Verspil je kanker niet

Eind 2006 verscheen in "TijdSchrift, Magazine voor Pastoraat, Gezin en gemeenteopbouw", een vertaling van een tekst door John Piper en David Powlison. Beide godsmannen uit de VS moesten vorig jaar behandeld worden voor kanker. Ze schreven het stuk in die periode. Klik zeker door voor het hele artikel. Ik neem hier alleen de hoofdlijnen over:

"Ik schrijf dit op de vooravond van een prostaatoperatie. Ik geloof in Gods genezende kracht - door een wonder en door de geneeskunde. Ik geloof dat het juist en passend is te bidden voor beide vormen van genezing. Kanker is geen verspilling als ze genezen wordt door God. Hij krijgt de eer en het is daarom dat kanker bestaat. Niet bidden om genezing kan dus je kanker verspillen. Maar genezing is niet Gods plan voor iedereen. Er zijn trouwens vele andere manieren om je kanker te verspillen. Ik bid voor mezelf en voor u, dat we deze pijn niet zouden verdoen.

DP: Ik, David Powlison, voeg deze overpeinzingen bij de woorden van John Piper op de ochtend nadat ik bericht ontving dat bij mij prostaatkanker werd vastgesteld (3 maart 2006). De tien hoofdgedachten én de eerste alinea's daarvan zijn van hem; de volgende alinea's (voorafgegaan door 'DP') zijn van mij.

1. Je zult je kanker verspillen als je niet gelooft dat deze ziekte Gods plan is voor jou.

2. Je zult je kanker verspillen als je gelooft dat het een vloek is en geen geschenk.

3. Je zult je kanker verspillen als je troost zoekt in je kansen en niet bij God.

4. Je zult je kanker verspillen als je weigert na te denken over de dood.

5. Je zult je kanker verspillen als je denkt dat 'kanker overwinnen' wil zeggen in leven blijven, veeleer dan Christus liefhebben.

6. Je zult je kanker verspillen als je teveel tijd besteedt aan het lezen over kanker en niet genoeg tijd aan het lezen over God.

7. Je zult je kanker verspillen als je toelaat dat ze je de eenzaamheid in drijft, in plaats van je contacten met anderen te verdiepen door blijken van genegenheid.

8. Je zult je kanker verspillen als je bedroefd bent zoals zij die geen hoop hebben.

9. Je zult je kanker verspillen als je met zonde even nonchalant omgaat als voordien.

10. Je zult je kanker verspillen als je er niet in slaagt ze te gebruiken als een middel om te getuigen van de waarheid en heerlijkheid van Christus.

Bedenk dat je niet alleengelaten bent. Je ontvangt de hulp die je nodig hebt: "Mijn God zal in al uw behoeften naar Zijn rijkdom heerlijk voorzien, in Christus Jezus" (Filippenzen 4:19)."

Pastor John

Het denkkader van Paulus' gebedsleven (tekst lezing - deel 2)

Deel 2 van de lezing van 23 november door Jos Vanlede, over Paulus als man van gebed (uit de reeks "M/V van gebed").


1. DANKBAARHEID OM DE ZICHTBARE TEKENEN VAN GODS WERKZAME GENADE

3 Wij behoren God altijd te danken voor u, broeders, zoals het betaamt, omdat uw geloof zich zeer vermeerdert en de liefde van ieder van u allen tot elkaar toeneemt,
4 zodat wij zelf in u roemen in de gemeenten van God over uw volharding en geloof onder al uw vervolgingen en verdrukkingen die u verdraagt

Dankgebeden vormen duidelijk een basisonderdeel van het denkkader dat het gebedsleven van Paulus bepaalt. Waar danken wij voor?
Voor voedsel, voor materiële voorzieningen, voor de toekenning van een hypothecaire lening, voor een vlotte start van onze nieuwe of tweedehandse wagen. Of wanneer we net aan een ongeval ontsnapt zijn in een moment van onoplettendheid. Soms is er een welgemeend dankgebed na herstel bij een ernstige ziekte. Grotendeels ziet het er toch naar uit dat onze dankbaarheid nauw verbonden is met ons materiële welzijn en ons comfort.

WAAR WE DE HEER VOOR DANKEN TOONT ONS HEEL DUIDELIJK WAT ONS HET MEEST DIERBAAR IS IN HET LEVEN.

Daarom lijken Paulus’ dankzeggingen vanuit ons oogpunt op het eerste gezicht nogal vreemd. Juist omdat de dankgebeden van Paulus niet gericht zijn op wat wij gewoonlijk waarderen. Paulus dankt voor de werkzame genade van God in de gelovigen.

1.A. Paulus dankt God allereerst omdat het “geloof” van zijn lezers groeit.

3 Wij behoren God altijd te danken voor u, broeders, zoals het betaamt, omdat uw geloof zich zeer vermeerdert…

Aangezien Paulus God dankt voor hun groeiend geloof, denkt hij hier niet terug aan het moment van hun bekering, maar aan hun groeiend geloofsvertrouwen in God. Daarom zijn die gelovigen in Thessalonica de Heer Jezus zelfs onder al hun intense beproevingen zo trouw.
Vertrouwen in God en getrouwheid, loyaal zijn aan God zijn niet van elkaar los te koppelen.

Deze Thessalonicenzen groeien: ze zijn vandaag niet tevreden met wat ze gisteren bereikt hebben, ze rusten niet op hun lauweren, ze verlangen naar groei. Deze jonge gelovigen willen graag volwassen worden.
Geloof is in wezen een vertrouwensrelatie met God. En net zoals alle relaties, is geloof niet statisch, maar dynamisch en levendig. Er is altijd groeimogelijkheid, een innerlijke drang die ons drijft tot gebed.

1.B. Paulus dankt God dat hun “liefde” jegens elkaar toeneemt.

Niet alleen hun geloof, maar ook de liefde onder elkaar werd merkbaar groter bij deze mensen. En dit was alleen maar mogelijk omdat zij ware discipelen van Jezus Christus zijn. Jezus zelf had er zijn discipelen al nadrukkelijk op gewezen dat dit het onderscheidende watermerk van waarachtig discipelschap is.

Een nieuw gebod geef Ik u: dat u elkaar liefhebt; zoals Ik u heb liefgehad, dat ook u elkaar liefhebt. Hieraan zullen allen weten dat u mijn discipelen bent, als u liefde onder elkaar hebt.(Jh.13:34-35)

12 Niemand heeft ooit God aanschouwd. Als wij elkaar liefhebben, blijft God in ons en zijn liefde is in ons volmaakt.(1Jh.4:12)

Gods volk is echt een bonte mengeling, je hoeft nog maar gewoon rond je te kijken:
- Financieel kan er groot verschil zijn.
- Ook qua opleidingsniveau: sommigen hebben voortgezette studies gevolgd, anderen zijn niet veel verder gekomen dan lager onderwijs.
- Sommigen hebben gouden handen, anderen kunnen nog geen nagel recht in de muur slaan.
- Sommigen zitten erg complex in elkaar, anderen zijn héél voorspelbaar.
- Sommigen leiden een gestructureerd, gedisciplineerd en ernstig leven, anderen leven "losjes uit de pols" en stappen eerder zorgeloos door het leven.
- Er zijn er die hun hart op de tong hebben en extravert zijn, en er zijn er die introvert zijn en weinig of niets zeggen over zichzelf.
En dan heb je telkens ook nog eens alles wat daar tussenin valt.

LOYAUTEIT, GODS WERK
Het enige wat al deze mensen samenbindt is hun loyauteit aan Christus, hun toewijding. Het is het antwoord van de gelovige op Jezus’ onbeschrijfelijke persoonlijke liefde. Net zoals geloof dient te groeien, hoort ook liefde overvloediger te worden onder elkaar. Liefhebben van broeders en zusters: daar moeten we naar verlangen en voor kiezen, door er bewust aan te werken vanuit een groeiend besef van de onvoorwaardelijke liefde die de Heer voor ons héél persoonlijk heeft.
Enerzijds zijn wij zondiger dan wij durven denken, maar anderzijds heeft Christus ons méér lief dan wij ons maar kunnen voorstellen. Alleen vanuit dit bewustwordingsproces kan de onderlinge liefde pas echt overvloediger worden.

Het is belangrijk om ons ervan bewust te zijn dat onderlinge wrevel al spoedig een geloofsgemeenschap kan omtoveren in een kokende pot vol afkeer en bitterheid. Dan ontststaat er vaak een koude oorlog waar iedereen op zijn hoede is en véél zaken verkeerd begrepen worden. Vanuit steeds groeiende vooroordelen, waarin “de tegenstander” ons steeds weer opnieuw bevestigt, met alle gevolgen vandien.
Wanneer christenen het zicht verliezen op hun elementaire verbondenheid in Christus dan beginnen ze zich op elkaar te verkijken en krijg je ruzie. Dit is zo snel gebeurd, juist omdat er zo weinig is wat gelovigen buiten Christus met elkaar verbindt.

Wanneer Christenen echter groeien in liefde voor elkaar, om geen andere reden dan dat ze zich geliefd weten door Jezus Christus, dan is die onderlinge liefde een onmiskenbaar bewijs van Gods werkende genade in hun leven.
Daarom richt Paulus zijn dankbetuiging tot God, het is onmiskenbaar Gods werk.
Het was niet zomaar een enkel individu, ook geen geestelijke elite binnen de groep, maar een hele geloofsgemeenschap die elkaar innig liefhad. Dit is nu zo kenmerkend voor de werkzaamheid van Gods Geest in een opwekking. Willen we dat? Of achten we dit uitgesloten?

De zegen van het wachten

Hoe kun je geloven in crisistijd?

Interessante vraag op www.desiringgod.org vandaag. Hier is een vrije vertaling van het antwoord van John Piper.

“Je moet vertrouwen in God aankweken en bewaren wanneer je niet in crisis verkeert. Als we wachten tot de crisis komt dan zullen we niet de nodige hulpbronnen en diepte hebben om ons geloof goed in stand te houden.

Cultiveer dag na dag een diep vertrouwen in de liefde en kracht van God. Ontwikkel dagelijkse disciplines van gemeenschap met Christus zodat je gestadig groeit. Groei zo dat je wortels diep ingezonken zijn in genade en de vezels van je boom stevig zijn als de crisis komt. Dan zul je niet zo breekbaar zijn als zoveel christenen lijken te zijn wanneer ze doorheen moeiten gaan.

Goede tijden kunnen ons in slaap wiegen en geestelijk onverschillig maken, alsof ons geloof wel voor zichzelf zal kunnen zorgen wanneer de crisis komt, wat eenvoudig niet zo is. Maar dit is waarom zoveel christenen, in plaats van zich volledig op de Heer te werpen met een diep en rustig vertrouwen in het midden van de crisis, hun vuist ballen naar Gods aangezicht en zeggen “Waar ben je?”. Ze hebben niet geleerd dat God soeverein, liefhebbend en bekommerd is in harde tijden, net als in de goede.

We moeten ons geloof voeden met het volle bijbelse beeld van een God die soeverein is over zowel kwaad als goed, zodat we niet zullen wankelen als een van beide in ons leven komt.”

Voetballer Kakà straks voor de kerk?

Ricardo Kakà, de Brazilaanse topvoetballer van AC Milaan heeft volgens Het Laatste Nieuws van vandaag grootse plannen voor na zijn carrière. Hij is diepgelovig en denkt aan een leven als voorganger van een kerk.

"Ik besef dat het heel zware studies zijn. Eerst moet ik theologie studeren en dan me verdiepen in de bijbelstudie", aldus Kakà. "Het is heel lastig om geschriften van duizenden jaren geleden te integreren in de huidige maatschappij. Maar dat is juist de taak van een goede voorganger: het bijbelonderwijs actualiseren."

Een voorganger heeft wel meer taken dan dit, maar het is natuurlijk de vraag of HLN daar ruimte genoeg voor had in haar krant.

Jeugdkerk Impact: zijn christenen tegen homo's?

Komende zondag 2 december kunnen jongeren (vanaf 15 jaar) weer terecht in jeugdkerk Impact in Kuurne. Het jaarthema is "FAQ", met deze keer de vraag "Zijn christenen tegen homo's?".

Er is een stukje drama voorzien, muziek door 'Freebird' en een toespraak door Reitze Siebesma. Siebesma is de oprichter van de organisatie "Different Vlaanderen", die werkt rond homoseksualiteit en geloof. Hij heeft persoonlijke ervaring met het onderwerp.

Tik dit in je gps: Kattestraat 27 in Kuurne. De deuren gaan open om 19 u., maar om 19.30 u. wordt er onherroepelijk afgetrapt.

(De foto van Reitze Siebesma vond ik bij het Reformatorisch Dagblad, in een dossier over homoseksualiteit)

Kennis van en toetsing aan de Schrift moet weer centraal

Voor de volledigheid: ook in het Friesch Dagblad verscheen een verslag van de studiedag van de George Whitefieldstichting. Remember: de dag had als thema "Wat valt er nog te beleven als je niets meer weet?"
Klik hier voor het verslag.

Eenvoudiger Bijbel komt er

De voorbije jaren onderzocht het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG) of een 'simpele' Bijbel - voor mensen die moeite hebben met lezen - een goed idee is. Het bestuur keurde het nieuwe vertaalproject nu goed. De begrijpelijkheid van de tekst zal vooropstaan. Dit project voor een Bijbel in eenvoudig Nederlands heet voorlopig 'Basisbijbel'.

Tot nog toe werd Het Boek als eenvoudigste versie van Gods woord gezien, maar uit testen bleek dat de Basisbijbel nog begrijpeljker is. Er wordt trouwens ook aan een herziening van Het Boek gewerkt. De verschijningsdatum daarvan is nog niet bekend.

De complete Basisbijbel verschijnt waarschijnlijk in 2014, voorlopige teksten kan je mogelijk al in 2009 verwachten.

Het denkkader van Paulus' gebedsleven (tekst lezing - deel 1)

In de reeks "M/V van gebed" sprak Jos Vanlede afgelopen vrijdag (23 november) over Paulus als man van gebed. De komende dagen hoop ik de tekst van deze lezing te posten. Hieronder alvast de inleiding.


"Toen mij in het voorjaar gevraagd werd of ik een lezing voor mijn rekening wou nemen in deze reeks over mannen/vrouwen van gebed, moest ik niet lang nadenken over welke Bijbelse persoon ik zou spreken.

Ik denk dat iedereen die Paulus’ nalatenschap, zijn brieven met name, aandachtig leest, al snel merkt dat Paulus echt een man van gebed is. Een systematische uiteenzetting over gebed valt in zijn brieven nergens te bespeuren, maar de aansporingen om met regelmaat, volhardend en aanhoudend te bidden zijn zéér talrijk. Zijn geschriften ademen gebed uit, als hij zijn lezers begroet, zijn dankbaarheid over hen uit, zijn zorgen bekendmaakt, een ernstige waarschuwing maakt, corrigerend optreedt, zijn hoop onder woorden brengt, zijn toekomstige reisplannen bekendmaakt of afscheid neemt van zijn geliefde medegelovigen, dan gebeurt dit op een manier die aanleunt bij gebed.

Paulus schrijft met woorden die intens en levendig een diep bewustzijn uiten van Gods aanwezigheid en Gods activiteit in de dingen die met hem en rond hem gebeuren.
Gebed vormt werkelijk het hart van Paulus’ denken en doen. Paulus is dan ook geen abstracte theoreticus. Het is zelfs verbazingwekkend hoe hij moeilijke en diepzinnige onderwerpen uiteenzet en in één adem naadloos overgaat tot het vermanen van zijn hoorders om dan vloeiend over te gaan tot gebed en vervolgens terug te keren naar zijn onderwerp.

Paulus demonstreert ons zo volkomen dat “Godsleer” en gebed onlosmakelijk samenhoren. Gebeden die God eren en verheerlijken worden gevormd en gedreven door ware kennis van God en zijn wegen. Dat is wat Paulus ons duidelijk laat zien. Ik wil graag samen met jullie een stukje uit een van zijn brieven lezen. We lezen uit de 2e brief die Paulus schreef aan de prille gemeente in Thessalonica.

(schriftlezing: 2 Thessalonicenzen 1)

DENKKADER
Als u goed meegelezen of geluisterd hebt, hebt u gemerkt dat Paulus’ gebeden aan het eind van het hoofdstuk, doelgerichte gebeden zijn tot God voor deze jonge gelovigen. Het zijn doordachte gebeden die voortvloeien uit de visie die Paulus heeft op de toekomst. Hij heeft een vergezicht voor de aandacht dat bepalend is voor waar hij nu – in het heden - voor bidt.

Het woordje “daarom” (in vers 11) wijst terug naar alles wat Paulus in de voorgaande verzen heeft uiteengezet. M.a.w. de daaraan voorafgaande verzen schilderen de horizon die Paulus voor de aandacht heeft wanneer hij gaat bidden. Het is dit denkkader dat grotendeels bepaalt waarvoor Paulus gaat bidden en waarom hij juist voor deze dingen gaat bidden. Het beeld dat we ons als gelovigen vormen over de toekomst, heeft een niet te onderschatten invloed op ons gebedsleven en vanzelfsprekend op onze levenshouding, wat blijkt uit de keuzes die we dagdagelijks maken."

Verslagen themadag "Wat valt er te beleven ... "

In 2 Nederlandse kranten verscheen een verslag over de themadag (van afgelopen zaterdag) van de George Whitefieldstichting. De dag had als thema "Wat valt er te beleven als je niets meer weet?". Gewoon even doorklikken:
- Reformatorisch Dagblad
- Nederlands Dagblad

Alvast één citaat uit het RD:

'(Ds. Lohuis) sloot af met een citaat van John Wesley, tijdgenoot en vriend van Whitefield: "Geef mij honderd predikers, die niets anders vrezen, behalve de zonde, en die naar niets anders verlangen dan naar God. Het maakt mij niets uit, of het geestelijken of leken zijn. Alleen zulke mensen zullen de poorten van de hel doen wankelen en het hemelrijk op aarde vestigen."'

En eentje uit het ND:

'Evangelischen zijn altijd sterk geweest in het aansluiten bij de cultuur van de tijd, zei Bol. Er is echter wel een valkuil. "Sluipenderwijs pas je je kerkdienst steeds meer aan de amusementscultuur aan en verwordt die heel subtiel van een eredienst waarin mensen zich op God richten tot een dienst waarin je als religieus consument vergast wordt op een goed gevoel."'

Gevulde bankrekening of een gevuld leven?

In een recent wielermagazine kwam ik een rubriek "A of B" tegen. De vragen waren gericht aan oud-wereldkampioen veldrijden Roland Liboton, en de huidige vedette van de cyclocross, Sven Nys.
Een van de dilemma's luidde: gevulde bankrekening of een gevuld leven? Hun antwoorden:
- Liboton: "Een gevulde bankrekening."
- Nys: "Ja, dat maakt het leven een stuk makkelijker."

Eerlijk: ik kan me toch nog altijd verwonderen in die dingen.

Islam-revival onder allochtone jongeren?

Vandaag op vrtnieuws.net: Islam wint aan populariteit bij jonge moslims

De islam wint aan populariteit bij de allochtone jongeren in Vlaanderen. Dat blijkt uit een rondvraag van het weekblad Humo bij bijna zeshonderd Marokkanen en Turken.
Humo ondervroeg 581 jonge Marokkanen en Turken over hun leven in België. Een van de meest prominente thema's was hun godsdienstbeleving. (Belga) 84 procent van de jongeren zegt aanhanger te zijn van de islam. 9 procent vermeldt een ander geloof en 7 procent beweert niet te geloven.

Opmerkelijk: de jonge moslims identificeren zich veel meer met de islam dan veel van hun oudere geloofsgenoten. De islam is bij jongeren duidelijk aan een revival toe.

Een duidelijke meerderheid gaat regelmatig naar de moskee. 37 procent van de ondervraagden gaat minstens enkele keren per maand naar het gebedshuis, 63 procent gaat zelden of nooit.

Over het bidden bestaat meer eensgezindheid: 57 procent bidt minstens een keer per dag.

De grotere aandacht voor religie bij jongeren is niet zozeer een kwestie van fundamentalisme of radicalisering, maar eerder een zoektocht naar identiteit. Een grote meerderheid van de moslims veroordeelt dan ook de aanslagen van islamitische terreurgroepen.

De resultaten van de rondvraag zijn morgen te lezen in het weekblad Humo.

In het licht van bovenstaand bericht, moet je misschien eens het volledige interview met Jeroen Bol lezen van de George Whitefield-stichting, zie de blogpost van gisteren. Wat hebben wij deze jongeren te bieden?

Hij is er: de winter-Wegwijzer

De nieuwe Wegwijzer is uit. Op je vaste afhaaladres of straks in je brievenbus. Kun je zo lang niet wachten? Hier vind je een voorsmaakje.

"Ze maken God tot een soort kosmisch maatschappelijk werker"

Gisteren hield de Nederlandse George Whitefieldstichting (GWS) een studiedag. Naar aanleiding van die dag stond in het dagblad Trouw een interview met GWS-voorzitter Jeroen Bol. Soms behoorlijk scherp en confronterend, maar bij momenten toch ook herkenbaar. Hieronder enkele fragmenten. Wil je het hele stuk lezen, dan moet je hier zijn.

Veel evangelische christenen zijn doorgeschoten in vlak, ervaringsgericht geloof, vindt Jeroen Bol van de George Whitefieldstichting. "Ze maken God tot een soort kosmisch maatschappelijk werker die ervoor zorgt dat alles goed komt."

"Terwijl de media al een paar jaar in rep en roer zijn over de rol van de islam en van moslims in Nederland, houden evangelische christenen hun mond. In plaats van grote maatschappelijke vragen te beantwoorden, zingen ze op zondag met de handen geheven en de ogen dicht. Er is bij evangelischen het idee dat je zo God aanbidt, ervaart en ontmoet, maar volgens de puriteinen heeft dat niets met beleving te maken. Zo’n warm gevoel van binnen kun je net zo goed krijgen als je verliefd met je partner in een bistro zit."

Baptist Jeroen Bol uit Alphen aan de Rijn kan zich enorm opwinden over de ’belevingsgerichte, magere, oppervlakkige’ theologie in veel evangelische gemeenten. "Ik lijd eraan." Met zijn George Whitefield Stichting probeert hij sinds 1994 het doorgeschoten ervaringsgerichte tij te keren. Bol laat zich daarbij inspireren door de puriteinen, die een belangrijke rol speelden tijdens de grote opwekkingen in Engeland en Noord-Amerika in de zeventiende en achttiende eeuw. Puriteinen leggen grote nadruk op een persoonlijke relatie met God en Christus en op levensheiliging.

Een fragment uit het gedeelte over Jonathan Edwards:

"Een echte bekering tot God heeft volgens Edwards twee kenmerken. Ten eerste raak je onder de indruk van de schoonheid, lieflijkheid en morele volmaaktheid van God. Het gaat dus eerst om God zelf, niet om wat jij aan God hebt. Edwards was zijn hele leven verliefd op God.

Het tweede kenmerk van de bekering is de vrucht daarvan in je leven. De liefde voor God zal zijn sporen nalaten in naastenliefde, zegt Edwards. Ervaring is absoluut geen vrucht. De echte puriteinen gingen zwaar voor levensheiliging, ze deden geen water bij de wijn. Heiliging ging bij hen verder dan niet roken. Het ging om hun levenshouding, dat je bijvoorbeeld niet vastzit aan geld en bezit."

Over de huidige nadruk op het gevoel:

"Was pakweg twintig jaar geleden onder christenen de hamvraag of iets ’waar was’", signaleert Bol, "nu lijkt geleidelijk aan de vraag of iets ’goed voelt’ nogal eens het zwaarst te gaan wegen. Preken moeten kort en niet te moeilijk zijn en doorspekt zijn met anekdotes. Ik zie dat de kerkdienst op zondagochtend voor veel evangelischen – voor de een natuurlijk meer dan voor de ander – functioneert als een soort spirituele vluchtheuvel. Even weg van al het wereldleed dat best eng is. Even een positieve kick krijgen. Het is een probleem van onze tijd. Je ziet in onze hele cultuur dat het steeds meer draait om entertainment."

Stuitende illustratie daarvan vindt Bol het evangelische Opwekkingslied 586 met de tekst ’De Schepping juicht’. "Als ík kijk naar het wereldnieuws, naar wat Al Gore aankaart over het klimaat of naar de ongelooflijke tragiek in Darfur, hoe kun je dan zingen over een juichende schepping? In de Bijbel beschrijft Paulus juist het tegenovergestelde: een schepping die zucht en in barensnood is. Als ik mensen daar na de dienst op aanspreek, zeggen ze dat ik daar niet al te moeilijk over moet doen of dat het profetisch is bedoeld."

Bols kritiek is niet nieuw. In 1994 verscheen ’The scandal of the evangelical mind’ van Mark Noll in de Verenigde Staten dat insloeg als een bom. Neem alleen al de eerste zin in Noll’s inleiding: ’De schande van het evangelische denken is dat er niet zoiets bestaat als een evangelisch denken’. Ook Noll ageerde tegen de intellectuele oppervlakkigheid en belevingsgerichtheid onder veel evangelicalen.

Helaas is de belevingcultuur sindsdien nog verder toegenomen, vindt Bol.

(...) Je loopt daarmee twee gevaren, ziet Bol. "Het eerste gevaar is een versimpeling van het christelijk geloof dat in het geheel niet simpel is. Neem alleen al het gegeven dat de Bijbel dan weer spreekt van uitverkiezing dan weer zegt dat God wil dat alle mensen gered worden. Dat is complex. Als je nalaat daarover te prediken, loop je het serieuze risico om een karikatuur van het geloof te schetsen. Een karikatuur die zo waterig en dun wordt, dat het niets meer voorstelt. Het gevaar is dat je aan het eind van de rit een God hebt geschapen naar jouw beeld, die gelijk is aan een knuffelgod die poezelig en knus is, die altijd voor je zorgt en je altijd vergeeft. Een soort kosmisch maatschappelijk werker die ervoor zorgt dat alles uiteindelijk goed komt met alles en iedereen. Maar God is heilig. De zin uit een Opwekkingslied 581: ’Heer, ik mag u omarmen’, is gewoon te naïef voor woorden.

Het gaat bij de evangelischen zelden over de toorn van God. Ook een gevolg van de aversie tegen de doempreken in sommige traditionele kerken. Bij de puriteinen gaat het om de balans, om geloven met geest, ziel, lichaam én verstand. Veel puriteinen studeerden in Cambridge. Het waren geen dorre theologen, maar authentieke, spirituele denkers die het denken van hun tijd beheersten. Dan wordt theologie echt een dienst aan God.

Tweede gevaar is dat je zo op het individu gericht bent, dat je als kerk maatschappelijk buiten spel komt te staan. Evangelische kerken bestaan grotendeels uit witte, autochtone, vaak jonge gezinnen. Ze richten zich niet zo op andere groepen in de maatschappij. Veel evangelischen vinden dat moslims steeds meer ruimte opeisen in deze maatschappij, dat veel moslims de hele wereld onder het gezag van Allah willen krijgen. Als je dat vindt, dan vergroot je toch de kennis over de islam onder je gemeenteleden en ontwikkel je een missionair programma om moslims met het evangelie te bereiken? Ik zou daar voorstander van zijn. Maar dat is natuurlijk lastig, ze weten weinig van de islam en kennen de verhalen van tot het christendom bekeerde moslims die bedreigd worden door hun familie."

(...)

De puriteinen hebben de juiste betekenis van beleving wél begrepen, vindt Bol. "Zij waren holistische gelovigen. Geloven had voor hen te maken met hun persoonlijke relatie met God, de kerk en hun plaats in de maatschappij. Dat was één geheel. Het begint bij het persoonlijke geloof, de toewijding en bekering, daarna verlang je ernaar er te zijn voor de naaste." (...)

Download de lezing: Paulus, man van gebed

De lezing van afgelopen vrijdag door Jos Vanlede over "Paulus, man van gebed", staat online. Net als de vorige 2 lezingen door Dato Steenhuis (over Mozes en Daniël) vind je ze terug via www.dropboks.com.

Nog eens de werkwijze:
Klik om te beginnen hier.
Log in met mijn hotmailadres (janleplae in 1 woord, gevolgd door apenstaartje @, nog eens gevolgd door hotmail.com )
Paswoord: mvgebed

Meteen opent er automatisch een nieuw venster, waar je 2 mapjes ziet. Gewoon dubbelklikken op de gewenste map en je krijgt de files van de lezing(en) te zien. Om ze te downloaden moet je met de rechtermuisknop op de gewenste lezingnaam klikken, en kiezen voor "download". (Gelieve zeker NIET voor "delete" of "rename" te kiezen, en ook geen andere files toe te voegen of eventueel weg te nemen.)

Klik "download" en je krijgt een nieuw venster. Kies voor "opslaan" en vervolgens kies je in het nieuwe venster ook de locatie op je pc. Het kan een tijdje duren om een lezing te downloaden; de site is niet supersnel en sommige bestanden zijn meer dan 15 Mb. Wil me aub verwittigen in geval van problemen.

Van de lezing van Jos hebben we ook een lichtere file kunnen voorzien, met heel weinig kwaliteitsverlies. Je merkt het wel als je er heen surft.

Je mag deze lezingen vanzelfsprekend vrij op cd branden en verder verspreiden.

Hart voor jongeren

Vandaag in het ND een verslag van een symposium 'Hart voor jongeren', georganiseerd door de Christelijke Hogeschool Ede en de Evangelische Hogeschool.

'Als kerken jongeren willen bereiken, moeten zij dat niet doen door klakkeloos de vormen van de heersende cultuur over te nemen, maar door een baken van rust, structuur en zekerheid te zijn in een jachtige wereld.

Uit de verschillende toespraken bleek dat de verwarring groot is: jongeren groeien op in een cultuur die verwacht dat ze zich zoveel mogelijk ontplooien, maar die anderzijds voorschrijft dat ze toch ook vooral uniek en individualistisch moeten zijn. En kerken zoeken op hun beurt in verwarring naar manieren om met deze ontwikkelingen om te gaan.

Volgens onderwijskundige De Kock (verbonden aan De Driestar in Gouda en de Evangelische Hogeschool in Amersfoort) zullen christenen - "ouders én jongeren" - in elk geval moeten leren "integraal christen" te zijn. "Je christelijke geloof is niet een uiting van een stukje van je identiteit, maar moet het diepste wezen van wie je bent stempelen. De kerk als gemeenschap dient daarbij als een oefenplaats die je identiteit buiten de kerkmuren vulling geeft. De kerk als een leerrijke omgeving dus, met voorbeeldfiguren die model kunnen staan voor hoe dat christenleven eruit kan zien."

Volgens De Kock hebben kerken tegenwoordig te sterk de neiging hun heil te zoeken in nieuwe structuren en initiatieven, als zij jongeren willen bereiken. "We moeten van alles gaan doen, organiseren, commissies vormen en activiteiten ontplooien. Daar word ik moe van."

Christelijke betrokkenheid is volgens hem echter in de eerste plaats: bewogenheid met de ander. "Daarvoor is niet in de eerste plaats een activiteit nodig, maar een houding, niet een nieuwe structuur, maar ontmoeting. Loop gewoon een eindje met jongeren op, en deel je hart met hen."

Dat is volgens De Kock een opdracht voor elke christen. "En daarom: laat de kerk een lokale gemeenschap zijn waarin ontmoetingen tussen alle generaties kunnen plaatsvinden, om zo met elkaar te leren geloven."

Ook drs. Johan van Vugt, docent aan de Christelijke Hogeschool Ede en aan de Evangelische Hogeschool, ziet het niet als oplossing dat kerken de trends van de wereld gaan volgen. "Jongeren krijgen in de wereld mee dat ze, ook wat betreft hun religie, vrijuit moeten hoppen en shoppen. Wat is de uitdaging voor de kerk om deze jongeren iets te bieden? In deze tijden van verwarring moeten kerken jongeren rust, structuur en zekerheid bieden."

Corjan Matsinger, trainer bij Youth for Christ, pleitte er juist voor om jongeren in de kerk de ruimte te geven te experimenteren, en hen zelf nieuwe initiatieven te laten ontplooien. "Jongerenparticipatie is een van de belangrijkste middelen om als kerk jongeren te bereiken."

Van Vugt gaf toe net als De Kock met gemengde gevoelens te kijken naar "allerlei initiatieven die kerken ondernemen om jongeren te bereiken". "Hoe ver moet je gaan in het aantrekkelijk maken van het evangelie voor de mens? Verliezen wij niet uit het oog dat de boodschap van het evangelie per definitie haaks staat op de boodschap van deze wereld?"'

Snoopy krijgt gebedsverhoring

Wie het woord predikt heeft gebed nodig

"En bidt daarbij met aanhoudend bidden en smeken bij elke gelegenheid in de Geest, daartoe wakende met alle volharding en smeking voor alle heiligen; ook voor mij, dat mij bij het openen van mijn mond het woord geschonken worde, om vrijmoedig het geheimenis van het evangelie bekend te maken (...)" Ef.6:18-19

"(...) en bidt tevens voor ons, dat God een deur voor ons woord opene, om te spreken van het geheimenis van Christus, ter wille waarvan ik ook gevangen zit. Dan zal ik het zó in het licht stellen, als ik het behoor te spreken." Kol.4:3-4

"Voorts, broeders, bidt voor ons, dat het woord des Heren snelle voortgang hebbe en verheerlijkt worde, evenals bij u (...)" 2Thess.3:1

Je kunt bovenstaand feit bevestigen, instemmend knikken, erover praten, het gewoon al weten ... Maar wie brengt het in de praktijk? Vandaag nog? Of waarom niet: nu meteen even?

(Credits gaan naar deze blog.)

Verlost uit de psychiatrie: getuigenisavond

Na een traumatische jeugd en een jarenlange lijdensweg als psychiatrisch patiënte vond Christelle S. ongeveer 20 jaar geleden, na wanhopig gebeden te hebben tot de voor haar nog onbekende God, de liefde van Christus. Daarop verliet ze de kliniek en de ommekeer in haar leven was nauwelijks te beschrijven. Een onmenselijk juk dat op haar leven drukte werd verbroken en een nieuw leven brak aan.

Haar getuigenis destijds in het openbaar en tot driemaal toe op de televisie (EO) maakte naar verluidt diepe indruk. Op 8 december (om 19.30 u.) doet ze nogmaals haar verhaal in Evangelische Gemeente De Rots, Vierweegsestraat 54 in Wondelgem.

De organisatoren kondigen aan dat het een avond wordt “voor mensen die hunkeren naar innerlijke genezing. Die nood hebben aan een evenwichtig getuigenis over benauwdheid en uitredding, over strijd en overwinning, over troost en volharding, over standvastige keuzes en overvloedige vruchten ... met Gods eindeloze liefde als steeds terugkerend refrein.

Christelle zal getuigen van het wonder hoe Christus haar stap voor stap vrijmaakte van duistere banden en hoe Hij haar, ook doorheen mensen en bijzondere gebeurtenissen, verwerking en genezing bracht. Beproevingen zijn haar niet gespaard gebleven, toch heeft God haar nooit teleurgesteld of in de steek gelaten. Haar herstel en bevrijding brachten een stabiel en zelfstandig leven en vanuit haar genezing werd ze anderen tot steun."

Christelle is ondertussen lid van een evangelische gemeenschap in Brakel en ze wil haar verhaal over Gods uitredding en zijn duurzame genezing niet voor zichzelf houden.

Voor meer info of een audio-cd van het getuigenis en de daaropvolgende vragenbeantwoording door een panel, kun je mailen naar bruno3@gmail.com

Geheime gelovigen en ware overgave

Anne van der Bijl (79) heeft een nieuw boek uit meldt het ND: Secret Believers (geheime, verborgen gelovigen). Van der Bijl smokkelde jarenlang bijbels naar de Sovjet-Unie en stond daarmee aan de wieg van “Open Doors”. Later verlegde hij zijn werkterrein naar het Midden-Oosten met evangelisatieactiviteiten naar moslims. Met Al Janssen (VS) schreef hij (onder zijn internationale naam Brother Andrew) nu een boek over moslims die in het Midden-Oosten tot geloof in Jezus Christus kwamen.

De verhalen in het boek zijn geromantiseerd en de hoofdpersonages kregen schuilnamen, maar de schrijvers benadrukken dat ze zich baseren op waar gebeurde feiten. Het ND haalt bijvoorbeeld Nazim aan, een oudere man uit Afghanistan die tot geloof kwam en die Van der Bijl in 2002 doopte, tijdens een huiskerkviering vlakbij Tora Bora, een van de beruchte schuilplaatsen van de Taliban. Later hoorde hij hoe het met Nazim was afgelopen. Hij was teruggekeerd naar zijn dorp en had de plaatselijke kinderen leren lezen en schrijven met behulp van teksten uit het Nieuwe Testament.

“Op een morgen kwam de plaatselijke moellah, een aanhanger van de Taliban, Nazims huis binnenstormen met een paar van zijn volgelingen van de plaatselijke moskee. Ze sloegen Nazim volledig in elkaar en riepen: 'waarom leer je onze kinderen over het Nieuwe Testament, en niet uit de Koran? De Koran is alles wat ze nodig hebben!'."

In kritieke toestand lieten ze de oude man achter. Die vroeg zijn vrouw en kinderen om zo snel mogelijk alle familie en vrienden uit het dorp, en ook al zijn leerlingen bijeen te roepen. “Binnen een paar minuten stonden er zo'n 25 mensen in zijn huiskamer", beschrijft Van der Bijl. “Ondanks de pijn van zijn verwondingen, kreeg hij de kracht om hen toe te spreken. 'Ik wil jullie iets belangrijks vertellen', ze hij, en vertelde over zijn reis in het geloof, die hem naar het geloof in Jezus Christus leidde. Hij sloot af door voor te lezen uit het evangelie, en zei: 'Doordat Jezus zijn leven voor ons gaf, heeft hij ons bevrijd van de vloek van de zonde en brengt hij ons bij God'. Nadat Nazim zijn toehoorders had opgeroepen ook Jezus te gaan volgen, viel hij op de grond en stierf.''

Van der Bijl vertelt dit soort verhalen niet zomaar. Zijn boek mondt uit in een oproep, waarin hij zich direct tot de lezer richt. “Verandert dit verhaal het beeld dat jij hebt van moslims?", vraagt hij. “Als je de beelden ziet van grote demonstrerende menigten van moslims, ben je dan bang voor ze, of zie je ze als een zendingsveld?"

Hij verwijst naar Matteüs 5, waar Jezus zijn volgelingen opdraagt hun vijanden lief te hebben, en zelfs een extra mijl mee te lopen als iemand - een Romeinse soldaat - hen zou dwingen zijn bepakking een mijl lang te dragen. “Die eerste mijl was verplicht. Soldaten mochten mensen daartoe dwingen, dat stond zo in de wet. Maar die tweede mijl was vrijwillig. Die bood een gelegenheid om die soldaat te vertellen over Jezus", aldus Van der Bijl. Christenen kunnen daar een les uit trekken, vindt hij. "Wij lopen de eerste mijl al, door Jezus te volgen. Ik stel voor dat we ook de tweede mijl gaan lopen, door ons geloof te delen met moslims."

(...) Zolang christenen de woorden van Jezus niet meer in praktijk brengen, zal evangelieverkondiging onder moslims niets opleveren, schat Van der Bijl in. “Veel mensen in de kerken zullen, als ze dit horen, zeggen dat er een opwekking nodig is. Ik ben bang dat dat niet de oplossing van het probleem is. Opwekkingen vullen slechts de kerkbanken. Er is iets veel krachtigers nodig: een culturele reformatie onder christenen: ware overgave van onze levens aan Jezus, betekent dat we onze levensstijl aan Hem aanpassen."

De evangelist stelt dat er veel moet veranderen in de westerse kerk. “We hebben alleen kans om iets te doen aan de schijnbaar onstuitbare groei van de islam, als miljoenen mensen door hun levensstijl de liefde van Christus gaan uitstralen.”

“Secret Believers” wordt ook in het Nederlands vertaald en zal volgens Open Doors volgend najaar tijdens de Open Doors-dag worden voorgesteld. Het boek is onder meer via Amazon al verkrijgbaar in het Engels.