God en gebed

Gigantische veranderingen op komst (Mk. 2)

2012-01-30T01:00:00.000+01:00

Genesis 31, Markus 2, Esther 7, Romeinen 2

De 3 meest gebruikelijke godsdienstige daden voor veel joden waren gebed, vasten en geven van aalmoezen (d.i. geld geven aan de armen). Dit is ook de reden dat toen Jezus’ discipelen het niet zo nauw leken te nemen met het tweede, dit wel vragen moest oproepen. De farizeeën vastten en de discipelen van Johannes de Doper vastten. Maar vasten was niet karakteristiek voor Jezus’ discipelen. Waarom niet? (Markus 2:18-22)

Jezus’ antwoord wekt verbazing: ‘En Jezus zeide tot hen: Kunnen bruiloftsgasten dan vasten, terwijl de bruidegom bij hen is? Zolang zij de bruidegom bij zich hebben, kunnen zij niet vasten. 20 Er zullen echter dagen komen, dat de bruidegom van hen weggenomen is en dan zullen zij vasten, te dien dage’ (2:19-20). Hier is Jezus, heel zelfbewust, zich welbewust dat Hijzelf de messiaanse Bruidegom is, en dat de gepaste reactie in zijn tegenwoordigheid vreugde is. Het koninkrijk was komende, de koning was al aanwezig, de dag van de beloofde zegeningen brak aan. Dit was niet een tijd voor smart, waar het vasten een teken van was.

Maar toen Jezus verder sprak over de bruidegom die zou weggenomen worden van zijn discipelen, een gebeurtenis die voor rouw zou zorgen, dan valt het zeer te betwijfelen of iemand op dat moment de betekenis van de uitsprak kon vatten. Uiteindelijk zou er toch gerechtigheid zijn bij de komst van de Messias, en God zou toch triomferen? De hele analogie van de bruidegom werd wazig.

Maar de puzzelstukken zouden in elkaar passen na Jezus’ dood en opstanding, nadat Hij tot de heerlijkheid verhoogd was en na de belofte van zijn komst aan de voleinding van de eeuw. De discipelen zouden uitgesproken droefheid doormaken gedurende de drie dagen van het graf, voor Jezus’ glorieuze opstanding voor altijd hun wanhoop zou wegnemen. En terwijl Jezus’ discipelen op de gezegende terugkomst van hun Meester wachten en ze de aanvallen van de boze ondervinden, zouden ze in afgezwakte zin nog steeds periodes van lijden ondervinden die vastenperiodes vereisen. Maar nu nog niet. Op dit moment zijn smart en vasten ronduit ongepast. De beloofde Messias, de hemelse bruidegom, was onder hen.

Jezus maakt duidelijk dat de traditionele levensstructuren en godsdienstige vormen zouden veranderen met de komst van het koninkrijk. Het zou ongepast zijn om het nieuwe op het oude te enten, alsof het oude de ondersteunende structuur vormt – net zo goed als het ongepast is om een grote scheur in een oud kleed te herstellen met een nieuw stuk stof dat nog niet gekrompen was. Of om oude en broze wijnzakken te gebruiken om nieuwe wijn in op te slaan die nog moest gisten: de vrijkomende gassen zouden ongetwijfeld de oude zakken doen barsten. Het oude is niet de ondersteuning voor het nieuwe; het verwijst er naar, bereidt er op voor, en ruimt dan veld. Zo bereidt Jezus zijn discipelen voor op de gigantische veranderingen die op komst waren.

Eigen vertaling van de overdenking bij 30 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Dysfunctionele familie ontdekt trouwe God (Gn. 30)

2012-01-29T01:00:00.000+01:00

Genesis 30, Markus 1, Esther 6, Romeinen 1

Toen ik als kind naar de zondagschool ging, leerde ik de namen van de twaalf stammen van Israël door een eenvoudig liedje: ‘These are the names of Jacob’s sons: / Gad and Asher and Simeon, / Reuben, Issachar, Levi, / Judah, Dan, and Naphtali - / Twelve in all, but never a twin - / Zebulun, Joseph, and Benjamin.’ (Letterlijk staat er: ‘Dit zijn de namen van Jakobs zonene: Gad en Aser en Simeon, Ruben, Issachar, Levi, Juda, Dan en Naftali – twaalf in totaal, nooit een tweeling – Zebulon, Jozef en Benjamin.)

Maar vele jaren gingen voorbij voor ik begon te zien hoe belangrijk de twaalf stammen in de grote lijn van de Bijbel zijn. Veel van de dynamiek in de rest van Genesis draait rond hun relaties. De organisatie van het volk Israël hangt af van het apart zetten van één stam als priesters: de Levieten. Uit een andere zoon, Juda, komt de Davidische dynastie voort die leidt tot de Messias. Door de eeuwen heen wordt de stam van Jozef verdeeld in Efraïm en Manasse; in aanzienlijke mate zou Benjamin samengaan met Juda. Tegen het laatste boek van de Bijbel, Openbaring, vormen de twaalf stammen de tegenhanger voor de twaalf apostelen van het nieuwe verbond. Die twaalf maal twaalf-matrix (d.i. 144, in de symboliek van deze apocalyptische literatuur) omvat in principe het hele volk van God.

Maar hoe bedenkelijk hun begin in Genesis 30. Het bedrog van Laban in Genesis 29, resulterend in Jakobs huwelijk met zowel Lea als Rachel, mondt nu uit in een van de meest ongezonde gevallen van rivaliteit tussen zonen in de heilige Schrift. Elk van de vrouwen uit dit gezin wil zo graag uitblinken boven de ander dat ze nog liever haar slavin aan haar echtgenoot geeft, dan de ander voorop te zien lopen in de race om kinderen te baren. Zo zelfgericht en ondoordacht zijn de relaties dat Rachel op een andere keer bereid is om voor wat liefdesappelen de sekstijd met haar man te verkopen aan haar zuster Lea. Polygamie dringt door, en daarmee ook een puinhoop van verstoorde relaties.

Uit deze pijnlijke en ronduit dysfunctionele familiebanden komen elf zonen en een dochter voort (de geboorte van de laatste zoon, Benjamin, wordt verhaald in hoofdst. 35). Hier ligt de herkomst van de twaalf stammen van Israël, het ontstaan van het volk Israël. Hun herkomst is niet slechter dan die van anderen, ze zijn er eerder typisch voor. Maar het wordt al meteen duidelijk dat God niet met deze familie omgaat omdat ze consequent boven andere families uitsteken. Nee, hij gaat genadig met hen verder om zijn grootse heilsplannen te volvoeren. De bedenkelijke gezinsdynamieken, van de soort die de aanzet kunnen zijn voor B-films, kunnen de soevereine God van het heelal niet weerhouden trouw te zijn aan zijn verbondsbeloftes.

Eigen vertaling van de overdenking bij 29 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Reminder: Ravi Zacharias in België

2012-01-28T05:00:00.000+01:00

Komende week is het zover: dan verzorgt apologeet Ravi Zacharias 3 toespraken in België rond het algemeen thema 'De veranderende Europese identiteit'.

Eerder postte ik al een korte bio van Ravi Zacharias en wat videomateriaal.

De Europese tak van RZIM (Ravi Zacharias International Ministries), de organisatie van Ravi Zacharias, heeft een website waar je ook interessant audiomateriaal terugvindt rond verschillende vragen of thema's, zoals 'Is God werkelijk goed?', 'Wat met twijfel?', 'De geloofsrichtingen in de wereld', enz. Dit is de link naar het audiomateriaal op www.RZIM.eu

Ook de gewone www.RZIM.org bevat natuurlijk veel lezens- of beluisterenswaardig materiaal.

De bovenstaande video komt van het Youtube-kanaal van RZIM.

Nogmaals de uitgewerkte agenda voor het Belgische 'Ravi event', deze keer met niet-bevestigde info rond de vertalingen:

+++ Toespraak 1 (in Leuven) +++
De Veranderende Europese Identiteit – De Zin van het Leven
Dinsdag 31 januari 2012 19:30 – 22:30

KU Leuven, aula Pieter De Somer, Charles Deberiotstraat 24, 3000 Leuven
Ravi spreekt hier voor een publiek van studenten en jonge professionals over de zin van het leven.
Daarna is er een Q & A-sessie.
Ik las ergens dat er hier geen vertaling voorzien is, maar weet niet zeker of die info klopt.

+++ Toespraak 2 (in Antwerpen) +++
De Veranderende Europese Identiteit – Navigeren in een moreel divers Europa – Zonder God?
Woensdag 1 februari 2012 19:30 – 22:30

Feestzaal Kielpark, Sint Bernardsesteenweg 113, Kiel-Antwerpen
Hier zou wel vertaald worden naar het Nederlands.

+++ Toespraak 3 (in St.-Genesius-Rhode) +++
De Veranderende Europese Identiteit – Het Christelijke Antwoord
Donderdag 2 februari 19:30 – 22:30

Christian Center Brussels – Waterloosesteenweg 47 – 1640 St.-Genius-Rhode
Op deze locatie is er simultaanvertaling naar het Nederlands en Frans (hoofdtelefoons).

Gratis toegang, maar beperkt aantal plaatsen.

'Ik ben met u' (Mt. 28)

2012-01-28T01:00:00.000+01:00

Genesis 29, Mattheüs 28, Esther 5, Handelingen 28

De slotzin van Mattheüs 28 is treffend: ‘En zie, Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld’ (28:20). Natuurlijk is dit een grootse belofte van de opgestane Christus aan zijn volk, zo kort voor zijn hemelvaart. Maar het verband onthult dat het hier niet gaat om een soort algemene bemoediging tout court. Er is een verband met de context van de Grote Opdracht. Wat is de aard van dit verband? Of om de vraag uit te diepen: waarom is Jezus’ belofte om met zijn discipelen te zijn tot aan het einde van de wereld, verbonden met zijn verklaring van zijn eigen gezag en zijn opdracht om overal de volken tot discipelen te maken?

We moeten erkennen dat deze worden niet geuit worden als een botte voorwaarde, bijna een dreigement. Jezus zegt dus niet: ‘Als je de volken tot discipelen maakt, dan pas zal ik met u zijn tot aan de voleinding van de wereld’. Nog minder zegt Hij: ‘Als je de volken niet tot discipelen maakt, dan zal Ik niet bij u zijn tot aan de voleinding van de wereld’. Toch wordt een bepaald verband verondersteld. Wat is het?

Het verband is zo algemeen dat ik vermoed dat het de bedoeling is dat we de aanwezigheid van Jezus met ons gaan zien als de matrix waarin we de Grote Opdracht vervullen – dit wil zeggen: die aanwezigheid van Jezus vormt tegelijk zowel de ervaring van hen die de opdracht vervullen, alsook het kader van waaruit we die opdracht gehoorzamen. We weten en ervaren de tegenwoordigheid van Jezus in overeenstemming met zijn belofte, en we getuigen daarvan, zelfs als we verkondigen Wie Hij is en wat Hij gedaan heeft en wat Hij opdraagt.
Hoe objectief de waarheid van het Evangelie dat we verkondigen ook is, we verkondigen het evangelie niet slechts omdat het de waarheid is, maar omdat we zelf zijn reddende en veranderende kracht ervaren hebben. Daarom roepen we niet alleen zijn waarheid uit, we getuigen er ook persoonlijk van, van Jezus zelf. We zijn niet slechts koele boodschappers van bepaalde objectieve gebeurtenissen, we zijn discipelen die zich toewijden aan het maken van andere discipelen.

Het hoeft niet te verrassen dat wanneer we deze opdracht op ons nemen, we de beloofde tegenwoordigheid van Jezus nog intenser ervaren. Omdat we Hem kennen en zijn transformerende aanwezigheid in onze levens ervaren, evangeliseren we, dopen we, onderwijzen we en maken we discipelen – en zo leren we Hem nog beter kennen en ervaren we zijn levensveranderende tegenwoordigheid nog meer. Zijn belofte om bij ons te zijn tot het eind van de wereld is dus de matrix van waaruit we de Grote Opdracht gehoorzamen, tegelijk fundament en doel, basis en beloning. Hoe kon het anders zijn? We dienen Hem omdat we Hem liefhebben en verlangen om aan het eind van onze weg die gezegende woorden te horen: ‘Wel gedaan!’.

Eigen vertaling van de overdenking bij 28 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

God ontmoet ons waar we zijn (Gn. 28)

2012-01-27T01:00:00.000+01:00

Genesis 28, Mattheüs 27, Esther 4, Handelingen 27

De naam ‘Bethel’ betekent ‘huis van God’. Ik vraag me af hoeveel kerken, huizen, Bijbelscholen of –seminaries, christelijke opvangcentra en andere instituten niet deze naam gekozen hebben om hun logo’s en andere briefhoofden te sieren.

Maar de gebeurtenis die aan de naam ten grondslag ligt (Gen. 28) was niet eenduidig positief. Er is Jakob, die zich mijlenver naar het huis van zijn oom Laban haast. Ogenschijnlijk is hij op zoek naar een godvrezende vrouw – maar die reden speelt veel meer in het hoofd van Isaak dan in dat van Jakob. In werkelijkheid rent hij voor zijn leven, zoals het voorgaande hoofdstuk duidelijk maakt. Hij wil ontsnappen zonder omgebracht te worden door zijn eigen broer, ten gevolge van zijn eigen smakeloze daad van bedrog en misleiding. Te oordelen aan wat hij van God verzoekt, dreigt hij voedselgebrek te lijden, te weinig kleding te hebben en mist hij zijn familie al (28:20-21). Maar hier ontmoet God hem in een zodanig levendige droom dat Jakob verklaart: ‘Hoe ontzagwekkend is deze plaats. Dit is niet anders dan een huis Gods, dit is de poort des hemels’ (28:17).

Van zijn kant herhaalt God de kern van het verbond met Abraham tegenover deze kleinzoon van Abraham. De droom van de ladder opent het vooruitzicht op toegang tot God, op Gods rechtstreekse contact met een man die tot op dit punt meer gedreven lijkt door opportunisme dan door principes. God doet de belofte dat zijn nakomelingen talrijk zullen zijn en dit land zullen krijgen. De ultieme uitbreiding wordt ook weer herhaald: ‘met u en met uw nageslacht zullen alle geslachten des aardbodems gezegend worden’ (28:14). Zelfs op persoonlijk niveau zal Jakob niet verlaten worden, want God verklaart: ‘En zie, Ik ben met u en Ik zal u behoeden overal waar gij gaat, en Ik zal u wederbrengen naar dit land, want Ik zal u niet verlaten, totdat Ik gedaan heb wat Ik u heb toegezegd’ (28:15).

Wanneer hij uit zijn droom ontwaakt, richt Jakob een altaar op en noemt de plaats Bethel. Maar in grote lijnen is hij nog steeds dezelfde bedrieger. Hij doet een gelofte: ‘Als God zus en zo en zo zal handelen, als ik alles krijg wat ik verlang en verhoop van deze deal ‘dan zal de HERE mij tot een God zijn’ (28:20-21).

En God laat hem in leven! Het verhaal gaat verder: God doet al wat Hij belooft en meer. Al Jakobs voorwaarden worden ingewilligd. Een van de grote thema’s in de Bijbel is dat God ons tegemoetkomt waar we zijn: in onze onzekerheden, in onze voorwaardelijke gehoorzaamheid, in onze mix van geloof en twijfel, in onze mengeling van ontzag en eigenbelang, in ons verstaan en onze dwaasheid. God openbaart zich niet slechts aan de grootsten en meest getrouwen, maar aan ons, in ons Bethel, het huis van God.

Eigen vertaling van de overdenking bij 27 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Achter de coulissen regeert God (Mt. 26)

2012-01-26T01:00:00.000+01:00

Genesis 27, Mattheüs 26, Esther 3, Handelingen 26
De vier bovenstaande gedeeltes uit het bijbelleesrooster dragen bij tot het thema van Gods voorzienigheid.
In veel opzichten is Genesis 27 een triest en smerig verhaal. Eerder had Esau zijn geboorterecht veracht (25:34); nu licht Jakob hem op. Jakob wordt hierbij aangestuurd door zijn moeder Rebekka, die op die manier favoritisme vertoont onder haar kinderen en niet loyaal is tegenover haar echtgenoot. Esau barst in woede uit en neemt in het geheel geen verantwoordelijkheid voor zijn daden. Meer, hij koestert zijn bitterheid en gaat plannen maken om zijn broer te vermoorden. Het gezin dat de lijn van de belofte vormt brengt er niet veel van terecht.

Maar wie het gedeelte leest volgens de lijn van het volledige boek herinnert zich dat God zelf aan Rebekka verklaard had, nog voor dat de tweeling geboren was, dat de oudste de jongere zou dienen (25:23). Dit is misschien een van de redenen waarom ze handelde zoals ze deed: mogelijk dacht ze dat God wel wat hulp kon gebruiken in het laten uitkomen van zijn voorspelling, zelfs immorele hulp. Maar achter deze slinkse en boze daden volvoert God in het verborgen zijn plannen om de lijn van de belofte op het punt te brengen dat Hij heeft bepaald. Natuurlijk had God het zo kunnen beschikken dat Jakob als eerste werd geboren, als Hij had gewild dat deze man de lijn zou verderzetten. In plaats daarvan wordt Esau als eerste geboren en is Jakob uitverkoren, als om duidelijk te maken dat de lijn wel belangrijk is, maar Gods soevereine ingrijpende uitverkiezing belangrijker is dan menselijke anciënniteit, dan louter het feit van eerstgeboorte.

In Mattheüs 26 zweren de autoriteiten op een vuile manier samen om het recht te buigen en een politiek probleem op te lossen. Judas, een van de intimi van Jezus, verkoopt zijn meester. Jezus doorstaat doodsangsten in Getsemane, Hij wordt gearresteerd en verraden met een kus. Het Sanhedrin veroordeelt en mishandelt zijn gevangene en Petrus verloochent Jezus. Maar wie kan eraan twijfelen, in het licht van het verloop van het boek, dat God soeverein de controle behoudt om zijn plannen te volvoeren? Jezus zal zijn leven geven ‘als een losprijs voor velen’ (20:28). En alle falen, pijn en zonde in dit hoofdstuk monden uit in verlossing.

Het boek Esther vermeldt zelfs het woord ‘God’ niet. Maar ook hier leidt zelfs Hamans geplande grove volkerenmoord, met toelating van de regering, naar Gods redding. En Paulus (Handelingen 26) ware wellicht vrijgesproken, had hij zich niet beroepen op Caesar. Maar precies dit feit zal hem uiteindelijk in staat stellen om het evangelie te verkondigen tot in het hart van het Rijk.

Voorzienigheid is ondoorgrondelijk. Ze mag nooit gebruikt worden om verkeerde daden te rechtvaardigen of om zonde goed te praten: Isaak en zijn familieleden zijn meer dan een beetje slordig, Judas is een bedrieglijke ellendeling, Haman is boosaardig, en het Romeinse gerecht waar Paulus moet terechtstaan is meer dan een klein beetje corrupt. Maar achter de coulissen regeert God soeverein en brengt Hij heerlijkheid voort uit bloedvergieten en eer uit schaamte.

Eigen vertaling van de overdenking bij 26 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Gods karakter (in schema)

2012-01-25T23:37:00.000+01:00

Raadpleeg de bron voor een duidelijk leesbare weergave: Challies.

Schaap of bok? (Mt. 25)

2012-01-25T01:00:00.000+01:00

Genesis 26, Mattheüs 25, Esther 2, Handelingen 25

De gelijkenis van de schapen en de bokken (Matt. 25:31-46) vestigt onze aandacht op de hongerigen, de dorstigen, de naakten, de zieken en de gevangenen. In een cultuur waarin de armen, ellendigen en ongelukkigen makkelijk genegeerd kunnen worden of buiten het bereik van onze radar gezet worden heeft dit ons heel veel te zeggen. Hier verklaart Jezus, de Mensenzoon en Koning: ‘Voorwaar, Ik zeg u, in zoverre gij dit aan één van deze mijn minste broeders hebt gedaan, hebt gij het Mij gedaan’ (25:40; vgl. vers 45). Betekent dit niet dat we hoe dan ook Christus dienen wanneer we de noodlijdenden dienen? Is dit niet een kenmerk – misschien wel hét typische kenmerk – waaraan je ware volgelingen van Jezus Christus kunt herkennen?

Dit is tenminste hoe deze gelijkenis gewoonlijk wordt uitgelegd. Tot op een bepaald niveau is het met tegenzin dat ik aan die uitleg raak, want het is altijd belangrijk voor hen die de levende God kennen en Hem volgen om hun leven in God te vertonen op het terrein van mededogen, dienst en zelfverloochening. De Bijbel zegt op andere plaatsen zeer veel over zorg voor de armen.

Maar het is eerder onwaarschijnlijk dat dit de focus is van deze gelijkenis. Een andere klassieke stroming in de uitleg van dit gedeelte is veel waarschijnlijker. Twee elementen in de tekst verduidelijken de zaak.

Ten eerste benadrukt Jezus dat wat door ‘de schapen’ gedaan werd, of niet gedaan werd door ‘de bokken’, gedaan werd ‘aan één van deze mijn minste broeders’ (25:40; vgl. vers 45). Er is overvloedig bewijs voor dat deze uitdrukking niet verwijst naar iedereen die lijdt, maar naar Jezus’ volgelingen die lijden. De nadruk ligt niet op mededogen in het algemeen (hoe belangrijk dit elders in de Schrift ook is), maar aan hen die mededogen bewezen aan de volgelingen van Jezus die hongerig, dorstig, naakt, ziek of gevangen zijn.

Ten tweede zijn zowel de schapen als de bokken (25:37, 41, 44) verrast wanneer Jezus zijn verdict laat horen over de manier waarop ze ‘deze mijn minste broeders’ behandeld hebben. Als Jezus zou verwijzen naar een algemeen of generiek mededogen, dan kun je je moeilijk voorstellen dat ook maar iemand zo verrast zou zijn als hier. Het punt waar het om draait is Jezus’ identificatie met deze mensen die wel (of niet) geholpen werden – en dit is een weerkerend kenmerk in bijbelse geloof. Bijvoorbeeld wanneer Saulus (Paulus) de christenen vervolgt, vervolgt hij Jezus (Hd. 9:4). Ware volgelingen van Jezus gaan tot het uiterste om andere volgelingen te helpen, vooral de zwakken en meest verachten onder hen; anderen voelen niet de minste betrokkenheid op dit vlak. Dit is wat de schapen en de bokken scheidt (25:32-33).

Dus hoe behandel jij andere christenen, zelfs Jezus’ geringste broeders?

De Mensenzoon komt onverwachts (Mt. 24)

2012-01-24T01:00:00.000+01:00

Genesis 25, Mattheüs 24, Esther 1, Handelingen 24

In tumultueuze tijden kwamen christenen al vaak in de verleiding om data te prikken waarop de Heer zou terugkomen – daarbij komt het er bijna altijd op neer dat Hij dan zal terugkomen binnen een generatie van diegene die de voorspelling doet. Jezus benadrukt in Mattheüs 24:36-44 dat het tijdstip verborgen is. We kunnen het niet kennen en moeten dit ook niet proberen.

Om precies te zijn legt dit gedeelte de nadruk op twee dingen.

Ten eerste is niet alleen de ure van het eind een geheim dat de Vader voor Hemzelf voorbehouden heeft, maar wanneer het oordeel komt dan zal dit onverwachts zijn, plots en onomkeerbaar. Dat is ook het punt van Jezus wanneer Hij de vergelijking maakt met de plotse komst van de zondvloed: ‘Want zoals het was in de dagen van Noach, zo zal de komst van de Zoon des mensen zijn’. Het punt is niet dat mensen aan het einde van de tijden even boos zullen zijn als in de dagen van Noach. Dit kan zo zijn of het kan niet zo zijn, maar het is niet wat Jezus zegt. Jezus vestigt de aandacht op het zo gewone verloop van het leven in Noachs dagen voor de zondvloed: ‘etende en drinkende, huwende en ten huwelijk gevende, tot op de dag, waarop Noach in de ark ging’ (24:38). De zondvloed kwam als een volkomen verrassing en vernietigde hen volkomen. ‘Zo zal ook de komst van de Zoon des mensen zijn’ (24:39). Twee mannen of twee vrouwen zullen gezamenlijk aan het werk zijn en het oordeel zal een ervan wegnemen en de ander zal achterblijven (24:40-41). Het einde der dingen zal plots en onverwacht zijn.

Ten tweede volgt daaruit (‘dan’, 24:42) dat trouwe dienstknechten altijd gereed zullen zijn. Vanzelfsprekend weet een heer des huizes in een gevaarlijke buurt niet wanneer de dief zal opdagen. Hij neemt integendeel de nodige voorzorgen zodat hij altijd gereed zal zijn. Het punt is niet dat Jezus’ terugkeer aan het einde der tijden stiekem gebeurt – zoals het naderen van een dief – of gewelddadig of met uitbuiting gepaard gaand. Het punt is eerder dàt Hij zal komen, ook al kan dan het tijdstip niet voorspeld worden, en dat zijn volk net zo goed moet gereed zijn als de huiseigenaar in de onveilige buurt gereed is tegen de komst van de dief (van wie het tijdstip van zijn komst even onvoorspelbaar is). ‘ Daarom, weest ook gij bereid, want op een uur, dat gij het niet verwacht, komt de Zoon des mensen’ (24:44).

Wat zou jij graag aan het doen, zeggen, denken of plannen zijn wanneer Jezus terugkomt? Wat zou je niét aan het doen, zeggen, denken of plannen zijn wanneer Jezus terugkomt? Jezus draagt je op: ‘Waakt dan, want gij weet niet, op welke dag uw Here komt’ (24:42).

Eigen vertaling van de overdenking bij 24 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Bron afbeelding

Slik, een kameel binnengewerkt (Mt. 23)

2012-01-23T01:00:00.000+01:00

Genesis 24, Mattheüs 23, Nehemia 13, Handelingen 23

De taal in Mattheüs 23 is ronduit schokkend. Jezus spreekt herhaaldelijk zijn ‘wee’ uit over de farizeeën en schriftgeleerden, terwijl hij hen ‘huichelaars’ noemt, ‘blinde leidslieden’ en ‘blinde dwazen’. Hij vergelijkt hen met ‘gewitte graven’ die ‘van buiten wel schoon schijnen, maar van binnen vol zijn van doodsbeenderen en allerlei onreinheid’. Ze zijn ‘kinderen van de hel’ en ‘adderengebroed’. Wat is het dat bij Jezus dergelijke verregaande taal oproept?
Er zijn drie belangrijke karakteristieken in deze mensen die Jezus’ toorn opwekken.

De eerste is het feit dat ze het zicht kwijt zijn op de openbaring van God. Dit doet hen focussen op minder belangrijke punten, terwijl de belangrijke punten opgeofferd worden. Ze zijn altijd overdreven precies over tienden geven, leggen zelfs tienden opzij van de kruiden die in de tuin groeien, terwijl ze in zekere zin onbekommerd blijven over de uiterst belangrijke onderwerpen als ‘het oordeel en de barmhartigheid en de trouw’ (23:23). Jezus maakt goed duidelijk dat hij de relatiéf minder belangrijke onderwerpen niet opheft: zijn gesprekspartners mogen die niet verwaarlozen, want deze voorschriften waren tenslotte gegeven door God. Maar om op die punten te focussen op een manier die de gewichtige onderwerpen uitsluit, staat gelijk met de mug uitziften en de kameel doorzwelgen.

Net zo gaat het als je zorgvuldig regels opstelt over wanneer het belangrijk is om de waarheid te vertellen en wanneer en hoe je wegkomt met een leugen (23:16-22): dan ga je niet alleen voorbij aan het feit dat het spreken van de waarheid van fundamenteel belang is, maar ontken je daarmee tegelijk impliciet dat het hele universum aan God toebehoort en dat al onze beloften en eden voor Hem zijn.

De tweede karakteristiek is liefde voor de uiterlijke religieuze vormen met zeer weinig blijk van een veranderde natuur, een veranderd hart. Het is uitermate boos als je begroet wordt als een geleerde van de wet, geëerd wordt door de gemeenschap en gezien wordt als heilig en religieus, terwijl je vanbinnen roof, onmatigheid, bitterheid, rivaliteit en haat koestert (23:5-12, 25-32).

De derde vernietigende aanklacht betreft het feit dat deze leiders, omdat ze een belangrijke onderwijzende rol vervullen, hun vergif verder verspreiden en er anderen mee besmetten – zowel via hun leer als door hun voorbeeld. Niet alleen kunnen ze zelf het koninkrijk niet binnengaan, ze verhinderen ook effectief anderen er binnen te gaan (23:13-15).

Hoeveel evangelische leiders gebruiken het grootste deel van hun energie voor randzaken of bijkomstigheden, en veel te weinig voor de uiterst belangrijke onderwerpen als het oordeel en de barmhartigheid en de trouw – in onze gezinnen, in de kerken, op de werkvloer, in onze relaties en in ons land? Hoeveel van hen zijn er meer bekommerd over een reputatie van wijsheid en heiligheid dan om die kenmerken werkelijk te bezitten? Hoeveel van hen eindigen daarom op dat punt, dat ze door hun slechte voorbeeld en hun eigen afdrijven van het evangelie en zijn implicaties, uiteindelijk een vernietigende invloed uitoefenen op hun toehoorders?

Onze enige hoop rust op deze Jezus, die – ook al veroordeelt Hij de verschrikkelijke schuld zo fel – weent over de stad (Matt. 23:37-39; Lk. 19:41-44).

Eigen vertaling van de overdenking bij 23 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Wat denkt u van de Christus? (Mt. 22)

2012-01-22T01:00:00.000+01:00

Genesis 23, Mattheüs 22, Nehemia 12, Handelingen 22

De slotverzen van Mattheüs 22 (Matt. 22:41-46) bevatten een van de meest intrigerende gesprekken uit de evangeliën. Jezus pareerde net succesvol een reeks lastige vragen die eerder bedoeld waren om Hem in de val te lokken dan om de wijze antwoorden te ontlokken die hij in werkelijkheid geeft. Nu stelt Hij zelf een vraag: ‘Wat dunkt u van de Christus (d.i. Messias, JL)? Wiens zoon is Hij?’ (22:42).

Sommige Joden dachten dat er twee Messiassen zouden zijn – een uit de lijn van David (de stam Juda) en een uit de stam van Levi. Maar het hoeft niet te verwonderen dat de farizeeën hier het correcte antwoord geven: ‘Davids Zoon’ (22:42). Maar dan laat Jezus de bom barsten: ‘Hoe kan David Hem dan door de Geest zijn Here noemen, als hij zegt: De Here heeft gezegd tot mijn Here: Zet U aan mijn rechterhand, totdat Ik uw vijanden onder uw voeten gelegd heb’ (22:43-44).

Jezus citeert hier Psalm 110, die volgens de betiteling beschreven wordt als een psalm van David. Had slechts een hoveling de psalm geschreven had, dan zou je onder zijn beschrijving ‘De Here heeft gezegd tot mijn Here’ verstaan dat hij wil zeggen: De Here (God) heeft gezegd tot mijn Here (de koning)’. In feite is dit ook de manier waarop veel liberale uitleggers de psalm interpreteren – dit betekent dan natuurlijk dat ze moeten negeren wat de boventitel zegt. Maar als Dàvid de psalm schreef, dan moet de ‘mijn Here’ die hij aanspreekt, iemand anders zijn dan hijzelf.

De uitleg die over de jaren heen door veel bijbelstudenten gegeven wordt, zowel Joden als Christenen, is correct: David, die ‘door de Geest’ een zogenaamde profetische psalm schrijft (d.i. met een profetie die rechtstreeks door de Geest wordt ingegeven), verwijst naar de Messias die zou komen: ‘De Here (God) heeft gezegd tot mijn Here (de Messias)’. En wat hij zei in de rest van de psalm, bevestigt Hem als universeel koning en volmaakt priester.

In een tijd waarin familiale hiërarchie betekende dat de zoon altijd gezien werd als in zekere mate minder dan de vader, maakt Jezus nu zijn punt af: ‘Indien David Hem (d.i. de Messias) dus Here noemt, hoe kan Hij dan zijn zoon zijn?’ (22:45).

De implicaties zijn verbijsterend. De Messias in de lijn van David zou aan de ene kant ongetwijfeld Davids zoon zijn, weliswaar met een millennium van David gescheiden, maar niettemin in de lijn van de troonsopvolging. Maar aan de andere kant zou Hij zo groot zijn dat zelfs David Hem moet aanspreken met ‘mijn Here’. Elk ander beeld van de Messias is te klein, doet Hem teveel tekort. De Oudtestamentische teksten wezen generaties vroeger al in de juiste richting. Maar er zullen altijd mensen zijn die de simplificaties van het reductionisme verkiezen boven de wijsheden van de openbaringen in de hele Bijbel.

Eigen vertaling van de overdenking bij 22 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

De HERE zal erin voorzien (Gen. 22)

2012-01-21T01:00:00.000+01:00

Genesis 22, Mattheüs 21, Nehemia 11, Handelingen 21

De dramatische kracht van de beproeving van Abraham bij het offeren van Isaak (Gen. 22) is welbekend. Het mag ons verwonderen dat het verslag zo beknopt is. Wanneer hij zijn dienstknecht vertelt dat ‘we’ (22:5 – t.t.z.: Abraham en Isaak) zullen terugkeren nadat ze hebben aangebeden op de berg Moriah, speculeert Abraham er op dat moment op dat God zijn zoon terug zal opwekken uit het graf? Hoopt hij dat God op een nog onbekende manier zal tussenkomen? Welke denkbare verklaring kon Abraham zijn zoon geven toen hij hem vastbond en op het klaargemaakte altaar legde?

Een ogenblik eerder was Abrahams antwoord op Isaaks vraag over het lam een voltreffer: ‘God zal Zichzelf voorzien van een lam ten brandoffer, mijn zoon’ (22:8). Het suggereert niet dat Abraham het kruis voorzag. Te oordelen aan de manier waarop hij bereid was om door te gaan met het offer (22:10-11), is het zelfs niet duidelijk dàt hij verwachtte dat God in een letterlijk dier zou voorzien. Iemand zou zelfs kunnen veronderstellen dat dit een vroom antwoord is voor de jongen, tot de angstaanjagende waarheid niet langer verborgen kon blijven.

Maar toch waren Abrahams woorden volgens de context van het verhaal dichter bij de waarheid dan hij kon vermoeden: God voorzag inderdaad in het lam, een plaatsvervanger voor Isaak (22:13-14). In feite zat Abraham, zoals zoveel andere personen uit de Bijbel (bijv. Kajafas in Joh. 11:49-53), véél dichter bij de waarheid dan hij zelf wist: God zou niet enkel in het dier voorzien dat in deze situatie de plaats kon innemen, maar zou voorzien in de ultieme plaatsvervanging, het Lam van God, die als enige onze zonde kon dragen en al Gods wonderlijke plannen rond verlossing en oordeel ten uitvoer zou brengen (Opb. 4-5; 21:22).

‘De HERE zal erin voorzien’ (22:14): zoveel had Abraham duidelijk begrepen. Je kunt je slechts inbeelden hoezeer dezelfde les bij Isaak zat ingeprent, en bij zijn latere nakomelingen. God zelf verbindt deze episode met de verbondsbelofte: Abrahams geloof mondt hier uit in een zo verheven gehoorzaamheid, dat hij zelfs zijn veelgeliefde zoon niet wil verhogen tot een plaats die God zou onttronen. God herhaalt de belofte: Ik zal ‘u rijkelijk zegenen, en uw nageslacht zeer talrijk maken, als de sterren des hemels en als het zand aan de oever der zee, en uw nageslacht zal de poort zijner vijanden in bezit nemen. En met uw nageslacht zullen alle volken der aarde gezegend worden, omdat gij naar mijn stem gehoord hebt’ (22:17-18). Op dit punt zweert God bij zichzelf (22:16). Niet omdat Hij anders zou liegen, maar omdat er niemand groters is om bij te zweren. En de eed zelf zou een groot stabiliserend anker blijken in Abrahams geloof en in het geloof van allen die in zijn spoor zouden volgen (vergelijk Hebr.6:13-20).

Eigen vertaling van de overdenking bij 21 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Leven en dood van Christus vormen de maatstaf voor leiderschap (Mt. 20)

2012-01-20T01:00:00.000+01:00

Genesis 21, Mattheüs 20, Nehemia 10, Handelingen 20

In de negentiende eeuw schreef Lord Acton al dat macht corrupt maakt en dat absolute macht absoluut corrupt maakt. De stichters van de Amerikaanse Republiek zouden hem destijds geen ongelijk hebben gegeven. Dit is een van de redenen waarom ze een overheid creëerden met wederzijdse controle en evenwicht tussen de drie staatsmachten. Ze wilden niet dat er één tak zou zijn die teveel macht kreeg, omdat ze wisten dat vroeg of laat er corruptie zou insluipen. Dit is ook een van de belangrijkste redenen waarom ze een grondwettelijk gemandateerd democratisch kiesstelsel wilden. Het was niet omdat ze vertrouwden op de wijsheid van mensen als collectief – hun geschriften tonen dat ze klamme handen kregen bij de gedachte om teveel macht te geven aan stemmen van de kiezers. Maar ze wilden een mechanisme waarbij je mensen kon wegstemmen en vervangen door andere. Op die manier kon niemand die aan de macht was buitensporig veel macht verwerven: vroeg of laat zou hij er zonder bloedvergieten gewoon kunnen uitgegooid worden.

Jezus verstaat de aard van macht in alle lagen van de regering: ‘Gij weet, dat de regeerders der volken heerschappij over hen voeren en de rijksgroten oefenen macht over hen’ (Matt. 20:25). Spijtig genoeg kan kerkelijke macht even corrupt zijn. Dit is waarom Jezus voor een radicaal ander paradigma of systeem staat: ‘Zo is het onder u niet. Maar wie onder u groot wil worden, zal uw dienaar zijn’ (20:26-27).

Het is van vitaal belang voor een gezonde kerk dat we dit gedeelte goed verstaan. Drie overwegingen mogen de betekenis scherpstellen.
Ten eerste is het ultieme voorbeeld op dit vlak de Heer Jezus zelf, die ‘niet gekomen is om Zich te laten dienen, maar om te dienen en zijn leven te geven als losprijs voor velen’ (20:28). Dit is niet slechts een grootse tekst over de plaatsvervangende aard van de verzoening die Jezus bewerkte toen Hij stierf aan het kruis (vergelijk 20:17-19), maar de tekst legt sterke nadruk op het feit dat het leven en de dood van Jezus de maatstaf moeten vormen voor christelijk leiderschap.

Ten tweede een punt dat ik heel sterk wil benadrukken. Een slaaf worden van allen betekent allerminst dat leiders slaafs, dwaas, onwetend of alleen maar vriendelijk moeten zijn – Jezus’ leiderschap en offer werden immers ook niet door dergelijke onbekwaamheid gekenmerkt.

Ten derde betekent het wel dat christelijk leiderschap op een verregaande manier zelfverloochenend zal zijn ten bate van anderen, naar het ultieme voorbeeld van de zelfverloochening van Christus voor anderen. Daarom moet de kerk of gemeente geen mensen tot posities van leiderschap verhogen die op dit punt falen, ook al bezitten ze misschien vele gaven voor een hoger ambt. Om bijvoorbeeld leiding te geven of te onderwijzen moet je de gave van leiderschap of onderwijs bezitten (Rom. 12:6-8). Maar je moet net zo goed principieel toegewijd zijn aan zelfverloochening ten bate van broers en zusters in Christus, of je bent ongeschikt.

Eigen vertaling van de overdenking bij 20 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Geen hoop buiten God (Mt. 19)

2012-01-19T01:00:00.000+01:00

Genesis 20, Mattheüs 19, Nehemia 9, Handelingen 19

Na Jezus’ gesprek met de rijke jongeling, zegt Hij zijn discipelen: ‘Ik verzeker jullie: slechts met grote moeite zal een rijke het koninkrijk van de hemel binnengaan. Ik zeg het jullie nog eens: het is gemakkelijker voor een kameel om door het oog van een naald te gaan dan voor een rijke om het koninkrijk van God binnen te gaan’ (Matt. 19:23-24). De discipelen, zo wordt ons gezegd, waren ‘hevig ontzet’. ‘Wie kan er dan nog gered worden?’, vroegen ze zich luidop af (19:25).

Hun vraag verraadt heel wat. Het is alsof de leerlingen dachten, dat als er iemand kon gered worden, het toch zeker dit soort nette, onkreukbare en duidelijk rijke jongeman moest zijn. Maar die had zich echter juist in zekere mate bedroefd van Jezus afgewend. Als zelfs hij niet kon gered worden, wie in de wereld zou dit dan wel kunnen? Misschien dachten ze ook dat zijn rijkdom bewees dat hij door God gezegend was, terwijl zijn uiterlijk onberispelijke karakter hun oordeel bevestigde.

Op die manier verraden ze hoe weinig ze van Jezus’ uitspraak verstonden. Zijn punt was dat rijkdom makkelijk tot een vervangende god wordt, een surrogaat-god. Het is buitengewoon moeilijk voor iemand die vasthangt aan rijkdom - en dan zeker als het rijkdom betreft die hij of zij zelf vergaarde en waar die persoon dus trots op is - om God te benaderen zoals een kind dit zou doen (19:13-15), en God dus eenvoudigweg om hulp te vragen en genade te ontvangen.
De discipelen kijken nu net op de verkeerde manier naar die dingen. Bezittingen zijn zegeningen, zo redeneren ze, en ze komen van God. Als een persoon van bezittingen geniet, dan moeten die zegeningen wel hun oorsprong vinden bij God. Dus zal een persoon met vele zegeningen grotere kans hebben om gered te worden dan anderen die minder zegeningen hebben om over op te scheppen.

Jezus gaat niet mee in het gekibbel. Als Hij op dit punt moest spreken over meer of minder kans voor iemand om gered te worden, dan zou Hij hun vraag als terecht bestempelen. En die is eigenlijk verkeerd gesteld. Het is gewoon niet de manier om naar deze kwestie te kijken. Neem de groep waarvan de leerlingen denken dat ze het dichtst bij het koninkrijk staan: moeten zij gered worden? ‘Bij mensen is dit onmogelijk’, benadrukt Jezus (19:26). En dit betekent natuurlijk vanuit de visie van de leerlingen dat als zelfs de meest gefortuneerden niet kunnen binnengaan, niemand dat zal kunnen. Dat is juist het punt: ‘Bij mensen is dit onmogelijk’.

Maar deze onmogelijkheid kan omgekeerd worden, want we dienen een God die veel dingen doet die wij mensen onmogelijk kunnen doen. Wie zal dan gered worden? ‘Bij God is alles mogelijk’ (19:26). Dat is waar onze hoop ligt: bij een God die zijn naam schrijft op het hart van wie er het slechtst voorstaat, zowel rijken als armen. Buiten God die in genade ingrijpt is er geen hoop voor ons.

Eigen vertaling van de overdenking bij 19 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Worden als een kind (Mt. 18)

2012-01-18T01:00:00.000+01:00

Genesis 19, Mattheüs 18, Nehemia 8, Handelingen 18

Als je niet voorzichtig bent kun je een analogie makkelijk verdraaien. De reden ligt voor de hand. Als iets een vergelijking of analogie is voor iets anders, dan zijn er altijd punten van overeenkomst en andere punten waarop ze behoorlijk verschillen. Waren ze op elk punt gelijklopend, dan zouden ze zich niet als analogie tot elkaar verhouden; de twee zouden in plaats daarvan identiek zijn. Wat een verband van analogie zo vruchtbaar maakt en zoveel inzicht verschaft ligt precies in het feit dat de twee dingen niet identiek zijn. Maar dat is ook wat ze een beetje lastig maakt om correct te begrijpen.

Dit punt is essentieel om de vergelijking te verstaan die Jezus gebruikt in Mattheüs 18:16. Wanneer zijn discipelen hun discussie starten over wie nu de grootste is in het koninkrijk der hemelen, roept Jezus een klein kind en beklemtoont dat als niet elk van hen ’zich bekeert en wordt als de kinderen’, ze ‘het Koninkrijk der hemelen voorzeker niet binnengaan’ (18:3). Inderdaad, ‘Wie nu zichzelf gering zal achten als dit kind, die is de grootste in het Koninkrijk der hemelen’ (18:4). Een klein kind ontvangen in Jezus’ naam is hetzelfde als Jezus ontvangen (18:5); wie daarentegen een van deze kleinen, die in Jezus geloven, tot zonde verleidt, die persoon ware beter af als hij nooit geboren was (18:6).

Het is belangrijk op te merken wat de vergelijking niet stelt. Ze suggereert niet dat kinderen onschuldig zijn of zondeloos, er ligt geen aanwijzing in dat hun geloof op zich zuiver is, geen sentimentele illusie dat kinderen meer verstaan van God dan volwassenen. Het belangrijkste punt uit de gelijkenis wordt gevormd door het verband met de discussie tussen de discipelen. Terwijl zij ruzie maken over wie de grootste is in het koninkrijk, stelt Jezus alles in het werk om de aandacht te vestigen op leden van de samenleving die niemand als groot aanziet. Kinderen zijn dergelijke afhankelijke schepselen. Ze zijn niet sterk, wijs of gesofistikeerd. Ze zijn relatief doorzichtig. Trotse volwassenen dan moeten zich zelf vernederen, zodat ze tot God zouden naderen zoals kinderen doen: eenvoudig en in een afhankelijkheid die zich niet bewust is van zichzelf, zonder enige hoop de grootste te zijn in het koninkrijk.

Stellen zulke kinderen bovendien hun vertrouwen in Jezus - ongetwijfeld zonder veel vernuftigheid, maar met een transparente eenvoud – dan zijn zij die hen tot zonde verleiden en op het verkeerde pad brengen te beklagen en uitermate slecht.

Hier is dan een beeld van grootheid in het koninkrijk dat onze aanmatigingen aan gruzelementen slaat, onze trots neerwerpt en onze zelfzuchtige eerzucht tot schande maakt. Mogen we niet de verkeerde conclusies trekken uit deze vergelijking, dan zijn er nog genoeg correcte lessen om goed over na te denken en in de praktijk te brengen.

Zij die hoge ambities hebben in de kerk en een belangrijke reputatie willen opbouwen moeten deze woorden goed overwegen: ‘Wie nu zichzelf gering zal achten als dit kind, die is de grootste in het Koninkrijk der hemelen’.

Eigen vertaling van de overdenking bij 18 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Drie tenten opslaan? Geen compliment!

2012-01-17T01:00:00.000+01:00

Genesis 18, Mattheüs 17, Nehemia 7, Handelingen 17

Een van de grote fouten die soms zelfs door gelovigen gemaakt wordt is de neiging om Jezus te onderschatten (Mt. 17:1-8).

Jezus neemt de drie discipelen die van de twaalven het dichtst bij Hem staan mee op een hoge berg: Petrus, Jakobus en Johannes. Slechts zij vier. ‘En zijn gedaante veranderde voor hun ogen en zijn gelaat straalde gelijk de zon en zijn klederen werden wit als het licht’ (17:2). Plots verschenen Mozes en Elia, ‘die met Hem spraken’ (17:3). Het is alsof de uiteindelijke identiteit van de eeuwige Zoon voor even mag doorbreken; de drie discipelen worden ‘ooggetuigen van zijn majesteit’ (2 Petr. 1:16). Je kunt er haast niet naast kijken dat er hier ook een voorsmaakje gegeven wordt van de heerlijkheid van de verheerlijkte Zoon (zie Opb. 1:12-16), van die Jezus voor wie elke knie zich zal buigen, in hemel en op aarde en onder de aarde, terwijl elke tong zal belijden ‘dat Jezus Heer is, tot heerlijkheid van God de Vader’ (Fp. 2:10-11).

Maar Petrus begrijpt het verkeerd. Hij erkent wel dat dit een enorm voorrecht is om op deze gelegenheid aanwezig te mogen zijn: ‘Heer’, zegt hij, ‘het is goed, dat wij hier zijn’ (17:4). Maar dan brengt hij zichzelf in verlegenheid: ‘indien Gij het wilt, zal ik hier drie tenten opslaan, voor U een, en voor Mozes een, en voor Elia een’. Hij begrijpt de betekenis van de aanwezigheid van Mozes en Elia compleet verkeerd. Hij denkt dat Jezus verhoogd wordt tot op hun niveau, het niveau van de middelaar van het verbond op de Sinaï en van de eerste van de grote Bijbelse profeten.

Hij heeft het helemaal verkeerd voor. Hun aanwezigheid betekende veeleer dat de wet en de profeten van Hem getuigden (vergelijk 5:17; 11:13). God zelf zet de puntjes op de i. In een angstwekkende openbaring, dondert God vanuit een overschaduwende wolk: ‘Deze is mijn Zoon, de geliefde, in wie Ik mijn welbehagen heb; hoort naar Hem!’ (17:5). Eer de drie discipelen bekomen zijn van de schrik, is het allemaal voorbij: ‘Toen zij hun ogen opsloegen, zagen zij niemand dan Jezus alleen’ (17:8) – een conclusie van het verslag die zwanger is van betekenis.

Jezus duldt geen rivalen. Er zijn veel religieuze leiders (geweest). In een tijd van postmoderne gevoeligheden en een diepe culturele toewijding aan filosofisch pluralisme, is het o zo eenvoudig om Jezus op ontelbare manieren te relativeren. Maar er is slechts één Persoon van wie kan gezegd worden dat Hij ons schiep en dan een van ons werd; dat Hij de Heer der heerlijkheid was, en een mens; dat Hij stierf in een schandelijke en beschamende dood aan een verfoeilijk kruis, maar nu gezeten is aan de rechterhand van de majesteit in de hoge, waar Hij terugkeerde in de heerlijkheid die Hij bij de Vader had nog voor de wereld begon.

Eigen vertaling van de overdenking bij 17 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Download gratis Piper's boek 'Bloodlines'

2012-01-16T21:09:00.000+01:00

Desiring God stelt al heel wat boeken gratis ter beschikking als downloads in pdf-formaat.
Daar is er nu eentje bijgekomen: Bloodlines. Dit nieuwe boek van John Piper gaat over 'Rassen, het kruis en de christen'. Lees op de blog van Desiring God een klein beetje achtergrond bij het boek. 304 pagina's opbouwende lectuur gratis!

Download hier 'Bloodlines' als pdf.

Volgens Desiring God is hoofdstuk 6 een kernhoofdstuk. Dus als je er maar eentje zou uitpikken, laat het dan misschien hoofdstuk 6 zijn.

God zet zijn volk apart (Gen. 17)

2012-01-16T01:00:00.000+01:00

Genesis 17, Mattheüs 16, Nehemia 6, Handelingen 16

We moeten niet denken dat God zich elke dag aan Abraham vertoonde: de beslissende momenten vinden plaats over een aanzienlijke periode. Breng je de chronologische aanwijzingen samen, dan speelt Genesis 12 zich af wanneer Abram 75 is; Genesis 15 is niet gedateerd maar vindt plaats in de daaropvolgende 10 jaar. Nu is hij negenennegentig en Ismaël is er al 13 (Gen. 17:1, 25). Gods openingswoorden bij deze gelegenheid moeten een grote geruststelling geweest zijn, wanneer ze zo enkele van de al aangehaalde thema’s samenbrengen: ‘Ik ben God, de Almachtige, wandel voor mijn aangezicht, en wees onberispelijk; Ik zal mijn verbond tussen Mij en u stellen, en u uitermate talrijk maken’ (Gen. 17:1-2).

In de volgende verzen wordt vooreerst nadruk gelegd op het verbond, op de belofte van het land en op het feit dat Abram ‘tot een vader van een menigte volken’ wordt (17:4-5). Die laatste krijgen heel wat aandacht, maar er zijn drie nieuwe elementen in de ontwikkeling van de heilsgeschiedenis.

Ten eerste wordt zowel aan Saraï als aan Abram een nieuwe naam gegeven. Als de betekenis van Abram staat voor ‘verheven vader’, dan betekent Abraham ‘vader van velen’; dit wil zeggen ‘de vader van vele volken’, wat impliciet aankondigt dat hoe belangrijk zijn rol als hoofd van de prille Hebreeuwse natie ook was, Abraham nog groter zal zijn in zijn fundamentele rol als degene door wie alle geslachten op aarde zullen gezegend worden (12:3). Sarah zal als moeder ‘tot volken worden’ (17:16).

Ten tweede introduceert God de besnijdenis als inwijdingsteken voor het verbond. Besnijdenis werd door diverse volkeren in het Midden-Oosten gepraktiseerd. Hier echter heeft het een onderscheidende rol: een niet onbekend gebruik in Abrahams wereld wordt door God opgenomen en krijgt een kenmerkende betekenis in de geschiedenis van het verbond dat God met zijn volk afsluit. Abraham schikt er zich meteen naar (17:23-27). Op sociaal vlak stelt dit de grenslijn vast die het Hebreeuwse volk in de loop van de geschiedenis in toenemende mate getekend heeft als anders. Maar het is meer dan dat. Het is zo definitief ingesteld als het unieke teken van het eeuwigdurende verbond dat je afgesneden wordt van het volk van God zodra je het verbond verbreekt (17:13-14). Zelfs voor er een groot aantal verordeningen in het verbond staan, worden zijn kader, zijn grenzen en zijn symboliek ingesteld.

Ten derde leidt Abrahams verstaanbare maar ongelukkige skepticisme, dat hij op hoge leeftijd en in dit late stadium van hun huwelijk nog een zoon zal verwekken bij Sara, hem ertoe voor te stellen dat Ismaël degene zal zijn door wie God zijn beloften zou vervullen (17:17-18). Maar God wil daar niet van horen. Ismaël zal weliswaar tot een groot volk worden, maar de lijn van het verbond loopt via Isaak (17:19-21). De geschiedenis van het verbondsvolk krijgt zo op een beslissende manier vorm door Gods soevereine keuze.

Eigen vertaling van de overdenking bij 16 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Er staan wratten op het portret (Gen. 16)

2012-01-15T01:00:00.000+01:00

Genesis 16, Mattheüs 15, Nehemia 5, Handelingen 15

Voor zover ik weet is wat betreft alle oude geschriften uit het Midden-Oosten, Hagar de enige vrouw die daarin door de Godheid rechtstreeks met haar naam aangesproken wordt (Gen. 16:8; 21:17). De vrouw in kwestie is niet een van de grote matriarchen van het Oude Testament – Sarah misschien, of Rachel, of Rebekka – maar wel een slavin die haar meesteres weerstaat en wegvlucht. Toch spreekt God haar aan. Hij draagt haar op om zich te onderwerpen aan Saraï (16:9), belooft dat het kind dat ze draagt een zoon zal zijn en vertelt haar later dat die zoon de voorvader zal zijn van een groot volk (21:18).

De vele onderling verbonden lagen in het verslag bieden heel wat stof om over na te denken. Dit incident, geplaatst na Gods verbond met Abram in Genesis 15, werpt geen al te fraai licht op Abram of Saraï. Wanhopig verlangend naar kinderen denken ze dat ze het recht hebben om Gods doeleinden – en hun eigen verlangens! - tot stand te brengen door legale maar dubieuze middelen. Het resultaat is niet alleen spanning in hun huisgezin voor de komende jaren – spanning die trouwens nog doorloopt in de volgende generatie (Gen. 21, 25) – maar betekent meteen ook het ontstaan van de Arabische volken, die tot op vandaag regelmatig vijandig staan tegenover Israël. Een van de belangrijke kenmerken van de Bijbel is zijn uitgesproken eerlijkheid: grote mannen en vrouwen worden geportretteerd met wratten en al. Dit blijft een gebroken wereld en zelfs de allerbesten zijn gevallen mensen. Dit zou ons moeten waarschuwen voor ongebreidelde heldenverering.

Maar er is nog een ander verband met de vorige hoofdstukken. God had Abram beloofd dat alle volken op aarde door hem heen gezegend zouden worden (12:3). De uitverkiezing van Abram is een middel tot dit doel. Hoezeer gefocust op Abrams nageslacht Gods handelen ook zal zijn, Hij blijft de soevereine Heer over allen. In het boek Genesis zit het verhaal van Abram vervat in een breder verslag over de schepping van allen en de val van allen. En zo toont God hier, helemaal aan het begin van de geschiedenis van het volk Israël, zijn bekommernis voor de verachte en verworpene, mensen die van nature niet verbonden zijn met de lijn van de belofte.

We vinden dezelfde zorg bij de Heer Jezus. In Mattheüs 15:21-28 weet Jezus zeer goed dat zijn opdracht tijdens zijn dagen in het vlees in de eerste plaats gericht is ‘tot de verloren schapen van het huis Israëls’ (Mt. 15:24). Er is een heilshistorische voorrang voor het oude verbondsvolk van God. Maar dit weerhoudt er Hem niet van het opmerkelijke geloof te erkennen van weer een vrouw, een Kananese, die met wijsheid haar verzoek aanpast. Ze spreekt Christus niet langer aan als ‘Zoon van David’ (15:22), tegenover wie ze geen rechtstreekse aanspraak kan laten gelden, maar ze smeekt eenvoudig om erbarmen (15:27). Weer vindt een ‘Hagar’ overvloedige erbarming, zoals talloze mensen ook vandaag nog doen.

Eigen vertaling van de overdenking bij 15 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Vertrouw op Gods volmaakte timing (Gen. 15)

2012-01-14T11:36:00.002+01:00

Genesis 15, Mattheüs 14, Nehemia 4, Handelingen 14

Gods tijdschema is zo anders dan het onze. Abram wil een zoon en voor hem voelt het aan alsof zijn tijd opraakt; God voorziet een volk met vele miljoenen afstammelingen. Abram heeft het gevoel dat zijn levenseinde nadert terwijl er weinig bereikt is van Gods doelstellingen bij zijn roeping uit Ur der Chaldeeën; God ziet de volledige loop van de heilsgeschiedenis.

In Genesis 15 belooft God aan Abraham dat zijn nageslacht talrijk zal zijn. Aan de ene kant is Gods belofte genoeg: ‘ En hij geloofde in de HERE, en Hij rekende het hem toe als gerechtigheid’ (Gen. 15:6). Abrams geloof is eenvoudig en diep: hij geloofde Gods beloften, terwijl hij God op zijn woord vertrouwde. En dit geloof was in Gods ogen als gerechtigheid gerekend. Dit betekent niet dat Abram spaarpunten kreeg omdat hij dergelijk rechtvaardig geloof aan de dag legde. De idee is eerder dat God van zijn beelddragers gerechtigheid vereist, wat Hij altijd vereist heeft – maar wat Hij met dit zondige mensengeslacht aanvaardt en het bestempelt als gerechtigheid, is geloof, dat geloof dat erkent dat we afhankelijk zijn van God en God op zijn woord vertrouwt. Dit geloof van Abram maakt hem tot ‘vader’ van hen die uit het geloof zijn (Rom. 4; Gal. 3).

Maar hoe echt dit geloof ook is, toch heeft Abram moeite om zich sommige details van Gods belofte te kunnen voorstellen. God vertelt hem over een tijd waarin zijn nakomelingen het hele land rond hem zullen bezitten en Abram slaat aan het wankelen en vraagt een teken (Gen. 15:8). Heel genadig willigt God die vraag in: in een visioen mag Abram zien hoe God met hem in een verbond treedt. Waarschijnlijk vormen de stukken van de dieren waartussen ‘een rokende oven met een vurige fakkel’ doorging (Gen. 15:17), een manier van uitdrukken dat ‘wie tot dit verbond toetreden op dezelfde manier mogen uiteengerukt worden als ze de voorwaarden van dit verbond met voeten treden’. Wat een visionaire daad van goedheid is om Abrams geloof te verankeren is tegelijk ook een gelegenheid voor Gods langetermijnplannen, zijn vaste referentiekader: Hij stelt zijn verbond in met Abram en zijn nageslacht, een verbondsrelatie waarin christenen vandaag ook nog mogen toetreden (Gal. 3:6-9).

Er rest ons in dit hoofdstuk nog een verband te leggen naar Gods langetermijnvisie op dingen. Een reden waarom Abram nog niet meteen kan beginnen het Beloofde Land in te nemen, is dat ‘de maat van de ongerechtigheid der Amorieten niet vol’ is. Gods soevereine timing stemt zo goed overeen met zijn morele gevoeligheden dat tegen de tijd dat de kinderen van Abraham klaar zijn om het Beloofde Land in te nemen, de bewoners van het land zo verworden zullen zijn dat het oordeel op hen moet uitgeoefend worden. Die tijd komt, zo zegt God, maar in dit hoofdstuk is het nog niet zover.

Eigen vertaling van de overdenking bij 14 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

God bereidt de weg voor de ultieme priester-koning (Gen. 14)

2012-01-13T01:00:00.000+01:00

Genesis 14, Mattheüs 13, Nehemia 3, Handelingen 13

Mocht je het boek Genesis lezen zonder vooraf de inhoud van enig ander Bijbelboek te kennen, dan zie je in die paar verzen over Melchizedek (Gen. 14:18-20) bijna zeker een van de meest raadselachtige gedeeltes. Want hoe zwaar weegt uiteindelijk zijn bijdrage aan de verhaallijn van het boek?

Melchizedeks aanwezigheid wordt voorafgegaan door de beslissing (weergegeven in Gen. 13) van Abram en Lot om zich van elkaar af te scheiden om een einde te maken aan het geruzie dat was uitgebroken tussen hun herders. Lot kiest voor de vlakten van Sodom en Gomorra. Dit betekent dat hij en zijn familie en rijkdom worden meegenomen wanneer Kedorlaomer en de kleinere koningen zich verenigen in de aanval op de tweelingsteden en ervandoor gaan met aanzienlijke buit. Abram en zijn aanzienlijk aantal weerbare mannen gaan achter de aanvallers aan. De schermutseling eindigt met de vrijlating van Lot en zijn familie en het terugwinnen van mensen en goederen die eerder waren meegenomen. In de daaropvolgende verzen weigert Abram om ook maar enige beloning van de koning van Sodom aan te nemen, een stad die toen al bekendstond voor zijn boosheid. Maar hij aanvaardt dankbaar de zegen van de koning van Salem (dat mogelijk overeenstemt met Jeruzalem?) en betaalt hem op zijn beurt een vererende tiende.

Historisch gezien blijkt Melchizedek (zijn naam betekent ‘koning van gerechtigheid’) de koning van de stadsstaat van Salem (die naam betekent dan weer ‘vrede’ of ‘welzijn’). Hij is niet alleen Salems koning, maar functioneert ook als ‘priester van God de allerhoogste’ (14:18). En inderdaad: het is in de naam van de allerhoogste God dat hij Abram zegent. En Abram respecteert hem zodanig, schijnbaar hem kennend van eerdere ontmoetingen, dat hij hem op zijn beurt ook eer betuigt.

We moeten niet denken dat Abram de enige persoon op aarde was die kennis bezat over de levende God. Melchizedek was een andere, en Abram vindt in hem een geestesverwant. In een boek dat een exacte stamboom biedt van quasi iedereen die belangrijk is voor de verhaallijn, blijkt Melchizedek eenvoudigweg te verschijnen en weer te verdwijnen – ons wordt niet verteld wie zijn ouders zijn en ook niet wanneer en waar hij sterft. Hij en zijn stad vormen een afweer voor Sodom en zijn koning. Opnieuw zijn er twee steden: de stad van God en die van de mens (zoals Augustinus ze zou noemen).

Melchizedek wordt in slechts twee andere plaatsen in de Bijbel vernoemd. De eerste is Psalm 110 (zie de overdenking voor 17 juni). De andere is Hebreeën, waar de auteur erkent dat het invoegen van Melchizedek in het verhaal van Genesis geen toeval is, maar een gebeurtenis met bijzonder belangrijke symbolische waarde (in het bijzonder Hebr. 7). God bereidt de weg voor de ultieme priester-koning, niet alleen in woordelijke profetieën, maar ook in modellen (of types) die de categorie instellen of afbakenen en de verwachtingen aanscherpen bij het volk van God.

Eigen vertaling van de overdenking bij 13 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Zij zo hardvochtig, Hij zo zachtmoedig

2012-01-12T01:00:00.000+01:00

Genesis 13, Mattheüs 12, Nehemia 2, Handelingen 12

Het beeld is liefelijk. Jezus is zo gevoelig en zachtmoedig dat, wanneer Hij een ‘geknakt riet’ (Matt. 12:20) vindt, Hij dat niet onnadenkend afkraakt, maar het versterkt in de hoop dat het zelf weer sterk wordt.

Als de wiek van een kaars nog slechts een kwijnende pit is, dooft Hij die niet tot ze volledig gesmoord is. In plaats daarvan steekt Hij de vlam weer aan. Hij zal op die manier handelen, zo wordt ons verteld, ‘totdat het recht dankzij hem overwint’ (12:20-21).

De woorden zijn afkomstig van Jesaja 42:1-4, een van de passages in Jesaja over de ‘lijdende dienstknecht’. Veel mensen verwachtten een Messias die zou komen met beslissende en onweerstaanbare kracht om gerechtigheid te brengen op aarde, of toch minstens voor Israël. Maar het lijkt onwaarschijnlijk dat veel mensen de komende Koning linkten met de door Jesaja beloofde dienstknecht. Dit is waarom het begrip van een koninkrijk dat gloort in een context van zachtmoedigheid en zegen, en ook nog eens terughoudend was op het vlak van oordeel als climax, zo buiten de verwachtingen viel. Maar hier was dan Jezus, die de zieken onder het volk genas – en dan mensen waarschuwde niet te vertellen wie Hij was (12:15-16). Geen wonder dat Mattheüs in dergelijk gedrag een directe vervulling van Jesaja’s liefelijke woorden ziet.

Zelfs de verzen daarrond belichten iets van hetzelfde thema. Terwijl Jezus iemand geneest op de Sabbat, proberen zijn tegenstanders Hem te doden omdat hij zo overduidelijk de Sabbat breekt (12:9-14); wanneer Jezus demonen uitwerpt bij een arm slachtoffer staan zijn opponenten klaar om Jezus af te schilderen als de duivel zelf (12:22-28). Hun uitgesproken hardvochtigheid in naam van een vermeende orthodoxie, contrasteert scherp met zijn zachtmoedigheid.

Bovenop de grote christologische implicaties, onthult dit gedeelte ook iets over de aard van het koninkrijk waarin christenen getrokken zijn en daarom ook over de wandel die van ons verlangd wordt. Aan de ene kant, zoals Mattheüs duidelijk maakte in het vorige hoofdstuk, zijn Jezus’ getuigen geroepen tot een heilige en moedige vrijmoedigheid, een besliste trouw aan het evangelie die bereid is om uitsluiting en zelfs vervolging te ondergaan. Maar we moeten niet de soort ‘kracht’ aan de dag leggen die hard en hardvochtig is, de vorm van oprechtheid die boos en arrogant is, de moed die eigenlijk meedogenloos is, de getuigenis die tekeergaat en manipuleert. We volgen de Heer Jezus, die zijn volgelingen opdraagt ‘neemt mijn juk op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart’ (11:29). Dit betekent dat ook wij, terwijl we de volken het recht verkondigen (12:18), vastbesloten zijn om niet te twisten of cimbalen slaand onze stem te verheffen.

Eigen vertaling van de overdenking bij 12 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Kom tot mij allen die vermoeid en belast zijt (Mt. 11)

2012-01-11T01:00:00.000+01:00

Genesis 12, Mattheüs 11, Nehemia 1, Handelingen 11

Deze passage, Genesis 12, betekent een keerpunt in het zich ontvouwende heilsplan van God. Vanaf nu focust God in zijn handelen niet meer op individuele personen, maar op een volk, een natie. Dit is het keerpunt dat de oudtestamentische documenten zo uitgesproken Joods maakt. Uiteindelijk komen uit dit volk heel wat zaken voort: de wet, priesters, wijsheid, patronen van relaties met God en zijn verbondsvolk, openbaringen, profetieën, klaagzangen, psalmen – een rijk pallet van instellingen en teksten die vooruitwijzen, op manieren die steeds duidelijker worden, naar een nieuw verbond dat voorzegd werd door de profeten van Israël.

Zelfs in dit initiële verbond met Abram sluit God een belofte in die de horizon breder maakt dan Israël, een belofte die herhaaldelijk opnieuw opduikt in de Bijbel.

God zegt aan Abraham: ‘met u zullen alle geslachten des aardbodems gezegend worden’ (12:3) (NBV wijkt hier af, maar heeft een voetnoot, JL). Opdat we het belang ervan niet zouden missen, herhaalt het boek Genesis de belofte (18:18; 22:18: 26:4; 28:14). Een millennium later krijgt dezelfde belofte een andere focus: deze keer niet de natie als een geheel, maar wel een van Israëls grote koningen: ‘Zijn naam zal eeuwig bestaan, zijn naam zal voortleven zolang de zon zal schijnen. Men zal wensen gezegend te worden als hij, en alle volken prijzen hem gelukkig’ (Ps. 72:17).

De ‘evangelische profeet’ vertolkt vaak dezelfde brede focus (bijv. Jes. 19:23-25). De vroegste prediking in de kerk, na de opstanding van Jezus, verstond dat de redding die Jezus introduceerde een vervulling was van die belofte aan Abraham (Hd. 3:25). De apostel Paulus legt hetzelfde verband (Gal. 3:8).

Zelfs wanneer de passage uit Genesis niet specifiek wordt geciteerd, duikt hetzelfde standpunt op honderden manieren weer op: dat het vanaf het begin Gods uiteindelijke doel is om mannen en vrouwen in een nieuwe mensheid samen te brengen die Hij gestalte geeft. In feite – weliswaar los van deze passage – wijzen twee van de drie overblijvende gedeeltes uit het leesregime voor vandaag (zie bovenaan) in dezelfde richting.

In Mattheüs 11:20-24 maakt Jezus in verontrustende bewoordingen duidelijk, dat heidense steden op de laatste dag – hoewel gestraft - mogelijk minder gestraft zullen worden dan de steden van Israël die het niet te schatten voorrecht kregen om Jezus zelf te horen en zijn wonderen te zien, maar er niets mee aanvingen. Zijn eigen uitnodiging is breed: ‘Kom tot mij allen die vermoeid en belast zijt, en ik zal u rust geven’ (Matt. 11:28).

En in Handelingen 11 verhaalt Petrus de kerk in Jeruzalem zijn wedervaren met Cornelius en diens huisgezin. Hij leidt hen tot de conclusie: ‘Dan geeft God dus ook de heidenen de kans om tot inkeer te komen en het nieuwe leven te ontvangen.’ (Hand. 11:18).

Christus ontvangt de onophoudelijke lof van de hemel, omdat Hij met zijn bloed mensen heeft gekocht voor God ‘uit elke stam en taal en volk en natie’ (Opb. 5:9; zie overdenking voor 15 december).

Eigen vertaling van de overdenking bij 11 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Nu uit: het januarinummer van Credo

2012-01-10T22:09:00.000+01:00

Open publication - Free publishing

Bezoek ook de website, je kunt er het nieuwe januarinummer van het magazine Credo als pdf downloaden.

Verwacht tegenstand (Mt. 10)

2012-01-10T21:06:00.000+01:00

Genesis 11, Mattheüs 10, Ezra 10, Handelingen 10

Terwijl Hij met ontferming is bewogen wanneer de scharen Hem doen denken aan schapen zonder herder, instrueert Jezus zijn discipelen: ‘Vraag dus de eigenaar van de oogst of hij arbeiders wil sturen om de oogst binnen te halen’ (Matt. 9:38). Daarna organiseert Hij een zendingsopdracht als training voor de twaalven, die zijn kring van vertrouwelingen vormen. Er zijn heel wat mooie dingen uit dit hoofdstuk te leren. Te oordelen naar de beschrijving (bijv. 10:18) beschouwt Jezus het als een soort voorbode van een missie die een leven lang zal duren. Hier moet ik focussen op slechts één element.

Dit element is de graad van conflict die Jezus voorziet bij deze evangelistische onderneming. Soms zullen hele gemeenschappen Jezus’ volgelingen verwerpen (10:11-14). Als ze in latere jaren met hun getuigenis de hoogste regeringskringen zullen bereiken, dan zullen diezelfde regeringen toch soms zware sancties opleggen (10:17-19). De prioriteiten van het evangelie zullen een dusdanige breuk brengen binnen families dat sommige huisgenoten andere zullen verraden (10:21-35). In het slechtste geval zal de vervolging christen getuigen van de ene naar de andere stad najagen (10:22-23). In bepaalde gevallen zal die vervolging eindigen in martelaarschap (10:28).

Iedereen die een beetje vertrouwd is met de geschiedenis weet hoe vaak en huiveringwekkend deze profetieën vervuld werden. Het feit dat velen in het Westen grotendeels voor zo lange tijd de uitzondering vormden voor de ergste vormen van deze vervolgingen, heeft gemaakt dat we minder op onze hoede zijn – zelfs christenen kunnen denken dat de maatschappij ons een leven zonder twisten verschuldigd is. Maar nu het judeo-christelijke erfgoed van het Westen verzwakt, zouden we wel eens plots wakker kunnen worden in de realiteit die zendingsspecialisten wel kennen maar de rest van ons soms veronachtzaamt: de voorbije anderhalve eeuw bracht meer bekeringen maar ook meer martelaars dan de 18 eeuwen daarvoor.

Wat brengt ons stabiliteit in dergelijke tijden? Dit hoofdstuk vermeldt diverse kostbare punten waar we steun in vinden: de erkenning dat onze Meester Jezus al gehaat werd voor ons (10:24-25); de verzekering dat op het einde gerechtigheid zal geschieden en dat het zal zichtbaar worden dat die gerechtigheid geschiedt (10:26-27); de erkenning dat een gezonde vrees voor God de vrees voor mensen doet afnemen (10:28); rustig vertrouwen in de soevereiniteit van God, zelfs in deze omstandigheden (10:29-31); de bemoedigende erkenning dat zij die ons ontvangen ook Christus ontvangen en daarmee ook God (10:40); Christus’ eigen belofte dat de beloningen in de eeuwigheid niet zullen ontbreken (10:41-42).

In elk geval staat een fundamenteel principe op het spel: het is de manier waarop christenen dingen zien; ja, het is verbonden met het christenzijn zelf. ‘Wie niet zijn kruis op zich neemt en mij volgt, is mij niet waard. Wie zijn leven probeert te behouden zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van mij, die zal het behouden’ (10:38-39).

Eigen vertaling van de overdenking bij 10 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

De zorgelijke cyclus herbegint - maar er is hoop

2012-01-09T03:00:00.001+01:00

Genesis 9-10, Mattheüs 9, Ezra 9, Handelingen 9

Ondanks de omvang van de straf die erover werd uitgesproken, heeft de zondvloed de menselijke natuur niet veranderd. God weet goed dat er, na de eerste moord door Kaïn, nog zal gemoord worden. Nu legt Hij de doodstraf op (Gen. 9:6), niet als een afschrikmiddel – afschrikking komt niet ter sprake – maar als een signaal dat moord buiten categorie is, in die zin dat het een wezen doodt dat naar het beeld van God werd geschapen.

Maar er zijn nog andere tekenen dat de zonde verdergaat. De belofte die God doet, bekrachtigd met een regenboog, om het mensengeslacht niet opnieuw op deze manier te vernietigen (9:12-17), is niet zozeer relevant omdat het ras op de een of andere manier zo geschokt is dat het voortaan wel zal gehoorzamen, maar is relevant omdat God aangeeft dat dezelfde neerwaartse beweging steeds weer zal plaatsvinden. En Noach zelf, die met verwijzing naar zijn dagen voor de vloed gerust een ‘prediker van de gerechtigheid’ genoemd kan worden (2 Petr. 2:5), wordt nu neergezet als een dronkeman, met gezinsrelaties die al afbrokkelen.

Maar er is nog een parallel tussen deze hoofdstukken van Genesis en wat nog plaatsvond voor de zondvloed. Voor de zondvloed zijn er, ondanks de grip die de zonde heeft, altijd individuele personen als Abel, wiens offer God behaagt (Gen. 4); er zijn mensen die erkennen,hoezeer ze God nodig hebben en die de naam van de Heer aanroepen (4:26); er is Henoch, de zevende van Adam af, die wandelde met God (5:22). Met andere woorden: er is een ras binnen het ras, een kleiner ras, niet intrinsiek superieur aan het andere, maar dat wel in zodanige relatie staat tot de levende God dat het in een heel andere richting beweegt.

Augustinus van Hippo in Noord-Afrika, die schrijft aan het begin van de vijfde eeuw na Christus, ziet in deze vroegste hoofdstukken al het ontstaan terug van twee mensheden, twee steden –de stad van God en de stad van de mens. (Zie ook de overdenking voor 27 december.) Dit contrast ontwikkelt zich verder en neemt op verschillende manieren toe doorheen de Bijbel, tot het boek Openbaringen uiteindelijk ‘Babylon’ contrasteert met ‘het nieuwe Jeruzalem’. Qua ervaring merken gelovigen dat ze nog burgers zijn van beide; maar in termen van waar hun hart naar uitgaat, van loyaliteit, behoren ze slechts tot één van beide.

Dezelfde verschillen tekenen zich opnieuw af na de zondvloed. Het mensengeslacht toont al snel dat de problemen van rebellie en zonde diepgeworteld zijn; ze maken deel uit van onze natuur. Maar de verschillen beginnen zich ook af te tekenen. Terwijl het verbond dat God sloot om de aarde niet meer op dezelfde manier te vernietigen wordt afgesloten tussen God en alle levende wezens (9:16), komt er al scheiding tussen Noachs zonen, zoals er ook scheiding was tussen die van Adam. De zorgelijke cyclus begint opnieuw, maar is niet zonder hoop: de stad van God wordt nooit volledig opgeschort, maar biedt al een vooruitblik naar de meer uitgesproken verbondsverschillen die - nu al gauw – zullen komen, en de heerlijke climax die volgt op het eind van de heilsgeschiedenis.

Eigen vertaling van de overdenking bij 9 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Geen hocus pocus voor een man onder gezag

2012-01-08T05:00:00.002+01:00

Genesis 8, Mattheüs 8, Ezra 8, Handelingen 8

Waarom vindt Jezus het geloof van de hoofdman (Romeins centurio) zo verwonderlijk (Matt. 8:5-13)? De hoofdman bevestigt Jezus dat voor zover het hem betreft het onnodig is voor de Meester om zijn huis te bezoeken om de pijnlijdende dienstknecht te genezen. Hij verstaat dat Jezus slechts een woord hoeft te spreken en de knecht zal gezond worden. ‘Want’ zo legt hij uit ‘ik ben zelf een ondergeschikte met soldaten onder mij, en ik zeg tot de één: Ga heen, en hij gaat heen, en tot een ander: Kom, en hij komt, en tot mijn slaaf: Doe dit, en hij doet het’ (Matt. 8:9).Waarom is dit een zo verbazingwekkend bewijs van geloof?

Drie factoren vallen op.

De eerste is dat in een tijd van niet weinig bijgeloof, de hoofdman geloofde dat Jezus’ genezende kracht niet lag in hocus pocus, of zelfs niet in zijn persoonlijke aanwezigheid, maar in zijn woord. Het was niet noodzakelijk voor Jezus om de knecht aan te raken of te behandelen of zelfs maar tegenwoordig te zijn; Hij moest slechts het woord spreken en het zou gebeuren.

Het tweede is dat hij tot een dergelijke geloofsuiting kwam ondanks het feit dat hij niet was gepokt en gemazeld in de Schrift. Hij was een heiden. Hoeveel hij van de Schrift begreep kunnen we niet zeggen, maar het was zeker minder dan veel van de geleerden in Israël.

Het derde verbazingwekkende element in het geloof van deze man is de analogie die hij maakt. Hij erkent dat hij zelf een man onder gezag is, en daarom bezit hij autoriteit wanneer hij spreekt in de context van die relatie. Wanneer hij een Romeins soldaat onder zijn beveel opdraagt om te komen of te gaan of iets te doen, dan spreekt hij niet louter van de ene man tot een andere man. De hoofdman spreekt met de autoriteit van zijn hogere officier, de tribuun, die finaal op zijn beurt spreekt met de autoriteit van Caesar, met de autoriteit van het machtige Romeinse Rijk. Die autoriteit, dit gezag hoort bij de hoofdman, niet omdat hij in feite in elk opzicht even machtig is als Caesar, maar omdat hij een man onder gezag is: de commandostructuur betekent dat wanneer de hoofdman spreekt tot een soldaat van het voetvolk, Rome spreekt.
Impliciet geeft de hoofdman dus aan dat hij in Jezus een vergelijkbare relatie ziet: Jezus staat zo in relatie tot God en onder Gods gezag, dat wanneer Jezus spreekt, God spreekt. De hoofdman sprak natuurlijk niet vanuit het kader van een doorwrochte christelijke leer omtrent Christus, maar de ogen van het geloof hadden hem in staat gesteld om inderdaad heel diep door te dringen.

Dit is het geloof dat wij nodig hebben. Het vertrouwt op Jezus’ woord, weerspiegelt een eenvoudige diepgang en gelooft dat wanneer Jezus spreekt, God spreekt.

Eigen vertaling van de overdenking bij 8 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

'Oordeelt niet ... ': gij zult dit vers niet meer misbruiken

2012-01-07T14:41:00.004+01:00

Genesis 7, Mattheüs 7, Ezra 7, Handelingen 7

Er was een tijd dat er in de Angelsaksische wereld nauwelijks iemand was die niet in staat was om Johannes 3:16 te citeren. Ongetwijfeld was dit het meest gekende vers uit de hele Bijbel. Mogelijk bekleedt het vandaag nog een belangrijke plaats – ik ben niet zeker. Maar als het dit doet, dan zal het percentage mensen die het kennen aanzienlijk kleiner zijn. En dit aantal blijft afnemen aangezien de kennis van de Bijbel verder vermindert in het Westen.

Ondertussen is er een ander vers dat (misschien wel) meer geciteerd wordt, bijna als een afwijzend gebaar, door sommige mensen die hun Bijbel niet zo goed kennen, maar denken dat het hun vooringenomenheid ondersteunt. Het gaat om Mattheüs 7:1: ‘Oordeelt niet, opdat u niet wordt geoordeeld’. In een tijd waarin filosofisch pluralisme het overwicht haalt, mogen deze 7 woorden bijna als dé publieke belijdenis beschouwd worden.

Drie dingen moeten daarvan gezegd worden.

Ten eerste is het treffend dat de teksten voor het dagelijks Bijbellezen van vandaag (zie bovenaan) niet alleen Mattheüs 7 bevatten, maar ook Genesis 7. Daar wordt het allesvernietigende oordeel van de zondvloed weergegeven: ‘Zo verdelgde Hij alles wat bestond, wat op de aardbodem was, mensen zowel als vee en kruipend gedierte en het gevogelte des hemels, zodat zij verdelgd werden van de aarde; Noach alleen bleef over en wat met hem in de ark was’ (Gen. 7:23). Het is dezelfde God die achter beide passages staat, dus mogen we niet te snel Mattheüs 7:1 de betekenis geven dat alle oordeel intrinsiek al verkeerd zou zijn.

Ten tweede is dit geen voorbeeld van een praktijk uit het Oude Testament die op de een of andere manier wordt afgeschaft in het Nieuwe Testament. Uiteindelijk vraagt Mattheüs 7:6 dat we oordelen over wie de ‘honden’ en de ‘varkens’ zijn, en de paragrafen op het einde van het hoofdstuk waarschuwen ons tegen valse profeten (en ze vertellen ons hoe we kunnen onderscheiden wie de ware en de valse zijn), en wie er werkelijk een volgeling van Jezus is en wie niet. Bovendien spreekt niet alleen dit hoofdstuk van een verschrikkelijk oordeel dat niet minder finaal zal zijn dan de zondvloed (Matt. 7:13, 19, 23), maar zijn er vele passages in het Nieuwe Testament die al even compromisloos zijn.

Ten derde moeten we niet alleen verkeerde uitleggingen van Mattheüs 7:1 aan de kaak stellen, we moeten ook verstaan wat het vers wel wil zeggen en het toepassen. Het werkwoord ‘oordelen’ heeft tal van betekenissen en de context (7:1-5) is beslissend om het zijn juiste kleur te geven in dit gedeelte. Mensen die gerechtigheid zoeken (6:33) zijn heel vatbaar voor eigengerechtigheid, arrogantie, zelfingenomenheid ten opzichte van anderen, een lelijke heiliger-dan-jij-opstelling of hypocrisie. Natuurlijk zijn niet allen zo, maar de zonde van ‘véroordeling’ komt al genoeg voor. Dit is niet wat Jezus wil.

Eigen vertaling van de overdenking bij 7 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Wat te doen als je predikant niet kan preken

2012-01-07T13:39:00.003+01:00

Wat moet je doen als je predikant niet de gaven heeft van John Piper? De website van The Gospel Coalition, een netwerk van reformatorische christenen in de Verenigde Staten, geeft vijf statements.

1. Wees ten eerste blij dat de predikant het Evangelie verkondigt.

2.God geeft ten tweede niet iedere voorganger bijzondere gaven.

3. Een predikant kan ten derde oprecht maar toch saai preken. „Volwassen gelovigen ontvangen gretig de waarheid zoals het wordt verkondigd, zelfs als het klinkt alsof de predikant leest uit het telefoonboek.”

4. Ten vierde: luister aandachtig, houdt de Bijbel open en maak oogcontact met de predikant. Gapende en starogende luisteraars inspireren niet tot een goede prediking.

5. Bemoedig predikanten tenslotte, en vertel hen wat je leerde uit de preek.

Gelezen bij Reformatorisch Dagblad, dat de mosterd haalt bij The Gospel Coalition.

Vrome daden kunnen in werkelijkheid net het tegenovergestelde zijn

2012-01-06T17:07:00.008+01:00

Genesis 6, Mattheüs 6, Ezra 6, Handelingen 6

De eerste drie delen van Mattheüs 6 (dat zelf het centrale hoofdstuk vormt van de Bergrede) behandelen 3 fundamentele daden van vroomheid in het judaïsme: geven aan de behoeftigen (traditioneel ‘aalmoezen geven’ genoemd), gebed en vasten (Matt. 6:1-18).

De link tussen de gedeeltes is treffend: Jezus erkent hoe makkelijk het is voor zondaars om zich te engageren in waardevolle, menslievende en zelfs religieuze activiteiten, minder om te doen wat recht is dan om bewonderd te worden omwille van dit rechtdoen.
Als het belangrijker geacht wordt om gezien te worden als vrijgevig dan om vrijgevig te zijn, als het belangrijker is een reputatie te krijgen van bidder dan om een bidder te zijn als alleen God je hoort, als vasten iets is waar we ons alleen aan wijden als we er vrij mogen over praten, dan worden deze vrome daden net het tegenovergestelde.

De beste manier om te ontdekken hoe betrouwbaar we zijn op elk van deze terreinen is om die daden zo in het verborgen te doen dat niemand er van weet behalve God. Dus wees vrijgevig, maar vertel niemand wat je geeft (6:1-4). Sta erop dat zelfs de ontvangers er discretie over bewaren. Bid veel meer in het verborgen dan je dit publiek doet (6:5-8). En jazeker, vast – maar vertel het aan niemand (6:16-18). Voor het middelste van deze drie vroomheidsdaden is er een verdere test: onderneem geen pogingen om je hemelse Vader vergeving te vragen als je zelf onwillig bent om te vergeven (6:14-15).

In elk van deze drie traditionele vroomheidsdaden wordt het ware christelijke leven gekenmerkt door een eenvoudig maar diepgaand verlangen om God welgevallig te zijn, en niet door de drang naar uiterlijk vertoon, die er in werkelijkheid meer belang aan hecht om bij anderen de indruk te wekken dat we voor God leven.

De laatste twee delen van het hoofdstuk gaan verder met het testen van onze diepste motieven.
(1) Ten eerste zegt Jezus ons om schatten te verzamelen in de hemel, want onze harten zullen onvermijdelijk naar onze schatten uitgaan. Wat we uiteindelijk kostbaar achten zal aan onze 'harten' trekken – onze persoonlijkheid, onze dromen, onze tijd, onze verbeelding, wie we diep van binnen zijn – en we zullen ze nastreven. Dat ding wordt onze God. Als hetgeen we waardevol achten louter materieel is, is materialisme onze god. Maar als alles wat we koesteren het meest behoort tot de eeuwige dingen, dan zal ons hele wezen nastreven wat van betekenis is voor de eeuwigheid.
(2) Ten tweede zegt Jezus ons dat een oprechte en trouwe relatie met God weigert om zich te geven aan eindeloze, nodeloze bezorgdheid. We kunnen God vertrouwen – zijn wijsheid, zijn goedheid, zijn voorzienige beschikkingen – zelfs in deze gebroken boze wereld. Hem niet vertrouwen verraadt het heidense karakter van onze harten.

Kortom: zoek eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid (6:33).

Eigen vertaling van de overdenking bij 6 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Lezingen Dato Steenhuis over Daniël 9 en 10 (mp3's)

2012-01-05T22:04:00.006+01:00

Mogelijk heb je er lang op gewacht. Dan wordt je geduld nu beloond: hieronder vind je de audiofiles van de lezingen die Dato Steenhuis gaf in De Steiger in Menen op vrijdag 16 en zaterdag 17 december 2011.

Deze lezingen kaderen in de reeks 'Profetische vergezichten van het boek Daniël'.

Het gezicht van de zeventig weken - Daniël 9

Het gezicht van de man in linnen klederen - Daniël 10

Klik op het pijltje om meteen te luisteren of gebruik rechtermuisknop en 'save as' of 'opslaan als' om de mp3 te downloaden op je computer.

Geen ontsnappen aan: toen stierf hij ... (Gen. 5)

2012-01-05T21:18:00.003+01:00

Genesis 5, Mattheüs 5, Ezra 5, Handelingen 5

Steeds opnieuw klinkt in het vijfde hoofdstuk van Genesis hetzelfde refrein: ‘daarna stierf hij’. Die-en-die leefde zoveel jaren, daarna stierf hij … daarna stierf hij … daarna stierf hij … Waarom die herhaling?

Vanaf het begin was het Gods bedoeling dat de gemeenschap tussen Hemzelf en zijn beelddragers eeuwig zou zijn: Adam en Eva zouden eeuwig leven ervaren met God. Hun opstand maakte een einde aan die weg (Gen. 3:21-22). Al kwam de dood niet meteen over hen (Adam werd volgens Gen. 5:5 930 jaar), toch was die dood onvermijdelijk.

Het hoofdstuk dat aan deze dodenlijst voorafgaat, brengt het verslag van de eerste moord - Alweer een dood. En de drie volgende hoofdstukken (gen. 6:8) vind je het verslag van de zondvloed, waarin het menselijke ras sterft, op Noach en zijn gezin na. Of het nu door moord of door direct Goddelijk oordeel of door ouderdom is, het resultaat blijft altijd hetzelfde: ‘en daarna stierf hij’. Zoals de bittere uitdrukking het stelt: ‘Life is hard, and then you die’ (Het leven is hard, en dan volgt de dood).

Door Gods rechtvaardige oordeel legt de dood in feite beslag op het mensengeslacht. De leeftijden in Genesis 5 zijn buitengewoon. Ze blijven echter niet: meer jaren betekent meer kwaad. Al in Genesis 6:3 bepaalt God dat de leeftijd van zijn rebelse beelddragers korter wordt. Deze beslissing wordt gradueel maar toch resoluut ingevoerd, zodat tegen Genesis 11 de vermelde leeftijden aanmerkelijk zijn verminderd. In latere verslagen leven er nog weinigen langer dan 120 jaar. Maar wat ook hun leeftijd, het uiteindelijke resultaat is hetzelfde: ‘daarna stierf hij’.

Het hedendaagse westerse denken vindt de dood zo beangstigend dat het in beleefde conversaties het laatste taboe vormt. Vandaag kun je makkelijk praten over seks en financiën en men fronst niet eens de wenkbrauwen. Maar breng je de dood ter sprake, dan voelen mensen zich op zijn minst ongemakkelijk. Zelfs veel christenen denken over hun geloof bijna uitsluitend in termen van wat het nu voor hen doet, eerder dan dat het hen voorbereidt op een dusdanige manier voor de eeuwigheid dat dit een verandering brengt in hoe ze nu leven.

God wil niet dat we onze ogen sluiten voor de gevolgen van de zonde, voor de onvermijdelijkheid van de dood. Maar toch bevat dit hoofdstuk een stralende uitzondering: ‘En Henoch wandelde met God, en hij was niet meer, want God had hem opgenomen.’ (Gen. 5:24). Het is bijna alsof God toont dat de dood ontologisch (volgens de zijnsleer, JL) niet noodzakelijk is, dat zij die met God wandelen op een dag de dood zullen ontsnappen. Dat er zelfs voor hen die sterven nog hoop is – in Gods genade – op een leven na onze onvermijdelijke dood. Maar het is verbonden met onze wandel met God. Er zal de rest van de Bijbel voor nodig zijn om verder te verklaren wat dit betekent.

Eigen vertaling van de overdenking bij 5 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Eén generatie ver en al een moord (Gen. 4)

2012-01-04T19:29:00.004+01:00

Genesis 4, Mattheüs 4, Ezra 4, Handelingen 4

Het menselijke ras had maar een generatie nodig om zijn eerste moord voort te brengen (Gen. 4). Twee bedenkingen:

(1) In de Bijbel vind je veel motieven voor moord. Jehu doodde voor politiek voordeel (2 Kon. 9-10); David doodde om zijn overspel te verbergen (2 Sam. 11); Joab moordde uit wraak en uit angst om zijn bevoorrechte positie kwijt te spelen (2 Sam. 3); sommige van de mannen van Gibea in Benjamin moordden uit ongebreidelde lust (Richt. 19). Het zou makkelijk zijn om de lijst nog uit te breiden. Bij de eerste moord was het motief uit de hand gelopen rivaliteit tussen gezinsleden. Kaïn kon niet leven met de gedachte dat het offer van zijn broer Abel God welgevallig was, terwijl het zijne dat niet was. In plaats van God te zoeken om zijn eigen offer beter te maken, doodde hij de man die hij als rivaal zag.

Wat al deze motieven gemeenschappelijk hebben is de veronderstelling die de moordenaar koestert dat hij of zij in het middelpunt van het heelal staat. Zelfs God moet instemmen met wat ik doe; indien niet, dan zal ik - aangezien ik God niet kan doden - degene doden die Gods welgevallen draagt. In plaats van de heerlijke situatie die bestond voor de zondeval, toen God zelf in het middelpunt stond binnen het denken van Gods beelddragers, en geliefd en met vreugde aanzien werd als onze goede en wijze Schepper en Regeerder, wil nu elk individu zelf in het middelpunt staan. Alsof je zegt: ‘Zelfs God moet me dienen. Doet Hij dit niet, dan is het misschien tijd om nieuwe goden uit te vinden …’.

Bij de meest schokkende elementen in de moord door Kaïn is het duidelijke feit dat Kaïn misnoegd is omdat hij Gods welgevallen niet krijgt. De fatale gezinsrivaliteit ligt in dit geval binnen het domein van de religie. Hoe dan ook: als ik erop sta dat ik nummer een moet zijn, dan moet ik ook nummer een zijn in elk domein. Spijtig genoeg, als de maatschappij me weerhoudt en de angst voor het strafsysteem me tegenhoudt om niet echt te moorden, lijken ze me toch niet te weerhouden van het soort haat waarvan de Heer Jezus duidelijk stelt dat ze van dezelfde morele orde zijn als moord (Matt. 5:21-26). Dus terwijl de motieven voor moord oppervlakkig bekeken veelvuldig zijn, in de kern komen ze op hetzelfde neer: ik wil zelf God zijn. En dit is de ultieme afgoderij.

(2) In de Bijbel wordt de onschuldige soms vermoord. In dit verhaal is Abel de rechtvaardige broer, maar hij is wel degene die vermoord wordt. Vanuit dit feit kunnen we twee dingen afleiden. Ten eerste is de Bijbel uiterst realistisch over de verschrikkelijke wreedheid en oneerlijkheid van de zonde. Ten tweede, al bij wijze van anticiperen, erkennen we stil dat indien er uiteindelijk herstel en gerechtigheid moet komen, God moet ingrijpen – en de boeken kunnen alleen finaal in evenwicht gebracht worden door de dood.

Eigen vertaling van de overdenking bij 4 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Genesis 3: rebels geslacht zoekt oplossing (God zich onthouden)

2012-01-03T22:01:00.009+01:00

Genesis 3, Mattheüs 3, Ezra 3, Handelingen 3

In elk domein geldt de regel dat we het niet snel eens zullen zijn over de oplossing van een probleem, tenzij we overeenstemmen over de aard van het probleem.

De religies in de wereld bieden een enorme variatie aan oplossingen voor menselijke problemen. Sommige verspreiden verschillende vormen van religieuze zelfhulpoefeningen; sommige staan voor een soort gelovig fatalisme: andere moedigen aan om te putten uit een onpersoonlijke energie of kracht in het universum; weer andere beweren dat mystieke ervaringen beschikbaar zijn voor wie er naar zoekt, ervaringen die alle kwaad relatief maken (want waar het dan om gaat is of je die ervaring hebt, niet hoe je leeft of denkt, JL). Een van de kritische vragen om te stellen: wat vormt het onherleidbare hart van de menselijke problemen?

De Bijbel benadrukt dat het hart van alle menselijke problemen de opstand is tegen God onze Schepper, wiens beeld we dragen en wiens heerschappij we willen beëindigen. Elk van onze problemen kunnen zonder uitzondering teruggevoerd worden naar die fundamentele bron: onze rebellie en de rechtvaardige vloek die we daarmee over ons halen.

Dit moet niet op een simplistische manier (mis)begrepen worden. Het is niet noodzakelijk het geval dat de grootste opstandelingen in deze wereld ook in deze wereld het meeste pijn lijden, in een of ander leer om leer-schema. Maar of we nu de overtreders zijn (zoals in haat, jaloezie, lust of diefstal) of de slachtoffers (zoals in verkrachting, mishandeling of nietsontziende bombardementen), onze toestand is verbonden met zonde – de onze of die van anderen.

En of onze ellende nu het resultaat is van expliciet menselijk verkeerd handelen of de vrucht van een ‘natuur’-ramp, Genesis 3 beklemtoont dat dit een wereld in wanorde is, een gebroken wereld – en dat deze stand van zaken er gekomen is door de rebellie van de mens.

Gods vloeken over het mensenpaar zijn treffend. De eerste vloek (Gen. 3:16), die zegt dat er pijn zal zijn bij het baren en haperende huwelijken, is de breuk met de eerste taak die de mensen werd gegeven voor de zondeval: dat man en vrouw, in de zegen van God, vruchtbaar zouden zijn en zich zouden vermenigvuldigen (1:27-28). De tweede (Gen. 3:17-19), die pijnlijk zwoegen belooft, een verstoorde ecologie en een zekere dood, is de verstoring van de tweede taak die de mensen voor de zondeval kregen: Gods beelddragers zijn die zouden regeren over de geschapen orde en ermee in harmonie zouden leven (1:28-30).

Met volkomen rechtvaardigheid had God dit rebelse geslacht meteen kunnen uitroeien. Hij kan dergelijke opstand niet meer negeren dan Hij zijn eigen Godheid kan loochenen. Maar Hij bekleedt hen, stelt een deel van de straf uit (de dood zelf) – en voorzegt een tijd waarin het nageslacht van de vrouw de slang zal verbrijzelen die het eerste paar had misleid. Je leest dan opgelucht Openbaring 12 en begrijpt dat Genesis 3 het probleem beschrijft dat alleen Christus kan oplossen.

Eigen vertaling van de overdenking bij 3 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Laat nieuwjaarsgeschenk: audiobook 'Knowing God'

2012-01-02T20:35:00.004+01:00

ChristianAudio zet het nieuwe jaar goed in met weer een gratis download van een van haar audiobooks. Dit keer is J.I. Packker zijn klassiek geworden werk 'Knowing God' aan de beurt. Download hier 'Knowing God'. Let op: het aanbod is slechts deze maand geldig (januari 2012).

Dit boek is bij de Nederlandstalige boekhandel terug te vinden onder de titel 'God leren kennen' en is een aanrader. Klik voor een pagina met uitleg over 'God leren kennen' bij uitgeverij Novapres.

Genesis 2: grote problemen vergen een grote redding

2012-01-02T20:16:00.006+01:00

Genesis 2, Mattheüs 2, Ezra 2, Handelingen 2

Wat een vreemde manier om dit verslag van de schepping af te sluiten, zouden we kunnen denken: ‘Beiden waren ze naakt, de mens en zijn vrouw, maar ze schaamden zich niet voor elkaar’ (Gen. 2:25). Hollywood zou ervan smullen: mooi excuus voor seksuele prikkeling indien iemand de scene op groot scherm wil krijgen. Wij haasten ons jachtig verder in het verhaal.

Het vers is echter strategisch geplaatst. Het verbindt het verslag van de schepping van de vrouw en de instelling van het huwelijk (Gen. 2:18-24) met het verslag van de zondeval (Gen. 3). Aan de ene kant vertelt de Bijbel ons dat de vrouw uit de man werd genomen, door God gemaakt om voor hem een ‘helper’ te zijn ‘die bij hem past’ (2:18), maar tegelijk dubbel één met hem: zij is been van zijn gebeente en vlees van zijn vlees (2:23). En nu zijn de twee verenigd als één in het huwelijk, één vlees (2:24), het paradigma van komende huwelijken, van nieuwe gezinnen en families.
Aan de andere kant lezen we in het volgende hoofdstuk over de zondeval, de vreselijke rebellie die dood en de vloek introduceert. Deel van het verslag, als we al even vooruitkijken naar de overdenking van Genesis 3, vindt de man en de vrouw die zich verbergen voor de tegenwoordigheid van de Heer, omdat hun opstandigheid hun ogen opende voor hun naaktheid (3:7, 10). Verre van zich niet te schamen voor elkaar, is hun eerste reactie dat ze zich verbergen.

Dit was niet hoe het bedoeld was. In het begin waren man en vrouw naakt, ‘maar ze schaamden zich niet voor elkaar’. De seksuele arena staat natuurlijk op de voorgrond, maar er is een symbool-geladen diepte verbonden met de uitdrukking. Het is een manier om te zeggen dat er geen schuld was. Er was niets om beschaamd over te zijn. Deze gelukkige onschuld betekende openheid, volkomen oprechtheid. Er viel niets te verbergen, noch voor God, noch voor de ander.

Hoe anders na de zondeval. De man en de vrouw verbergen zich voor God en geven anderen de schuld. De oprechte openheid is weg, de onschuld is in rook opgegaan, de openheid is afgesloten. Dit zijn de onmiddellijke effecten van de eerste zonde.
Hoeveel gruwelijker zijn dezelfde effecten als ze doorwerken in de psyche van een gevallen ras, doorwerken in individuele personen als jij en ik die zoveel te verbergen hebben. Zou je willen dat je echtgenoot of beste vriend de volledige diepte kent van elk van je gedachten? Zou je je motieven willen afgebeeld zien voor het publiek? Hebben we niet dingen gedaan waarover we zo beschaamd zijn dat we willen dat zo weinig mogelijk mensen ervan weten? Zelfs de persoon van wie het geweten beschreven wordt als ‘toegeschroeid’ (bijv. 1Tim.4:2) en die daarom roemt in zijn zonde zal dit enkel doen in bepaalde arena’s, maar niet in andere.

Hoe verbazingwekkend groot is de redding die weg weet met problemen van dergelijke omvang.

Eigen vertaling van de overdenking bij 2 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Genesis 1 maakt de mens verantwoordelijk

2012-01-01T21:51:00.006+01:00

Genesis 1, Mattheüs 1, Ezra 1, Handelingen 1

Elk van deze 4 hoofdstukken toont een nieuw begin, maar de eerste tekst (Genesis 1) schetst het begin van alles in dit geschapen universum.

Op het eerste gezicht maken dit hoofdstuk en de daaruit voortvloeiende gedachten duidelijk dat God te onderscheiden is van het universum dat Hij schiep - Het sluit meteen pantheïsme uit.
Het maakt duidelijk dat de oorspronkelijke schepping volledig goed was - Daarom is dualisme geen optie.
Het maakt duidelijk dat alleen mensen, zowel mannen als vrouwen, naar Gods beeld geschapen zijn - Daarom moeten vormen van reductionisme, die beweren dat we niet meer zijn dan deel van het dierenrijk, uitgesloten worden.
Het toont dat God een sprekende God is - Daarom moeten alle visies van een onpersoonlijke God uitgesloten worden.
Het toont dat God alles soeverein gemaakt heeft, ook alle mensen. - Daarom moeten alle begrippen van slechts tribale godheden uitgesloten worden.

Sommige van deze en andere onderwerpen zijn door latere schrijvers van de Schrift positief gesteld, wanneer ze nadenkend over de leer van de schepping tal van onschatbare conclusies bieden.

De loutere glorie van de geschapen orde is een duidelijk getuigenis van de glorie van zijn Maker (Ps. 19). Het heelal kwam tot aanzijn door de wil van God, en daarom wordt God onophoudelijk geprezen (Opb. 4:11). Dat God alles geschapen heeft spreekt van zijn transcendentie, d.w.z.: Hij staat boven die geschapen orde, boven tijd en ruimte en kan daarom ook niet ondergeschikt zijn aan ook maar iets daarin (Hd. 17:24-25). Dat Hij alle dingen schiep en ook over alle dingen blijft regeren, betekent dat zowel racisme als tribalisme verworpen moeten worden (Hd. 17:26).

Wanneer we zelf naar Zijn beeld geschapen zijn, is het verder ook dwaas te denken dat God op een correcte manier afgebeeld kan worden door een of ander beeld dat wij ineenknutselen (Hd. 17:29).
Deze punten en meer worden uitgewerkt in verdere schriftteksten.

Een van de belangrijkste gevolgen van de leer van de schepping is die: ze ligt ten grondslag aan alle menselijke verantwoordelijkheid.
Het thema komt herhaaldelijk terug in de Bijbel, soms expliciet, soms impliciet.
Om slechts één voorbeeld te noemen: het evangelie naar Johannes opent met de verklaring dat alles dat geschapen werd, tot stand kwam door het 'Woord' van God, het Woord dat vlees werd in Jezus Christus (Joh. 1:2-3, 14). Maar die waarneming zet een vreselijke aanklacht op gang: toen het Woord in de wereld kwam, heeft de wereld Hem niet erkend - zelfs al was die wereld door Hem gemaakt (Joh. 1:10).

God maakte ons als 'beeld' van Hem; Hij maakte ons voor Zijn glorie. Om ons dan als autonoom 'af te beelden' is verre van een maatstaf van onze maturiteit, het is des te meer het opperste teken van onze rebellie, onze vlag bij het onderdrukken van de waarheid (Rom. 1).

Eigen vertaling van de overdenking bij 1 januari uit 'For the Love of God - Volume 1'. Dit is een dagboek door D.A. Carson, uitgegeven bij IVP in 1998. Dit dagboek kan in het Engels online gevolgd worden via de blog For the Love of God (The Gospel Coalition) of is beschikbaar in pdf-formaat voor gratis download via deze link naar For the Love of God Volume I.

Duik het nieuwe jaar in met een leesrooster voor de Bijbel

2011-12-31T14:44:00.004+01:00

Justin Taylor heeft een pak goede suggesties.
Het zijn in dit geval Engelstalige roosters, maar de afkortingen van Bijbelboeken in het Engels heb je zo weer omgezet naar je eigen taal.

Als ik er eentje moest uitkiezen: het leesrooster van Discipleship Journal vond ik in het verleden best handig.

Het bijbelleesrooster van M'Cheyne is ook een blijver.

Op de website van het Nederlands Bijbelgenootschap vind je ook een Nederlandstalig rooster terug.

Bijbelleesrooster.net is een site in ontwikkeling maar je vindt er al een rooster dat over 2 jaar door de Bijbel heenloopt.

Lopen we niet verkeerd, Heer?

2011-12-31T14:30:00.004+01:00

"Henoch 'wandelde' met God. Er staat niet dat hij God vroeg om van richting te veranderen."

(naar Tom Carson in 'Memoirs of an ordinary pastor - The life and reflections of Tom Carson', door D.A. Carson, uitg. Crossway, pag. 124)

Minder christenen in Engeland

2011-12-24T14:01:00.000+01:00

Steeds minder mensen in Engeland en Wales noemen zich christen. Hoewel het christendom er nog steeds de grootste godsdienst is, nam het aantal christenen in vijf jaar tijd met bijna 10 procent af.
Dat blijkt uit onderzoek van de Britse regering, waarover de krant The Telegraph vrijdag berichtte.

Het percentage christenen daalde tussen 2005 en 2010 van 77 tot 70. In deze periode steeg het aantal mensen dat zegt geen godsdienst te hebben van 15 naar 21 procent.

Uit het Britse onderzoek blijkt ook dat christenen veel minder vaak een dienst bezoeken dan aanhangers van andere godsdiensten. Ondanks dat, nam het aantal christenen dat zegt regelmatig naar de kerk te gaan toe van 31 naar 33 procent.

Het onderzoek van de Britse regering naar godsdienst en etnische afkomst heeft sinds 2001 ieder jaar plaats. Vanwege de hoge kosten –bijna 5 miljoen euro– was dit de laatste keer.

Het onderzoek verscheen kort nadat de Britse premier David Cameron aangaf dat christelijke leiders en geestelijken van andere religies een belangrijke rol kunnen spelen bij het keren van het moreel verval waarmee Groot-Brittannië te maken heeft.

In de Verenigde Staten noemt 78 procent van de bevolking zich christen, zo blijkt uit vrijdag gepubliceerde cijfers van het Amerikaanse onderzoeksbureau Gallup. Minder dan 2 procent noemt zich joods. Zo’n 15 procent van de Amerikanen geeft aan geen „religieuze identiteit” te hebben.

Het aantal mensen dat aangeeft geen religie te hebben neemt ieder jaar toe. Op dit moment noemt 82,5 procent van de Amerikanen zich religieus. In 1951 bijvoorbeeld, was dat nog 99 procent.

(Bron: Refdag.nl)

Bidden zonder woorden

2011-12-24T13:56:00.004+01:00

"In gebed is het beter om een hart zonder woorden te hebben,
dan woorden zonder hart."

John Bunyan

(gelezen in '12 levenslessen uit de bijbel' door Leo Habets, uitg. Life & Art International, pag. 64)

Immanuël, o Immanuël

2011-12-23T21:30:00.000+01:00

Immanuël, o Immanuël,
vol ontzag, aanbid ik U als Heer
en zing: Immanuël,
God met ons.

U kwam bij ons om mens te zijn
deelde mijn zwakheid en mijn pijn.
U, droeg de zwaarste straf voor mij,
Immanuël.
Rijker dan woorden, mooier dan
al wat mijn hart bevatten kan.
Eindeloos is de grootheid van
Immanuël.

Ravi Zacharias komt naar België

2011-12-21T21:10:00.003+01:00

In 2012 komt Ravi Zacharias naar België. Onderstaande video en tekst situeren deze uitstekende apologeet een beetje ...

Ravi is geboren in 1946 in Madras in India. Hij komt uit een geslacht van Hindupriesters. Zijn familie kwam in aanraking met het christendom en aanvaardde door deze ontmoetingen Christus.

Maar Ravi bleef atheïst tot zijn 17e. Op die leeftijd probeerde hij zelfmoord te plegen door vergif in te nemen. In het ziekenhuis kreeg hij een Bijbel en werd hem aangeraden het evangelie van Johannes te lezen. Hij werd getroffen door de kracht van deze woorden.

Vandaag is Ravi op vele terreinen actief. Hij is auteur van vele bestsellers. Enkele van zijn boeken zijn bekroond met hoge prijzen. Verschillende ervan zijn vertaald in het Russisch, Chinees, Koreaans, Thais en Spaans en vele andere talen. Hij heeft een wekelijks radioprogramma: "Let My people think". Het wordt op meer dan 1700 plaatsen in de wereld uitgezonden.

Doordat Ravi van binnenuit op de hoogte is van de grote godsdiensten, spreekt hij over de hele wereld mensen bemoedigend toe. Hij kent het Hindoeïsme en het Boeddhisme. Hij is opgegroeid in de Islamitische wereld en kent daarnaast vele filosofieën en theorieën. Dat maakt dat hij heel sterk is in het beantwoorden van vragen waar mensen uit alle culturen mee rondlopen. Daar zal ook veel tijd voor worden uitgetrokken tijdens zijn verblijf in België.

Ravi heeft vele contacten op hoog niveau. Hij is adviseur van vele politici. Hij spreekt in het "Witte huis, het Pentagon en de Algemene vergadering van de Verenigde Naties.

In België zal Ravi 3 toespraken verzorgen. Algemeen thema is 'De veranderende Europese identiteit'.

Dit is de uitgewerkte agenda:

+++ Toespraak 1 (in Leuven) +++

De Veranderende Europese Identiteit – De Zin van het Leven

Dinsdag 31 januari 2012 19:30 – 22:30
KU Leuven, aula Pieter De Somer, Charles Deberiotstraat 24, 3000 Leuven

+++ Toespraak 2 (in Antwerpen) +++

De Veranderende Europese Identiteit – Navigeren in een moreel divers Europa – Zonder God?

Woensdag 1 februari 2012 19:30 – 22:30
Feestzaal Kielpark, Sint Bernardsesteenweg 113, Kiel-Antwerpen

+++ Toespraak 3 (in St.-Genesius-Rhode) +++

De Veranderende Europese Identiteit – Het Christelijke Antwoord

Donderdag 2 februari 19:30 – 22:30
Christian Center Brussels – Waterloosesteenweg 47 – 1640 St.-Genius-Rhode

Gratis toegang, maar beperkt aantal plaatsen.

Hoe kun je beweren dat er maar 1 waar geloof is?

2011-12-13T21:34:00.002+01:00

‘Hoe kun je beweren dat er maar 1 waar geloof is?’ Misschien kreeg je die vraag al eens voor de voeten geworpen? Tim Chester (UK) wijdt een kleine serie aan geloofsverdediging. Het geeft een idee van hoe je de vragen van mensen kunt beantwoorden in gevallen waar je slechts een paar minuten tijd krijgt of hebt.

1. Mensen vergelijken religies of geloofsrichtingen wel eens met blinden die een olifant vinden. De eerste blinde voelt aan de zij van de olifant en concludeert dat het om een muur gaat. De volgende voelt de slurf en trekt de conclusie dat het om een slang gaat. Afhankelijk van waar ze voelen concluderen ze dat het een touw, een boom enz is. Het verhaal moet dan zogezegd aantonen dat alle religies de waarheid weerspiegelen, maar dat geen van hen de volle waarheid heeft. Maar als mensen met dit voorbeeld uitpakken, kun je hen best eens vragen ‘Hoe weet je dat er een olifant is?’. Met andere woorden: het verhaal veronderstelt dat er een verlichte verteller is, die objectief tegen de zaken kan aankijken.

2. Soms wordt gezegd: ‘Mocht je geboren zijn in Iran, dan was je nu moslim en geen christen.’ Maar hetzelfde gaat op voor de pluralist. ‘Als jij in Iran geboren was, dan was jij geen pluralist.’ Anders gezegd: je geloof dat alle religies gelijk zijn of misleid zijn is al even cultureel bepaald en sociaal geconditioneerd als mijn geloof in Jezus (en zelfs vandaag nog meer want kerkgangers zijn vandaag een minderheid in onze samenleving)

3. Jezus beweerde dat Hij de enige weg tot God is (Joh. 14:6). Als alle religies tot God leiden, dan was Jezus een leugenaar en is het christendom vals. In dit geval houdt een stelling dat alle religies tot God leiden geen stand.

4. Mensen vragen wel eens of je alle geloven volledig hebt onderzocht voor je besliste om Christus na te volgen. Daarop 2 antwoorden: (1) Je behoeft geen volledige kennis te hebben vooraleer je over iets kunt beslissen dat het waar is. Je hoeft niet alle kranten te lezen en alle ooggetuigen gehoord te hebben om te geloven dat de uitslag van een sportwedstrijd klopt. (2) Ik besliste niet dat het christendom het beste geloof is; Jezus heeft een claim op mijn leven.

5. Vraag mensen wat ze verstaan onder religie. Jezus is niet de zoveelste religieuze figuur maar het einde of het tegenovergestelde van alle religies. Religie gaat immers over een opwaartse beweging van de mensheid naar God toe, maar Jezus staat voor een neerwaartse beweging van God naar de mens toe.

6. Omdat Jezus Gods initiatief naar de mens is, is de boodschap van Jezus een boodschap van genade. Dit is niet afhankelijk van menselijke prestatie maar van Gods genadige en voltooide werk. Dus geeft alleen Jezus geloofszekerheid.

Gelezen bij Zach Nielsen.
Oorspronkelijk gebaseerd op een leermodule uit het materiaal van Porterbrook.

Christendom: het bloed is overal

2011-12-12T21:01:00.004+01:00

Als mensen denken aan christendom als een bloederige religie, denken ze meestal eerst aan het bloed dat in de naam van dat christendom onterecht en soms wreedaardig is gestort in de loop van de menselijke geschiedenis.

Bestudeer je de bijbel, dan zie je dat ook daar de pagina's als het ware doordrenkt zijn van bloed. Maar in dit geval gaat het vooral om heenwijzingen naar het vergoten bloed van Christus. Er wordt in de eerste plaats over die bloedstorting gesproken als datgene wat de grote zegeningen van de redding bewerkt.

Diverse zegeningen zijn voor de gelovigen verworven door de bloedstorting van Christus:

- We zijn gekocht door Zijn bloed (Hd. 20:28)
- We zijn verzoend door zijn bloed (Rm. 3:25)
- We zijn gerechtvaardigd door zijn bloed (Rm. 5:9)
- We zijn verlost door zijn bloed (Ef.1:7)
- We zijn niet meer veraf maar zijn nu dichtbij gebracht door Zijn bloed (Ef.2:13)
- We hebben vrede door Zijn bloed (Kol.1:20)
- Ons geweten is gereinigd door Zijn bloed (Hb.9:13)
- We zijn geheiligd door Zijn bloed (Hb.13:12)
- We zijn vrijgekocht door zijn bloed (1Pt.1:19)
- We zijn van onze zonden verlost door Zijn bloed (Opb.1:5)

M.a.w.: het bloed van Christus is essentieel voor wat we zijn als verlosten. Het is dus normaal dat we er zo op gefocust zijn.
Ook als we als christenen bij het breken van het brood bovendien van de wijn drinken, worden we eraan herinnerd dat het dan gaat om de gemeenschap van het bloed van Christus (1Kor.10:16).

Waarom nu eigenlijk al dat bloed? Vanwege alle zonde, omdat er zoveel zonde is.
Bloedvergieten is het resultaat van de zonde. Maar bloedstorting is ook het enige middel waardoor die zonde kan weggedaan worden.

Zonder zonde zou er geen bloedstorting nodig zijn. Maar net zo min is er vergeving mogelijk zonder dat er bloed vloeit (Heb.9:22). In de Bijbel wordt gesproken over bloed als vergoeding en als verlossing.

Een verduidelijkende geschiedenis is die van de dood van Abel. Hij werd vermoord door zijn toornige broer Caïn. Daarna staat er in Gn.4:10: ‘Het bloed van uw broer roept tot Mij van de aardbodem’.
Het bloed van Abel riep om wraak, om betaald zetten. Het vergoten bloed van Abel veroordeelde het hart en de daden van Caïn. Caïns veroordeling was meteen een feit, Caïn was schuldig aan moord. Het bloed van Abel veroordeelde hem, het was een vlek die hij onmogelijk kon wegkrijgen.

Het Nieuwe Testament zegt echter dat het bloed van Christus beter spreekt dan het bloed van Abel (Hebr. 12:24). Abels bloed riep om wraak en betaald zetten, het bloed van Christus roept om verlossing. Het spreekt luider en duidelijker.

Meer zelfs: het bloed van Christus roept niet alleen om die verlossing, het bewerkt ze ook.

In het Oude Testament al riep het bloed ... Vanaf de moord op Abel tot de met bloed bestreken deurposten van het Israëlische volk in Egypte en tot de offers van stieren en schapen door de priesters. Het bloed riep zijn nood aan een verlosser uit voor de straf op de zonde en de gebondenheid van de dood.

In Christus is die Verlosser gekomen.

Door Zijn bloed te storten, dus door Zijn dood, heeft Christus eens en voor altijd hen verlost die op Hem vertrouwen en op Hem een beroep doen voor hun redding. Voor eens en altijd spreekt het woord van Zijn bloed, het woord van verlossing ten gunste van ons die op Christus vertrouwen, in Hem geloven. Het bloed van Christus spreekt ons vrij van zonde en dood. Geen woord in de schrift is zo duidelijk. Geen woord zo mooi.

Vrijdag en zaterdag lezing: Profetische vergezichten van het boek Daniel

2011-12-12T20:53:00.006+01:00

Zowel vrijdag als zaterdag a.s. geeft bijbelleraar Dato Steenhuis uit Nijverdal (Nederland) weer een lezing over een hoofdstuk uit het bijbelboek Daniël in CC De Steiger in Menen.

- Vrijdag 16/12 komt Daniël 9 aan bod: het gezicht van de zeventig weken

- Zaterdag 17/12 staat Daniël 10 centraal: het gezicht van de man in de linnen kleren

Momenteel zijn de mp3-files van de vorige lezingen niet toegankelijk (zie vorige post), maar het is de bedoeling dat dit binnenkort wel weer het geval is.

Mp3's tijdelijk niet beschikbaar (Update)

2011-12-09T22:09:00.004+01:00

Momenteel zijn mp3's van (lokale) lezingen via deze weblog niet beschikbaar (noch om te beluisteren, noch voor download). Aan de website waar deze files gestockeerd staan, gebeuren onderhoudswerken.
Ik hoop met jullie dat de hinder snel voorbij is.

Update 22 december: ondertussen zijn de files opnieuw te beluisteren of te downloaden. Dank voor je geduld!
Binnenkort nieuwe mp3's ...

10 pijnlijke lessen voor een leider

2011-12-07T21:21:00.004+01:00

Mark Driscoll zag Mars Hill Church in Seattle uitgroeien tot een gemeente met duizenden gelovigen. We horen graag het succesverhaal, maar durven wel eens vergeten dat er heel wat aan voorafgaat. Driscoll deelt 10 lessen die hij leerde in het proces. Je kan meteen ook het hele artikel lezen (ik beperk me tot de titels en enkele hoofdlijnen): 10 Painful Lessons from the Early Days of Mars Hill Church.

1. Vorm een team

Probeer als leidinggevende niet alles zelf te doen. Denk bij het vormgeven van dit team niet alleen aan de beste mensen die jij hebt, maar gewoonweg aan de beste mensen die er zijn. Denk niet dat leiderschapsposities voor het leven zijn, want anders blokkeer je misschien nieuwe of jonge mensen die nog beter toegerust zijn.

2. Leid vanaf de preekstoel

Je kunt niet zelf iedereen counselen in een 1-op-1-model (daar rust je anderen voor toe). Dit is een overgang van ieders persoonljke raadgever tot missionair prediker.

3. Verwacht dat gemeenteleden ook zelf in het dienstwerk stappen

Elk gemeentelid draagt bij tot het dienstwerk in het dagelijks leven en onder elkaar. Het volstaat niet gewoon naar de kerk te komen en financieel bij te dragen. Gemeenteleden dienen in het evangelie en zíj zijn (!) de gemeente (dit is iets anders dan er gewoon naartoe te gaan). Zij worden daartoe ook toegerust.

4. Werk aan de kerk, niet louter in de kerk

Als je visie en richting moet ontwikkelen, kun je niet alleen maar 'op de werkvloer' aanwezig zijn. Het is nodig om je bijbel te bestuderen, te bidden, zicht te krijgen op de cultuur waar je deel van uitmaakt, ...
Belangrijk: het gaat niet om het relevant maken van het evangelie, wel om de relevantie van het evangelie voor onze cultuur aan te tonen.
Driscoll: "I didn’t seek to make the gospel relevant, but instead to show the relevancy of the gospel to our culture."

5. Leer schrijven

In een kleine gemeente gebeurt quasi alle communicatie verbaal. Als nieuwe mensen toekomen hebben ze echter geen referentiekader van wie je bent als kerk, waar je gaat als kerk/gemeente of wat je gelooft. Werk aan het uitschrijven van het beleid, van waar je voor staat, van wat je gelooft.

6. Focus op wat je nalaat

Wees meer dan een overlever die zich concentreert op de actuele noden. Denk ook na over en werk aan wat je op lange termijn nalaat.
Neem beslissingen in het licht van waar je naartoe wil en niet alleen in het licht van waar je staat.

7. Accepteer groei

Als je groeit brengt dit verandering met zich mee. In elke fase kan dit weerstand oproepen, ook bij jezelf. Durf de pijn van verandering aan.

8. Hou zorg en evangelisatie in evenwicht

Aan elk van de uiteinden van het spectrum bevindt zich een gevaarlijke situatie. Hou dus beide in evenwicht en werk eraan met dezelfde passie en focus.

9. Aanvaard kritiek

Sommigen zullen je bekritiseren omdat je bijvoorbeeld in een grotere gemeente minder aandacht voor hen kunt hebben of omdat zaken anders (moeten) gaan. Aanvaard het gegeven. Het is weliswaar pijnlijk, maar van de weg van Gods missie afdwalen door te luisteren naar hen die dit niet fijn vinden is nog veel pijnlijker. Het gaat nooit om comfort of je goed voelen, het gaat altijd om Jezus.

10. Kies je vrienden

Het kan op een bepaald ogenblik onmogelijk worden om ieders vriend te zijn en je huis voor iedereen open te stellen (zeker als je gemeente een paar duizend leden telt). Dit betekent niet dat je iedereen negeert op een select gezelschap na. Het betekent wel dat je niet op elke uitnodiging of vraag 'ja' moet zeggen.
Als jij of andere leiders niet de vrijheid krijgen om hun vrienden te kiezen, zullen jij en je gemeente te lijden krijgen onder je burnout.
Wees vriendelijk tegenover allen, maar vriend met enkelen. Zoals Jezus: Hij kende veel mensen maar had Petrus, Jakobus en Johannes als zijn vrienden.

Eén ding

2011-12-04T22:17:00.004+01:00

Eén ding om te weten:

"... maar één ding weet ik wel: ik was blind en nu kan ik zien."
(Joh.9:25b)

Eén ding is nodig:

"... Haar zuster, Maria, ging aan de voeten van de Heer zitten en luisterde naar zijn woorden. Maar Marta werd helemaal in beslag genomen door de zorg voor haar gasten. Ze ging naar Jezus toe en zei: ‘Heer, kan het u niet schelen dat mijn zuster mij al het werk alleen laat doen? Zeg tegen haar dat ze mij moet helpen.’ De Heer zei tegen haar: ‘Marta, Marta, je bent zo bezorgd en je maakt je veel te druk. Er is maar één ding noodzakelijk. Maria heeft het beste deel gekozen, en dat zal haar niet worden ontnomen.’"
(Lk.10:39-42)

Eén ding om te doen:

Broeders en zusters, ik beeld me niet in dat ik het al heb bereikt, maar één ding is zeker: ik vergeet wat achter me ligt en richt mij op wat voor me ligt. 14 Ik ga recht op mijn doel af: de hemelse prijs waartoe God mij door Christus Jezus roept.
(Fp.3:13-14)

Eén ding om te vragen:

Ik vraag aan de HEER één ding,
het enige wat ik verlang:
wonen in het huis van de HEER
alle dagen van mijn leven,
om de liefde van de HEER te aanschouwen,
hem te ontmoeten in zijn tempel.
(Psalm 27:4)

Gelezen bij Justin Taylor die zelf Helen Rosevaere citeert.

Vanaf nu kun je telkens je dit kleine één-logo van onze Nederlandstalige Belgische staatzender ziet, aan deze korte overdenking terugdenken.

Nederlanders geven tale Kanaäns een nieuw jasje (begrijpe wie kan)

2011-11-29T21:54:00.007+01:00

'Bijbelverhalen herschreven naar Nederlandse straattaal' verscheen vorige week in De Morgen (in de rubriek Kunst & Literatuur, trouwens):

In Nederland hebben ze een nieuwe manier ontdekt om de jongeren opnieuw warm te maken voor de Bijbel. Zo werd het evangelie van Matteüs herschreven in straattaal, aangespekt met chat- en sms-taal. Dat resulteerde uiteindelijk in de 'torrie van Mattie'.

In grote steden gebruiken tienduizenden jongeren straattaal, aldus auteur Daniel de Wolf, die leiding geeft aan een kleine buurtkerk in een Rotterdamse achterstandswijk. Hij schreef 'De torrie van Mattie' onder meer met jongeren uit zijn wijk.

Pregno

Veel jongeren vinden het lezen van de Bijbel lastig. Voor jongeren uit de straatcultuur geldt dat nog meer, zegt De Wolf. "De taal van de Bijbel staat zo ver van hun wereld af. De Straatbijbel brengt verhalen over Jezus op een nieuwe manier tot leven, rauw en verfrissend." Zo staat er in het verhaal over de geboorte van Jezus bijvoorbeeld: "De gewoonte was toen om geen seks voor het huwelijk te hebben. Maar Maria bleek ineens pregno te zijn. Jowie kwam erachter en hij was omin depressed, want hij dacht dat ze met een ander gebald had."

Mp3

Aangezien de Nederlandse straatjeugd niet bepaald veel rondhangt in de lokale bibliotheek bestaat er ook een downloadbare mp3-versie van de 'Torrie van Mattie' die je kan downloaden via www.straatbijbel.nl.

Ravi Zacharias beantwoordt vragen moslimstudent

2011-11-28T22:13:00.003+01:00

Stevige argumentatie van apologeet Ravi Zacharias. Bezoek de website van Ravi Zacharias International Ministries.

Gezien bij Zach Nielsen

Lezing Dato Steenhuis over Daniël 8

2011-11-23T21:15:00.003+01:00

Begin deze week postte ik al de mp3 van de lezing van Dato Steenhuis over Daniël 7. Maar ook op zaterdag 19 november kon je in CC De Steiger in Menen nog naar een lezing van Dato Steenhuis over het boek Daniël. Beide lezingen kaderden in de reeks 'Profetische Vergezichten van het boek Daniël'.

Dit is de mp3-file van de lezing van zaterdag 19/11, over hoofdstuk 8 van het boek Daniël:

Het gezicht van de ram en de bok - Daniël 8

Lezing Dato Steenhuis over Daniël 7

2011-11-21T22:58:00.004+01:00

Zowel afgelopen vrijdag als zaterdag kon je in CC De Steiger in Menen naar een lezing van Dato Steenhuis over het boek Daniël, in de reeks 'Profetische Vergezichten van het boek Daniël'.

Dit is alvast de mp3-file van de lezing van vrijdag 18/11:

Het gezicht van de 4 dieren - Daniël 7

Slechts 4 letters beschrijven al een wereld van verschil

2011-11-20T15:29:00.004+01:00

Zomaar een paar situaties uit het gewone leven:

- Je beschrijft iemands ware toestand of negatieve karaktertrekken … Niet fijn. Het klinkt echter helemaal anders als je er iets aan toevoegt. Afhankelijk van wat je eraan toevoegt klinkt het hoopvoller. Bijvoorbeeld: ‘maar je bent niet de enige’ geeft enkel de beperkte troost dat je er niet alleen in bent. Of: ‘maar ik hou van je’ geeft al wat meer hoop. Je wordt aanvaard om wie je bent. Als je zegt: ‘maar ik bewerk er het goede uit’, vind je vertroosting.

- Je hebt iets kapot gemaakt. Het ligt aan duizend stukjes. Je gaat ermee naar een vakman of specialist. Wat ben je blij als hij zegt: ‘maar ik zal het volledig kunnen herstellen’.

- Je bent bij de dokter. Hij bekijkt de röntgenfoto’s en fronst zijn wenkbrauwen. ‘Je bent zwaar ziek. Maar ik zal je opereren en nadien zul je geen last meer hebben.’

- Je moest om 10u in Kortrijk staan, je mist je trein, vergeet af te stappen (of valt in slaap), je belandt op een boemeltrein naar je uiteindelijke bestemming … Mààr je zult op tijd zijn.

Wat is die ‘mààr’ toch een bijzonder woord: hopeloze situaties worden veranderd in kansen. Beschrijvingen van ellende eindigen niet langer op een uitroepingsteken maar op een komma.

Dreigende straf wordt omgezet in beloning. Gebrokenheid wordt herstel, dood wordt leven, vrees wordt liefdevol zoonschap, besef van wanhoop leidt tot vertrouwen, toorn wordt liefde, slavernij wordt vrijheid, zwakheid wordt kracht.

Je leven neemt een grote wending, het begin ervan wordt uitgedrukt in een woord van 4 letters: 'maar'. Die wending of verandering komt er slechts in, met, door of dankzij 1 persoon: Christus.

Rom.6:23
Het loon van de zonde is de dood, maar het geschenk van God is het eeuwige leven in Christus Jezus, onze Heer.

Rom.8:15
Want gij hebt niet ontvangen een geest van slavernij om opnieuw te vrezen, maar gij hebt ontvangen de Geest van het zoonschap, door welke wij roepen: Abba, Vader.

2Kor.1:8-10
U moet weten, broeders en zusters, dat de tegenspoed die we in Asia hebben moeten doorstaan, uitzonderlijk groot was. We hadden het zwaar te verduren, zo zwaar dat het onze krachten te boven ging. We vreesden ernstig voor ons leven, we waren er zelfs zeker van dat het doodvonnis al over ons was uitgesproken. Maar juist dat liet ons beseffen dat we niet op onszelf moeten vertrouwen, maar alleen op de God die de doden opwekt, die ons heeft gered en ons opnieuw zal redden uit eenzelfde doodsgevaar. Op hem hebben we onze hoop gevestigd: hij zal ons altijd redden.

2Kor.4:8-12
We worden van alle kanten belaagd, maar raken niet in het nauw. We worden aan het twijfelen gebracht, maar raken niet vertwijfeld. We worden vervolgd, maar worden niet in de steek gelaten. We worden geveld, maar gaan niet te gronde. We dragen in ons bestaan altijd het sterven van Jezus met ons mee, opdat ook het leven van Jezus in ons bestaan zichtbaar wordt. Wij levenden worden altijd omwille van Jezus aan de dood prijsgegeven, opdat in ons sterfelijke bestaan ook het leven van Jezus zichtbaar wordt. Zo is in ons de dood werkzaam, en in u het leven.

Ef.2:1-5
U was dood door de misstappen en zonden waarmee u de weg ging van de god van deze wereld, de heerser over de machten in de lucht, de geest die nu werkzaam is in hen die God ongehoorzaam zijn. Net als zij lieten ook wij allen ons eens beheersen door onze wereldse begeerten, wij volgden alle zelfzuchtige verlangens en gedachten die in ons opkwamen en stonden van nature bloot aan Gods toorn, net als ieder ander. Maar omdat God zo barmhartig is, omdat de liefde die hij voor ons heeft opgevat zo groot is, heeft hij ons, die dood waren door onze zonden, samen met Christus levend gemaakt. Ook u bent nu door zijn genade gered

Tit.3:3-6
Ook wij waren eens onverstandig, ongehoorzaam, op de verkeerde weg, slaaf van allerlei begeerten en lusten. Ons leven stond in het teken van boosaardigheid en afgunst, we verafschuwden en haatten elkaar. Maar toen zijn de goedheid en mensenliefde van God, onze redder, openbaar geworden en heeft hij ons gered, niet vanwege onze rechtvaardige daden, maar uit barmhartigheid. Hij heeft ons gered door het bad van de wedergeboorte en de vernieuwende kracht van de heilige Geest, die hij door Jezus Christus, onze redder, rijkelijk over ons heeft uitgegoten.

Start reeks bijbellezingen: Profetische vergezichten van het boek Daniel

2011-11-15T20:15:00.003+01:00

Komende vrijdag start een nieuwe reeks bijbellezingen in CC De Steiger in Menen.
Thema in het nieuwe seizoen is “Profetische vergezichten van het boek Daniël”.

Vrijdag en zaterdag spreekt Dato Steenhuis over Daniël 7 en 8 (Het gezicht van de 4 dieren en Het gezicht van de ram en de bok).
Je bent vanzelfsprekend hartelijk welkom. Aanvangsuur is telkens 19.30 u.

Verdraagzaamheid zonder grenzen is slechts onverschilligheid

2011-10-29T15:06:00.006+02:00

Paulus vertelt ons in de Galatenbrief onder meer dat de christelijke boodschap een geïnspireerde boodschap is, een boodschap met hoofdletter W.

Roy Clements schrijft daarover in zijn boekje 'Vrij zijn van slavernij, Christenzijn volgens de brief aan de Galaten' (pag. 37-38, uitg. Novapres):

"We moeten ons niets aantrekken van die kinderachtige definitie van geloof: als je kunt bewijzen waarin je gelooft, is het geen geloof meer. Dat is onzin! Geloof is voor een christen geen comfortabele psychische steunpilaar. De waarheid van het evangelie vereist geloof, zoals rook onder de deur vraagt om actie.

In dit opzicht moeten er grenzen zijn aan verdraagzaamheid. Want verdraagzaamheid zonder grenzen is geen ware verdraagzaamheid, maar alleen onverschilligheid. Dan verwarren we ruimdenkendheid met leeghoofdigheid.

G.K. Chesterton had het goed gezien toen hij zei:

'Het doel van het openstellen van de geest is, net als met het openen van de mond, om hem weer te sluiten rond iets dat vast is.'

Onze christelijke opvattingen nederig onderwerpen aan kritisch onderzoek is belangrijk, maar ons gedragen alsof we helemaal geen opvattingen hebben, is weer iets heel anders.

(...)

Toestaan dat mensen die boodschap (van het evangelie, JL) verdraaien of er een verkeerde voorstelling van geven, is geen prijzenswaardige tolerantie, maar flagrante onverantwoordelijkheid."

Vervolgens beschrijft Clements nog een tweeledig gevolg van het doen alsof de waarheid van het evangelie niet buiten kijf staat:

- "Ten eerste zal de wereld concluderen dat zij onze boodschap ongestraft kan negeren" (...)

- "Ten tweede zetten we de deur op een kier voor geloofsrichtingen met minder slappe knieën. Valse godsdiensten die de moed hebben om vast te houden aan hun overtuigingen, zullen, hoe fout ze ook mogen zijn, een geestelijk gat vullen. In onze wereld met al haar postmodernistische twijfels heerst een honger naar een zingeving van het bestaan. Maar zij zal er nooit van overtuigd raken dat Christus die honger kan stillen als wij zo week blijven over de waarheid. Velen zullen zich in de plaats daarvan laten verleiden door de verkondigingen van fundamentalistische sekten."

Over de waarheid valt niet te onderhandelen.

De (wan)hoop van Raymond

2011-10-24T21:15:00.003+02:00

De Standaard publiceerde zaterdag een interview met Raymond van het Groenewoud naar aanleiding van zijn nieuwe cd.
Een klein fragment, waarin ik iets belangrijks mis: hoop.

"Het nieuwe album gaat nadrukkelijk over de eindigheid en zin van alles. Denk je dat de mensen dat boeiend vinden?

'Ik heb aan den lijve ondervonden dat mijn privégepieker bij mensen lichtjes doet branden. Vooral oudere mensen zijn geraakt. Je zou soms denken dat de cultuur vandaag alleen nog zappen toestaat, maar neen dus. Die idee van de eindigheid heeft me trouwens altijd geboeid. Ze verschaft me een licht gevoel, omdat ik het ontroerend vind hoe het rad van het leven maar doordraait. Ik word oud, maar ik zie jonge voetballertjes, kinderen op straat, die tonen dat het allemaal opnieuw begint.'

Vandaar: 'als je sterft, word je herboren'?

'Dat gaat over mijn ouders. Die zijn gestorven, maar niet dood. Ze zijn gewoon een ander leven gaan leiden in mij. Ze maken deel uit van mijn verbeelding, nu ze fysiek niet meer in de weg lopen.'

Hoe zie jij de dood?

'Ik heb geen zin om er een theorie over te verkondigen. Ik heb er geen boodschap aan en ik wil niemand kwetsen. Maar ik vind de maan wel mooi en hoor graag vertellen over haar impact.'"

'De wereld, zegt Jezus, is net als rottend vlees'

2011-10-21T21:15:00.004+02:00

Het Reformatorisch Dagblad besteedt aandacht aan een preek van John Stott, die in de zomer van dit jaar overleed. De preek werd gepubliceerd op Preaching Today en het Reformatorisch Dagblad geeft grote delen weer in het Nederlands. Hieronder een kopie van het artikel naar de preek van John Stott: "Christen moet schitteren in de duisternis".

Christenen behoren volgens de Bergrede een zoutend zout te zijn. Het schort daar alleen vaak aan, aldus de bekende Britse theoloog John Stott. „Als we pessimistisch zijn en denken dat we niets kunnen doen in de samenleving, dan durf ik te zeggen dat we theologisch zeer onevenwichtig zijn, zo niet ketters en schadelijk.”
Stott overleed in juli van dit jaar. Hij was voorganger van All Souls Church in Londen en een bekend evangelicaal theoloog die veel boeken op zijn naam heeft staan. Het Amerikaanse tijdschrift Christianity Today publiceerde donderdag een van de preken van Stott op de zusterwebsite Preaching Today. Daarin legt hij met een beroep op Mattheüs 5 uit hoe christenen een zoutend zout en een lichtend licht kunnen zijn in de wereld. Hij stelt dat christenen vier wegen kunnen gebruiken om de wereld met het christelijke getuigenis te beïnvloeden.

Preken over zout en licht is nodig, omdat veel mensen pessimistisch zijn ingesteld. „Er is heel wat pessimisme vandaag de dag dat mensen vastgrijpt en zelfs verlamt. Ze wringen hun handen in een heilige vorm van ontzetting. De maatschappij is verrot tot in de kern, zeggen ze. Alles is hopeloos. Er is geen hoop, uitgezonderd hoop op de terugkeer van Jezus Christus.”

Stott weerspreekt deze opvatting. „Als u een christelijke visie wilt ontwikkelen, hoeft u zich niet alleen te concentreren op de val van de mens en de wederkomst van Christus. U kunt ook denken aan de schepping en de verlossing door Hem. Een christen denkt in termen van het gehele doel van God, dat schepping, zondeval, verlossing en voleinding omvat.”

De nadruk op het zoutend zout-zijn, is voor Stott geen truc om invloed uit te oefenen op mensen. Het is geen „egocentrische dorst naar macht” zegt hij. „Het kan ook op een onbaatzuchtige manier worden gebruikt door christenen die weigeren te berusten in de status-quo. Die vastbesloten zijn dingen te veranderen in de samenleving en enige invloed van Jezus Christus te zien.”

Overleven

Jezus benadrukt in de Bergrede het verschil tussen christenen en niet-christenen, tussen kerk en wereld. Toch zijn ze op elkaar betrokken, aldus Stott. „De wereld, zegt Jezus, is net als rottend vlees. Maar je bent er om het zout van de wereld te zijn. De wereld is als een donkere nacht. Maar je bent in de wereld om het licht te zijn.”

Stott legt er de vinger bij dat veel christenen stil blijven staan bij het onderscheid tussen christenen en niet-christenen, maar hun opdracht in de wereld vergeten. „Er zijn te veel mensen van wie de enige zorg is te overleven. Het zout moet zijn smaak behouden, zeggen ze. Het moet niet besmet raken. En het licht moet helder blijven. Het mag niet worden gesmoord door de duisternis. Dat is waar. Maar dat is alleen maar overleven. Zout en licht zijn niet alleen maar een beetje anders dan hun omgeving. Ze zijn bedoeld om een krachtige invloed daarop te hebben. Het zout wordt in het vlees gewreven om het rotten tegen te gaan. Het licht is om te schitteren in de duisternis.”

Voorbede

Op vier manieren kunnen christenen hun invloed aanwenden in de samenleving, legt Stott uit.

Als eerste noemt hij de kracht van het gebed. „Ik smeek je om dit niet af te doen als een vrome gemeenplaats. Dat is het niet. Als er meer geweld in de samenleving is dan vrede, meer onfatsoenlijkheid dan deugdzaamheid, meer onderdrukking dan rechtvaardigheid, meer secularisatie dan godsvrucht, is dat een reden dat de kerk niet bidt zoals het hoort? Ik geloof dat we in onze kerkdiensten met toenemende ernst de voorbede moeten gebruiken om als gemeente te buigen voor God, Hem de wereld en zijn leiders op te dragen en Hem te vragen om in te grijpen. Dit geldt niet alleen voor diensten, maar ook voor persoonlijke gebeden.”

Een diepe overtuiging van de kracht van de waarheid en van het Evangelie houdt een christen staande tegenover pessimisme of de verleiding van de duivel om Gods waarheid te betwijfelen. Op dat gebied kunnen christelijke apologeten en ethici van groot belang zijn, aldus Stott. „We hebben meer christelijke denkers nodig die hun verstand willen inzetten voor Jezus Christus, en dan zullen spreken en schrijven om de publieke opinie te beïnvloeden.”

Christenen dienen zich ten derde bewust te zijn van hun voorbeeldfunctie. „De wereld kijkt toe. De belangrijkste manier van God om de oude wereld te veranderen, is het uitdragen dat wij geworteld zijn in een nieuwe wereld, met andere waarden, andere normen, andere doelen en andere vreugde.”

Ten slotte kan solidariteit met elkaar een cultuur diepgaand veranderen. Stott wijst erop hoe Jezus begon met slechts twaalf discipelen, met wie Hij intensief optrok. „Er is een grote behoefte aan christelijke gemeenschappen die betrokken zijn op elkaar, toegewijd zijn aan een visioen van gerechtigheid en toegewijd zijn aan Christus.”

Eenheid: stem perfect af op de stemvork

2011-10-21T20:43:00.005+02:00

Is het je al ooit opgevallen dat honderd piano's die naar eenzelfde vork gestemd zijn ook automatisch goed op elkaar afgestemd zijn?
Ze zijn in harmonie. Niet door ze op elkaar af te stemmen, maar op een andere standaard waarnaar ze zich elk individueel moeten schikken.

Zo zullen honderd aanbidders die samenkomen en elk naar Christus opkijken meer verenigd zijn in hart, dan ze ooit zouden kunnen zijn als ze bewust zouden streven naar eenheid door hun ogen af te houden van God in een poging die dichtere gemeenschap te bewerken.

Justin Taylor vermeldt op zijn blog A. W. Tozer in 'The Pursuit of God' [1948], Wilder Publications, 2009, pag. 63. Vrij vertaald.

Kermit leert de waarheid

2011-10-18T21:43:00.003+02:00

Gezien bij Josh Harris.

De vlinder is intelligent ontwerp

2011-10-18T21:19:00.003+02:00

Justin Taylor tipt naar bovenstaande trailer van een nieuwe documentaire over intelligent design: 'Metamorphosis: The Beauty and Design of Butterflies'.

Bij Amazon kun je de dvd's uit de reeks bestellen.

Bekijk nog meer video's van IllustraMedia over intelligent design of schepping.

Arabische Lente niet positief voor christenen in Midden-Oosten

2011-10-15T15:20:00.003+02:00

Vandaag meldt het Reformatorisch Dagblad op zijn website: 'Arabische Lente niet positief voor christenen in Midden-Oosten'.

Eerder deze week kwam het thema ook al aan bod op Radio 1. Het bewuste interview vind ik niet terug, wel een stukje 'Spanningen tussen moslims en christen in Egypte terug van nooit weggeweest'.

Uit het artikel van RefDag.nl:

"Men zou kunnen stellen dat het geweld tegen christelijke minderheden in de Arabisch-islamitische wereld ook iets zegt over de mentaliteit van de meerderheid. Vandaar dat de Syrische patriarch Ignatius Yusef Yunan enkele dagen geleden zei dat het Westen niet zozeer de nadruk zou moeten leggen op democratie, maar eerder op het naleven van de mensenrechten, waaronder het belangrijke recht om in vrijheid en zonder angst je godsdienst te kunnen uitoefenen. Zonder dit recht loopt een democratie het gevaar te verworden tot de dictatuur van de religieuze meerderheid.

De ontwikkelingen in Egypte, maar vooral ook in Syrië hebben kerkelijke leiders in de Arabische wereld gealarmeerd. Waarmee christenen in de ongemakkelijke positie terechtkomen dat het lijkt alsof zij dictatoriale regimes steunen."

Hoe leven met vragen en onzekerheden rond het lijden?

2011-10-15T14:57:00.005+02:00

"Het boek Job geeft geen antwoord op de kwestie van de theodicee: het vertelt ons niet hoe we Gods optreden tegenover het lijden moeten rechtvaardigen. Het stelt deze vragen zelfs niet als theoretisch voor een theologische bespreking. Het zijn eerder persoonlijke pijnlijke vragen zoals ze opkomen bij een man in zijn pijn. Jobs probleem is niet zozeer een kwestie van begrip op een intellectueel niveau als wel een existentiële crisis in zijn levende relatie met de levende God.

(...) (A)an het eind van het boek, worden Jobs vragen over de manier waarop God de wereld bestuurt omgekeerd tot vragen aan Job. Zou hij het soms anders aanpakken? Wat voor macht heeft Job om ook maar iets in het universum te beheersen? Sommige van de vragen blijven onbeantwoord, maar zij worden in een context geplaatst waarin God zichzelf uiteindelijk persoonlijk bekendmaakt en - zogezegd - de verantwoordelijkheid voor de manier waarop Hij de wereld bestuurt op zijn schouders neemt.

Ook vanuit ons christelijke perspectief blijven we nog steeds met onzekerheden over het 'probleem van het lijden' zitten. Het blijft een probleem voor ons, juist omdat dit de goedheid of de macht of de wijsheid van God in wie wij geloven in twijfel lijkt te trekken.

Maar God komt tot ons in Christus, niet als de laatste regel van een logisch syllogisme dat al onze theologische problemen oplost, maar als een gekruisigde man die ons verdriet en onze pijn draagt.

De vraagstukken van de theodicee moeten radicaal herzien worden in het licht van de gekruisigde God. We vinden misschien geen antwoorden, maar we ontdekken dat God in de diepten van onze pijn en onze vragen naast ons staat in de persoon van Christus. Het is de gemeenschap met Hem die ons de genade verleent om te leven met deze vragen en onzekerheden."

Uit: 'De boodschap van Job', door David Atkinson, BSV-serie, uitg. Novapres, pag. 120

Je oogst wat je zaait ( x 3)

2011-10-08T15:06:00.005+02:00

Wie onderwezen wordt, moet al het goede dat hij bezit met zijn leermeester delen. Vergis u niet, God laat niet met zich spotten: wat een mens zaait, zal hij ook oogsten. Wie op de akker van zijn zondige natuur zaait oogst de dood, maar wie op de akker van de Geest zaait oogst het eeuwige leven. Laten we daarom het goede doen, zonder op te geven, want als we niet verzwakken zullen we oogsten wanneer de tijd daarvoor gekomen is. Laten we dus, in de tijd die ons nog rest, voor iedereen het goede doen, vooral voor onze geloofsgenoten.
(Galaten 6:6-10)

Paulus past zijn onverbiddelijk principe van 'wat een mens zaait, zal hij ook oogsten' toe op 3 sferen van het christelijk leven.
En in elk van die gevallen geldt, dat hoewel het zaad en de grond verschillen, de zaaitijd gevold wordt door de oogst.

In de eerste sfeer is het zaad Gods Woord, gezaaid door leraars in geest en hart van de gemeente.
--> De leraar die Gods Woord zaait, zal zijn levensonderhoud oogsten; het is Gods bedoeling dat hij dat kan.

In de tweede sfeer is het zaad onze eigen gedachten en daden, gezaaid op het veld van het vlees of de Geest.
--> De zondaar die op het vlees zaait zal verderf oogsten. De gelovige die op de Geest zaait, zal eeuwig leven oogsten, een zich telkens verdiepende gemeenschap met God.

In de derde sfeer bestaat het zaad in goede werken, gezaaid in de levens van andere mensen in de gemeenschap.
--> De christelijke weldoener die goede werken in de gemeenschap zaait, zal een goede oogst binnenhalen in het leven van hen die hij dient en een beloning voor zichzelf in eeuwigheid.

"Op geen van deze terreinen laat God met zich spotten. Op elk daarvan geldt onverbiddelijk hetzelfde principe.En omdat we God niet voor de gek kunnen houden, zijn wij dwazen als wij onszelf proberen voor de gek te houden!

Wij moeten deze wet niet negeren of overtreden, maar die accepteren en ermee samenwerken. We moeten er een goed zintuig voor ontwikkelen om aan de hand van deze wet ons leven te leiden.

'Wat een mens zaait, zal hij ook oogsten.' We moeten verwachten te oogsten wat we zaaien. Daarom moeten we, als we een goede oogst willen binnenhalen, goed zaad zaaien en blijven zaaien. Dan zullen we ter zijner tijd oogsten."

(Gedeeltelijk geredigeerd stukje naar John Stott, 'De boodschap van Galaten', BSV-serie, uitg. Novapres, pag. 189-190)

Iets beters dan een lamp om het ongewisse in te stappen

2011-10-06T21:46:00.006+02:00

"En ik zei tegen de man die aan de poort van het jaar stond: 'Geef mij een lamp zodat ik veilig het ongewisse tegemoet kan gaan.'

En hij antwoordde: 'Stap in de duisternis en leg uw hand in de hand van God. Dat zal beter voor u zijn dan licht en veiliger dan een bekende weg.'"

(Uit de kerstboodschap van Koning George de Zesde, in 1939. Hij citeerde uit de inleiding tot 'The Desert' van Minnie Louise Haskins. Het stukje wordt aangehaald in 'De boodschap van Job', door David Atkinson, uit de BSV-reeks van Novapres, pag. 77)

Nieuw online magazine Credo

2011-10-05T22:11:00.002+02:00

Credo is nieuw, online, gratis en lijkt een aanwinst ...
Oordeel zelf.

Open publication - Free publishing

Gods handelen door Christus

2011-10-03T23:15:00.003+02:00

Diegene die God zond om onze verlossing te bewerken, was daarvoor volmaakt gekwalificeerd ...

Hij was Gods Zoon.Hij was ook geboren uit een menselijke moeder, zodat Hij zowel menselijk als goddelijk was, de ene en enige God-mens.
En Hij werd geboren 'onder de wet', d.w.z. uit een Joodse moeder, in het Joodse volk, onderworpen aan de Joodse wet. Zijn leven lang onderwierp Hij zich aan alle vereisten van de wet. Hij slaagde waar anderen voor en na Hem faalden: Hij vervulde volmaakt de gerechtigheid van de wet.
Zo kwalificeerden de goddelijkheid van Christus, de menselijkheid van Christus en de gerechtigheid van Christus Hem op unieke wijze om de verlosser van de mens te worden.

Als Hij niet mens was geweest, had Hij mensen niet kunnen verlossen.
Als Hij geen rechtvaardig mens was geweest, had Hij niet onrechtvaardige mensen kunnen verlossen.
En als Hij niet Gods Zoon was geweest, had Hij mensen niet voor God kunnen verlossen of hen tot zonen van God kunnen maken."

John Stott in 'De boodschap van Galaten', pag. 117, BSV-serie, uitg. Novapres, naar aanleiding van Gal.4:4-5 (eigen cursivering)

Gratis audioboek van de maand: 'Think' van John Piper

2011-10-02T21:47:00.004+02:00

Elke maand laat Christian Audio je een audioboek gratis downloaden (geluidsfiles: het boek wordt volledig voorgelezen, ideaal bijvoorbeeld om in de auto te beluisteren of bij de strijk e.d.).

Voor de maand oktober viel de keuze op 'Think' van John Piper.

Klik hier voor de toegangspagina naar de geluidsfiles.

Let op: de actie voor deze titel geldt slechts tijdens de maand oktober 2011.

Op de website van Desiring God lees je meer over het boek.

Verloren

2011-09-29T22:04:00.003+02:00

Lost from AsiaLink HistoryMaker on Vimeo.

Enkele van de grote waarheden van het leven op een rijtje gezet door John Piper.

(Bron)

Vijf Dode Zeerollen staan online

2011-09-29T21:42:00.005+02:00

Sinds begin deze week kun je ze online raadplegen: de archeologisch waardevolle boekrollen met bijbelteksten, vandaag bekend als de Dode Zeerollen. Onder meer Knack gaf het onderstaande Belga-bericht:

Dode Zeerollen staan online

Een deel van de Dode Zeerollen staat sinds vandaag online. Het Israel Museum in Jeruzalem en internetbedrijf Google hebben vijf rollen op het web gezet, zo heeft het museum bekendgemaakt.

Op de webiste dss.collections.imj.org.il zijn afbeeldingen van de tweeduizend jaar oude tekst gratis en in hoge resolutie te bekijken. Zowel de oorspronkelijke tekst van de rollen als een Engelse vertaling is op de website te lezen.

Het gaat om het Bijbelboek Jesaja, de Tempelrol, de Oorlogsrol, de Gemeenschapsregel en de Bespreking van Habakuk.

De Dode Zeerollen bestaan uit ongeveer negenhonderd documenten, die in 1947 werden gevonden in grotten bij Qumran. Het gaat om de oudste bijbelse manuscripten waar het bestaan van bekend is.

Video en audio van de Desiring God National Conference 2011

2011-09-29T21:30:00.003+02:00

Alle hoofdtoespraken van de Desiring God-conferentie van het voorbije weekend zijn nu beschikbaar om te bekijken of beluisteren.
Het globale thema is "Finish the Mission".

Je vindt de diverse files hier.

Dit is een overzicht van de sprekers en titels:

Session 1
The Global God Who Gives the Great Commission
Louie Giglio

Session 2
The Glory of God, the Lostness of Man, and the Gospel of Christ
David Platt

Session 3
Courage, Christ, and Finishing the Mission
Michael Ramsden

Session 4
From Every Land to Every Land: The Internationalization of Missions – Its Potential and the Price
Michael Oh

Session 5
Speaker Panel: David Platt, Michael Ramsden, Michael Oh, Ed Stetzer, John Piper
David Mathis

Session 6
The Church, The Neighborhood, and the Nations
Ed Stetzer

Session 7
Let the Peoples Praise You, O God, Let All the Peoples Praise You!
John Piper

Speaker Interview
Greg Livingstone, David Sitton
John Piper

Later deze week worden ook de seminars beschikbaar gesteld.

Carlsberg stunt met bikers

2011-09-28T22:49:00.003+02:00

Zomaar wat gedachten bij een originele reclamespot.

- Heb ik vooroordelen in dergelijk geval?

- Zou ik mijn zitje eerder innemen als ik alleen op pad was? (m.a.w.: als ik niet ga zitten, is dit dan uit liefde voor de partner die ik wil beschermen of is het om mezelf te beschermen? - los van de vraag of die bezorgdheid nu wel of niet op vooroordelen is gebaseerd)

- Stel dat je weet dat deze mannen er niet alleen ruig uitzien, maar dat je ook werkelijk klappen zúlt vangen: ga je er dan tussen zitten?

Bij die laatste vraag denk ik aan Christus: Hij wist wat Hem op deze wereld te wachten stond: niet gewoon samen een film kijken, maar wel eenzaam en mishandeld sterven.

Het filmpje is natuurlijk zo opgevat dat de kijker zich moet inleven in de duo's die voor de keuze: ga ik nu zitten of niet?
Maar als het gaat om Christus: wij zijn eigenlijk de slechteriken in het verhaal, toch? Of zag je je jezelf ook nooit in die rol?

De kloof was in het geval van Christus niet die tussen een braaf burgerkoppeltje en een stel ruige bikers. Het was die tussen Gods zoon (zo hoog verheven, vol liefde, wijsheid, kracht, heerlijkheid) en een stel rebelse zondaars van wie je wist dat ze in hun hart altijd zonde bedachten (leugen, geweld, begeerte, eigenbelang, hoogmoed, onbegrip, ...).

Hij kwam.

Lezingen Menen 2011-2012: profetische vergezichten vanuit het boek Daniël

2011-09-26T20:04:00.004+02:00

Een nieuw seizoen met Bijbellezingen dient zich aan in De Steiger in Menen.
Van harte uitgenodigd. Raadpleeg de bovenstaande flyer voor de praktische info.

Let op: eerst staan 2 opeenvolgende lezingen geprogrammeerd, dus telkens met zowel een lezing op vrijdag als op zaterdag. In dit geval door Dato Steenhuis.

Gaan termen ‘voor Christus' en ‘na Christus' nu wel of niet in de BBC-prullenmand?

2011-09-26T19:53:00.004+02:00

Gisteren verscheen in Het Nieuwsblad: BBC verwijst ’jaar onzes Heeren’ naar de prullenmand

Daarbij stond dit artikel:

"De BBC gebruikt niet langer de termen "voor Christus" (Before Christ - BC) en "na Christus" (Anno Domini - AD). Reden is dat de Britse openbare omroep niet-christenen niet voor het hoofd wil stoten. Velen spreken over een staaltje van "absurde politieke correctheid" van de BBC, schrijft de Daily Mail zondag.

TV & RadioDe Britse openbare omroep beveelt zijn journalisten en presentatoren voortaan aan de termen "before common era" en "common era" te gebruiken. En die vage en ietwat obscure benamingen vinden ingang in steeds meer programma’s, zoals het populaire "University Challenge".

"Omdat de BBC er zich toe verbonden heeft onpartijdig te zijn, is het passend termen te gebruiken die niet-christenen niet kwetsen", luidt het bij de Britse openbare omroep.

"Ik vind dit een aanval op de christelijke basis van onze cultuur, taal en geschiedenis", zegt Michael Nazir-Ali, de voormalige bisschop van Rochester. "Deze veranderingen zijn niet nodig en bereiken niet wat de BBC wil bereiken. Of je nu ’common era’ of ’Anno Domini’ gebruikt, de referentie blijft nog altijd de geboorte van Christus"."

Vandaag kon je dan - opnieuw in Het Nieuwsblad - al het vervolg lezen:

BBC ontkent verbod op termen ‘voor Christus' en ‘na Christus'

"De BBC ontkent dat er binnen de omroep een nieuwe richtlijn is om de termen ‘voor Christus' en ‘na Christus' niet meer te gebruiken. Dat schrijft The Guardian.

Het voorbije weekend schreven een aantal Britse kranten dat de BBC haar medewerkers zou aanbevelen om de termen ‘voor Christus' (Before Christ, BC) en ‘na Christus' (Anno Domini, AD) schrappen uit hun woordenboek. De reden is dat de Britse openbare omroep onpartijdig wil zijn en niet-christenen niet voor het hoofd wil stoten.

In een reactie aan The Guardian ontkent een woordvoerder van de omroep dat er sprake is van een algemene richtlijn. "De BBC blijft 'voor Christus' en 'na Christus' gebruiken als standaard terminologie, maar we laten individuele medewerkers wel de vrijheid om andere terminologie te gebruiken, zeker omdat in historisch onderzoek vaak ook de termen ‘before common era' en ‘common era' worden gebruikt."

Maak de opdracht af / Finish the mission

2011-09-25T22:03:00.004+02:00

Tears of the Saints from AsiaLink HistoryMaker on Vimeo.

Gezien bij Justin Taylor.

Het stukje toespraak in de video is van John Piper, de muziek onder meer van Delirious? en Leeland. Maar dit zijn slechts feitelijkheden, bekijk de video voor het echte werk.

Bij Gods troon

2011-09-25T21:36:00.004+02:00

Wie zal Gods uitverkorenen aanklagen? God zelf spreekt hen vrij. Wie zal hen veroordelen? Christus Jezus, die gestorven is, meer nog, die is opgewekt en aan de rechterhand van God zit, pleit voor ons.
(Rom.8:33-34)

Nabij Gods hoog verheven troon
(Opwekkingslied 546)

Nabij Gods hoog verheven troon
is iemand die steeds voor mij pleit;
Hij is volmaakt, Gods eigen zoon
en Priester tot in eeuwigheid.

Mijn naam, geschreven in zijn hand,
bewaart Hij eeuwig in zijn hart;
ik weet: geen aanklacht
houdt meer stand,
wanneer mijn redder pleit voor mij,
wanneer mijn redder pleit voor mij.

Al klaagt de satan mij steeds aan,
terwijl hij wijst op al mijn schuld,
ik kijk omhoog en zie Hem staan
die alles voor mij heeft vervuld.

Omdat Hij al mijn zonden droeg
en door zijn bloed ben ik nu vrij,
want Jezus’ offer was genoeg
voor Gods vergeving ook voor mij,
voor Gods vergeving ook voor mij.

Ja, Hij is mijn gerechtigheid,
want zie, het Lam is opgestaan!
Hij troont als Heer der heerlijkheid,
wiens liefde eeuwig zal bestaan.

Ik leef in Hem en Hij in mij;
zo één met Hem sterf ik niet meer;
eens zal ik zitten aan zijn zij,
mijn Jezus, Redder en mijn Heer.

Ik leef in Hem en Hij in mij;
zo één met Hem sterf ik niet meer;
eens zal ik zitten aan zijn zij,
mijn Jezus, Redder en mijn Heer.

laatste keer:
mijn Jezus, Redder en mijn Heer.

U niet

2011-09-24T21:50:00.003+02:00

Ben ik afgemat en uitgeput,
U niet.
Ben ik verward en ontmoedigd,
U niet.
Ben ik wankelbaar en ontrouw,
U niet.
Ben ik vol twijfels en moedeloos,
U niet.
Ben ik angstig en bezorgd,
U niet.
Ben ik kortzichtig en bezorgd,
U niet.
Ben ik vermoeid en klaar om op te geven,
U niet.
Schiet ik tekort in hoop en liefde,
U niet.
Ben ik geschokt en verrast,
U niet.
Weiger ik boos om genade te schenken,
U niet.
Ben ik ontrouw in wat ik beloofde,
U niet.
Ben ik zelfzuchtig en trouweloos,
U niet.
Oh Heer van
Trouw en genade
dank U
dat ik op de momenten
dat ik de weg kwijt ben,
mag weten:
U niet.

Eigen vertaling. Het originele Engelstalige stukje van Paul Tripp vind je hier.

Waarop rust mijn hoop temidden het lijden?

2011-09-20T21:59:00.003+02:00

"Uiteindelijk, in hoofdstuk 40 van het boek Job, zegt God tegen Job : “Een mens die met de Ontzagwekkende twist – kan hij Hem iets leren? Laat hij die God terechtwijst op dit alles antwoorden!” Nu is het antwoord van Job niet langer een uitdagende eis om antwoord op zijn ellende.

Veeleer zegt hij, “Ik ben onaanzienlijk. Wat zal ik U antwoorden? Ik leg mijn hand op mijn mond. Ik heb eenmaal gesproken en zeg niets meer, tweemaal – en doe er het zwijgen toe.” (vs 4-5) En weer pakt God het kruisverhoor op en dringt in zijn spervuur aan vragen nog dieper door waarmee Hij de overweldigende tegenstelling laat zien tussen de macht van God, die in Job El Shaddai genoemd wordt, en Job’s onvermogen dat daarbij afsteekt. Tenslotte geeft Job toe dat deze dingen al te wonderbaarlijk zijn. Hij zegt: “Eerder had ik slechts over U gehoord, maar nu heb ik U met eigen ogen aanschouwd. Daarom herroep ik mijn woorden en buig ik mij, zoals ik hier zit in het stof en het vuil.” (42: 5-6)

Wat opmerkelijk is in dit dramastuk (dat het boek Job ons verhaalt, JL), is dat God nooit direct antwoord geeft op de vragen van Job. Hij zegt niet, “Job, de reden dat je zo moest lijden is vanwege dit of dat.” Wat God veeleer doet in dit mysterie van de onrechtvaardigheid van zo’n diepgaand lijden, is dat Hij Job met Zijn eigen Persoon antwoordt. Dit is de wijsheid die antwoord geeft op de vraag waarom het lijden er is – geen antwoord op de vraag waarom ik op een bepaalde manier, op een bepaalde tijd, in een bepaalde situatie moet lijden, maar waarop rust mijn hoop te midden van het lijden.

Het antwoord hierop komt duidelijk uit de wijsheid van het boek Job naar voren en stemt overeen met andere grondbeginselen in de wijsheidsliteratuur: de vreze des Heren, ontzag en eerbied voor God is het begin der wijsheid. En als wij beneveld en verward zijn door de dingen die wij in deze wereld niet kunnen begrijpen, gaan wij niet alleen op zoek naar specifieke antwoorden op specifieke vragen, maar wij streven ernaar God te kennen in Zijn Heiligheid, in Zijn Rechtvaardigheid, in Zijn Gerechtigheid en in Zijn Genade. Daarin ligt de wijsheid die te vinden is in het boek Job."

Uit: Het Boek Job: Waarom lijden de Rechtvaardigen? door R.C. Sproul, gelezen bij Gospel Translations

Verbroken en hersteld

2011-09-20T16:08:00.002+02:00

"Het geheim van de Heer is voor hen die verbroken zijn door Zijn kruis en genezen door Zijn Geest."

P.T. Forsythe, gelezen bij John Piper.

oorspronkelijke tekst:
"The secret of the Lord is with those who have been
broken by his cross and healed by his Spirit."

What a Savior / Wat een Redder!

2011-09-14T21:14:00.004+02:00

Man of Sorrows, what a name
For the Son of God who came
Ruined sinners to reclaim, hallelujah
Bearing shame and scoffing rude
In my place condemned He stood
Sealed my pardon with His blood
Hallelujah, hallelujah

Savior, You showed Your love
Defeated our sin, poured out Your blood
So we praise You, Lamb that was slain
We offer our lives to proclaim
What a Savior

Guilty, vile, and helpless we
Spotless Lamb of God was He
Full atonement, can it be? Hallelujah
Lifted up was He to die
“It is finished” was His cry
Now in heav’n exalted high
Hallelujah, hallelujah

When He comes, our glorious King
All His ransomed home to bring
Then anew this song we’ll sing
Hallelujah, hallelujah

© 2008 Sovereign Grace Praise (BMI)

Hier kun je de mp3 van de song aankopen en legaal downloaden.

Een andere geslaagde versie van deze traditional kun je ook hier bekijken.

Problemen met de leer van de uitverkiezing?

2011-09-14T20:37:00.003+02:00

Misschien heb jij nog niet geworsteld met de leerstelling van de uitverkiezing, Mark Altrogge in elk geval wel. 'Het leek zo onfair. Het leek alsof zij die niet waren uitverkoren, vanaf het prille begin gedoemd waren. Dat ze nooit een echte kans kregen.' Maar de onderstaande illustratie van Mark Webb veranderde Altrogges kijk op de zaak volledig. (vrij vertaald)

"Nadat ik een kort overzicht gaf van de leerstellingen van soevereine genade, liet ik de klas vragen stellen. Eén dame was in het bijzonder ontstemd. Ze zei: "Dit is het meest verschrikkelijke dat ik ooit hoorde! Je stelt het voor alsof God doelbewust mannen en vrouwen afwijst die gered konden worden, terwijl Hij enkel de uitverkorenen verwelkomt".

Mijn antwoord was iets in de volgende trant.

'Je begrijpt de situatie verkeerd. Je visualiseert het alsof God aan de deur van de hemel staat en mensen drummen om binnen te geraken. God zegt tot dezen: "Ja, jij mag komen, maar jij en jij en jij en jij enz. niet". Het ziet er echter helemaal anders uit.

Veeleer staat God aan de deur van de hemel met Zijn armen wijdopen, iedereen uitnodigend om te komen. Ondertussen rennen alle mensen zonder uitzondering zo hard als ze kunnen in de tegenovergestelde richting, de richting van de hel. Op dat moment reikt God, in zijn uitverkiezing, genadig naar diversen en houdt hen tegen, en naar die en die en trekt hen tot Hemzelf door hun hart te veranderen en door hen gewillig te maken om te komen.

De uitverkiezing houdt niemand uit de hemel die er anders was gekomen, maar het houdt een menigte van zondaars uit de hel die daar anders waren beland.

Ware het niet van de uitverkiezing, de hemel zou een lege plaats geweest zijn en de hel ware uit haar voegen gebarsten. Dit soort antwoord, volgens mij gegrond in de waarheid van de Schrift, doet je toch wel anders tegen de zaak aankijken, niet?

Als je omkomt in de hel, geef jezelf de schuld, alsof het volledig aan jezelf ligt.
Maar mocht je in de hemel terechtkomen, dank dan God, want het is volledig Zijn werk! Hem komen de lofprijs en glorie toe, want de redding is volkomen uit genade, van begin tot einde."

De uitverkiezing houdt niemand uit de hemel weg, maar garandeert dat hen die God heeft uitverkoren er zullen zijn. De uitverkiezing is bedoeld om de gelovigen te vertroosten en bemoedigen.

Nooit worden ongelovigen aangemoedigd om te pogen te ontdekken of ze wel uitverkoren zijn. De boodschap voor ongelovigen is dat allen uitgenodigd worden. Laat elk en ieder komen. Iedereen die de naam van de Heer aanroept, zal gered worden!

Als je Jezus kent, prijs Hem dat Hij je heeft gered van je vastbesloten ren in de richting van de hel.
Als je Hem niet kent, wend je dan vandaag tot Hem. Hij wacht met open armen op je.

Download gratis het boek 'Rechtvaardiging en Wedergeboorte'

2011-09-12T21:15:00.005+02:00

Challies meldt op zijn blog dat hij gratis de pdf'files van het boek van Charles Leiter mag beschikbaar stellen (oorspronkelijke Engelse titel: Justification and regeneration).

Tweede leuke nieuwsfeit daaraan verbonden: het boek is ook in het Nederlands beschikbaar.

Klik op de titel voor de download van 'Rechtvaardiging en Wedergeboorte' (pdf)

Het boek telt in totaal 239 pagina's in de Nederlandse uitgave en krijgt daarin een aanbeveling mee van Paul Washer.

Dit is de indeling van het boek:

Hoofdstuk 1 De zonde: het fundamentele probleem van de mens
Hoofdstuk 2 Kan een mens rechtvaardig zijn voor God?
Hoofdstuk 3 Rechtvaardiging: haar kenmerken
Hoofdstuk 4 Wedergeboorte: alle dingen nieuw
Hoofdstuk 5 Een nieuwe schepping
Hoofdstuk 6 Een nieuwe mens
Hoofdstuk 7 Een nieuw hart
Hoofdstuk 8 Een nieuwe geboorte
Hoofdstuk 9 Een nieuwe natuur
Hoofdstuk 10 Kruis en opstanding
Hoofdstuk 11 Een verandering van rijk: van vlees naar Geest
Hoofdstuk 12 Een verandering van rijk: van de aarde naar de hemel
Hoofdstuk 13 Een verandering van rijk: van zonde naar gerechtigheid
Hoofdstuk 14 Een verandering van rijk: van de wet naar de genade
Hoofdstuk 15 Een verandering van rijk: van Adam naar Christus

Aanhangsels:
A. Wedergeboorte: een samenvatting
B. ‘Kan niet zondigen’
C. Romeinen 7
D. Alle zegeningen in Christus
E. Veelgestelde vragen

Binnendijk: 'Gebed brengt de hand van God in beweging'

2011-09-11T20:42:00.005+02:00

Een uit de kluiten gewassen fragment uit een uitgebreid interview met Henk Binnendijk op Habakuk.nl. Heel wat van het gesprek gaat over bidden.

(...)

Bid!

‘Hoe je in deze tijd een gebedsleven kunt leiden? Je moet het gewoon doen. Kies ervoor om tijd te nemen met God. Het wezen van gebed is heel eenvoudig: God liefhebben. Als je Hem liefhebt, is bidden iets natuurlijks. Ik vraag wel eens aan mensen: Wat heb je nou met Jezus? En als je niets met hem hebt, wat moet je dan in de hemel? Gebed vraagt oefening. Je moet de smaak te pakken krijgen.’

‘Veel mensen vinden het moeilijk om te bidden. Dat komt omdat ze maar weinig zicht hebben op Gods bedoelingen. We willen wel graag dat God van ons houdt en dat we in de hemel komen, maar zien niet dat God een veel groter plan heeft met deze aarde. “Je bent niet bedacht op de dingen Gods”, zegt Jezus tegen Petrus. Het gaat niet om onze plannetjes en activiteiten. Niet wat wij doen houdt stand, maar alleen wat God doet door ons heen.’

‘De toren van Babel is door mensen gebouwd en hield niet stand. Een hoofdstuk later lees je over de roeping van Abraham. Daar is de beweging precies andersom: niet van beneden naar boven, maar van boven naar beneden. God roept Abraham om zijn vaders huis te verlaten en te gaan naar het land dat Hij hem wees. Abraham verwachtte de stad met fundamenten waarvan God de ontwerper en bouwmeester is.’

Diepere betekenis

(...)
Henk verliet het bedrijf van zijn vader en ging werken als evangelist. Letterlijk pro Deo, voor God. Zonder kerk of vriendenkring die hem ondersteunde. Henk leefde van het geld dat hij nu en dan kreeg voor een spreekbeurt. ‘Het was een tijd van grote soberheid’, aldus Henk. ‘Maar juist in die tijd heb ik geleerd om afhankelijk van God te leven. Ik durfde niet te zondigen, want dan was ik bang dat God de geldkraan dichtdraaide.’

Het was ook de tijd dat hij belangrijke lessen leerde over het gebed. ‘Bidden is je afhankelijk maken van God’, leerde hij. En: ‘Gebed brengt de hand van God in beweging. Hudson Taylor zei eens: “We moeten leren mensen te bewegen via God, uitsluitend door gebed.”

Gebedsarmoede

De aandacht voor gebed in veel kerken en gemeenten is maar mondjesmaat, constateert Henk. ‘Als je spreekt over gebed, werpen mensen je vaak voor de voeten: bidt en werkt. Dat is een uitspraak die ons goed van pas komt, omdat we ons dan niet zo met gebed hoeven bezig te houden. Alleen staat die uitspraak nergens in de Bijbel. De verhouding tussen gebed en werken is volkomen uit balans. In Nederland heerst een grote gebedsarmoede. De gevolgen zijn duidelijk. Elke week sluiten gemiddeld twee kerken hun deuren.’

Henk Binnendijk valt even stil, alsof hij zichzelf hoort spreken. ‘Nu ben ik wel erg negatief aan het praten en dat wil ik eigenlijk niet. Maar wat ik zeggen wil: we kunnen niet zonder gebed! Het geheim van alle grote christenen is hun omgang met God. Van Henoch lees je alleen maar dat hij wandelde met God. En wat heeft Abraham nou helemaal gepresteerd in zijn leven? Maar God spreekt over hem als “Abraham, Mijn vriend”. Wat betekende hij veel voor God.’

Vragen stellen

‘Of ik lang bid? Nou, ik kan niet zeggen dat ik uren per dag bid. Ik zou niet weten wat ik allemaal moet zeggen. Na tien minuten ben ik wel uitgepraat. Maar bidden is veel meer dan praten. Bidden is ook luisteren, gemeenschap en intimiteit zoeken met de Allerhoogste. Verder stel ik veel vragen. Net als Rebecca dat deed. “Daarop ging ze heen om de Here te vragen”, staat er in Genesis 25:22. En God gaf haar antwoord. Dat vind ik zo boeiend. Als ik God vragen stel, hoor ik nooit een stem die mij antwoordt en evenmin krijg ik een briefje uit de hemel. Maar ik merk hoe God Zijn antwoord in mijn verstand legt. Zodat ik kan zeggen: “Dank U wel, Here God.” God is de grootste psycholoog en pedagoog. Hij heeft ons gemaakt en weet waar er innerlijk bij ons defecten zitten, waardoor we dingen niet goed zien. Het is een zegen om met je vragen naar God te gaan.’

(...)

(auteur: Gertjan de Jong - foto: Marijke Duifhuizen)

'Hoe zou dan een mens rechtvaardig zijn bij God?'

2011-09-10T22:09:00.005+02:00

"Als de leer van de rechtvaardigmaking centraal is voor het christelijk geloof, is het van vitaal belang dat we die begrijpen. Wat wordt ermee bedoeld?

'Rechtvaardigmaking' is een wetsterm, ontleend aan de rechtspraak. Het is precies het tegenovergestelde van 'veroordeling'. 'Veroordelen' is iemand schuldig verklaren; 'rechtvaardigen' is hem niet schuldig verklaren, dus hem onschuldig of rechtvaardig verklaren.

In de Bijbel verwijst het woord naar Gods daad van onverdiende gunst waardoor Hij een zondaar rehabiliteert, door hem niet alleen te vergeven of vrij te spreken, maar ook te accepteren en als rechtvaardig te behandelen.

Veel mensen vinden Paulus' taal eigenaardig en zijn bewijsvoering moeilijk en complex. Maar schrijft Paulus niet over een universele menselijke behoefte, die vandaag de dag even dringend is als tweeduizend jaar geleden?

Want er zijn tenminste twee basiszaken die we zeker weten. De eerste is dat God rechtvaardig is; de tweede is dat wij dat niet zijn. En als we deze twee waarheden samennemen, verklaren ze in wat voor lastig parket wij mensen zitten.

Ons geweten en onze ervaring hebben het ons ook al verteld, namelijk dat er iets fout zit tussen ons en God. In plaats van harmonie is er frictie. Wij liggen onder het oordeel, het rechtvaardige vonnis, van God. Wij zijn vervreemd van zijn gemeenschap en verbannen van zijn aanwezigheid, want 'welke gemeenschap heeft het licht met de duisternis?' (2 Kor.6:14).

Als dit zo is, is de dringendste vraag die op ons afkomt de vraag die Bildad de Suhiet eeuwen geleden stelde: 'Hoe zou dan een mens rechtvaardig zijn bij God?' (Job 25:4). Of, zoals Paulus het zou stellen: 'Hoe kan een veroordeelde zondaar worden gerechtvaardigd?'

Zijn antwoord op deze cruciale vragen staat in Galaten (2:15-21 e.v.). Eerst geeft hij een uiteenzetting van de leer van de rechtvaardiging door het geloof (2:15 en 16).
En daarna beargumenteert hij die (2:17-21), door zich bezig te houden met de meest gebruikelijke tegenwerping daartegen.
Ten slotte bewijst hij dat elk ander alternatief volslagen onmogelijk zou zijn."

(Uit: 'De boodschap van Galaten', door John Stott, Novapres, pag. 68-69)

Je hebt moed nodig om te leven

2011-09-08T20:59:00.006+02:00

"De vrees voor kritiek doodt de spontaniteit. Het zorgt ervoor dat mensen zichzelf niet durven blootstellen en zich niet vrijelijk durven uitdrukken zoals ze zijn. Er is veel moed voor nodig om een schilderij te maken, een boek te schrijven, een gebouw te ontwerpen volgens nieuwe architecturale lijnen of om een onafhankelijke opinie of een origineel idee te uiten.

Elk nieuw concept, elke creatie valt ten prooi aan een massa critici. Zij die kritiek spuien zijn degenen die niets creëren."

Vrij vertaald naar Paul Tournier, 'Guilt and Grace' (New York, 1962), pag. 98. Aanvankelijk gelezen bij Ray Ortlund.

Nadenkend over het citaat kom ik toch uit bij Christus: de meest vrije mens die ooit op aarde leefde. Kende geen mensenvrees, liet zich niet drijven door angst. Wel door (o.m.) liefde en ... gehoorzaamheid. Dit laatste wordt misschien te weinig verbonden met vrijheid?

Ouderschap: laat je niet van je sokken blazen

2011-09-06T20:59:00.002+02:00

Krijgt dit verhaal een happy end?

Gezien bij Kevin DeYoung

Het Oude Testament op een A4'tje (tweede en laatste deel)

2011-09-05T20:41:00.004+02:00

De dichterlijke boeken: wijsheid voor tijd en eeuwigheid

•Job: wijsheid voor het lijden
•Psalmen: wijsheid voor de aanbidding
•Spreuken: wijsheid voor het leven
•Prediker: wijsheid voor het denken
•Hooglied: wijsheid voor de liefde

De profetische boeken: dreigement en belofte

•Obadja: wraak en overwinning
•Joël: God verlangt en beantwoordt berouw
•Amos: de Heer brult en herstelt
•Hosea: een trouwe God en een trouweloos volk
•Jona: grote zee, grote stad, grote God
•Jesaja: vertrouw op God en niet op mensen
•Micha: straf en vergeving
•Nahum: de rechter, het oordeel en de straf
•Zefanja: kijk naar binnen, kijk rond, kijk vooruit
•Habakuk: menselijke klachten en Goddelijke antwoorden
•Jeremia: van het oude naar het nieuwe verbond
•Klaagliederen: berouw in de hoop van herstel
•Ezechiël: de heerlijkheid vertrekt en keert terug
•Daniël: goddeloze koninkrijken en Gods koninkrijk
•Haggai: het werk van het volk en Gods werk
•Zacharia: Israëls terugkeer en Gods terugkeer
•Maleachi: priesters en het volk zondigen tegen de liefde

(Bron)

Het Oude Testament op een A4'tje

2011-09-04T21:59:00.002+02:00

David Murray heeft zijn best gedaan om de inhoud van de Oudtestamentische boeken ultrabeknopt samen te vatten.

Vandaag vertaal ik een eerste deeltje van zijn verdienstelijke werk. Hopelijk later meer...

De Pentateuch: Verbondsvolk

•Genesis: schepping van een verbondsvolk
•Exodus: Redding van een verbondsvolk
•Leviticus: Aanbidding van een verbondsvolk
•Numeri: Tuchtiging van een verbondsvolk
•Deuteronomium: Vernieuwing van een verbondsvolk

De Historische boeken: Verlossingsgeschiedenis

•Jozua: Geschiedenis van beloning
•Richteren: Geschiedenis van rebellie
•Ruth: Geschiedenis van de Verlosser
•1&2 Samuel: Koninklijke geschiedenis 1 – Het begin
•1&2 Koningen: Koninklijke geschiedenis 2 – Het einde
•1&2 Kronieken: Terugblik op de geschiedenis
•Ezra & Nehemia: Geschiedenis van de heropbouw
•Esther: Heerser over de geschiedenis

Kun je niet wachten op mijn vervolg, ga dan hier alvast kijken naar het origineel.

Bekering: overgezet in de toekomende eeuw

2011-09-03T15:06:00.001+02:00

“Christus stierf om ons te redden.

Waarvan redt Hij ons door zijn dood? Niet van deze ‘tegenwoordige boze wereld’, zoals de NBG(-vertaling) stelt. Want het is niet Gods bedoeling om ons uit de wereld te nemen, maar om ons erin te laten blijven om zowel ‘het licht van de wereld’ als ‘het zout van de aarde’ te zijn. Christus stierf juist om ons te redden ‘uit deze tegenwoordige boze eeuw’ (zie de Telos-vertaling, JL), of zoals misschien valt weer te geven, uit deze tegenwoordige eeuw van de boze, omdat hij (de duivel) daar de heer van is.

Laat me dit uitleggen. De Bijbel verdeelt de geschiedenis in twee tijdperken: ‘deze eeuw’ en ‘de toekomende eeuw’. Hij zegt ons bovendien, dat ‘de toekomende eeuw’ al gekomen is, omdat Christus die heeft ingeluid, hoewel de huidige nog niet volledig voorbij is gegaan.

Dus hebben de twee tijdperken een parallel verloop. Ze overlappen elkaar.
Christelijke bekering betekent uit het oude tijdperk verlost zijn en overgezet zijn in het nieuwe tijdperk, ‘de toekomende eeuw’. En het christelijk leven is in dit tijdperk het leven leiden van de toekomende eeuw.

De bedoeling van Christus’ dood was dus niet slechts om ons vergeving te schenken, maar ook dat wij na vergeving te hebben verkregen een nieuw leven zouden leven, het leven van de toekomende eeuw. Christus heeft zichzelf gegeven voor onze zonden, om ons te trekken uit de tegenwoordige boze eeuw.” (Gal. 1:4)

Bron: ‘De boodschap van Galaten’ door John Stott, BSV-serie, uitg. Novapres, pag. 17.

Jezus zien in Spreuken, Prediker en Job

2011-09-01T21:04:00.004+02:00

De mij voor het overige onbekende Doug O'Donnell heeft een boek uitgebracht "The Beginning and End of Wisdom: Preaching Christ from the First and Last Chapters of Proverbs, Ecclesiastes, and Job". Naar aanleiding van die publicatie wordt hij geïnterviewd op de website van The Gospel Coalition.

In een van zijn antwoorden geeft O'Donnell een zeer vereenvoudigde maar tegelijk verhelderende weergave van de hoofdinhoud van zijn boek. Ik heb dit antwoord even vrij vertaald.

Spreuken: Voor ons welzijn en voor de heerlijkheid van God instrueert en nodigt het Spreukenboek Gods verbondsvolk uit - in het bijzonder jonge mensen - om de wijsheid te omarmen. Voor christenen komt dergelijke wijsheid door het vrezen van Gods veelgeliefde, de Heer Jezus Christus (Ef. 5:21) en door te wandelen in Zijn wijsheid.

Prediker: Prediker gaat over het vinden van de goedheid van God terwijl je leeft temidden de ijdelheid van deze wereld. Dergelijke goedheid of 'wijsheid' wordt enkel gevonden door een relatie met de Heer Jezus Christus. Deze relatie behelst vertrouwen in Christus en rekening houden met Zijn geboden, wat vrede, gerechtigheid en vreugde brengt.

Job: Het boek Job is een voorafspiegeling van de doelbewuste lijdensweg van Christus. Dit wil zeggen: de geschiedenis van Gods knecht Job bereidt ons voor op de geschiedenis van Jezus, de lijdende dienstknecht, die in Zijn lijden en dood toont hoe onschuldig lijden de gerechtigheid van God kan bewerken.

Hier lees je het hele interview en een intro op het boek.

Wil je de pdf lezen van de inleiding en het eerste hoofdstuk van het boek, klik dan hier.

Hel als een embryo

2011-07-22T21:21:00.005+02:00

"Zonde is de hel in een embrionaal stadium; de hel is de zonde in haar ware vervulling"

Challies citeert Thomas V. Moore
(oorspronkelijke versie: Sin is but hell in embryo; hell is but sin in fulfilment.)

Onze grootste nood

2011-07-22T21:10:00.004+02:00

Had God onze grootste nood als economisch gezien, dan had Hij een economist gestuurd.

Had Hij ontspanning als onze grootste nood gezien, Hij had ons een stand-upper of een artiest gestuurd.

Had God politieke stabiliteit als onze grootste behoefte gezien, Hij had ons een politicus gestuurd.

Had Hij gezondheid als onze grootste nood gezien, Hij had ons een dokter gestuurd.

Maar Hij zag dat onze grootste nood onze zonde inhield, onze vervreemding van Hem, onze diepgaande rebellie, onze dood; en Hij stuurde ons een Redder.

Uit: A Call to Spiritual Reformation, door D.A. Carson. Gelezen bij Zach Nielsen.

Brief aan een ongeboren baby

2011-07-22T21:00:00.003+02:00

Uit een brief door Russell Moore tot een ongeboren jongetje dat geadopteerd zal worden.

"Mijn gebed voor jou is dat je zal zien hoe ontzettend geliefd je bent. Je moeder van geboorte hield van je of je zou er gewoon al niet zijn om dit te lezen. Je ouders hebben je lief en zullen dat altijd doen, wat er ook gebeurt. En wat nog belangrijker is: de God die je schiep houdt genoeg van je om je in je leven een beeld te laten zien van wat Hij voor elk van ons wil: dat we geadopteerd zouden worden, voor het leven, in zijn gezin.

Ik bid dat je op een dag, wanneer je oud genoeg bent, een bepaald vorm van onvrede zult kennen met je leven. Ik bid dat dit niet zal komen omwille van je omstandigheden, en al zeker niet omdat je geadopteerd bent. Maar wel omdat je, zoals wij allen, een zondaar bent die genade nodige heeft; een geestelijk weeskind dat een Vader nodig heeft. En ik bid dat je naar de geschiedenis zult kijken waar je ouders in geloven. Ik bid dat je naar Jezus’ bebloede kruis zult kijken als voldoende hel voor jou en naar Jezus’ lege graf als voldoende leven voor jou. Ik bid dat je zult leren, boven alle dingen, om twee dingen te zeggen: ‘Jezus is Heer’ en ‘Abba, Vader’. Ik beloof je: hij zal er zijn om je te ontvangen, om zich over je te verheugen. Dit doet Hij altijd.

Nogmaals, ik ken je nog niet. Maar ik kijk er naar uit je op een dag te ontmoeten, als je broeder. Als het niet in je volgende één tot honderd jaar van je leven is, dan in de miljoenen meer die we voor ons hebben in een nieuwe schepping in Christus. Ik hoop dat je daar met me zult zijn in een wonderbaarlijke ontelbare schare van ex-weeskinderen als wij. Het is alleen dan dat jij, en ik, volkomen zullen weten wat het betekent om geadopteerd te zijn, geadopteerd voor het leven."

Het volledige verhaal lees je hier.
Mijn eerste bron was Justin Taylor. De vrije vertaling is van mezelf.

Kinderen: niet overbeschermen en niet overvragen

2011-07-19T21:09:00.003+02:00

"Je kinderen overbeschermen leert hen dat bewaring het allerbelangrijkst is.
Teveel van je kinderen verwachten onderwijst hen dat prestatie primeert."

Allebei te vermijden dus. Wordt beslist moeilijk.

Gelezen bij de tweets van Tullian Tchividjian, oorspronkelijk klinkt het: Over-protecting your children teaches them preservation is primary. Over-expecting from your children teaches them performance is primary.

Geen hand uitgestoken en toch rijkelijk beloond

2011-07-19T21:00:00.003+02:00

"Wat is genade? In het Nieuwe Testament betekent genade: Gods liefde aan het werk voor mensen, die allesbehalve die liefde verdienen. Genade betekent, dat God hemel en aarde beweegt om zondaars te verlossen, die zelf geen hand kunnen uitsteken om aan die verlossing bij te dragen.

Genade betekent, dat God zijn eniggeboren zoon doet sterven aan het kruis en neerdalen in de hel om ons, schuldigen, met Zich te verzoenen en ons op te nemen in zijn heerlijkheid.

'Hem, die geen zonde heeft gekend, heeft Hij voor ons tot zonde gemaakt, opdat wij zouden worden gerechtigheid Gods in Hem' (2Kor.5:21)."

Uit: God leren kennen, door J.I. Packer, pag. 218, uitg. Novapres (1992).

Vriendschap vereist soms inefficiënt tijdsgebruik

2011-07-14T21:11:00.003+02:00

"Jezus was bereid veel tijd te investeren in vriendschap. Toen Andreas en een van de andere leerlingen van Johannes Hem vroegen waar Hij verbleef, verschafte hij niet simpelweg de gevraagde informatie. In plaats daarvan zei Hij: 'Kom maar mee, dan zul je het zien'.

We lezen dan: "Ze gingen met Hem mee en zagen waar Hij onderdak had gevonden (...) en ze bleven die dag bij Hem" (Joh. 1:37-39). Het was ongeveer vier uur 's middags en ze schijnen de hele avond (nacht) te zijn gebleven.

De Verlosser van de wereld, het volmaakte voorbeeld van een christelijke leider, benutte zijn tijd inefficiënt, althans naar de inzichten van het huidige management! Want Hij besteedde vele uren aan een ongeplande afspraak."

Uit: De waarde van vriendschap, pag. 21-22, door Ajith Fernando, uitg. Medema. Over het 'ongeplande' van de afspraak kunnen we nog in discussie treden. Gebeurt er bij God iets ongepland? Maar het is een feit dat Jezus de tijd nam om deze mensen te ontmoeten: Hij gaf meer dan informatie, Hij deelde zijn leven, gaf Zijn leven.

Noodoproep hongersnood Afrika

2011-07-06T22:28:00.005+02:00

Vandaag kreeg ik dit bericht van Cécil Van Maelsaeke, Directeur Tearfund, over de actuele hongersnood in Afrika. Die nood kwam o.m. ook via het radionieuws aan bod (maar dan vnl. geconcentreerd op de hoorn van Afrika):

"De toestand wordt onhoudbaar voor onze partners in Kenia en Oeganda. De hevige droogte leidt tot zeer ernstige hongersnood. In sommige gebieden in Kenia heeft men door de aanhoudende droogte al zeven jaar niets meer kunnen oogsten. Voedselhulp is hun enige hoop op overleven.

In rurale gebieden in Oeganda, zoals in Orisai, is de voedselsituatie echt kritisch. De arme bevolking kan de hoge prijzen voor het weinig beschikbare voedsel niet betalen. Generaties lang kon de cassava (maniok) de mensen door tijden van voedselschaarste heen helpen, maar de oogst werd door ziekte geheel vernield. Ook het seizoen van de mango’s is voorbij en de bevolking lijdt nu ernstig voedseltekort. Dit kan nog zeker tot september duren.

Om de ondervoeding bij de kinderen in Orisai tegen te gaan, functioneert de Grace Junior School van onze partner CREED Africa nu als voedingscentrum. Er werden vijf akkers met maïs beplant, waarvan de oogst moet dienen om straks de kinderen in 2012 te voeden.

Onze partners CREED Africa (Oeganda) en Redeemed Gospel Church (Kenia) vragen Tearfund dringend om hulp voor het voorzien van voedselhulp aan de zwaarst getroffenen. In Kenia willen wij helpen in de regio Makindu en Mbui Nzau en in de sloppenwijk Matthare in Nairobi. In Oeganda willen wij vooral in de regio van Orisai helpen.

Ons secretariaat stortte reeds het beschikbare bedrag van 12.500 EUR van ons noodfonds over om de eerste noodkreet te beantwoorden. Maar we moeten meer kunnen doen om mensen te redden.

Ik richt mij daarom tot u via e-mail. Mag ik op u rekenen? Ik wil u oproepen om achter Tearfund te staan en ons de nodige middelen te schenken om snel te kunnen handelen.

De tijd dringt voor de vele slachtoffers van de droogte. Samen kunnen wij daar iets aan doen.

Steun onze dringende actie door een gift op de rekening van Tearfund 435-9190001-10 met de vermelding ‘Voedselhulp Oeganda en Kenia’, (IBAN: BE41 4359 1900 0110; BIC: KREDBEBB)

Ik wil u van harte danken."

Klik hier: vervolgens lees je op bladzijde 10 van het Tearfundblad Inzicht een eerste kort verslag.

Blijf op de hoogte via www.tearfund.be

Doodstraf voor christen in Iran bevestigd

2011-07-05T22:07:00.002+02:00

"Het hooggerechtshof in Iran heeft eind vorige week het doodvonnis van de christelijke voorganger Youcef Nadarkhani bevestigd. Hij zal worden opgehangen. Dat melden diverse internationale media.
Nadarkhani wordt beschuldigd van afvalligheid van de islam en van evangelisatie onder moslims. Als de doodstraf wordt uitgevoerd, is dat de eerste executie van een christen in Iran in twintig jaar.

Nadarkhani werd in november ter dood veroordeeld door de rechtbank van de provincie Gilan. De aanklacht tegen Nadarkhani luidde: „het ontkennen van het profeet-zijn van de grote profeet der islam, resulterend in afval van de heilige religie van de islam (...) op de leeftijd van 19 jaar.”

ChristenUnie-Kamerlid Voordewind kondigde vanmorgen aan Kamervragen te stellen over de kwestie.

Op initiatief van SGP-Kamerlid Van der Staaij stuurde de vaste Kamercommissie voor buitenlandse zaken in maart een brief aan het Iraanse parlement over de vrijheid van godsdienst. In de brief spreekt de Kamer „grote zorgen” uit over de schendingen in Iran van de godsdienstvrijheid. De fracties riepen het Iraanse parlement ertoe op om de vrijlating te bewerkstelligen van Nadarkhani en andere christenen die zijn beschuldigd van afvalligheid van de islam.

Nadarkhani zit sinds 12 oktober 2009 gevangen. Er zijn in Iran geen wettelijke beletselen meer tegen de voltrekking van het doodvonnis.

De Amerikaanse organisatie Voice of the Martyrs, die opkomt voor vervolgde christenen, denkt dat alleen internationale druk mogelijk nog enige invloed kan hebben op Iran."

(Uit: Refdag.nl)

Bedankt voor de link, Luc R.

Zwakke mensen in een kleine kerk met een grote en machtige God

2011-07-05T21:52:00.002+02:00

" ... So I love my ordinary, low-class church. We’re just a bunch of weak people that love Jesus, and I love seeing God work through us. When we succeed as a church, it certainly won’t be because of our brilliance or influence. It will be because we serve a mighty God who does great things through weak people."

Amen.

En de auteur heeft het ook nog over muziekbegeleiding die allesbehalve perfect is, overgangen die mislopen en dies meer. Nee, je denkt niet dat je toevallig binnenviel bij een U2-repetitie als je onaangekondigd in onze kerk binnenloopt ...

God redt onopvallende zwakke mensen opdat er geen roemen zou zijn in Zijn tegenwoordigheid. En wanneer God deze mensen redt en hen gebruikt om het evangelie te verspreiden, dan toont het de kracht van God en niet de kracht van mensen.

(Gelezen bij Stephen Altrogge)

Is er geen God, dan is je leven uiteindelijk zonder zin

2011-07-05T21:34:00.004+02:00

"Wat iemand over God gelooft, heeft invloed op al het andere wat hij gelooft.

Toen men Mortimer Adler vroeg waarom het hoofdstuk 'God' in de serie Great Books of the Western World (die hij samenstelde) het langste was van allemaal, merkte hij scherpzinnig op dat het onderwerp 'God' meer implicaties heeft dan enig ander onderwerp.

De vijf belangrijkste vragen in het leven zijn de volgende:

1. Oorsprong: waar komen we vandaan?

2. Identiteit: wie zijn we?

3. Zin: waarom zijn we hier?

4. Moraal: hoe moeten we leven?

5. Bestemming: waar gaan we naartoe?

De antwoorden op deze vragen zijn afhankelijk van het bestaan van God. Als God bestaat, heeft je leven uiteindelijk zin en een doel. Als je leven echt een doel heeft, is er ook echt een goede en een verkeerde manier om het te leiden. De keuzes die je nu maakt hebben niet alleen nu gevolgen, maar ook in de eeuwigheid.

Als er echter geen God is, is je leven uiteindelijk zonder zin. Omdat je leven geen blijvend doel heeft, is er ook geen goede of verkeerde manier om het te leven. En het maakt niet uit hoe je leeft of wat je gelooft - je bestemming is stof."

(Uit: 'Ik heb te weinig geloof om een atheïst te zijn', door Norman L. Geisler en Frank Turek, Ark Boeken, pag. 15)