Onze maatschappij vanuit Gods perspectief (Mk. 13)

Genesis 43; Markus 13; Job 9; Romeinen 13

Christenen waren het vaak oneens over de precieze uitleg van Markus 13. Maar welke meningsverschillen ook prevaleerden, we kunnen niet naast het verbazingwekkende contrast kijken tussen de invalshoek van de discipelen als ze in het tempelcomplex rondkijken en de invalshoek van Jezus zelf.

De discipelen zijn onder de indruk van de indrukwekkende stenen en geweldige gebouwen: ‘zie, welke stenen en welke gebouwen’ (13:1). Wat hun aandacht trekt is de architectuur, het product van de menselijke creativiteit en het menselijke vernuft. Maar Jezus bekijkt het op een ander vlak.

Hij beoordeelt de patronen van het kwaad in deze wereld, de valse religieuze aanspraken, de vervolging van zijn discipelen, het oordeel dat komt. Wat de stenen en gebouwen betreft voorspelt Hij oordeel: ‘Er zal geen steen op de andere gelaten worden, die niet zal worden weggebroken’ (13:2). Het zal nog een goede veertig jaren duren eer deze voorzegging letterlijk wordt vervuld.

Dit Schriftgedeelte roept herinneringen op aan een ander gedeelte. In Handelingen 17:16 e.v. bevindt Paulus zich in Athene. Zijn reactie op de stad is treffend. Lucas zegt niet dat Paulus onder de indruk was van de spectaculaire architectuur, van de geschiedenis van de zuivere kennis, van de literatuur die zijn inwoners hadden voortgebracht, of van de heerlijkheid van zijn erfgoed. Verre van. Paulus keek rond in deze eerbiedwaardige oude stad en zijn geest werd ‘in hem geprikkeld, toen hij zag, dat de stad zo vol afgodsbeelden was’ (17:16).

In geen van beide gevallen – noch in Jezus’ inschatting van Jeruzalem, noch in die van Paulus wat betreft Athene – was de analyse oppervlakkig. In beide gevallen bekeek de evaluatie de dingen vanuit Gods perspectief.

Wie onder de indruk zijn van machtige bouwwerken en spectaculaire menselijke verwezenlijkingen doen er goed aan om het verslag van de torenbouw van Babel nog eens te overdenken (Gen. 11).

Ongetwijfeld waren er toen ook sommigen onder de indruk van het bouwwerk. Maar God, die keek naar het menselijke hart en de redenen voor het gebouw, zag het als nog maar eens een staaltje van onuitstaanbare eigendunk.

Op heel gelijklopende wijze worden ook wij opgeroepen om onze cultuur te begrijpen en te beoordelen vanuit Gods perspectief. Omdat mensen geschapen zijn naar het beeld van God, kunnen we veel doen dat waardevol en bewonderenswaardig is. Theologisch gesproken is dit het resultaat van ‘algemene genade’.

Maar het is mogelijk om veel te veel onder de indruk te zijn van rijkdom, macht, architectuur, roem, kennis, fysieke moed en technologie, met als gevolg dat we niet meer verder nadenken over de morele en geestelijke dimensies van de wereld rondom ons.

We kunnen de heerlijkheid zien en blind blijven voor de schande; we kunnen menselijke verwezenlijkingen zien en de onderliggende afgoderij verwaarlozen; kortom: we kunnen onder de indruk zijn van al wat indruk maakt op Gods gevallen beelddragers, maar falen in het beoordelen van deze werkelijkheden in het licht van het kruis en in het licht van de eeuwigheid. We zouden er veel beter aan doen om de voorbeelden van Jezus en Paulus te volgen.


Eigen vertaling van de overdenking bij 10 februari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven in 1998 door Crossway Books. Volumes van het dagboek kunnen in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition). For the Love of God volume I is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I. Met toestemming overgenomen van Crossway, de uitgeverstak van Good News Publishers, Wheaton, IL 60187, www.crossway.org Rechten Nederlandse vertaling: Jan Leplae – Niets van deze vertaling mag overgenomen worden zonder voorafgaandelijke schriftelijke toestemming.

Met Gods ogen naar onze cultuur kijken (Mk. 13)

Genesis 43, Markus 13, Job 9, Romeinen 13

Christenen waren het vaak oneens over de precieze uitleg van Markus 13. Maar welke meningsverschillen ook opdoken, we kunnen niet naast het verbazingwekkende contrast kijken tussen de manier waarop de discipelen naar het tempelcomplex kijken en de manier waarop Jezus zelf dit doet.

De discipelen zijn onder de indruk van de stenen en gebouwen: ‘zie, welke stenen en welke gebouwen’ (13:1). Het is de architectuur, het product van de menselijke creativiteit en het menselijk vernuft, die hun aandacht trekt. Maar Jezus bekijkt het op een ander vlak. Hij staat stil bij de patronen van slechtheid in deze wereld, de valse religieuze aanspraken, de vervolging van zijn discipelen, het oordeel dat komt. Hij voorziet oordeel voor de stenen en het gebouw: ‘Er zal geen steen op de andere gelaten worden, die niet zal worden weggebroken’ (13:2). Het zal nog een goede veertig jaren duren eer deze voorzegging letterlijk wordt vervuld.

Dit gedeelte roept herinneringen op aan een ander. In Handelingen 17:16 e.v. bevindt Paulus zich in Athene. Zijn reactie op de stad is treffend. Lucas zegt niet dat Paulus onder de indruk was van de spectaculaire architectuur, van de geschiedenis van loutere wetenschap, van de literatuur die zijn inwoners hadden voortgebracht, of van de heerlijkheid van zijn erfgoed. Ver van dat. Paulus keek rond in deze eerbiedwaardige oude stad en zijn geest werd ‘in hem geprikkeld, toen hij zag, dat de stad zo vol afgodsbeelden was’ (17:16).

In geen van beide gevallen – noch in Jezus’ inschatting van Jeruzalem, noch in die van Paulus wat betreft Athene – was de analyse oppervlakkig. Beide keren rekende de evaluatie met zaken zoals ze er vanuit Gods perspectief uitzagen. Wie onder de indruk is van machtige bouwwerken en spectaculaire menselijke verwezenlijkingen doet er goed aan om het verslag van de torenbouw van Babel nog eens te overdenken (Gen. 11). Ongetwijfeld waren er toen ook sommigen onder de indruk van het bouwwerk. Maar God, die keek naar het menselijke hart en de redenen voor het gebouw, zag het als nog maar eens een staaltje van ondraaglijke eigendunk.

Op heel gelijklopende wijze worden wij er ook toe opgeroepen om onze cultuur te verstaan en te beoordelen vanuit Gods perspectief. Omdat mensen geschapen zijn naar het beeld van God, kunnen we veel doen dat waardevol en bewonderenswaardig is. Theologisch gesproken is dit het resultaat van ‘algemene genade’. Maar het is mogelijk om veel te veel onder de indruk te zijn van rijkdom, macht, architectuur, roem, wetenschap, fysieke moed of technologie, met als gevolg dat we niet meer verder nadenken over de morele en geestelijke dimensies van de wereld rondom ons. We kunnen de glorie zien en blind blijven voor de schande; we kunnen menselijke verwezenlijkingen zien en de onderliggende afgoderij verwaarlozen; kortom: we kunnen onder de indruk zijn van al wat indruk maakt op Gods gevallen beelddragers, maar tekortschieten in het beoordelen van deze werkelijkheden in het licht van het kruis en in het licht van de eeuwigheid. We zouden er veel beter aan doen om de voorbeelden van Jezus en Paulus te volgen.

Eigen vertaling van de overdenking bij 10 februari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Bron afbeelding
Bron afbeelding 2

Nederlanders geven tale Kanaäns een nieuw jasje (begrijpe wie kan)

'Bijbelverhalen herschreven naar Nederlandse straattaal' verscheen vorige week in De Morgen (in de rubriek Kunst & Literatuur, trouwens):

In Nederland hebben ze een nieuwe manier ontdekt om de jongeren opnieuw warm te maken voor de Bijbel. Zo werd het evangelie van Matteüs herschreven in straattaal, aangespekt met chat- en sms-taal. Dat resulteerde uiteindelijk in de 'torrie van Mattie'.

In grote steden gebruiken tienduizenden jongeren straattaal, aldus auteur Daniel de Wolf, die leiding geeft aan een kleine buurtkerk in een Rotterdamse achterstandswijk. Hij schreef 'De torrie van Mattie' onder meer met jongeren uit zijn wijk.

Pregno

Veel jongeren vinden het lezen van de Bijbel lastig. Voor jongeren uit de straatcultuur geldt dat nog meer, zegt De Wolf. "De taal van de Bijbel staat zo ver van hun wereld af. De Straatbijbel brengt verhalen over Jezus op een nieuwe manier tot leven, rauw en verfrissend." Zo staat er in het verhaal over de geboorte van Jezus bijvoorbeeld: "De gewoonte was toen om geen seks voor het huwelijk te hebben. Maar Maria bleek ineens pregno te zijn. Jowie kwam erachter en hij was omin depressed, want hij dacht dat ze met een ander gebald had."

Mp3

Aangezien de Nederlandse straatjeugd niet bepaald veel rondhangt in de lokale bibliotheek bestaat er ook een downloadbare mp3-versie van de 'Torrie van Mattie' die je kan downloaden via www.straatbijbel.nl.

De (wan)hoop van Raymond

De Standaard publiceerde zaterdag een interview met Raymond van het Groenewoud naar aanleiding van zijn nieuwe cd.
Een klein fragment, waarin ik iets belangrijks mis: hoop.

"Het nieuwe album gaat nadrukkelijk over de eindigheid en zin van alles. Denk je dat de mensen dat boeiend vinden?

'Ik heb aan den lijve ondervonden dat mijn privégepieker bij mensen lichtjes doet branden. Vooral oudere mensen zijn geraakt. Je zou soms denken dat de cultuur vandaag alleen nog zappen toestaat, maar neen dus. Die idee van de eindigheid heeft me trouwens altijd geboeid. Ze verschaft me een licht gevoel, omdat ik het ontroerend vind hoe het rad van het leven maar doordraait. Ik word oud, maar ik zie jonge voetballertjes, kinderen op straat, die tonen dat het allemaal opnieuw begint.'

Vandaar: 'als je sterft, word je herboren'?

'Dat gaat over mijn ouders. Die zijn gestorven, maar niet dood. Ze zijn gewoon een ander leven gaan leiden in mij. Ze maken deel uit van mijn verbeelding, nu ze fysiek niet meer in de weg lopen.'

Hoe zie jij de dood?

'Ik heb geen zin om er een theorie over te verkondigen. Ik heb er geen boodschap aan en ik wil niemand kwetsen. Maar ik vind de maan wel mooi en hoor graag vertellen over haar impact.'"

We amuseren ons kapot (hfdst. 1 in stripvorm)

We amuseren ons kapot: het is de titel van een bekend boek van Neil Postman dat ook in het Nederlands verscheen (Oorspr. titel: Amusing ourselves to death). Humo had er jaren geleden ook een reeks over. Stuart McMillen heeft nu min of meer een stripversie gemaakt van het eerste hoofdstuk.

Postman (met Miller) maakt de vergelijking tussen "1984" van George Orwell (die vreesde dat we zouden ten onder gaan aan wat we eigenlijk verafschuwen), en "Brave New World" van Aldous Huxley (die vreesde dat we zouden ten onder gaan aan wat we liefhebben).

Heel goed mogelijk dat Huxley gelijk krijgt, dacht/denkt Postman.

Warm aanbevolen, klik hier.
(De server was gisteren bij momenten overbelast, maar probeer dan later nog maar eens opnieuw.)

Zoek de vrede voor de stad

Zoekt de vrede voor de stad waarheen Ik u in ballingschap heb doen wegvoeren, en bidt voor haar tot de HERE, want in haar vrede zal uw vrede gelegen zijn.
Jeremia 29:7

"Dit is niet hoe christenen gewoonlijk denken over de stad. Veel christenen schrijven de stad af. Of hoogstens proberen ze hun eigen burchten op te trekken binnen de stad.
Maar God draagt zijn volk niet op om vrede te zoeken in de stad; hij zegt hen dat ze de vrede voor de stad moeten zoeken."


Philip Graham Ryken, Jeremiah, pag. 415 - opnieuw gelezen bij Ray Ortlund.

Op avontuur in de hedendaagse cultuur

Het ND bericht vandaag over het symposium rond marktgericht denken van afgelopen zaterdag: "Marketing mag, maar niet ten koste van het evangelie". Hieronder een flink stuk uit het artikel.


Het gebruik van technieken uit de marketing om het evangelie aan de man te brengen is prima, mits de Bijbelse boodschap er niet voor wordt aangepast. Dat was de conclusie van een symposium van Tot Heil des Volks en de George Whitefield stichting, zaterdagochtend in de Amsterdamse Mozes en Aäronkerk.

(...)

,,Marketing is geen onschuldige reeks methoden en technieken die zomaar door de kerk kunnen worden overgenomen'', betoogde Jeroen Bol, voorzitter van de Whitefield Stichting. De ,,ideologie'' van de marketing is volgens hem een ,,vleesmolen'' die zich exclusief richt op ,,het tevredenstellen van de klant'' met een product dat naadloos past bij zijn behoeften. ,,Dat alleen al maakt marketing onverenigbaar met het evangelie, waarin geen sprake is van het uitwisselen van gelijkwaardige goederen, maar van Gods genade richting de mens die Hem nodig heeft.''

De kerk zou bepaalde technieken uit de marketing overigens wel kunnen gebruiken. ,,Het is voortreffelijk als we goed nadenken over hoe we het evangelie moeten communiceren, en over hoe we missionaire programma's moeten ontwikkelen - maar dat maakt nog geen marketingconcept'', stelde Bol in zijn inleiding.

,,Kerkelijke marketing is van alle eeuwen en alle tijden'', zei Sake Stoppels, docent kerkopbouw en diaconiewetenschap aan de Vrije Universiteit. Hij verwees daarbij naar het verhaal van Mozes en Aäron, toen de laatste door God als woordvoerder werd aangesteld omdat Mozes niet zo goed uit zijn woorden kwam. ,,Dat was de eerste marketingtechnische ingreep in de geschiedenis van Israël, notabene door God zelf.''

Verderop in de Bijbel zag Stoppels, die het begrip 'marketing' een stuk minder vergaand uitlegde dan Bol, meer voorbeelden van hoe de kerk haar boodschap kan brengen in de huidige tijd. ,,Jezus zocht altijd plekken op waar mensen waren met de behoeften van hun alledaagse leven'', zei de hoogleraar. ,,Hij had ook wel ontmoetingen in de synagoge, maar dat waren niet de meest vruchtbare.'' Volgens Stoppels is de kerk haar ,,monopolie op de markt van geluk, geloof en zingeving absoluut kwijt''. ,,Deze markt is geliberaliseerd, en de kerk zal zich daar op moeten instellen.''

(...)

Vanwege de verwarring was het beter te praten over 'doelgroepgericht denken', waarbij de kerk nadenkt over de beste manieren om aansluiting te vinden bij bepaalde groepen in de samenleving, stelde Wim Dekker.

(...)

Toen eenmaal duidelijk was dat 'marketing' voor deze gelegenheid zo ongeveer werd gedefinieerd als 'het communiceren van een onveranderlijk evangelie', bleken de gesprekspartners het minder oneens dan gedacht over de noodzaak nieuwe manieren te zoeken voor de kerkelijke verkondiging.

,,Onze kerk is kapotgegaan aan een theologie die het eigen Boek niet meer gelooft'', stelde Hans Eschbach, dominee in de Protestantse Kerk. ,,Er moet onderzoek gedaan worden naar hoe wij onze diepste missie het beste kunnen uitvoeren. Zoals het nu is, kan de kerk alleen mensen in de periferie van de eigen cultuur bereiken - meer van hetzelfde. Willen we nieuwe mensen bereiken? Dan moeten we op avontuur in de cultuur van deze wereld, met nieuwe ideeën.''

Peter Kos, voorzitter van de Evangelische Alliantie, zag wel wat in het ,,op een nuchtere manier gebruiken'' van inspirerende voorbeelden uit de Verenigde Staten, Engeland of uit het Zuiden. ,,Daarbij moeten wij altijd blijven kijken naar wat de Bijbel vindt. Als je dit goed weet samen te brengen, kunnen er heel mooie dingen gebeuren.''

Uit de discussie bleek overigens dat het boek van Gilley (Marktdenken in de kerk, JL) door veel panelleden niet met gejuich was ontvangen. ,,Het is van een stelligheid die wij van onze studenten niet zouden tolereren'', stelde docent Stoppels. ,,Laten we in het vervolg niet meer dit soort zure boekjes uitgeven, waarin mensen elkaar afkraken'', bepleitte Eschbach. ,,De duivel vindt het prachtig dat wij onze tijd steken in alles behalve wat wij als kerk moeten doen.''

In een reactie stelde directeur Henk van Rhee van Tot Heil des Volks het boek ,,zo weer uit te geven''. Hij ziet het vooral als een prikkelende aanzet tot ,,een discussie die niet op zijn beloop mag worden gelaten. En er heeft altijd al iets eigenwijs in onze organisatie gezeten.''

Themanummer Ellips door CV-Film

Zeven medewerkers van CV-Film penden 7 bijdragen neer voor het septembernummer - een themanummer - van Ellips. Lees op de site van CV-Film verder voor de inhoudsopgave of bestel je exemplaar bij uitgeverij Medema.

Driscoll in CV-Koers: 'Jezus, het kruis en het evangelie zijn altijd relevant'

In het meest recente nummer van CV-Koers een analyse/portret van Mark Driscoll, pastor van een van de snelst groeiende kerken in de VS, nl. in Seattle.
Een paar highlights:

"Het hippe calvinisme van Mark Driscoll"

"Voorganger Mark Driscoll wordt de golden boy van de calvinistische evangelicalen in Amerika genoemd. Tegen alle succesformules in groeit zijn kerk door klassiek-gereformeerde standpunten en provocerende preken. Driscolls kerk gaat nu gemeentes stichten in Europa. Een analyse van Niek Stam.

De kleine, gespierde dominee van Mars Hill Church in Seattle ligt niet wakker van gezeur, zoveel is duidelijk. Kritiek op zijn klassiek-gereformeerde standpunten, met termen als uitverkiezing en verzoening door voldoening, houdt hem niet uit de slaap. ,,Every night, I sleep like a calvinist’’, is zijn motto. Volledig verzekerd van Gods leiding in zijn leven, wil hij er maar mee zeggen.

(...) Want Driscoll schuwt de controverse niet, en is ook niet domweg in een hokje te plaatsen. Zelf zegt hij het zo: ,,Ik ben allereerst christen, dan evangelicaal, dan missionair en dan gereformeerd.’’ Het label charismatisch past daar wat hem betreft ook nog wel bij. Maar met pinksterchristenen die ,,op de grond spartelen als een zalm op het droge’’ heeft Driscoll niets. ,,Ik erken alle gaven van de Geest, maar die mensen hebben een veiligheidsriem nodig.’’

(...) De Mars Hill Church, die in 1996 bij de Driscolls thuis met een man of twaalf begon, heeft nu op haar zeven locaties in de stad ruim achtduizend bezoekers te verstouwen. Per zondag.
Driscoll doet wekelijks een preekmarathon om deze hoorders te bedienen: vijf keer preekt hij op zondag in een van de gebouwen van Mars Hill, waarbij de diensten rechtstreeks per video naar de andere locaties worden uitgezonden. Geen zorgvuldig geregisseerde preken van een halfuur, maar on the spot: bijbel in de hand en minstens een uur lang.
En na de laatste preek gaat het licht nog niet uit. Fris van de lever beantwoordt hij dan live een aantal van de vragen die per sms tijdens de dienst zijn toegezonden.

,,Jezus, het kruis en het Evangelie zijn altijd relevant. Aan ons de taak om dat aan te tonen, binnen onze cultuur en de nood van de tijd’’

Tegengas

Driscoll behoort tot de stroming van wat in Amerika new calvinists wordt genoemd, waartoe ook John Piper, Tim Keller en Mark Dever behoren. Wat bij hem opvalt, is de ongebreidelde zendingsdrang: Driscoll is missionair tot op het bot. Dat zou iedere kerk moeten zijn, voegt hij er fijntjes aan toe: ,,Als een stad binnen de stad.’’ Christenen zijn nu eenmaal gemaakt om zendeling te worden, dichtbij of veraf, vindt Driscoll. Dat is ook het enige doel waarvoor in Seattle wordt gecollecteerd: ,,Zodat anderen ook de boodschap van Jezus kunnen horen.’’
Het Acts29-kerkplantingsnetwerk van Mars Hill Church stichtte, steunde of reanimeerde tot nu toe ruim honderd gemeentes in Amerika. En vorige maand zette het voet aan Europese wal, met een gemeentestichtersconferentie in Londen.

(...)

Driscoll: ,,Cultuur is geweldig belangrijk: film, muziek en gewoontes tonen exact aan waar mensen zich mee bezighouden. Waar fundamentalisten de cultuur mijden, bestuderen zendelingen die juist, om mensen te bereiken. Stel je voor dat ik naar China vertrek. Dan zou niemand zeggen: wat raar dat Mark daar Chinese kleren draagt, Chinees spreekt en Chinese muziek luistert.’’
Seattle – en daarmee alle westerse steden – zijn net zo heidens en verloren als China, zegt Driscoll. ,,En daarom moeten er ook weer zendelingen naar de westerse steden en cultuur toe. Maakt dat je meteen vrijzinnig? Nee, dat maakt je een zendeling.’’

(...) Wie denkt dat wij het Evangelie relevant moeten maken voor deze tijd, maakt een structurele denkfout, zegt Driscoll daarover. ,,Jezus, het kruis en het Evangelie zijn altijd relevant. Aan ons juist de taak om dat aan te tonen, binnen onze cultuur en de nood van de tijd.’’
De miljoenen downloads van Driscolls preken wereldwijd dringen, mede door zijn bijbelgetrouwe opvattingen, de vergelijking op met de Engelse C.H. Spurgeon. Diens zondagse preken gingen in de negentiende eeuw immers ook op maandag al per telegraaf de wereld over. ,,En Spurgeon was – net als Calvijn – een fanatiek kerkplanter’’, haast Driscoll zich eraan toe te voegen. Het is niet verwonderlijk dat de bebaarde prediker uit Londen Driscolls grote held is, ,,na Jezus zelf’’. Of in Driscolltaal: ,,Spurgeon is de first guy die ik in de hemel ga opzoeken.’’"

Moet ik de zending in?

"Je hebt 3 mogelijkheden als het gaat over zending. Je kunt gaan, je kunt zenden of je kunt ongehoorzaam zijn. Er is geen andere optie dan deze 3. (...)

Dit betekent dat er geen mensen zijn die kunnen zeggen "Zending is niet mijn ding. Ik denk niet in termen van gaan of zenden. Dat is niet mijn roeping. Ik doe hier (bijvoorbeeld - JL) werk tegen abortus in de binnenstad, punt uit." Wel, ik denk niet dat dit een optie is voor de christen, in het licht van Mt28:19-20. Wanneer dit gedeelte de hele gemeente aanspreekt - "Mij is gegeven alle macht, gaat dan heen, maakt alle volken tot discipelen" - dan zou iedere christen moeten voelen dat ze daarin betrokken moeten zijn.

Dus zal ik ofwel betrokken zijn door zelf te gaan (voor lange termijn of korte termijn) of ik zal betrokken zijn door mijn werk hier om het licht te laten schijnen en voldoende geëngageerd zodat ik mezelf kan zien als een zender. Er zijn mensen van wie ik weet dat ze gaan, en ik sta achter hen en ik ben voor hen. Ik ondersteun hen en bid voor hen omdat ik geef om het bereiken van onbereikte volken over de hele wereld. Dat is het bevel van de Koning."

(John Piper in "Ask Pastor John", "Do you think everybody should be a missionary?". Vrije vertaling door mij.)

De jeugd van tegenwoordig: knip en plak

Heel interessant zijn de resultaten van het jongerenonderzoek (12-24 j) van Studio Brussel. Peter Van de Veire mocht ze gisteren presenteren. Klik hier voor de links op de Stubru-pagina.

Hier al een voorproef van de site van Stubru:

"Studio Brussel vraagt zich af hoe jongeren vandaag over zichzelf denken: vinden ze zichzelf materialistisch, zijn ze eerder conservatief, zitten ze werkelijk de hele dag online? Studio Brussel deed onderzoek bij jongeren tussen 12 en 24 jaar en kwam tot enkele opmerkelijke resultaten.

Zo zegt 62% van zichzelf materialistisch te zijn en graag geld uit te geven aan laptops, gsm, kleding en reizen. Bijna 70% van de jongeren vindt trouw in relatie belangrijk en de helft zegt klaar te zijn om zich voor de rest van hun leven te binden aan hun lief.

De Grote Peter Van de Veire Ochtendshow belicht zes stellingen met expert Herman Toch van onderzoeksbureau Synovate en een hoop jong volk. Dit zijn de stellingen:

De jeugd van tegenwoordig is materialistisch
De jeugd van tegenwoordig is altijd online
De jeugd van tegenwoordig is hondstrouw
De jeugd van tegenwoordig doet graag eens onnozel
De jeugd van tegenwoordig heeft een mening
De jeugd van tegenwoordig wil alles en wil het nu

De eindconclusie van Herman Toch: de jeugd van tegenwoordig heeft veel dromen en verwachtingen, maar is vooral ook optimistisch en toekomstgericht. Verder kan je ook spreken van een knip- en plakgeneratie: afhankelijk van de context passen ze hun identiteit aan."

Het Claus-effect: dubbel zoveel vragen over euthanasie

Vandaag in het Nieuwsblad:

"In de euthanasiewereld is er wel degelijk sprake van een Claus-effect. De jongste maanden is het aantal vragen om informatie over euthanasie meer dan verdubbeld."

Het artikel is jammer genoeg eenzijdig, maar ik vestig er even de aandacht op omdat het een tendens aantoont.

Verdedigers met/zonder liefde

"Heb de waarheid van Gods woord lief, offer ze niet op. De hoop van de kerk rust op wat we niet zien, geworteld in de prediking van "de komende eeuw". Wat ook de tendensen en stromen binnen de cultuur, blijf trouw aan de prediking van het evangelie. En houd ervan! Wees niet slechts een verdediger van de waarheid, maar heb de waarheid lief. 'Don't just be a truth-defender, be a truth-lover'."

Tony Reinke in een boekbespreking van David F. Wells' "The Courage to Be Protestant: Truth-lovers, Marketers, and Emergents in the Postmodern World" (Eerdmans, 2008)

‘Tegenstanders evolutieleer onderdrukt’

"In meer dan duizend Amerikaanse bioscopen is afgelopen weekend een omstreden anti-evolutiefilm in première gegaan. Documentairemaker Ben Stein beschuldigt de wetenschappelijke wereld tegenstanders van Darwins evolutieleer hard aan te pakken en het zwijgen op te leggen.

In de satirische documentaire ‘Expelled: No Intelligence Allowed’ (‘Verbannen: intelligentie niet toegestaan’) stelt Stein ,,een nieuw, antireligieus dogmatisme’’ over de evolutietheorie op universiteiten aan de kaak. Die doctrine maakt het wetenschappers en opvoeders onmogelijk de vraag op te werpen of een ‘slimme ontwerper’ aan de basis staat van het ontstaan van de aarde en de mens, in plaats van natuurlijke selectie door een reeks toevalstreffers in miljoenen jaren.

De documentaire beleefde een vliegende start door vanaf vrijdag al meer dan drie miljoen dollar in de wacht te slepen. Daarmee kende de film na Michael Moore’s documentaire ‘Fahrenheit 9/11’ (een filmische aanklacht tegen het beleid van president Bush) de beste lancering ooit voor een documentaire."

Hier lees je het volledige bericht uit het Nederlands Dagblad; wat hierboven staat is slechts het eerste deel.

De uitdaging voor de evangelische gemeente

Afgelopen zaterdag vond aan de Evangelische Theologische Faculteit een conferentie plaats met als thema “De uitdaging voor de evangelische gemeente van de 21ste eeuw”. Johan Lukasse, Daniël de Wolf, Filip De Cavel en Patrick Nullens waren de sprekers van dienst.

Op de blog van Filip De Cavel vind je al een beknopte samenvatting van de hand van Karel Strobbe.

Franse sterjournalist wordt christen

Onderstaand bericht over Jean-Claude Guillebaud, ex-journalist van Le Monde, las ik op de site van Tertio.

Dat deze man beroemd was vooraleer hij zich bekeerde, is op zich niet zo belangrijk. Paulus schreef aan de Korinthiërs al dat ze moesten kijken naar hun roeping als mens: ze zijn "niet vele wijzen naar het vlees, niet vele machtigen, niet vele aanzienlijken". God verkiest precies het zwakke van de wereld, om het sterke te beschamen. Maar de argumenten die in het artikel vermeld worden, vind ik wel de moeite om er eens de aandacht op te vestigen.

Jean-Claude Guillebaud, ex-journalist van Le Monde, out zich als christen in zijn jongste boek

Jean-Claude Guillebaud, voormalig journalist van Le Monde en medeoprichter van ‘Reporters sans Frontières’, out zich in zijn jongste boek Comment je suis redevenu chrétien als overtuigde christen. Bovendien haalt hij flink uit naar het actuele antichristelijke offensief onder het mom van de wetenschap. Guillebaud ziet het christendom als onovertroffen antidotum tegen het wegzakken van onze cultuur in wanhoop, geweld en bijgeloof.

Twintig jaar lang was de linkse Jean-Claude Guillebaud een gevierd oorlogsreporter bij Le Monde, nadien redacteur humane wetenschappen bij uitgeverij Seuil en columnist voor Le Nouvel Observateur. Vorig jaar richtte hij met enkele collega’s het persagentschap ‘Reporters d’Espoir’ op, uit reactie tegen “de toenemende medeplichtigheid van journalisten aan de spektakelmaatschappij en het negativisme”.

Zijn bekering is niet het gevolg van een mystieke ervaring of van nostalgie, maar van een gedreven rationele zoektocht na zijn confrontatie met onrecht, lijden en dood in oorlogsgebieden. “Ik ben lang in de marge blijven hangen, maar mijn nieuwsgierigheid heeft me langzamerhand bij de centrale kern gebracht, het geloof in de eigenlijke zin van het woord.”

Guillebaud schreef zijn getuigenis vooral wegens een “lang onderdrukte woede” tegen de manier waarop het geloof wordt geviseerd door een zelfverklaarde elite in media en cultuur: “Men wil de christenen afschilderen als archaïsche zombies, die door de geschiedenis aan de kant zijn geschoven. Dag na dag moeten gewone gelovigen die geen verweer hebben, misprijzen en spot incasseren. Daar revolteer ik tegen.”

Zijn overstap naar het christelijke geloof verliep in fasen. Eerst louter intellectueel, tot hij vorig jaar de definitieve sprong waagde. “Wat mij in het evangelie aantrekt, is geen vage gevoeligheid, maar het bewustzijn van een fundamentele ‘relevantie’. Alleen sterke geloofovertuigingen zijn tolerant. Fundamentalisme en terrorisme zijn perversies die helaas alle aandacht krijgen. We moeten leren hoe we opnieuw kunnen geloven zonder iets van ons denkvermogen of onze vrije wil in te leveren.”

Jezus, de motard en de drummer

Wat als we vandaag of morgen een getatoeëerde motard en een stoere drummer in de kerk zien zitten? Wat is dan ons verlangen?
Om die mensen binnen 10 jaar in maatpak uit hun monovolume te zien stappen om vervolgens vroom onze nette kerk te zien binnenwandelen?
Oh ja, hopelijk zitten ze binnen 10 jaar nog in de kerk. Maar dan wel temidden al hun vrienden motards en drummers, om samen Jezus groot te maken.

We willen vrijheid, blijheid en losbandigheid

„Paulus’ oproep aan de Galaten dat zij „tot vrijheid geroepen” zijn, lijkt merkwaardig modern en bij de tijd. Maar het staat wel haaks op het moderne levensgevoel”, zei de Tongerse evangelist ds. T. Vanhuysse op de jaarlijkse ontmoetingsdag van de stichting IRS.
Het Reformatorisch Dagblad opent haar verslag met het citaat. Een verkorte weergave van het artikel:

"Ds. Vanhuysse: „De moderne mens wil vrijheid, blijheid en losbandigheid, maar Paulus bedoelt een vrijheid die gekenmerkt wordt door zelfverloochening en gehoorzaamheid. In het bijzonder onze jeugd wordt via de media en muziek met de wereldse opvatting van vrijheid volgepompt. Zij leren van jongs af aan: pak alles wat je pakken kunt.”

Volgens evangelist Vanhuysse komen in België en in Nederland overal de verwoestende gevolgen van deze losgeslagen mentaliteit openbaar in heftige uitbarstingen van agressie en gezinsdrama’s.

De vrijheid van Galaten 5 is gemodelleerd naar het voorbeeld van Jezus, Die wil dat wij ons natuurlijke egocentrisme zullen afleggen in totale zelfverloochening. (...)

De enige echte bevrijdingsdag wordt op Goede Vrijdag gevierd, aldus de Belgische evangelist. „Jezus Christus maakt niet alleen vrij van de macht van de zonde en de tirannie van het egoïsme, maar ook vrij van dode kerkelijke gewoonten en verstikkende tradities. Iedere gelovige is tot die vrijheid geroepen. Deze vrijheid wordt niet verkregen door inspanningen en nauwgezet opvolgen wat de kerk voorschrijft.”

Ds. Vanhuysse vertelt dat het evangelisatiewerk in Tongeren niet zonder vrucht is, maar vaak wel moeilijk. „Uit gesprekken blijkt vaak dat de boodschap afketst, omdat mensen met de geestelijken of kerkgangers nare ervaringen hebben gehad.” Een veelgehoorde reactie is volgens ds. Vanhuysse: „Laat maar, die god van de pastoor, nou dat hoeft voor mijn niet meer. (...) „Het is moeilijk deze teleurgestelde mensen opnieuw met het Evangelie te bereiken.”"

Sandrine bidt

Zangeres en nieuwbakken Eén-omroepster Sandrine getuigt in het Magazine van Het Nieuwsblad & De Gentenaar van afgelopen weekend dat ze regelmatig bidt. Naar de kerk gaat ze niet. Het stukje geeft een inkijk in hoe veel mensen vandaag tegen religie, geloof en gebed aankijken. Hier het bewuste fragment:

"Wat zijn je interesses?
'Ik lees graag filosofische en esoterische boeken zoals The Secret of literatuur over engelen. Ik ben erg katholiek opgevoed en heel gelovig. Elke week naar de kerk gaan hoort daar niet bij. Dat deed ik vroeger wel, maar op een bepaald moment ligt de keuze bij jezelf. Er zijn andere manieren waarop ik mijn geloof praktiseer. Als ik alleen ben, bid ik vaak. Daar haal ik veel kracht uit. Van toen ik een klein meisje was draag ik een kettinkje met een kruisje eraan. In tegenstelling tot wat mensen denken, werd ik er nooit om uitgelachen. Bij de mensen van mijn leeftijd doet het er niet toe of je nu gelovig bent of niet.'

Maak je een schietgebedje vooraleer je het podium opgaat?
'Ja, maar ook om tot rust te komen. Wanneer iedereen aan het stressen is, helpt mijn geloof me om te kalmeren.'"

(Foto: site Eén)

CV•Film geeft een lijst met "Most Redeeming Movies"

De filmcritici van CV•Film (de filmsite van het blad CV•Koers) stelden een Top 148 samen van ‘Most Redeeming Movies’ – speelfilms die iets laten zien van Gods doorbrekende licht in de wereld. Iedereen die zich aanmeldt op CV•Film mag erop reageren door zijn eigen stem uit te brengen.

Redacteur Ronald Westerbeek geeft wat meer uitleg:

"(...) Eerst maar even over wat deze Top 148 niet is. Het is geen lijst van ‘christelijke films’. Christenen debatteren al decennia over literatuur en wat ‘christelijke literatuur’ dan is, en zulke discussies zijn ongetwijfeld ook mogelijk over films. Maar die discussie gaan we hier niet voeren. Deze lijst beoogt iets anders.

Het is ook geen lijst van films die ‘iedereen zou moeten zien’. Dat is meteen al duidelijk met de onbetwiste nummer 1 op de lijst: Magnolia. Menig recensent en CV•Film-bezoeker gaf aan deze film niet te kunnen uitzitten vanwege de stuitende grofheid. Tegelijk wordt deze film het vaakst genoemd en het hoogst becijferd als film die iets toont van Gods waarheid en de mogelijkheid van vergeving en verzoening.

Wat bedoelen we dan met ‘redeeming movies’? Evenmin als ons Amerikaanse zusterblad Christianity Today – dat jaarlijks een lijst van ‘Most Redeeming Movies’ publiceert – hebben we een sluitende definitie paraat. Maar alle films op de lijst vertellen verhalen van ‘redemption’, van verzoening of verlossing – of een wanhopig verlangen ernaar. In opvallend veel films komen personages voor die hun leven geven voor een ander, of schuld van anderen op zich nemen, en zo verwijzen naar een grotere Redder. In andere films ligt het er minder dik bovenop, maar klinkt hoop door, de mogelijkheid van vergeving en herstel, of simpelweg de notie dat er een liefde bestaat die sterker is dan de dood.

Er zitten jeugdfilms tussen (Lepel), komische films (Fargo) en animatiefilms (The Incredibles). Maar de meeste films zijn van een opvallende zwaarte en niet zelden ‘16+’ (harde criminaliteit in The Godfather; oorlogsgeweld in Apocalypse Now; racistisch geweld in The Believer; en verder: incest, overspel, verraad en elke zonde die je maar bedenken kunt). Duidt dat op een calvinistische inslag van CV•Film – vooral oog voor het kwaad waartoe ieder mens geneigd is? Het zal ook te maken hebben met realisme en ervaring: het besef dat het leven niet zelden weerbarstig of zelfs duister is, maar dat juist daar Gods licht doorbreekt. (...)"

Het hele artikel van Westerbeek lezen? Het kan hier.
De filmlijst zelf vind je op www.cvfilm.nl.