Genesis 33; Markus 4; Esther 9-10; Romeinen 4De geschiedenis ziet er anders uit in verschillende culturen. Ik bedoel niet simpelweg dat verschillende culturen hetzelfde verleden anders interpreteren (hoewel dit vaak het geval is), maar dat het begrip van wat geschiedenis is kan variëren van cultuur tot cultuur. Ja, zelfs binnen een cultuur zijn er soms concurrerende noties over wat geschiedenis is.
Exodus 1; Lukas 4; Job 18; 1 Korinthiërs 5
Dode Zeerollen staan online
Een deel van de Dode Zeerollen staat sinds vandaag online. Het Israel Museum in Jeruzalem en internetbedrijf Google hebben vijf rollen op het web gezet, zo heeft het museum bekendgemaakt.
Op de webiste dss.collections.imj.org.il zijn afbeeldingen van de tweeduizend jaar oude tekst gratis en in hoge resolutie te bekijken. Zowel de oorspronkelijke tekst van de rollen als een Engelse vertaling is op de website te lezen.
Het gaat om het Bijbelboek Jesaja, de Tempelrol, de Oorlogsrol, de Gemeenschapsregel en de Bespreking van Habakuk.
De Dode Zeerollen bestaan uit ongeveer negenhonderd documenten, die in 1947 werden gevonden in grotten bij Qumran. Het gaat om de oudste bijbelse manuscripten waar het bestaan van bekend is.
Mijn lieve moeder, ik bid u, wees goedsmoeds te midden uwer droefheid, en draag deze beproeving, u van God toegezonden, met geduld en met blijdschap, wetende, dat het het welbehagen Gods is, hetwelk men in geenen deele mag weerstaan, al ware het ook, dat men hiertoe de macht hadde. Leef het overige uwer dagen in de vreeze Gods, blijf mijner gedachtig, als ook dat ik mijnen God gediend heb tot in den dood. Ik blijf u steeds, voor zoolang als gij in deze wereld nog zult leven, mijne arme vrouw en mijn kindertjes aanbevelen, die hun vader in hunne vroegste jeugd verliezen, en ik bid den Heere, mijnen God, uit den grond mijns harten, dat het Hem behage, hun van hunne kindsheid af Zijnen Heiligen geest te schenken, en hen in Zijne vreeze te doen wandelen gedurende heel hun leven. Ik vraag Hem zonder ophouden om dien zegen, dat Hij zich de man mijner arme weduwe betoone, dat Hij haar zegene en haar genadig zij tot in eeuwigheid. Ik ben verheugd te vernemen, dat zij zich met hare kinderen naar Sedan begeven heeft, hetgeen mij eenige rust en verademing schenkt; en hoewel zij van u en van mijne broeders verwijderd zij, zoo bid ik u allen haar nimmer te vergeten, maar zoowel voor haar als voor mijne arme kleinen te zorgen. Ik bid den Heere mijnen God, dat het Hem behage u te vervullen met den overvloed zijner genade en hemelsche zegeningen, en uwe grijsheid meer en meer in eere doe zijn, u bevestigende in alles goeds, totdat Hij u, met al Zijn volk in zijn zalig rijk inzamele. Ik beveel u Gode en den Woorde Zijner genade, die machtig is u op te bouwen en u eene erve te geven onder alle heiligen. Vaarwel, mijne moeder, mijne lieve moeder, vaarwel. De Heere vertrooste u in uwe bezoeking.
Dezen 19en Mei 1567.
Door uwen zoon, die u op het
Hartelijkst liefheeft:
GUIDE DE BRÈS.
Gevangen om Jezus Christus,
Den Zone Gods.
1. Palmzondag
2. maandag
3. dinsdag
4. woensdag
5. Witte Donderdag
6. Goede Vrijdag
7. Stille Zaterdag
8. Paaszondag
9. Slot
"Pater Damiaan was een priester die beroemd werd voor zijn bereidheid om melaatsen te dienen. Hij verhuisde naar Kalawao - een dorp op het eiland Molokaï in Hawaï. Het was in quarantaine gesteld om als melaatsenkolonie te dienen. 16 jaar lang leefde hij in hun midden. Hij leerde hun taal spreken. Hij verbond hun wonden, omhelsde de lichamen die niemand zou aanraken, predikte tot harten die anders aan hun lot overgelaten waren. Hij organiseerde scholen, bands en koren. Hij bouwde huizen zodat de melaatsen een onderdak hadden. Eigenhandig maakte hij 2.000 doodskisten zodat ze bij hun overlijden een waardige begrafenis konden krijgen. Er werd verteld dat Kalawao langzaam een plaats werd om te leven in plaats van om te sterven, want pater Damiaan bood hoop.
Pater Damiaan was niet voorzichtig in het houden van afstand. Hij deed niets om zich van zijn mensen af te scheiden. Hij doopte zijn vingers in de schotel met poi, samen met zijn patiënten. Hij deelde zijn pijp met hen. Hij waste niet altijd zijn handen na het verbinden van open etterende wonden. Hij kwam dichtbij. Daarom hielden de mensen van hem.
Toen stond hij op een dag op en begon zijn prediking met de woorden "Wij melaatsen ...".
Nu hielp hij niet slechts meer. Hij was een van hen. Vanaf die dag was hij niet slechts op hun eiland, hij was in hun huid gekropen. Eerst had hij gekozen om als hen te leven, nu zou hij als hen sterven. Nu zaten ze er samen in.
Op een dag kwam God naar de aarde en begon zijn boodschap: "Wij melaatsen". Nu hielp Hij niet slechts meer. Nu was hij een van ons. Nu was Hij in onze huid gekropen. Nu zaten we er samen in."
- Hoe kon het christendom zo snel en met zoveel kracht opkomen?
- Geen enkele groep messiaanse volgelingen in die tijd kwam tot de conclusie dat hun leider was opgestaan uit de dood. Waarom deed deze groep dat wel?
- Geen enkele Joodse groepering aanbad ooit een mens als God. Wat zorgde ervoor dat zij dat wel deden?
- Joden geloofden niet in goddelijke mensen of in een individuele opstanding. Wat zorgde ervoor dat hun wereldbeschouwing vrijwel van de ene op de andere dag veranderde?
- Hoe verklaar je de honderden ooggetuigen van de opstanding die nog tientallen jaren hebben geleefd en hun getuigenis publiekelijk volhielden, totdat zij hun leven moesten geven voor hun geloof?'
Aan het einde van de zeventiende eeuw werd ... in Zuid-Frankrijk een meisje, dat Marie Dunant heette, aan de autoriteiten voorgeleid op beschuldiging van de ketterij van de Hugenoten. Ze was veertien jaar oud, intelligent, aantrekkelijk, huwbaar.
Haar werd gevraagd het Hugenotengeloof af te zweren. Haar werd niet gevraagd een immorele daad te plegen, of een crimineel te worden, en zelfs niet om de dagelijkse kwaliteit van haar gedrag te wijzigen. Haar werd alleen gevraagd om te zeggen 'Ik zweer af'. Niet meer en niet minder.
Samen met dertig anderen Hugenoten-vrouwen werd ze in een toren bij de zee opgesloten ... Ze hield 38 jaar lang vol. En in plaats van de gehate woorden 'ik zweer af' kraste ze samen met haar mede-martelaren het ene woord 'Weersta' (Résiste, JL) op de muur van de gevangenistoren.
Toeristen zien het woord nog steeds op de stenen muur in Aigues-Mortes en staren ernaar. We begrijpen de beangstigende eenvoud niet van godsdienstige toewijding die niets vraagt van de tijd en niets ontvangt van de tijd. Maar een geloof dat niet wordt gevoed door de tijdelijke hoop dat het morgen beter zal zijn, kunnen we niet begrijpen.
Met 30 anderen in een cel te zitten en de dag in nacht te zien veranderen en de zomer in herfst, de langzame systematische veranderingen in je eigen lichaam te voelen: het uitdrogen en rimpelig worden van de huid, het verlies aan spierkracht, de langzame verdoving van de zintuigen - dit alles te voelen en toch vol te houden, lijkt haast idioot in de ogen van een generatie die geen vermogen heeft om te wachten en te verduren.
Dialoog tussen kerkvader Johannes Chrysostomos (ca. 347-407) en keizerin Eudoxia. Chrysostomos had het gedrag van de keizerin en haar hofdames gehekeld en werd in de loop van zijn leven meer dan eens door haar verbannen. Uiteindelijk vond Chrysostomos uitgeput de dood op weg naar zijn laatste ballingsoord."Je kunt me niet verbannen, want deze wereld is mijn Vaders huis."
"Maar ik zal je doden", zei de keizerin.
"Nee, dat kun je niet, want mijn leven is met Christus verborgen in God", zei Johannes.
"Ik zal al je schatten afnemen."
"Nee, dat kun je niet, want mijn schat is in de hemel en mijn hart is daar."
"Maar ik zal je verdrijven van je vrienden en er zal je niemand meer resten."
"Nee, dat kun je niet, want ik heb een Vriend in de hemel van wie je me niet kunt scheiden. Ik weersta je, want er is niets waarmee je me kunt treffen."
"De uitbundige vreugde van de vroege christenen was een van de krachtigste factoren in de verspreiding van het christendom"
10de dag van de maand Nissan (zondag) - selecteer het lam
11de tot 14de dag van de maand Nissan (maandag tot donderdag)
14de dag van de maand Nissan (donderdag) - dag van de voorbereiding
15de dag van de maand Nissan (vrijdag) - Bijzondere sabbat of Feest van de Ongezuurde Broden
16de dag van de maand Nissan (zaterdag) – Gewone sabbat
17de dag van de maand Nissan (zondag) – Feest van de Eerstelingen
‘My Jesus, I love Thee, I know Thou art mine;
For Thee all the follies of sin I resign;
My gracious Redeemer, my Saviour art Thou;
If ever I loved Thee, my Jesus, ’tis now.’
My Jesus, I love Thee, I know Thou art mine;
For Thee all the follies of sin I resign.
My gracious Redeemer, my Savior art Thou;
If ever I loved Thee, my Jesus, ’tis now.
I love Thee because Thou has first loved me,
And purchased my pardon on Calvary’s tree.
I love Thee for wearing the thorns on Thy brow;
If ever I loved Thee, my Jesus, ’tis now.
I’ll love Thee in life, I will love Thee in death,
And praise Thee as long as Thou lendest me breath;
And say when the death dew lies cold on my brow,
If ever I loved Thee, my Jesus, ’tis now.
In mansions of glory and endless delight,
I’ll ever adore Thee in heaven so bright;
I’ll sing with the glittering crown on my brow;
If ever I loved Thee, my Jesus, ’tis now.
"Calvinistisch Kortrijk, in de schaduw van Gent". Deel 3 uit een reeks over het protestantisme in de Zuidelijke Nederlanden. Op de site van het Reformatorisch Dagblad. Klik hier voor het hele artikel.
