschijnlijk ruim mijn deel gehad aan de smaad van de vijanden des kruises, en vele beproevingen en verdrietelijkheden in de dienst van mijn Heere ondervonden. En toch, vóór ik de pen neerleg, wens ik hier als mijn onwrikbare overtuiging uit te spreken, dat dit de edelste dienst is, waarin het menselijk leven kan besteed worden, en dat, als God mij mijn leven teruggaf om weer overgeleefd te worden, ik het zonder een zweem van aarzeling weer op het altaar van Christus zou neerleggen, opdat Hij het wederom mocht gebruiken voor gelijke liefdediensten, voornamelijk onder hen, die nimmer de naam van Jezus gehoord hebben.

Niets, dat ik verduurd heb, of dat ik nog zal moeten ondervinden, doet mij aarzelen - integendeel, ik doe het met blijdschap des harten - om het gebed uit te spreken, dat het de gezegende Heer moge behagen om de harten van al mijn kinderen naar het zendingsveld heen te trekken. En dat Hij hun een weg moge openen en dat het hun trots en vreugde moge worden om te leven en te sterven in het werk des Heeren onder de heidenen! God gaf het liefste wat Hij had, Zijn Zoon, voor mij; en ik geef Hem het liefste wat ik heb, mijn alles, weder!'

Uit: John G Paton (1824-1907), Zendeling op de Nieuwe Hebriden, deel II, pag. 207-208.
Deel I noch deel II is nog in de handel verkrijgbaar. De taal is wat gedateerd, net als sommige uitdrukkingen, maar het radicale discipelschap blijft indrukwekkend.

- Lees de (Engelstalige) Wikipedia-pagina over John Paton
- Lees de preek van John Piper met lessen uit het leven van John Paton

Hoe slecht we er ook aan toe zijn, dit is een huis Gods

In 1851 werd een groep Britse zendelingen naar Tierra del Fuego gedwongen om de winter in bittere kou door te brengen terwijl ze wachtten op de aankomst van hun bevoorradingsschip. Het kwam te laat. Ze stierven allen van kou en honger.

Op Goede Vrijdag, 18 april, schreef Richard Williams, een geneesheer en Methodisten lekenprediker Richard Williams, in zijn dagboek: "Hoe arm en zwak we zijn, ons verblijf is een eigenste Bethel (= huis van God, JL) voor onze zielen (Gen. 28:10-19), en we voelen en weten dat God hier is."

Op woensdag 7 mei schreef hij: "Mocht er iets tussenkomen zodat ik hieraan niets meer kan toevoegen, laten dan al mijn geliefden thuis rusten in de zekerheid dat ik onbeschrijflijk gelukkig was wanneer ik deze lijnen schreef en met geen levend mens omstandigheden had willen ruilen."

‘Wanneer iemand mij liefheeft zal hij zich houden aan wat ik zeg, mijn Vader zal hem liefhebben en mijn Vader en ik zullen bij hem komen en bij hem wonen.' (Joh. 14:23)

(Gelezen bij Ray Ortlund en vrij vertaald)

Mogen morgen nog Bocelli's geboren worden?

Je voelt aan je ellebogen waar Andrea Bocelli naartoe wil als hij zijn verhaal begint. Toch kan het niet genoeg verteld worden. Hartelijk welkom aan onze medemensen met een beperking.

Gezien bij Tim Challies.

Gods genade: in alle omstandigheden

(Gezien bij Tim Challies)

Jesaja 44 vandaag: mijn gitaar was mijn god

Getuigenis van Cam Huxford (Mars Hill Downtown Seattle campus): hoe bouw je een god. Hij beschrijft hoe afgoderij een rol speelde in zijn leven als muzikant die meespeelt in aanbiddingsmuziek ('worship musician').

Dit is zijn intro:

"The heart of man is proud. We find created things to worship rather than the Creator God.
We make good things into god things. We build idols for ourselves that prove to be ridiculous.
Here’s my story of such foolishness. Check out the video below."

(bron: the resurgence)

Wat brengt je post over je aan het licht?

In "Vreugde vermengd met pijn" van Ajith Fernando (pag. 66-67) staat een verhaal dat Norman Grubb over zijn schoonvader C.T. Studd vertelde. Studd was de oprichter van de Heart of Africa Mission, vandaag bekend als WEC International.

"Een groot deel van zijn leven bracht hij door in de binnenlanden van Afrika. Norman Grubb trok een poos met hem op. Hij vertelde dat eens per veertien dagen de postbode langskwam en dat Studd van het openen van de post een ritueel maakte.

Op een keer zat er veel geld in een postzending en Studd zei: 'De eeuwige God zij gezegend! Hij weet wat een stelletje mopperaars wij zijn en hij heeft genoeg gestuurd om ons koest te houden.'

Een andere keer, toen er een klein geldbedrag binnenkwam, zei hij: 'Halleluja, het moet wel zo zijn dat wij groeien in de genade. God ziet dat wij beginnen te leren op Hem te vertrouwen.'

Toen er eens helemaal geen geld bij zat, riep hij uit: 'Halleluja, God zij gezegend voor altijd! Wij zijn het koninkrijk al binnengegaan, want het koninkrijk is geen zaak van eten en drinken, maar van gerechtigheid, vreugde en vrede in de Heilige Geest!'

We zien de sprankelende humor. Maar het mag ons niet ontgaan hoe hier een onwankelbaar vertrouwen in de soevereiniteit van God aan de dag gelegd wordt, waarmee elke beproeving op een positieve wijze benaderd wordt."

Sangster besefte de ernst van zijn ziekte en nam zich vier dingen voor

De grote Britse methodistenprediker W.E. Sangster illustreert het begrip 'christelijke volharding' op buitengewone wijze.

Toen hij in de bloei van zijn bediening stond, kreeg hij te horen dat hij weldra zou sterven aan een agressieve spierziekte. Een van de eerste functies die uitvielen was zijn stem. Toen hij onder ogen zag hoe ernstig zijn ziekte was, nam hij zich vier dingen voor:

1. Ik zal nooit klagen.

2. Ik zorg dat er in mijn huis een fijne sfeer blijft.

3. Ik tel mijn zegeningen.

4. Ik probeer er iets goeds van te maken.

Hij bleef actief tot het moment van zijn dood. Zijn laatste boek typte hij met twee vingers en het ging een paar dagen voor zijn overlijden naar de uitgever.

Een dergelijke volharding is de vrucht van geloof.

Ajith Fernando in "Vreugde vermengd met pijn", uitg. Medema, pag. 55.

Bejaarde zingend uit het puin

Vandaag bericht Het Nieuwsblad "Bejaarde vrouw zingend vanonder het puin gehaald".
Dit is het volledige artikel:

"Een vrouw van 69 is dinsdag, een week na de verwoestende aardbeving, levend vanonder het puin van de ingestorte kathedraal van Port-au-Prince gehaald. Ena Zizi, een devoot katholiek, zei dat ze de hele week had liggen bidden. "Ik praatte tegen mijn baas, God. Ik had geen andere mensen nodig", zei Zizi, die godsdienstige liederen zong toen reddingswerkers van een team uit Mexico haar uit het puin trokken.

'Het was ongelooflijk. Niemand kon geloven dat ze nog leefde', vertelt Sarah Wilson van de Britse ngo Christian Aid. De bejaarde dame begon te zingen toen ze rond 15.30 uur (21.30 uur Belgische tijd) door Mexicaanse brandweerlieden bevrijd werd. 'Iedereen applaudisseerde en juichte haar toe', aldus nog Wilson.

Zizi heeft aan haar gruwelijke avontuur een gebroken been en een ontwrichte heup overgehouden. Ze was ook compleet uitgedroogd.

De aartsbisschop van Port-au-Prince, monseigneur Joseph Serge Miot, kwam bij de beving om het leven. Reddingswerkers wisten dinsdag zijn lichaam te bergen.

Elders in Port-au-Prince deden zich nog enkele wonderbaarlijke reddingen voor. Twee vrouwen werden levend vanonder het puin van een ingestort universiteitsgebouw gehaald. Tegen middernacht werd de 26-jarige Lozama Hotteline gered. Zij was bedolven geraakt onder een ingestorte winkel in de wijk Petionville en werd gered door een team van Artsen zonder Grenzen."

'Ik woog die goede man zwaar op het hart - Die gedachte hield mij uit de hel"

Zendeling John G. Paton (1824-1907) werd mede gevormd door het gebed van zijn vader, zo lees je in zijn biografie, die ondertussen blijkbaar nog alleen bij de antiquiteiten gevonden kan worden:

"En zo voegde hij op zijn zeventiende jaar de gezegende gewoonte in van het huiselijk morgen- en avondgebed, die mijn vader volhield, waarschijnlijk zonder één uitzondering, tot hij op zijn sterfbed lag in zijn zeven-en-zeventigste jaar. op de laatste dag van zijn leven las hij nog een deel der Schrift en hoorde men hem zacht instemmen met het psalmgezang en bewogen zijn lippen zich tot het morgen- en avondgebed, om een zegen te vragen over het hoofd van al zijn kinderen, waarvan er sommigen ver over de aarde verspreid waren, maar die hem allen ontmoetten voor de troon der genade.

Niemand kan zich herinneren, dat er ooit een dag omging, die niet op deze wijze geheiligd werd; geen haast om naar de markt of naar andere bezigheden te gaan, geen aankomst van vrienden of gasten, geen droefheid of onrust, geen vreugde of verstrooiing van welke aard ook, verhinderde ooit ons nederknielen rondom het huisaltaar, terwijl de hogepriester onze gebeden tot God opvoerde en zich en zijn kinderen daar als een offer bracht.

Zulk een voorbeeld was niet alleen voor ons gezegend, maar ook voor anderen. Jaren later heb ik gehoord, dat de slechtste vrouw van Torthorwald (in Schotland, JL), die toen een onzedelijk leven leidde, maar sedert door Gods genade veranderd werd, verklaard had, dat het enige wat haar van wanhoop en zelfmoord behoed had, was, dat zij mijn vader in donkere winteravonden, wanneer zij dicht onder ons raam sloop, in het gebed hoorde pleiten voor de zondaar, opdat God hem van dwaling zijns wegs genezen mocht en hem nog eenmaal mocht doen schijnen als een parel aan de kroon des Verlossers. 'Ik voelde, dat ik die goede man zwaar op het hart woog en ik wist, dat God hem niet zou teleurstellen - zei zij - Die gedachte hield mij uit de hel, en leidde mij eindelijk tot de enige Zaligmaker.'"


(Uit: John G Paton, zendeling op de nieuwe Hebriden, deel 1, pag. 17-18, uitg. De Banier)

Marie Dunant: de onverzettelijke kracht van hoop die over de dood heen reikt

"In zijn boek Passion vertelt Karl Olsson een verhaal van ongelofelijk geduld onder de vroege Franse protestanten, die Hugenoten werden genoemd.

Aan het einde van de zeventiende eeuw werd ... in Zuid-Frankrijk een meisje, dat Marie Dunant heette, aan de autoriteiten voorgeleid op beschuldiging van de ketterij van de Hugenoten. Ze was veertien jaar oud, intelligent, aantrekkelijk, huwbaar.

Haar werd gevraagd het Hugenotengeloof af te zweren. Haar werd niet gevraagd een immorele daad te plegen, of een crimineel te worden, en zelfs niet om de dagelijkse kwaliteit van haar gedrag te wijzigen. Haar werd alleen gevraagd om te zeggen 'Ik zweer af'. Niet meer en niet minder.

Samen met dertig anderen Hugenoten-vrouwen werd ze in een toren bij de zee opgesloten ... Ze hield 38 jaar lang vol. En in plaats van de gehate woorden 'ik zweer af' kraste ze samen met haar mede-martelaren het ene woord 'Weersta' (Résiste, JL) op de muur van de gevangenistoren.

Toeristen zien het woord nog steeds op de stenen muur in Aigues-Mortes en staren ernaar. We begrijpen de beangstigende eenvoud niet van godsdienstige toewijding die niets vraagt van de tijd en niets ontvangt van de tijd. Maar een geloof dat niet wordt gevoed door de tijdelijke hoop dat het morgen beter zal zijn, kunnen we niet begrijpen.

Met 30 anderen in een cel te zitten en de dag in nacht te zien veranderen en de zomer in herfst, de langzame systematische veranderingen in je eigen lichaam te voelen: het uitdrogen en rimpelig worden van de huid, het verlies aan spierkracht, de langzame verdoving van de zintuigen - dit alles te voelen en toch vol te houden, lijkt haast idioot in de ogen van een generatie die geen vermogen heeft om te wachten en te verduren.

Geduld is het vermogen om 'te wachten en te verduren' zonder gemopper en zonder ontgoocheling - om te wachten op de niet-geplande plaats, en het niet-geplande tempo te verduren.

Karl Olsson gebruikt slechts één belangrijk bijvoeglijk naamwoord, dat duidt op de kracht achter geduld. Hij zei: 'Een geloof dat niet wordt gevoed door de tijdelijke hoop dat het morgen beter zal zijn, kunnen we niet begrijpen.' Ik vraag me af of we zulk geduld kunnen begrijpen. Dat kunnen we zeker niet, als 'tijdelijke' hoop de enige soort hoop is die we hebben.

Maar als er hoop is die verder reikt dan dit tijdelijke leven - als de toekomstige genade zich uitstrekt tot in de eeuwigheid - dan kan er een diep verstaan zijn van zulk geloof in dit leven."


John Piper citeert Karl Olsson in 'De reinigende kracht van het leven uit geloof in de Toekomstige Genade', pag. 159-160

Naar de Backstreet Boys en terug

Een van m'n favoriete bloggers, Tim Challies, publiceert een interview met Burk Parsons. Never heard of? Kan zijn, deed bij mij al evenmin een bel rinkelen.
Parsons is vandaag een getrouwe discipel van Christus. In zijn tienerjaren werd hij de Backstreet Boys ingeloodst. Maar hij nam - hoe jong hij toen nog was - de beslissing om er zelf uit te stappen.

Het hele interview krijg je bij Challies in deeltjes.

- Deel 1

- Deel 2

De rest volgt later.

Een vertaald gedeelte uit het 2de deel van het interview, dat vandaag online kwam:

"Veel van de christen vrienden en volwassenen rond me zeiden dat het er op leek dat God een door voor me opende. Hierin ligt het gevaar van de 'open-deur-theologie': gewoon omdat een deur schijnbaar openstaat, betekent nog niet dat we er ook moeten door stappen; en gewoon omdat een deur schijnbaar gesloten is betekent nog niet dat we ze niet moeten inbeuken en er door stappen."

Amen. Beproefd en ook waar bevonden.