'Meneer, ik dien een nauwkeurige God' (Ezr. 2)

Genesis 2; Matteüs 2; Ezra 2; Handelingen 2

De nauwkeurigheid van de verslagen over de terugkeer (Ezra 2) is een van de eerste dingen die de achteloze lezer van dit hoofdstuk moet opvallen. Niet alleen zijn de aantallen van het volk accuraat weergegeven, samen met de namen van hun families, maar zelfs de aantallen van hun dieren – paarden, muildieren, kamelen en ezels (2:66).

Je herinnert je het antwoord van de oude Puritein die veracht werd omdat hij stond op nauwkeurigheid wanneer hij sprak over God en de leer van de Bijbel. ‘Meneer’, antwoordde hij, ‘Ik dien een nauwkeurige God’.

Dit is natuurlijk maar één kant van het verhaal. Diezelfde God verheugt zich in de spontane lofprijzing van kinderen, die niet bekend staan om hun nauwkeurigheid. De Bijbel die Hij ons gaf gebruikt zowel beeldende taal als nauwkeurige verslaggeving. Maar onze tijd is zodanig gehecht aan vage gevoelens dat precisie in zaken met betrekking tot God vaak veracht wordt. We willen onze intuïties volgen, niet onze richtlijnen; we prijzen gevoelens, geen feiten; we slikken stroperigheid, geen waarheid.

In dit geval zijn er diverse redenen voor de nauwkeurigheid van het verslag. Om te beginnen verschaft dergelijke nauwkeurigheid autoriteit aan het verslag: dit is niet een of ander ver gerucht, maar de nabije verslaggeving van iemand die vertrouwd was met de details.

Bovendien verleent het noemen van deze personen en hun families hen impliciet bijval. Talloze tienduizenden Israëlieten keerden nooit terug naar het Beloofde Land: ze waren te zeer gesetteld waar ze zich bevonden, en de heropbouw van Jeruzalem en de tempel was voor hen niet belangrijk genoeg om een dergelijke verhuis te rechtvaardigen. Hun namen zijn verloren gegaan; zij zijn van weinig belang in de loop van de heilsgeschiedenis. Maar deze namen worden herinnerd en opgeschreven in de heilige Schrift. Lees ze aandachtig; ze verdienen ons respect en onze dankbaarheid

Maar er hangt nog een bijkomend element vast aan deze nauwkeurigheid. Sommige van de terugkerende families konden niet aantonen dat ze afstamden van Israël (2:59); sommigen van hen die beweerden dat ze tot de priesterlijke lijn behoorden, verkeerden in hetzelfde geval (2:62). Het probleem werd ernstig genomen en de stadhouder Zerubbabel beval dat ze van priesterlijke dienst zouden worden uitgesloten tot de oude manier van goddelijke leiding, de Urim en Tumim, opnieuw in werking was en hun beweringen gecontroleerd konden worden (2:63).

Hier vinden we dus een volk dat ernst aan de dag legt rond het volgen van de richtlijnen van het Mozaïsch verbond, ernst betoont rond het bewaren van de zuiverheid, niet alleen van de verbondsgemeenschap in het algemeen maar ook van het priesterdom in het bijzonder, ernst over het navolgen van al Gods woorden.

De ernst waarmee ze de gigantische onderneming van de terugkeer aanpakten wordt zelfs nog benadrukt door de giften die ze schonken om het huis van God te kunnen herbouwen (2:68-69).

Het feit dat deze ontluikende gemeenschap van na de ballingschap snel in een nieuwe generatie van verse problemen en oude zonden zou vallen, zou niets mogen afdoen van de kracht van hun voorbeeld voor gelovigen van vandaag.


Eigen vertaling van de overdenking bij 2 januari uit 'For the Love of God - Volume 2'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven in 1999 door Crossway Books. Volumes van het dagboek kunnen in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition). For the Love of God volume II is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume II. Met toestemming overgenomen van Crossway, de uitgeverstak van Good News Publishers, Wheaton, IL 60187, www.crossway.org Rechten Nederlandse vertaling: Jan Leplae – Niets van deze vertaling mag overgenomen worden zonder voorafgaandelijke schriftelijke toestemming.

Wat een preek doet

"Elke preek die we horen, brengt ons dichter bij de hemel of bij de hel."

(puritein John Preston, 1587-1628)

Met gebed het nieuwe jaar in

Gebed voor het nieuwe jaar, uit 'The Valley of Vision' (gelezen bij Tim Challies)

O Lord,
Length of days does not profit me
except the days are passed in Thy presence,
in Thy service, to Thy glory.
Give me a grace that precedes, follows, guides,
sustains, sanctifies, aids every hour,
that I may not be one moment apart from Thee,
but may rely on Thy Spirit
to supply every thought,
speak in every word,
direct every step,
prosper every work,
build up every mote of faith,
and give me a desire
to show forth Thy praise;
testify Thy love,
advance Thy kingdom.

I launch my bark on the unknown waters of this year,
with Thee, O Father as my harbour,
Thee, O Son, at my helm,
Thee O Holy Spirit, filling my sails.
Guide me to heaven with my loins girt,
my lamp burning,
my ear open to Thy calls,
my heart full of love,
my soul free.

Give me Thy grace to sanctify me,
Thy comforts to cheer,
Thy wisdom to teach,
Thy right hand to guide,
Thy counsel to instruct,
Thy law to judge,
Thy presence to stabilize.
May Thy fear by my awe,
Thy triumphs my joy.

Het gebroken hart

O Heer,

Er is geen dag voorbijgegaan in mijn leven
die mij niet schuldig heeft verklaard vanuit uw oogpunt.

Gebeden zijn geuit vanuit een hart zonder gebed;
lof heeft vaak zonder lof geklonken;
mijn beste diensten zijn smerige lompen.

Gezegende Jezus, laat mij een schuilplaats vinden
in uw verzoenende wonden.
Hoewel mijn zonden zijn opgestegen naar de hemel,
rijzen uw verdiensten daarboven uit;
hoewel ongerechtigheid mij neerdrukt naar de hel,
verheft uw rechtvaardigheid mij tot uw troon.

Alles in mij roept om mijn verwerping,
alles in U pleit voor mijn acceptatie.

Van de troon van volkomen gerechtigheid
doe ik een beroep op uw troon van grenzeloze genade.

Sta mij toe uw stem te horen die mij ervan verzekert
dat ik door uw striemen ben genezen,
dat U verbrijzeld bent vanwege mijn ongerechtigheden,
dat U voor mij tot zonde bent gemaakt,
dat ik in U rechtvaardig zou zijn,
dat mijn bittere zonden, mijn veelvuldige zonden,
allemaal zijn vergeven
begraven in de oceaan van uw verhelende bloed.

Ik ben schuldig, maar vrijgesproken,
verloren, maar gered,
zwervend, maar gevonden,
zondigend, maar gereinigd.

Geef mij blijvende gebrokenheid.
Zorg dat ik mij altijd vasthoud aan uw kruis.
Overspoel mij elk moment met neerdalende genade.

Open voor mij de bronnen van Goddelijke wijsheid,
fonkelend als kristal,
helder en zuiver stromend
door de wildernis van mijn leven.

(geschreven door een onbekende puritein, uit 'The Valley of Vision', Nederlandse vertaling uit 'De belofte van genezing', door Richard Mayhue, uitg. Medema, pag. 281)

Waarom, o Heer?

I asked the Lord, that I might grow
In faith, and love, and every grace;
Might more of his salvation know,
And seek more earnestly his face.

I hoped that in some favoured hour
At once He’d answer my request,
And by His love’s constraining power
Subdue my sins, and give me rest.

Instead of this, He made me feel
The hidden evils of my heart;
And let the angry powers of hell
Assault my soul in every part.

Yea more, with His own hand He seemed
Intent to aggravate my woe;
Crossed all the fair designs I schemed,
Blasted by gourds, and laid me low.

‘Lord, why is this?’ I trembling cried,
‘Wilt thou pursue Thy worm to death?’
‘’Tis in this way,’ the Lord replied,
‘I answer prayers for grace and faith.

These inward trials I employ
From self and pride to set thee free;
And break thy schemes of earthly joy,
That thou may’st seek thy all in me.’

'Heer, waarom is dit', zo ween ik bevend.
'Zult U uw worm tot de dood achtervolgen?'
'Dit is de manier', antwoordde de Heer,
'waarop ik gebeden voor genade en geloof beantwoord'

'Deze innerlijke beproevingen gebruik ik
om je van jezelf en je trots te bevrijden;
en om je eigen wegen van aardse vreugde te doorbreken,
Opdat je je alles in Mij zou zoeken' zegt het slot van dit lied van John Newton.
Ondanks het moeilijke en wat oude Engels sprak de boodschap me aan.